Johnnie
30 januari 2009, 08:41
http://www.hetvrijevolk.com/files/diversen/eu-grondwet500x3271.jpg
Tommy 29 januari 2009
Over propaganda en censuur bij de Europese Unie. Verbaast u niet, maar registreert het wel.
In Brussel geven tientallen buitenlandse spionnen zich uit voor journalist, zo meldde de Belgische krant ‘De Morgen’ vandaag. Die bewering werd geuit door Alain Winants, Belgische Chef Staatsveiligheid. Ik kan mij moeilijk voorstellen welke spion nu geinteresseerd is in de enorme bulk propaganda die dagelijks in Brussel wordt geproduceerd, maar veel erger is dat bijna niemand in ons land zich afvraagt waarom de mainstream media zo positief berichten over ‘Brussel’. Het lijkt erop dat journalistieke ‘agenten’ hun pro-Europese verhalen klakkeloos kwijt kunnen. Gisteren organiseerde de Engelse denktank Open Europe een discussieavond in Brussel over haar nieuwe rapport ‘Hardsell’, waaruit blijkt dat de Europese Unie jaarlijks meer dan 2,4 miljard euro uitgeeft aan propaganda “om zichzelf te bewieroken en om de pers te betalen voor positieve berichtgeving over het werk van de Europese instellingen”.
Uit dat onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat de Europese Commissie bewust de uitkomsten van haar eigen opinie-onderzoeksbureau Eurobarometer manipuleert. Een concreet voorbeeld is het resultaat van een peiling waarom men in Ierland ‘nee’ stemde tegen het Verdrag van Lissabon. Het resultaat beviel de Europese Commissie duidelijk niet, want in eerste instantie ging de uitkomst in het geheim naar een aantal geselecteerde ‘bevriende’ media met daarbij de aantekening dat 40% van hen die hadden gestemd “het Verdrag niet begrepen”. Onder andere de Times kopte daarop precies die bewering van de Commissie. Het uiteindelijke publieke resultaat liet echter een heel ander beeld zien, namelijk dat slechts 22% ‘nee’ had gestemd omdat men het Verdrag niet begreep. De Commissie had haar doel echter al bereikt: men had de ‘nee’ stemmers neergezet als dom.
De Europese Unie bevoordeelt journalisten die positief over haar schrijven. Zij worden zelfs getraind in EU-gelieerde instellingen als het European Journalism Centre in Maastricht en de European Journalists’ Association. Die heeft gedurende de afgelopen 15 jaar ruim 9000 journalisten opgeleid middels “korte, intensieve seminars die professionele achtergrondinformatie verschaffen en de hulpmiddelen om de werkwijze, impact en uitdagingen van het Europese integratieproces te leren begrijpen.” De EU reserveerde in 2008 1 miljoen euro voor ‘trainingsseminars’ en 550.000 euro voor ‘uitwisselingen met de media’. Het totale budget voor deze ‘communicatiegerelateerde EU-uitgaven’ bedraagt 4.470.000 euro. Doel daarvan is om ‘doelgroepen, met name media, de hulpmiddelen te bieden om specifieke (EU) doelen beter te begrijpen en erover te rapporteren’.
Uit dat communicatiebudget worden ook de kosten van journalisten betaald voor reis, verblijf en eten. De International Herald Tribune bracht dit al eens aan het licht in een uitgebreid artikel.1) Hieronder valt het vergoeden van treintickets eersteklas naar Straatsburg, een dagelijkse toelage van 100 euro voor hotelkosten en eten. Hiertoe werd een speciaal programma in het leven geroepen, gecontroleerd door de EU-kantoren in de lidstaten. De EU verdedigde het ‘subsidiëren’ van de journalisten door te stellen dat zij anders helemaal niet naar de saaie zittingen van de EU zouden komen. Anderzijds worden journalisten die de EU kritisch volgen ernstig tegengewerkt in hun professionele werkzaamheden. Ergste voorbeeld daarvan is wel de Duitse Stern-redacteur Hans-Martin Tillack, die zo ongeveer hoogstpersoonlijk door de Europese Commissie van zijn bed werd gelicht toen hij fraude bij de EU-dienst OLAF op het spoor was en inzage had verzocht in diverse verdachte stukken.2) Na een gruwelijke vijf jaar werd hij uiteindelijk geheel vrijgesproken door de rechter. Een cameraploeg die de Eurokritische UKIP-parlementsleden volgde, toen dezen een protest lieten horen tegen het afwijzen van een referendum rond het Verdrag van Lissabon, werd hardhandig uit de plenaire vergaderzaal in Straatsburg verwijderd door de bewakingsdienst.3)
De levensgrote vraag die zich hierbij voordoet is in hoeverre nog gesproken kan worden van een zelfstandige, onafhankelijke en onbevooroordeelde pers als de EU zo ruimhartig geld rondstrooit voor ‘meer begripsvolle’ artikelen en programma’s over ‘Europa’ en zich zo weerbarstig opstelt ten opzichte van Eurokritische media. Komt dit niet erg dicht in de buurt van propaganda alsmede censuur?
Tommy.
1) http://www.iht.com/articles/2006/04/04/news/eu.php
2) http://www.europeanvoice.com/article/2009/01/tillack-case-closed/63535.aspx
3) http://www.youtube.com/watch?v=2JJlI9swbsA&feature=related
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7807
ein volk,ein eu,ein fuhrer.at your service
Tommy 29 januari 2009
Over propaganda en censuur bij de Europese Unie. Verbaast u niet, maar registreert het wel.
In Brussel geven tientallen buitenlandse spionnen zich uit voor journalist, zo meldde de Belgische krant ‘De Morgen’ vandaag. Die bewering werd geuit door Alain Winants, Belgische Chef Staatsveiligheid. Ik kan mij moeilijk voorstellen welke spion nu geinteresseerd is in de enorme bulk propaganda die dagelijks in Brussel wordt geproduceerd, maar veel erger is dat bijna niemand in ons land zich afvraagt waarom de mainstream media zo positief berichten over ‘Brussel’. Het lijkt erop dat journalistieke ‘agenten’ hun pro-Europese verhalen klakkeloos kwijt kunnen. Gisteren organiseerde de Engelse denktank Open Europe een discussieavond in Brussel over haar nieuwe rapport ‘Hardsell’, waaruit blijkt dat de Europese Unie jaarlijks meer dan 2,4 miljard euro uitgeeft aan propaganda “om zichzelf te bewieroken en om de pers te betalen voor positieve berichtgeving over het werk van de Europese instellingen”.
Uit dat onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat de Europese Commissie bewust de uitkomsten van haar eigen opinie-onderzoeksbureau Eurobarometer manipuleert. Een concreet voorbeeld is het resultaat van een peiling waarom men in Ierland ‘nee’ stemde tegen het Verdrag van Lissabon. Het resultaat beviel de Europese Commissie duidelijk niet, want in eerste instantie ging de uitkomst in het geheim naar een aantal geselecteerde ‘bevriende’ media met daarbij de aantekening dat 40% van hen die hadden gestemd “het Verdrag niet begrepen”. Onder andere de Times kopte daarop precies die bewering van de Commissie. Het uiteindelijke publieke resultaat liet echter een heel ander beeld zien, namelijk dat slechts 22% ‘nee’ had gestemd omdat men het Verdrag niet begreep. De Commissie had haar doel echter al bereikt: men had de ‘nee’ stemmers neergezet als dom.
De Europese Unie bevoordeelt journalisten die positief over haar schrijven. Zij worden zelfs getraind in EU-gelieerde instellingen als het European Journalism Centre in Maastricht en de European Journalists’ Association. Die heeft gedurende de afgelopen 15 jaar ruim 9000 journalisten opgeleid middels “korte, intensieve seminars die professionele achtergrondinformatie verschaffen en de hulpmiddelen om de werkwijze, impact en uitdagingen van het Europese integratieproces te leren begrijpen.” De EU reserveerde in 2008 1 miljoen euro voor ‘trainingsseminars’ en 550.000 euro voor ‘uitwisselingen met de media’. Het totale budget voor deze ‘communicatiegerelateerde EU-uitgaven’ bedraagt 4.470.000 euro. Doel daarvan is om ‘doelgroepen, met name media, de hulpmiddelen te bieden om specifieke (EU) doelen beter te begrijpen en erover te rapporteren’.
Uit dat communicatiebudget worden ook de kosten van journalisten betaald voor reis, verblijf en eten. De International Herald Tribune bracht dit al eens aan het licht in een uitgebreid artikel.1) Hieronder valt het vergoeden van treintickets eersteklas naar Straatsburg, een dagelijkse toelage van 100 euro voor hotelkosten en eten. Hiertoe werd een speciaal programma in het leven geroepen, gecontroleerd door de EU-kantoren in de lidstaten. De EU verdedigde het ‘subsidiëren’ van de journalisten door te stellen dat zij anders helemaal niet naar de saaie zittingen van de EU zouden komen. Anderzijds worden journalisten die de EU kritisch volgen ernstig tegengewerkt in hun professionele werkzaamheden. Ergste voorbeeld daarvan is wel de Duitse Stern-redacteur Hans-Martin Tillack, die zo ongeveer hoogstpersoonlijk door de Europese Commissie van zijn bed werd gelicht toen hij fraude bij de EU-dienst OLAF op het spoor was en inzage had verzocht in diverse verdachte stukken.2) Na een gruwelijke vijf jaar werd hij uiteindelijk geheel vrijgesproken door de rechter. Een cameraploeg die de Eurokritische UKIP-parlementsleden volgde, toen dezen een protest lieten horen tegen het afwijzen van een referendum rond het Verdrag van Lissabon, werd hardhandig uit de plenaire vergaderzaal in Straatsburg verwijderd door de bewakingsdienst.3)
De levensgrote vraag die zich hierbij voordoet is in hoeverre nog gesproken kan worden van een zelfstandige, onafhankelijke en onbevooroordeelde pers als de EU zo ruimhartig geld rondstrooit voor ‘meer begripsvolle’ artikelen en programma’s over ‘Europa’ en zich zo weerbarstig opstelt ten opzichte van Eurokritische media. Komt dit niet erg dicht in de buurt van propaganda alsmede censuur?
Tommy.
1) http://www.iht.com/articles/2006/04/04/news/eu.php
2) http://www.europeanvoice.com/article/2009/01/tillack-case-closed/63535.aspx
3) http://www.youtube.com/watch?v=2JJlI9swbsA&feature=related
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7807
ein volk,ein eu,ein fuhrer.at your service