Johnnie
28 september 2008, 08:02
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/jelle/wiegel2.jpg
Jelle L.S. Pijpers 26 september 2008
Niks RaRa, Onkruit of kraakbeweging! Echte, bijvende maatschappelijke schade is aangericht door acties van Hans Wiegel c.s.
Er zijn nogal wat stelende, inbrekende, aanslagen plegende, liegende, bedriegende en bedreigende linkse actievoerders geweest in de jaren tachtig. Behalve typetjes als Duyvendak en Cramer waren er nog vele tientallen gevaarlijke dwaallichten als Marcus Bakker, Paul Rosenmöller, Annemarie Grewel, Elsbeth Etty, Hugo Brandt Corstius, Wim Klinkenberg, Anja Meulenbelt, Willem Wertheim, Hans van Heijningen, Sam Pormes en Ina Brouwer.
De eerste drie decennia van ‘de nieuwe tijd’ kunnen we mijns inziens heel globaal als volgt kwalificeren. In de jaren 60 komt men in een vrije, blije periode los van autoriteit en gezag. In de jaren 70 wordt het linkse alternatieve gedachtengoed gezaaid dat actievoerders in de jaren 80 niet zelden hardhandig proberen te oogsten.
DE OOGST BETREFT OOK DE HIPPIE-GRONDWET UIT DIE TIJD. Een grondwet die de definitieve doorbraak is geweest voor de heerschappij van Zielig, Zwak & Misselijk.
Als woordvoerder binnenlandse zaken van de VVD-fractie voerde Hans Wiegel in 1975 het (hoogste) woord bij de behandeling van de Nota Grondwetsherziening.
Als minister van Binnenlandse Zaken en Viceminister-president in het kabinet Van Agt/Wiegel (1977-81) stelde hij om te beginnen een Directie Minderheden in. In 1981 was Wiegel de eerste ondertekenaar van de Nota Minderhedenbeleid, een beleidsstuk dat ten grondslag ligt aan de faliekant mislukte integratie van minderheden in Nederland. Dit onder andere vanwege het daarin gepropageerde ideaal van “cultuurbeleving”, hetgeen betekent: vertoeven in Nederland onder behoud van eigen cultuur en taal!
Zijn inzet had succes: na voorbereidend werk van Cals en (A.H.) Donner vond tijdens zijn ministerschap de ‘behandeling in eerste lezing’ plaats van de Grondwetsherziening. Het voorstel dat hij met nadruk verdedigde was het Discriminatieverbod in deze totaal vernieuwde Grondwet. Eindelijk kon het Grote Gelijkheidsdenken in het belangrijkste Nederlandse staatspapier worden vastgelegd.
Op 1 juni 1983 was het op die manier een voorspoedige en soepele bevalling van een Grondwet die als eerste in de politieke geschiedenis een eerste artikel bezit dat volledig gelijke behandeling van allen binnen de Nederlandse grenzen gebiedt.
Daar lijkt zo op het eerste oog en in theorie weinig mis aan, echter in de praktijk zijn we sinds 1983 overspoeld door uiterst irritante anti-discriminatieclubs van alle soorten en maten. Een complete wildgroei van fiks meer dan honderd totalitaire kul-instituutjes, waaronder de trieste misbaksels Commissie Gelijke Behandeling en Meldpunt Discriminatie Internet. Allerlei ellende die, hoe kan het anders met zo’n artikel 1, ook nog eens stijf staat van uw en mijn belastinggeld.
Je goeie humeur, je belastinggeld én je vrijheid van meningsuiting, die gaan stuk voor stuk verloren door de ongebreidelde activiteiten van deze monomane bemoeiclubs. Dankzij die aan onze Grondwet als Artikel 1 geplakte ‘communistische’ wensdroom.
En dat is dus voor een niet onbelangrijk gedeelte het werk van een liberale(?) ‘do-gooder’, in die heerlijke jaren tachtig. Sorry RaRa, sorry krakers en andere slechtgewassen hippies, Wiegel heeft gewonnen, hij was echt de ergste! Gefeliciteerd, Hans!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7017
Jelle L.S. Pijpers 26 september 2008
Niks RaRa, Onkruit of kraakbeweging! Echte, bijvende maatschappelijke schade is aangericht door acties van Hans Wiegel c.s.
Er zijn nogal wat stelende, inbrekende, aanslagen plegende, liegende, bedriegende en bedreigende linkse actievoerders geweest in de jaren tachtig. Behalve typetjes als Duyvendak en Cramer waren er nog vele tientallen gevaarlijke dwaallichten als Marcus Bakker, Paul Rosenmöller, Annemarie Grewel, Elsbeth Etty, Hugo Brandt Corstius, Wim Klinkenberg, Anja Meulenbelt, Willem Wertheim, Hans van Heijningen, Sam Pormes en Ina Brouwer.
De eerste drie decennia van ‘de nieuwe tijd’ kunnen we mijns inziens heel globaal als volgt kwalificeren. In de jaren 60 komt men in een vrije, blije periode los van autoriteit en gezag. In de jaren 70 wordt het linkse alternatieve gedachtengoed gezaaid dat actievoerders in de jaren 80 niet zelden hardhandig proberen te oogsten.
DE OOGST BETREFT OOK DE HIPPIE-GRONDWET UIT DIE TIJD. Een grondwet die de definitieve doorbraak is geweest voor de heerschappij van Zielig, Zwak & Misselijk.
Als woordvoerder binnenlandse zaken van de VVD-fractie voerde Hans Wiegel in 1975 het (hoogste) woord bij de behandeling van de Nota Grondwetsherziening.
Als minister van Binnenlandse Zaken en Viceminister-president in het kabinet Van Agt/Wiegel (1977-81) stelde hij om te beginnen een Directie Minderheden in. In 1981 was Wiegel de eerste ondertekenaar van de Nota Minderhedenbeleid, een beleidsstuk dat ten grondslag ligt aan de faliekant mislukte integratie van minderheden in Nederland. Dit onder andere vanwege het daarin gepropageerde ideaal van “cultuurbeleving”, hetgeen betekent: vertoeven in Nederland onder behoud van eigen cultuur en taal!
Zijn inzet had succes: na voorbereidend werk van Cals en (A.H.) Donner vond tijdens zijn ministerschap de ‘behandeling in eerste lezing’ plaats van de Grondwetsherziening. Het voorstel dat hij met nadruk verdedigde was het Discriminatieverbod in deze totaal vernieuwde Grondwet. Eindelijk kon het Grote Gelijkheidsdenken in het belangrijkste Nederlandse staatspapier worden vastgelegd.
Op 1 juni 1983 was het op die manier een voorspoedige en soepele bevalling van een Grondwet die als eerste in de politieke geschiedenis een eerste artikel bezit dat volledig gelijke behandeling van allen binnen de Nederlandse grenzen gebiedt.
Daar lijkt zo op het eerste oog en in theorie weinig mis aan, echter in de praktijk zijn we sinds 1983 overspoeld door uiterst irritante anti-discriminatieclubs van alle soorten en maten. Een complete wildgroei van fiks meer dan honderd totalitaire kul-instituutjes, waaronder de trieste misbaksels Commissie Gelijke Behandeling en Meldpunt Discriminatie Internet. Allerlei ellende die, hoe kan het anders met zo’n artikel 1, ook nog eens stijf staat van uw en mijn belastinggeld.
Je goeie humeur, je belastinggeld én je vrijheid van meningsuiting, die gaan stuk voor stuk verloren door de ongebreidelde activiteiten van deze monomane bemoeiclubs. Dankzij die aan onze Grondwet als Artikel 1 geplakte ‘communistische’ wensdroom.
En dat is dus voor een niet onbelangrijk gedeelte het werk van een liberale(?) ‘do-gooder’, in die heerlijke jaren tachtig. Sorry RaRa, sorry krakers en andere slechtgewassen hippies, Wiegel heeft gewonnen, hij was echt de ergste! Gefeliciteerd, Hans!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7017