Johnnie
26 oktober 2008, 08:31
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/heleen/weggegooidgeld.jpg
Pamela Hemelrijk 25 oktober 2008
“Wat pas echt goed beleid is, is sociale woningbouw. Betaalbare huizen bouwen en die voor hele redelijke prijzen (zonder winstbejag) verhuren.”
Dit comment (onder een stuk over de hypotheek crisis van Duns Ouray in de Volkskrant) is zo typerend voor de infantiele geest van de doorsnee progressieveling dat het nadere inspectie verdient.
Het eerste wat opvalt is dat deze progressieveling geheel in het midden laat wie die betaalbare huizen moeten bouwen.
Er moeten gewoon huizen worden gebouwd zonder winstoogmerk, daar komt het op neer, als ik hem goed begrijp. Hoe dat in zijn werk moet gaan, daar laat hij zich niet over uit.
Huizen worden over het algemeen gebouwd door aannemers. Mag je van een aannemer verwachten dat hij huizen bouwt zonder daar een cent aan te verdienen? Deze progressieveling vindt kennelijk van wel. Of bedoelt hij misschien dat aannemers wel een klein beetje winst mogen maken, maar niet meer dan nodig is om de kosten te dekken en zichzelf een modaal salaris uit te keren?
Ik neem aan dat dit laatste het geval is. Deze progressieveling wil dat de overheid ervoor zorgt dat een goedlopend aannemersbedrijf wel voordeel oplevert voor de consument (goedkopere huizen) en voor het personeel (hogere lonen), maar niet voor de eigenaar. Die mag er, als enige, niet beter van worden.
Hoe onze progressieveling dat wil verwezenlijken wordt ook niet uitgelegd. Wil onze progressieveling dat de eigenaar er zelf nauwlettend op toeziet dat de winst binnen de perken blijft? (“Jongens, we kunnen voor de rest van dit jaar geen orders meer aannemen. Anders wordt onze winst te hoog”.) Of wil hij dat de overheid alle winst die (na aftrek van de kosten en het modale salaris van de directeur) overblijft integraal afroomt?
Waarschijnlijk bedoelt onze progressieveling het laatste. Ik zou in elk geval niet weten hoe je zonder dit soort maatregelen aan “betaalbare huizen” denkt te komen die “zonder winstbejag worden verhuurd”.
Wat ik die progressieveling zou willen vragen is dit. Stel dat hij zelf overweegt om een aannemersbedrijf te beginnen. Zou hij daar onder dergelijke omstandigheden nog over piekeren? Alle risico’s lopen die met zelfstandig ondernemerschap gepaard gaan, alle bureaucratische rompslomp verdragen die je dan over je rug krijgt (vergunningen, jaarcijfers, pensioenfondsen, elk jaar onderhandelen met de vakbonden, Arbowetten, Bibopwet, verplichte ondernemingsraden, inspecties van Bouw- en Woningtoezicht, etc etc.), welke masochist begint daar nog aan als ie zeker weet dat het hem toch nooit meer zal opleveren dan een modaal salaris? Dan kun je toch veel beter in loondienst gaan, waar je tot in der eeuwigheid niet ontslagen kunt worden en je dankzij de inspanningen van de vakbond elk jaar vakantiegeld en prijscompensatie krijgt?
Zo’n eenvoudig zinnetje: “betaalbare huizen bouwen en die tegen een redelijke vergoeding zonder winstbejag verhuren”. Progressievelingen geloven nog altijd heilig in dit sprookje. Maar de barre werkelijkheid is dat er helemaal geen woningen meer worden gebouwd als je dat plan met harde hand gaat verwezenlijken. Want dan doeken alle aannemers hun bedrijf op en gaan in loondienst. Of ze worden ambtenaar bij Bouw- en Woningtoezicht, waar ze net zoveel (of zelfs meer) verdienen zonder ’s nachts wakker te hoeven liggen van jaarcijfers, orderportefeuilles en FIOD inspecties.
Wat ik ook niet begrijp is waarom onze progressieveling deze strategie (“betaalbare produkten zonder winstbejag” ) alleen bepleit voor de woningmarkt. Als dat zo’n probaat middel is om welvaart te scheppen, waarom voeren we het dan niet integraal in? Laten we alles “betaalbaar” maken, door niet alleen aannemers, maar iedereen te verbieden om geld te verdienen! De bakker en de slager moeten voortaan brood en vlees leveren zonder winstoogmerk. Volkswagen en Volvo mogen geen winst meer maken op hun automobielen. Shell moet de olie voor niks uit de grond halen. Arbeiders moeten afzien van hun loon! Artsen moeten voor niks patiënten genezen! Leraren moeten gratis les gaan geven! Dan hoeft niemand meer gebrek te lijden, want iedereen krijgt immers alles voor niks!
Dat is waar de infantiele socialistische ideologie au fond op neer komt. Cuba is een fraai voorbeeld van “betaalbare huisvesting zonder winstbejag”. Niemand hoeft daar huur te betalen. Iedereen woont gratis. Op de meeste huizen zitten weliswaar geen daken meer, en de bomen groeien er door de ramen, maar een kniesoor die daarop let.
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7188
Pamela Hemelrijk 25 oktober 2008
“Wat pas echt goed beleid is, is sociale woningbouw. Betaalbare huizen bouwen en die voor hele redelijke prijzen (zonder winstbejag) verhuren.”
Dit comment (onder een stuk over de hypotheek crisis van Duns Ouray in de Volkskrant) is zo typerend voor de infantiele geest van de doorsnee progressieveling dat het nadere inspectie verdient.
Het eerste wat opvalt is dat deze progressieveling geheel in het midden laat wie die betaalbare huizen moeten bouwen.
Er moeten gewoon huizen worden gebouwd zonder winstoogmerk, daar komt het op neer, als ik hem goed begrijp. Hoe dat in zijn werk moet gaan, daar laat hij zich niet over uit.
Huizen worden over het algemeen gebouwd door aannemers. Mag je van een aannemer verwachten dat hij huizen bouwt zonder daar een cent aan te verdienen? Deze progressieveling vindt kennelijk van wel. Of bedoelt hij misschien dat aannemers wel een klein beetje winst mogen maken, maar niet meer dan nodig is om de kosten te dekken en zichzelf een modaal salaris uit te keren?
Ik neem aan dat dit laatste het geval is. Deze progressieveling wil dat de overheid ervoor zorgt dat een goedlopend aannemersbedrijf wel voordeel oplevert voor de consument (goedkopere huizen) en voor het personeel (hogere lonen), maar niet voor de eigenaar. Die mag er, als enige, niet beter van worden.
Hoe onze progressieveling dat wil verwezenlijken wordt ook niet uitgelegd. Wil onze progressieveling dat de eigenaar er zelf nauwlettend op toeziet dat de winst binnen de perken blijft? (“Jongens, we kunnen voor de rest van dit jaar geen orders meer aannemen. Anders wordt onze winst te hoog”.) Of wil hij dat de overheid alle winst die (na aftrek van de kosten en het modale salaris van de directeur) overblijft integraal afroomt?
Waarschijnlijk bedoelt onze progressieveling het laatste. Ik zou in elk geval niet weten hoe je zonder dit soort maatregelen aan “betaalbare huizen” denkt te komen die “zonder winstbejag worden verhuurd”.
Wat ik die progressieveling zou willen vragen is dit. Stel dat hij zelf overweegt om een aannemersbedrijf te beginnen. Zou hij daar onder dergelijke omstandigheden nog over piekeren? Alle risico’s lopen die met zelfstandig ondernemerschap gepaard gaan, alle bureaucratische rompslomp verdragen die je dan over je rug krijgt (vergunningen, jaarcijfers, pensioenfondsen, elk jaar onderhandelen met de vakbonden, Arbowetten, Bibopwet, verplichte ondernemingsraden, inspecties van Bouw- en Woningtoezicht, etc etc.), welke masochist begint daar nog aan als ie zeker weet dat het hem toch nooit meer zal opleveren dan een modaal salaris? Dan kun je toch veel beter in loondienst gaan, waar je tot in der eeuwigheid niet ontslagen kunt worden en je dankzij de inspanningen van de vakbond elk jaar vakantiegeld en prijscompensatie krijgt?
Zo’n eenvoudig zinnetje: “betaalbare huizen bouwen en die tegen een redelijke vergoeding zonder winstbejag verhuren”. Progressievelingen geloven nog altijd heilig in dit sprookje. Maar de barre werkelijkheid is dat er helemaal geen woningen meer worden gebouwd als je dat plan met harde hand gaat verwezenlijken. Want dan doeken alle aannemers hun bedrijf op en gaan in loondienst. Of ze worden ambtenaar bij Bouw- en Woningtoezicht, waar ze net zoveel (of zelfs meer) verdienen zonder ’s nachts wakker te hoeven liggen van jaarcijfers, orderportefeuilles en FIOD inspecties.
Wat ik ook niet begrijp is waarom onze progressieveling deze strategie (“betaalbare produkten zonder winstbejag” ) alleen bepleit voor de woningmarkt. Als dat zo’n probaat middel is om welvaart te scheppen, waarom voeren we het dan niet integraal in? Laten we alles “betaalbaar” maken, door niet alleen aannemers, maar iedereen te verbieden om geld te verdienen! De bakker en de slager moeten voortaan brood en vlees leveren zonder winstoogmerk. Volkswagen en Volvo mogen geen winst meer maken op hun automobielen. Shell moet de olie voor niks uit de grond halen. Arbeiders moeten afzien van hun loon! Artsen moeten voor niks patiënten genezen! Leraren moeten gratis les gaan geven! Dan hoeft niemand meer gebrek te lijden, want iedereen krijgt immers alles voor niks!
Dat is waar de infantiele socialistische ideologie au fond op neer komt. Cuba is een fraai voorbeeld van “betaalbare huisvesting zonder winstbejag”. Niemand hoeft daar huur te betalen. Iedereen woont gratis. Op de meeste huizen zitten weliswaar geen daken meer, en de bomen groeien er door de ramen, maar een kniesoor die daarop let.
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7188