admin
4 april 2007, 19:32
april 1st, 2007
Eerder al schreef ik een artikel over hoe Anja Meulenbelt alle definities binnenstebuiten keert om haar vermeende “gelijk” te behalen. In het artikel nam ik haar claim dat Wilders een racist zou zijn op de korrel door haar definitie van racisme en discriminatie aan flarden te schieten. Sterker nog, volgens haar eigen definitie bleek zijzelf een racist te zijn. De definitie van de term “racisme” verkrachte zij namelijk dusdanig dat daarmee kritiek op iedere andersdenkende of groep van andersdenkende als racisme beschouwd zou kunnen worden en slechts haar persoonlijke politieke voorkeur en niet de feitelijke juistheid van haar beweringen de doorslag geeft.
Ed van Thijn maakt van dezelfde gestandaardiseerde socialistische retoriek en propagandatruc gebruik. Ik verwijs u dan ook gemakshalve naar het artikel “De definitie van racisme volgens fellow islam traveller Anja Meulenbelt… (http://nederkrant.wordpress.com/2007/03/19/de-definitie-van-racisme-volgens-fellow-islam-traveler-anja-meulenbelt%e2%80%a6/)” zodat ik het ontleden van deze linkse idiotie niet nogmaals en voor de zoveelste keer hoef te herhalen. Het gaat immers op den duur ook vervelen. Althans, mij wel. Immers, als antwoord op gestandaardiseerde propaganda is een gestandaardiseerde ontkrachting voldoende. Vul in het hierboven aangehaalde artikel gewoon op de denkbeeldige stippellijn, want veel meer dan een stippellijn is Anja Meulenbelts intellect überhaupt al niet als we dit zouden (kunnen) meten via een EEG (elektro-encefalogram), een andere naam in en klaar ben je.
Wat Ed van Thijn evenwel doet in zijn artikel “De PvdA heeft gezwalkt rondom Wilders (http://www.nrc.nl/binnenland/article672623.ece/PvdA_heeft_gezwalkt_rondom_Wilders_)” is niet alleen het onder socialisten gestandaardiseerde verkrachten van iedere definitie van zaken zoals racisme, discriminatie en antisemitisme, tot het in hen in het ideologische straatje past, maar hij doet ook bewust en uit strikt schimmige roodbruine ideologische motieven pogingen de geschiedenis te herschrijven en te vervalsen. En dat is een meer dan walgelijk dat hij zich daarvoor leent. Zeker gezien zijn persoonlijke geschiedenis en etniciteit. Hij doet dit herschrijven en vervalsen op diverse vlakken en ik benoem ze stuk voor stuk om ze daarna zo beknopt mogelijk te ontleden en er de enige mogelijke conclusie uit te trekken:
Hij noemt Wilders, dus ook zijn partij en electoraat “extreemrechts”. Hij doet dit in een poging om vervolgens een parallel te trekken met het nazisme. Een walgelijke “cherry picking” truc die de socialisten zelfs al voor de tweedewereldoorlog bezigden. Alles dat de socialisten propagandistisch niet uitkwam noemde men “rechts” of zelfs “extreemrechts”. Alles dat hen als ideologie “ten goede” kwam en komt trekt men naar zich toe, en alles dat verkeerd uitpakt schuift men op het bordje van “rechts” dan wel “extreemrechts”. Feit is echter dat het nazisme niet rechts en zeker niet extreemrechts was. Het nazisme had meer en alles weg van hetgeen bijvoorbeeld de SP en de (inter)(nationale) socialisten nu nog altijd nastreven.
Zaken als het (al dan niet door de staat belichaamde) collectivisme, antikapitalisme, antiliberalisme, antimarktwerking, anticonservatisme, antiglobalisering (vanuit cultuurrelativisme), antimaterialisme, antimilitarisme, (al dan niet verticaal en/ of neo)corporatisme, anti-individualisme, marxisme, stalinisme, enzovoort… zult u niet aantreffen in het partijprogramma van Geert Wilders en zijn PVV. De genoemde zaken treft u wel en in overvloede aan in alle partijprogramma’s van ondermeer de (inter)(nationaal) socialistische, sociaal democratische, marxistische, leninistische en maoïstische partijen zoals de SP, PvdA, Groenlinks, D66, CU en PvdD, Politiektechnisch klopt deze bewering dus van geen kanten.
Wat er dus resteert is slechts het feit dat Wilders, zijn PVV en zijn electoraat zich keren tegen het islamisme, de islamisering van onze maatschappij, overheidsorganen en politiek. De reden daarvoor is juist en ondermeer het feit dat antisemitisme een koranisch gebod is. Een gebod dat door nagenoeg geen aanhanger van de islam, noch haar socialistische bondgenoten, wordt weersproken of niet beoefend. Het marginale verschil tussen het antisemitisme van de islam en het socialisme is dat de laatste het (wederom) verbasterd en geherdefinieerd heeft naar “antizionisme”. Hoe marginaal verschillend antisemitisme en antizionisme is omschreef ik eerder al in het artikel “De wereld eist van Israël niets minder dan autodestructie. (http://nederkrant.wordpress.com/2006/12/29/de-wereld-eist-van-israel-niets-minder-dan-autodestructie/)”
Naast het antisemitisme dat intrinsiek aan de islam, en dus ook met haar aanhang verbonden is, zijn er diverse andere zwaarwegende redenen om de invloed van de islam en dus moslims te weren uit maatschappelijke en politiek functies en haar te nadrukkelijke aanwezigheid in de publieke ruimte tegen te gaan. Er is vrijwel geen islamitisch onwrikbaar principe dat strookt met de wijze waarop wij verkozen hebben te leven. Meer dan 90% van hetgeen de islam voorstaat, staat volkomen haaks op de meest basale onvervreemdbare principes van onze liberale democratische samenleving. De vaste thema’s kennen we inmiddels wel. Thema’s als Godsdienstvrijheid, vrijheid van geweten, zelfbeschikkingsrecht, emancipatie in het algemeen, vrouwenrechten, ho-le-bi rechten, scheiding van kerk, staat, trias politica, antiracisme, enzovoort.
Dat Joden altijd eigenwijze en eigengereide snuiters zijn geweest staat wel vast. Zoveel bewijzen ikzelf en Ed van Thijn wel. Dat is evenwel nooit enige bedreiging geweest voor onze rechtstaat en haar onvervreemdbaar geachte principes. De Joden van toen laten zich qua sociaal maatschappelijke positie in onze toenmalige vooroorlogse (WOII) maatschappij nog altijd het beste vergelijken met de positie die bijvoorbeeld Chinezen innemen in onze naoorlogse maatschappij van nu. Laten we eens eerlijk zijn… wanneer is de Joodse gemeenschap in het westen ooit in opspraak geweest vanwege een aanwijsbare en bewijsbare collectieve drang om de zaken naar de Joodse dan wel judaïstische hand te zetten ? Zelfs het door islamieten en socialisten zo vervloekte “zionisme”, waarbij het wereldjodendom zogenaamd zou streven naar wereldmacht, is een absurd verzinsel.
Dit aspect van het antisemitisme (antizionisme) spruit voort uit de Ochrannoje Otdelenije (toenmalige Russische Veiligheid en Spionagedienst waaruit later ook de KGB voortkwam). De Ochrana wakkerde vanaf het eind van de 19e eeuw het antisemitisme aan om de ontevredenheid van de bevolking op de Joden af te wentelen. Sergej Nilus, de auteur van het beruchte pamflet ” De Protocollen van de Wijzen van Zion”, was een agent provocateur van de Ochrana. Volgens “de Protocollen van de Wijze van Zion”, een bewezen vervalsing van een tegen de Franse keizer Napoleon III gericht strijdschrift, getiteld: “Dialoog in de hel tussen Montesquieu, Napoleon III en Machiavelli” van de Franse advocaat Maurice Joly, zouden de joodse leiders (wijzen van Sion) bijeen zijn gekomen om de christelijke maatschappij omver te werpen. Ook zouden er plannen zijn gesmeed om een Joodse wereldheerschappij te bewerkstelligen. Een uitermate giftig verzinsel waarop met name moslims en (neo)nazi’s zich nog altijd beroepen om niet alleen hun antisemitisme/ antizionisme, maar ook de holocaust en een volgende genocide op de Joden te rechtvaardigen.
Het zionisme an sich was niets meer dan een uit eeuwen van verdrukking, genociden en vervolging voortgekomen wens naar de emancipatie van het Jodendom. De vervolgingen en veelvuldige massamoorden op de Joden gedurende onze wereldgeschiedenis vonden volgens veel Joden plaats omdat men geen eigen thuisland had en men derhalve als “lichaamsvreemd” element in de Oost en West Europese maatschappij rondzwierf en zo de ergernis wekte van de autochtone bevolkingen. Anderzijds sproot dit voort uit een heimwee naar Zion (ofwel de berg Zion waarmee Jeruzalem wordt gesymboliseerd) dat al stamde al uit de tijd van de Joodse ballingschap in Babylonië zoals die in de Bijbel wordt beschreven. Gedurende en na de eerste en tweedewereldoorlog begon het zionisme zich in politieke en culturele zin pas werkelijk te manifesteren. Zionisten ijverde voor een eigen staat om zodoende onder de constante pogroms vandaan te komen en het Jodendom van een totale vernietiging te redden. Het zionisme van nu is er slechts op gericht te behouden wat men verworven heeft in culturele, politiek en religieuze zin en opzicht.
Daar waar de Joden dus feitelijk in geen enkel opzicht ook maar enigerlei wijze een bedreiging vormde of vormen voor de westerse rechtsgang, scheiding van kerk en staat, de trias politiek, het antiracisme principe, de positie en emancipatie van vrouwen en homoseksuelen, het liberalisme en moderniteit, het judaïsme niet haaks stond en staat op de westerse manier van leven, enzovoort, en men zich strikt en alleen in de eigen kring bewoog en haar religieuze en culturele principes beleed binnen haar privé-domein, daar zien we bij de islam en moslims juist het omgekeerde. De islam is er juist en vooral op geënt om “onze” manier van leven ingrijpend te veranderen en aan te passen aan de islamitische “moraliteit” en doctrine. Daar waar van het Jodendom (ondermeer door moslims) er valselijk van beschuldigd werd en word dat men uit zou zijn op wereldheerschappij, is het juist één van de aantoonbare basisprincipes van de islam om een wereldwijd kalifaat ofwel ummah te stichten.
We zien ook dat dit islamistische gebod breeduit gedragen wordt door moslims in de gehele wereld. De tactieken die men daartoe ontplooit bestaat (in minder militante zin) uit het constant eisen van “respect”, begrip, erkenning, aanpassing, onderwerping en het eindeloos schikken naar de islamitische mores. Wil u een beetje moslim aan tafel uitnodigen voor een gesprek in een talkshow dan moet de wijn van tafel en mogen vrouwen niet op gelijk niveau meespreken en het liefst zelfs niet aanwezig zijn. Wilt u een beetje vooraanstaande moslim uitnodigen op een universiteit om daar een toelichting te geven over de islam, dan eist men dat de vrouwen achterin de ruimte plaatsnemen. Wilt u als bank zaken doen met moslims dan dient u een constructie te bedenken zodat het shariavriendelijk is en zult u het verstrekken van spaarvarkens moeten staken. Wilt u moslims niet agiteren dan dient u te zwijgen over alles dat volstrekt haaks staat op onze moderniteit. Wilt u überhaupt moslims betrekken bij onze maatschappij dan eist men van ons dat we ons nagenoeg volledig aanpassen aan haar doctrine. Wilt u door moslims en haar socialistische bondgenoten (zoals van Thijn) niet versleten worden voor nazi, dan wordt u geacht te zwijgen over het islamofascistische terreur en uw lexicon aan te passen (http://nederkrant.wordpress.com/2007/03/31/hoera%e2%80%a6-islamitisch-terreur-is-uitgebannen-in-europa/). Ook al weet u dat islamofascistische terreur (militante wijze van islamiseren) de volgende stap is om niet-moslims te onderwerpen aan de islamitische doctrine. En bovenal wordt u geacht om te doen alsof het islamitische racisme en antisemitisme niet zou bestaan.
Kortom, het vergelijk dat Ed van Thijn trekt tussen enerzijds de moslims en de Joden, en anderzijds het nazisme en het conservatief liberalisme van Geert Wilders en zijn PVV is een niet bestaande vergelijking. Het is zelfs een aanfluiting en volstrekte absurditeit. En als Jood voel ik mij meer dan diep beledigd en gekwetst door het op één lijn stellen van Joden en moslims. Niet in de laatste plaats omdat moslims aanhoudende ijveren voor het uitroeien van het Jodendom, te beginnen bij Israël. De overeenkomsten tussen het islamisme en nazisme is meer dan treffend en zelfs schrikbarend te noemen. In essentie komen beide doctrines elkaar telkens tegen en is de uiteindelijke uitwerking ervan hetzelfde. En het zijn wederom de socialisten die zich zondermeer bondgenoot verklaren van het woestijnnazisme (de islam). Als je Wilders, zijn PVV en zijn electoraat al ergens mee zou willen vergelijken dan zou eerder een vergelijk met het verzet tegen het nazisme op zijn plaats zijn. Een verzet dat zich (nu nog) keurig schikt naar de letter van de wet en zich via en middels democratische politieke wegen manifesteert.
Zou men het verzet tegen de nazi’s en het nazisme gedurende de tweedewereldoorlog ook willen classificeren als “extreemrechts” ? Ed van Thijn heeft zelfs de vuige moed om de politieke moord op Walther Rathenau als voorbeeld te stellen om daarmee “aan te tonen” hoe gevaarlijk het zogenaamde “extreemrechts” zou zijn. Dit omdat Walther Rathenau zogenaamd door extreemrechts vermoord zou zijn. Walther Rathenau was evenwel een vervent antisocialist. Daarnaast was Rathenau een groot voorstander van een politiek van assimilatie voor Duitse joden. Joden diende volgens Rathenau ook het zionisme af te zweren omdat dit volgens hem uiteindelijk zou leiden tot het verdwijnen van het antisemitisme. Hij verwierp het socialistische gedachtegoed dat Duitsland overspoelde na de shock van de nederlaag en de daaropvolgende Novemberrevolutie. Niet in de laatste plaats omdat hij vreesde voor verregaande radicalisering.
Politiek gezien stonden de ideeën van Rathenau haaks op de ideeën van Ed van Thijn en zijn socialistische soortgenoten. En ondanks dat ik me bepaald niet in alles kan vinden dat Rathenau predikte heeft hij in één opzicht absoluut gelijk gekregen. Sterker nog… hij werd daarvan één van de eerste en voornaamste slachtoffers. Rathenau wist namelijk als geen ander dat het socialisme alles verloochende waar Duitsland destijds voor diende te staan. Zijn vastberadenheid om Duitsland de verplichtingen van het Verdrag van Versailles te doen laten nakomen zetten kwaad bloed bij ondermeer veel Duitsers en met name de leiders van de nazipartij. Men beweerde dan ook dat hij deel uitmaakte van een “Joods-communistische samenzwering”. Deze beschuldigingen en demoniseringen leidde er uiteindelijk toe dat Rathenau vermoord werd. Naar verluidt door “rechtsextremisten”, maar zoals u weet hebben de socialisten er een handje van om alles dat hen propagandistisch niet past in de schoenen te schuiven van “rechts” dan wel “extreemrechts”.
De politieke moord op Rathenau luidde destijds de val in van de Weimarrepubliek en opende de deuren voor het nationaal socialisme. De rest is een gruwelijke geschiedenis. Wat Ed van Thijn bewust lijkt te willen forceren is een politieke moord op Geert Wilders. Kennelijk heeft van Thijn visioenen waarbij het huidige politieke bestel ten onder gaat en de socialisten (wederom) de macht kunnen grijpen. Wellicht hoopt hij wel stiekem op een gewelddadige “rechtse” backlash en doet hij pogingen op deze manier een zelfvervullende profetie in gang te zetten. Daarna hebben de socialisten, net als na de eerste en tweedewereldoorlog, weer jarenlang vrij spel. Ed van Thijn is niet de beroerdste om, daar waar hij de kans ziet, even de finale aanzet te geven. Ed van Thijn is een zeer verachtelijk en berekenend mens. Het is of dat… of hij is één van de grootste imbecielen op aarde. Een imbeciel die pist op het graf en de offers die miljoenen Joden (waaronder zijn eigen voorouders), geallieerde troepen en (echte) verzetshelden brachten in het verzet tegen het nazisme en haar islamitische bondgenoten. Ed van Thijn mag kiezen. Ik heb mijn keuze al gemaakt.
Nederkrant
Eerder al schreef ik een artikel over hoe Anja Meulenbelt alle definities binnenstebuiten keert om haar vermeende “gelijk” te behalen. In het artikel nam ik haar claim dat Wilders een racist zou zijn op de korrel door haar definitie van racisme en discriminatie aan flarden te schieten. Sterker nog, volgens haar eigen definitie bleek zijzelf een racist te zijn. De definitie van de term “racisme” verkrachte zij namelijk dusdanig dat daarmee kritiek op iedere andersdenkende of groep van andersdenkende als racisme beschouwd zou kunnen worden en slechts haar persoonlijke politieke voorkeur en niet de feitelijke juistheid van haar beweringen de doorslag geeft.
Ed van Thijn maakt van dezelfde gestandaardiseerde socialistische retoriek en propagandatruc gebruik. Ik verwijs u dan ook gemakshalve naar het artikel “De definitie van racisme volgens fellow islam traveller Anja Meulenbelt… (http://nederkrant.wordpress.com/2007/03/19/de-definitie-van-racisme-volgens-fellow-islam-traveler-anja-meulenbelt%e2%80%a6/)” zodat ik het ontleden van deze linkse idiotie niet nogmaals en voor de zoveelste keer hoef te herhalen. Het gaat immers op den duur ook vervelen. Althans, mij wel. Immers, als antwoord op gestandaardiseerde propaganda is een gestandaardiseerde ontkrachting voldoende. Vul in het hierboven aangehaalde artikel gewoon op de denkbeeldige stippellijn, want veel meer dan een stippellijn is Anja Meulenbelts intellect überhaupt al niet als we dit zouden (kunnen) meten via een EEG (elektro-encefalogram), een andere naam in en klaar ben je.
Wat Ed van Thijn evenwel doet in zijn artikel “De PvdA heeft gezwalkt rondom Wilders (http://www.nrc.nl/binnenland/article672623.ece/PvdA_heeft_gezwalkt_rondom_Wilders_)” is niet alleen het onder socialisten gestandaardiseerde verkrachten van iedere definitie van zaken zoals racisme, discriminatie en antisemitisme, tot het in hen in het ideologische straatje past, maar hij doet ook bewust en uit strikt schimmige roodbruine ideologische motieven pogingen de geschiedenis te herschrijven en te vervalsen. En dat is een meer dan walgelijk dat hij zich daarvoor leent. Zeker gezien zijn persoonlijke geschiedenis en etniciteit. Hij doet dit herschrijven en vervalsen op diverse vlakken en ik benoem ze stuk voor stuk om ze daarna zo beknopt mogelijk te ontleden en er de enige mogelijke conclusie uit te trekken:
Hij noemt Wilders, dus ook zijn partij en electoraat “extreemrechts”. Hij doet dit in een poging om vervolgens een parallel te trekken met het nazisme. Een walgelijke “cherry picking” truc die de socialisten zelfs al voor de tweedewereldoorlog bezigden. Alles dat de socialisten propagandistisch niet uitkwam noemde men “rechts” of zelfs “extreemrechts”. Alles dat hen als ideologie “ten goede” kwam en komt trekt men naar zich toe, en alles dat verkeerd uitpakt schuift men op het bordje van “rechts” dan wel “extreemrechts”. Feit is echter dat het nazisme niet rechts en zeker niet extreemrechts was. Het nazisme had meer en alles weg van hetgeen bijvoorbeeld de SP en de (inter)(nationale) socialisten nu nog altijd nastreven.
Zaken als het (al dan niet door de staat belichaamde) collectivisme, antikapitalisme, antiliberalisme, antimarktwerking, anticonservatisme, antiglobalisering (vanuit cultuurrelativisme), antimaterialisme, antimilitarisme, (al dan niet verticaal en/ of neo)corporatisme, anti-individualisme, marxisme, stalinisme, enzovoort… zult u niet aantreffen in het partijprogramma van Geert Wilders en zijn PVV. De genoemde zaken treft u wel en in overvloede aan in alle partijprogramma’s van ondermeer de (inter)(nationaal) socialistische, sociaal democratische, marxistische, leninistische en maoïstische partijen zoals de SP, PvdA, Groenlinks, D66, CU en PvdD, Politiektechnisch klopt deze bewering dus van geen kanten.
Wat er dus resteert is slechts het feit dat Wilders, zijn PVV en zijn electoraat zich keren tegen het islamisme, de islamisering van onze maatschappij, overheidsorganen en politiek. De reden daarvoor is juist en ondermeer het feit dat antisemitisme een koranisch gebod is. Een gebod dat door nagenoeg geen aanhanger van de islam, noch haar socialistische bondgenoten, wordt weersproken of niet beoefend. Het marginale verschil tussen het antisemitisme van de islam en het socialisme is dat de laatste het (wederom) verbasterd en geherdefinieerd heeft naar “antizionisme”. Hoe marginaal verschillend antisemitisme en antizionisme is omschreef ik eerder al in het artikel “De wereld eist van Israël niets minder dan autodestructie. (http://nederkrant.wordpress.com/2006/12/29/de-wereld-eist-van-israel-niets-minder-dan-autodestructie/)”
Naast het antisemitisme dat intrinsiek aan de islam, en dus ook met haar aanhang verbonden is, zijn er diverse andere zwaarwegende redenen om de invloed van de islam en dus moslims te weren uit maatschappelijke en politiek functies en haar te nadrukkelijke aanwezigheid in de publieke ruimte tegen te gaan. Er is vrijwel geen islamitisch onwrikbaar principe dat strookt met de wijze waarop wij verkozen hebben te leven. Meer dan 90% van hetgeen de islam voorstaat, staat volkomen haaks op de meest basale onvervreemdbare principes van onze liberale democratische samenleving. De vaste thema’s kennen we inmiddels wel. Thema’s als Godsdienstvrijheid, vrijheid van geweten, zelfbeschikkingsrecht, emancipatie in het algemeen, vrouwenrechten, ho-le-bi rechten, scheiding van kerk, staat, trias politica, antiracisme, enzovoort.
Dat Joden altijd eigenwijze en eigengereide snuiters zijn geweest staat wel vast. Zoveel bewijzen ikzelf en Ed van Thijn wel. Dat is evenwel nooit enige bedreiging geweest voor onze rechtstaat en haar onvervreemdbaar geachte principes. De Joden van toen laten zich qua sociaal maatschappelijke positie in onze toenmalige vooroorlogse (WOII) maatschappij nog altijd het beste vergelijken met de positie die bijvoorbeeld Chinezen innemen in onze naoorlogse maatschappij van nu. Laten we eens eerlijk zijn… wanneer is de Joodse gemeenschap in het westen ooit in opspraak geweest vanwege een aanwijsbare en bewijsbare collectieve drang om de zaken naar de Joodse dan wel judaïstische hand te zetten ? Zelfs het door islamieten en socialisten zo vervloekte “zionisme”, waarbij het wereldjodendom zogenaamd zou streven naar wereldmacht, is een absurd verzinsel.
Dit aspect van het antisemitisme (antizionisme) spruit voort uit de Ochrannoje Otdelenije (toenmalige Russische Veiligheid en Spionagedienst waaruit later ook de KGB voortkwam). De Ochrana wakkerde vanaf het eind van de 19e eeuw het antisemitisme aan om de ontevredenheid van de bevolking op de Joden af te wentelen. Sergej Nilus, de auteur van het beruchte pamflet ” De Protocollen van de Wijzen van Zion”, was een agent provocateur van de Ochrana. Volgens “de Protocollen van de Wijze van Zion”, een bewezen vervalsing van een tegen de Franse keizer Napoleon III gericht strijdschrift, getiteld: “Dialoog in de hel tussen Montesquieu, Napoleon III en Machiavelli” van de Franse advocaat Maurice Joly, zouden de joodse leiders (wijzen van Sion) bijeen zijn gekomen om de christelijke maatschappij omver te werpen. Ook zouden er plannen zijn gesmeed om een Joodse wereldheerschappij te bewerkstelligen. Een uitermate giftig verzinsel waarop met name moslims en (neo)nazi’s zich nog altijd beroepen om niet alleen hun antisemitisme/ antizionisme, maar ook de holocaust en een volgende genocide op de Joden te rechtvaardigen.
Het zionisme an sich was niets meer dan een uit eeuwen van verdrukking, genociden en vervolging voortgekomen wens naar de emancipatie van het Jodendom. De vervolgingen en veelvuldige massamoorden op de Joden gedurende onze wereldgeschiedenis vonden volgens veel Joden plaats omdat men geen eigen thuisland had en men derhalve als “lichaamsvreemd” element in de Oost en West Europese maatschappij rondzwierf en zo de ergernis wekte van de autochtone bevolkingen. Anderzijds sproot dit voort uit een heimwee naar Zion (ofwel de berg Zion waarmee Jeruzalem wordt gesymboliseerd) dat al stamde al uit de tijd van de Joodse ballingschap in Babylonië zoals die in de Bijbel wordt beschreven. Gedurende en na de eerste en tweedewereldoorlog begon het zionisme zich in politieke en culturele zin pas werkelijk te manifesteren. Zionisten ijverde voor een eigen staat om zodoende onder de constante pogroms vandaan te komen en het Jodendom van een totale vernietiging te redden. Het zionisme van nu is er slechts op gericht te behouden wat men verworven heeft in culturele, politiek en religieuze zin en opzicht.
Daar waar de Joden dus feitelijk in geen enkel opzicht ook maar enigerlei wijze een bedreiging vormde of vormen voor de westerse rechtsgang, scheiding van kerk en staat, de trias politiek, het antiracisme principe, de positie en emancipatie van vrouwen en homoseksuelen, het liberalisme en moderniteit, het judaïsme niet haaks stond en staat op de westerse manier van leven, enzovoort, en men zich strikt en alleen in de eigen kring bewoog en haar religieuze en culturele principes beleed binnen haar privé-domein, daar zien we bij de islam en moslims juist het omgekeerde. De islam is er juist en vooral op geënt om “onze” manier van leven ingrijpend te veranderen en aan te passen aan de islamitische “moraliteit” en doctrine. Daar waar van het Jodendom (ondermeer door moslims) er valselijk van beschuldigd werd en word dat men uit zou zijn op wereldheerschappij, is het juist één van de aantoonbare basisprincipes van de islam om een wereldwijd kalifaat ofwel ummah te stichten.
We zien ook dat dit islamistische gebod breeduit gedragen wordt door moslims in de gehele wereld. De tactieken die men daartoe ontplooit bestaat (in minder militante zin) uit het constant eisen van “respect”, begrip, erkenning, aanpassing, onderwerping en het eindeloos schikken naar de islamitische mores. Wil u een beetje moslim aan tafel uitnodigen voor een gesprek in een talkshow dan moet de wijn van tafel en mogen vrouwen niet op gelijk niveau meespreken en het liefst zelfs niet aanwezig zijn. Wilt u een beetje vooraanstaande moslim uitnodigen op een universiteit om daar een toelichting te geven over de islam, dan eist men dat de vrouwen achterin de ruimte plaatsnemen. Wilt u als bank zaken doen met moslims dan dient u een constructie te bedenken zodat het shariavriendelijk is en zult u het verstrekken van spaarvarkens moeten staken. Wilt u moslims niet agiteren dan dient u te zwijgen over alles dat volstrekt haaks staat op onze moderniteit. Wilt u überhaupt moslims betrekken bij onze maatschappij dan eist men van ons dat we ons nagenoeg volledig aanpassen aan haar doctrine. Wilt u door moslims en haar socialistische bondgenoten (zoals van Thijn) niet versleten worden voor nazi, dan wordt u geacht te zwijgen over het islamofascistische terreur en uw lexicon aan te passen (http://nederkrant.wordpress.com/2007/03/31/hoera%e2%80%a6-islamitisch-terreur-is-uitgebannen-in-europa/). Ook al weet u dat islamofascistische terreur (militante wijze van islamiseren) de volgende stap is om niet-moslims te onderwerpen aan de islamitische doctrine. En bovenal wordt u geacht om te doen alsof het islamitische racisme en antisemitisme niet zou bestaan.
Kortom, het vergelijk dat Ed van Thijn trekt tussen enerzijds de moslims en de Joden, en anderzijds het nazisme en het conservatief liberalisme van Geert Wilders en zijn PVV is een niet bestaande vergelijking. Het is zelfs een aanfluiting en volstrekte absurditeit. En als Jood voel ik mij meer dan diep beledigd en gekwetst door het op één lijn stellen van Joden en moslims. Niet in de laatste plaats omdat moslims aanhoudende ijveren voor het uitroeien van het Jodendom, te beginnen bij Israël. De overeenkomsten tussen het islamisme en nazisme is meer dan treffend en zelfs schrikbarend te noemen. In essentie komen beide doctrines elkaar telkens tegen en is de uiteindelijke uitwerking ervan hetzelfde. En het zijn wederom de socialisten die zich zondermeer bondgenoot verklaren van het woestijnnazisme (de islam). Als je Wilders, zijn PVV en zijn electoraat al ergens mee zou willen vergelijken dan zou eerder een vergelijk met het verzet tegen het nazisme op zijn plaats zijn. Een verzet dat zich (nu nog) keurig schikt naar de letter van de wet en zich via en middels democratische politieke wegen manifesteert.
Zou men het verzet tegen de nazi’s en het nazisme gedurende de tweedewereldoorlog ook willen classificeren als “extreemrechts” ? Ed van Thijn heeft zelfs de vuige moed om de politieke moord op Walther Rathenau als voorbeeld te stellen om daarmee “aan te tonen” hoe gevaarlijk het zogenaamde “extreemrechts” zou zijn. Dit omdat Walther Rathenau zogenaamd door extreemrechts vermoord zou zijn. Walther Rathenau was evenwel een vervent antisocialist. Daarnaast was Rathenau een groot voorstander van een politiek van assimilatie voor Duitse joden. Joden diende volgens Rathenau ook het zionisme af te zweren omdat dit volgens hem uiteindelijk zou leiden tot het verdwijnen van het antisemitisme. Hij verwierp het socialistische gedachtegoed dat Duitsland overspoelde na de shock van de nederlaag en de daaropvolgende Novemberrevolutie. Niet in de laatste plaats omdat hij vreesde voor verregaande radicalisering.
Politiek gezien stonden de ideeën van Rathenau haaks op de ideeën van Ed van Thijn en zijn socialistische soortgenoten. En ondanks dat ik me bepaald niet in alles kan vinden dat Rathenau predikte heeft hij in één opzicht absoluut gelijk gekregen. Sterker nog… hij werd daarvan één van de eerste en voornaamste slachtoffers. Rathenau wist namelijk als geen ander dat het socialisme alles verloochende waar Duitsland destijds voor diende te staan. Zijn vastberadenheid om Duitsland de verplichtingen van het Verdrag van Versailles te doen laten nakomen zetten kwaad bloed bij ondermeer veel Duitsers en met name de leiders van de nazipartij. Men beweerde dan ook dat hij deel uitmaakte van een “Joods-communistische samenzwering”. Deze beschuldigingen en demoniseringen leidde er uiteindelijk toe dat Rathenau vermoord werd. Naar verluidt door “rechtsextremisten”, maar zoals u weet hebben de socialisten er een handje van om alles dat hen propagandistisch niet past in de schoenen te schuiven van “rechts” dan wel “extreemrechts”.
De politieke moord op Rathenau luidde destijds de val in van de Weimarrepubliek en opende de deuren voor het nationaal socialisme. De rest is een gruwelijke geschiedenis. Wat Ed van Thijn bewust lijkt te willen forceren is een politieke moord op Geert Wilders. Kennelijk heeft van Thijn visioenen waarbij het huidige politieke bestel ten onder gaat en de socialisten (wederom) de macht kunnen grijpen. Wellicht hoopt hij wel stiekem op een gewelddadige “rechtse” backlash en doet hij pogingen op deze manier een zelfvervullende profetie in gang te zetten. Daarna hebben de socialisten, net als na de eerste en tweedewereldoorlog, weer jarenlang vrij spel. Ed van Thijn is niet de beroerdste om, daar waar hij de kans ziet, even de finale aanzet te geven. Ed van Thijn is een zeer verachtelijk en berekenend mens. Het is of dat… of hij is één van de grootste imbecielen op aarde. Een imbeciel die pist op het graf en de offers die miljoenen Joden (waaronder zijn eigen voorouders), geallieerde troepen en (echte) verzetshelden brachten in het verzet tegen het nazisme en haar islamitische bondgenoten. Ed van Thijn mag kiezen. Ik heb mijn keuze al gemaakt.
Nederkrant