Johnnie
31 januari 2009, 08:39
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/cynicus/nsdap.jpg
Cynicus 30 januari 2009
De nieuwste integratie-nota van de PvdA leek op het eerste gezicht helemaal niet verkeerd, maar Wouter Bos schudde iedereen meteen weer wakker. Een beschaafde vorm van nationalisme is trots zijn op een Marokkaanse burgemeester, en denken dat dubbele paspoorten en de islam bij Nederland horen. Bos schoffeert hiermee een grote groep Nederlanders die daar volkomen terecht anders over denken.
Murw door alle multikul-onzin die de laatste jaren over ons is uitgestort waren de reacties eigenlijk redelijk lauw. Misschien raken we ondertussen wel gewend aan gezagsdragers die beweren dat de Nederlander niet bestaat, aan een overheid die het burgers nog maar eens uitlegt als zij fout gekozen hebben en volksvertegenwoordigers die ondergedoken moeten leven.
Wanneer Bos zegt te streven naar een beschaafde vorm van nationalisme zegt hij eigenlijk ook dat er een onbeschaafde vorm van nationalisme is. Met zijn voorbeelden maakt hij duidelijk hoe die er dan uit zou zien: niet trots op Aboutaleb, denken dat dubbele paspoorten niet bij Nederland horen en er naar streven de islam een halt toe te roepen, dat is dus onbeschaafd nationalisme.
Wanneer de term nationalisme valt volgt meestal meteen een discussie over de vraag wie tot het Nederlandse volk behoren en wie niet. Voor mij is dat eenvoudig: iedereen die geen andere nationaliteit dan de Nederlandse bezit is een Nederlander. En iemand die naast de Nederlandse nog een andere nationaliteit bezit is geen Nederlander. Een goed voorbeeld is Aboutaleb. In de media wordt hij steevast neergezet als de eerste Marokkaanse burgemeester van Nederland en als hij een kleinkind krijgt maakt Marokko uit welke namen er gekozen mag worden. En al zwaait hij honderd keer met zijn Nederlandse paspoort, als hij geen Marokkaans onderdaan was geweest was hij nooit burgemeester of staatssecretaris geworden.
Het doet bijna schizofreen aan: Fortuyn verketteren omdat die artikel 1 van de grondwet wilde afschaffen, maar ondertussen alleen carriere kunnen maken doordat je vanwege je afkomst anders behandeld wordt. De PvdA heeft het overtreden van artikel 1 ondertussen tot kunst verheven en minister Ter Horst wil nu op elk ministerie hoge ambtenaren voor een deel selecteren op afkomst. Om de overlast van Marokkaanse probleemjeugd aan te pakken wordt apart geld gereserveerd, en bij talloze subsidies is het van belang of het om Nederlanders gaat of om allochtonen.
Maar waarom dan trots zijn op Aboutaleb? Dat de man ondanks de doodsbedreigingen nog steeds leeft?
Daar hebben we punt twee van Wouters 'beschaafde' nationalisme te pakken, de islam. Aboutaleb heeft niets te vrezen van Nederlands verzet, maar des te meer van de kant waar zijn wortels liggen. Zijn radicale achterneef, lid van de Hofstadgroep, noemde hem een afvallige, en vond dat daar de doodstraf voor zou gelden.(1)
De doodstraf op het afleggen van een religieuze overtuiging, het is niet gek dat Nederlanders zich daar tegen verzetten. Tot nu toe tevergeefs, want clubs als de Hizb-ut-Tahir mogen dit gedachtegoed nog steeds uitdragen in Nederland. En wanneer een moskeebestuurder zegt dat een cabaretier de doodstraf verdient wordt dit zorgvuldig onder het tapijt geveegd, inderdaad destijds door wethouder Aboutaleb.
Je zou kunnen zeggen dat de islam idd. niet meer weg te denken is uit Nederland na de moord op van Gogh, maar of we daar trots op moeten zijn?
De PvdA lijkt ondanks alles er niet van af te brengen dat zij zich als Nederlandse seculiere partij vooral moet inzetten voor de islamitische immigranten, ondanks de Westermoskee, de Hofstadgroep, de toegenomen intolerantie tegen Joden en homo's, de doodsbedreigingen, de frauderende schoolbesturen, de anti-Nederlandse houding tijdens dodenherdenking en sinterklaasfeesten, enz enz. Als het even kan zou de PvdA de scheiding tussen kerk en staat onmiddellijk opheffen.
Met dit in het achterhoofd beluisterde ik deze week Eddy Terstall op de radio, die op zich hele realistische dingen had te melden. Hoeveel Nederlanders zullen net als hij hopen dat ooit op het terrein van emancipatie-integratie het gezonde verstand het weer gaat winnen bij de sociaal-democraten? Hoeveel zullen er zijn die net als Eddy denken invloed op de partij te kunnen uitoefenen, en daarom toch blijven? Net als Eddy weten ze eigenlijk wel beter, maar bij elke oprisping van realisme beginnen ze toch weer enthousiast te juichen.
En terwijl zij, als grootste deel van de achterban, dromen van een PvdA die tegen discriminatie is en v'óór een seculiere maatschappij doet het partijkader voostellen voor islamitische hypotheken en koranlessen op openbare scholen.
Na al die jaren hebben zij nog steeds niet door dat het 'beschaafde' nationalisme van de PvdA in vier woorden samen te vatten is: "Eigen volk als laatste!"
(1) Saillant detail is dat de familie van deze neef de bezittingen van Aboutaleb in Marokko beheert, waarmee duidelijk wordt dat Aboutaleb dus nog steeds voor een deel in Marokko leeft: http://www.ad.nl/amsterdam/stad/article486231.ece
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7818
Cynicus 30 januari 2009
De nieuwste integratie-nota van de PvdA leek op het eerste gezicht helemaal niet verkeerd, maar Wouter Bos schudde iedereen meteen weer wakker. Een beschaafde vorm van nationalisme is trots zijn op een Marokkaanse burgemeester, en denken dat dubbele paspoorten en de islam bij Nederland horen. Bos schoffeert hiermee een grote groep Nederlanders die daar volkomen terecht anders over denken.
Murw door alle multikul-onzin die de laatste jaren over ons is uitgestort waren de reacties eigenlijk redelijk lauw. Misschien raken we ondertussen wel gewend aan gezagsdragers die beweren dat de Nederlander niet bestaat, aan een overheid die het burgers nog maar eens uitlegt als zij fout gekozen hebben en volksvertegenwoordigers die ondergedoken moeten leven.
Wanneer Bos zegt te streven naar een beschaafde vorm van nationalisme zegt hij eigenlijk ook dat er een onbeschaafde vorm van nationalisme is. Met zijn voorbeelden maakt hij duidelijk hoe die er dan uit zou zien: niet trots op Aboutaleb, denken dat dubbele paspoorten niet bij Nederland horen en er naar streven de islam een halt toe te roepen, dat is dus onbeschaafd nationalisme.
Wanneer de term nationalisme valt volgt meestal meteen een discussie over de vraag wie tot het Nederlandse volk behoren en wie niet. Voor mij is dat eenvoudig: iedereen die geen andere nationaliteit dan de Nederlandse bezit is een Nederlander. En iemand die naast de Nederlandse nog een andere nationaliteit bezit is geen Nederlander. Een goed voorbeeld is Aboutaleb. In de media wordt hij steevast neergezet als de eerste Marokkaanse burgemeester van Nederland en als hij een kleinkind krijgt maakt Marokko uit welke namen er gekozen mag worden. En al zwaait hij honderd keer met zijn Nederlandse paspoort, als hij geen Marokkaans onderdaan was geweest was hij nooit burgemeester of staatssecretaris geworden.
Het doet bijna schizofreen aan: Fortuyn verketteren omdat die artikel 1 van de grondwet wilde afschaffen, maar ondertussen alleen carriere kunnen maken doordat je vanwege je afkomst anders behandeld wordt. De PvdA heeft het overtreden van artikel 1 ondertussen tot kunst verheven en minister Ter Horst wil nu op elk ministerie hoge ambtenaren voor een deel selecteren op afkomst. Om de overlast van Marokkaanse probleemjeugd aan te pakken wordt apart geld gereserveerd, en bij talloze subsidies is het van belang of het om Nederlanders gaat of om allochtonen.
Maar waarom dan trots zijn op Aboutaleb? Dat de man ondanks de doodsbedreigingen nog steeds leeft?
Daar hebben we punt twee van Wouters 'beschaafde' nationalisme te pakken, de islam. Aboutaleb heeft niets te vrezen van Nederlands verzet, maar des te meer van de kant waar zijn wortels liggen. Zijn radicale achterneef, lid van de Hofstadgroep, noemde hem een afvallige, en vond dat daar de doodstraf voor zou gelden.(1)
De doodstraf op het afleggen van een religieuze overtuiging, het is niet gek dat Nederlanders zich daar tegen verzetten. Tot nu toe tevergeefs, want clubs als de Hizb-ut-Tahir mogen dit gedachtegoed nog steeds uitdragen in Nederland. En wanneer een moskeebestuurder zegt dat een cabaretier de doodstraf verdient wordt dit zorgvuldig onder het tapijt geveegd, inderdaad destijds door wethouder Aboutaleb.
Je zou kunnen zeggen dat de islam idd. niet meer weg te denken is uit Nederland na de moord op van Gogh, maar of we daar trots op moeten zijn?
De PvdA lijkt ondanks alles er niet van af te brengen dat zij zich als Nederlandse seculiere partij vooral moet inzetten voor de islamitische immigranten, ondanks de Westermoskee, de Hofstadgroep, de toegenomen intolerantie tegen Joden en homo's, de doodsbedreigingen, de frauderende schoolbesturen, de anti-Nederlandse houding tijdens dodenherdenking en sinterklaasfeesten, enz enz. Als het even kan zou de PvdA de scheiding tussen kerk en staat onmiddellijk opheffen.
Met dit in het achterhoofd beluisterde ik deze week Eddy Terstall op de radio, die op zich hele realistische dingen had te melden. Hoeveel Nederlanders zullen net als hij hopen dat ooit op het terrein van emancipatie-integratie het gezonde verstand het weer gaat winnen bij de sociaal-democraten? Hoeveel zullen er zijn die net als Eddy denken invloed op de partij te kunnen uitoefenen, en daarom toch blijven? Net als Eddy weten ze eigenlijk wel beter, maar bij elke oprisping van realisme beginnen ze toch weer enthousiast te juichen.
En terwijl zij, als grootste deel van de achterban, dromen van een PvdA die tegen discriminatie is en v'óór een seculiere maatschappij doet het partijkader voostellen voor islamitische hypotheken en koranlessen op openbare scholen.
Na al die jaren hebben zij nog steeds niet door dat het 'beschaafde' nationalisme van de PvdA in vier woorden samen te vatten is: "Eigen volk als laatste!"
(1) Saillant detail is dat de familie van deze neef de bezittingen van Aboutaleb in Marokko beheert, waarmee duidelijk wordt dat Aboutaleb dus nog steeds voor een deel in Marokko leeft: http://www.ad.nl/amsterdam/stad/article486231.ece
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=7818