Johnnie
20 februari 2009, 08:22
http://contradicere1.files.wordpress.com/2009/02/fairness_doctrine.jpg
Tijdens de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten was er in de door links gedomineerde media nagenoeg geen kritisch woord te vinden over Presidentskandidaat Barack Hussein Obama. Nu dat Barack Hussein Obama een poosje aan de macht is komen de kritieken langzaam los. Met name rechtse en conservatieve radiostations spelen daarbij een belangrijke rol.
Dat de plannen en *veranderingen* van Barack Hussein Obama niet allemaal zaligmakend zullen zijn is een open deur. Barack Hussein Obama heeft diverse plannen moeten aanpassen en de koers is op diverse punten al danig gewijzigd. Idealen verhouden zich gewoontegetrouw slecht tot de wispelturige realiteit. De simpelheid van Barack Husseins plannen, zoals hij deze etaleerde tijdens zijn campagne blijken in praktijk juist heel complex te zijn.
Het economische stimuleringsplan van Barack Hussein Obama, van maarliefst 825 miljard dollar stuit op veel kritiek. Het is dat de Democrates in beide huizen, het Senaat en Huis van Afgevaardigden de absolute meerderheid hebben anders was het plan zeker verworpen geworden. Geen enkele Republican stemde voor het stimuleringsplan. Elf Democrats stemde met de Republicans mee tegen het plan.
Het staat vast dat het stimuleringsplan een enorme hypotheek legt op de nazaten van de Amerikanen . Veel Amerikanen voelen daar niets voor. Bovendien zijn veel Amerikanen van mening dat er onvoldoende ruimte in het budget van 825 miljard dollar is ingeruimd voor lastenverlichtingen in ondermeer de vorm van belastingverlagingen en er geen maatregelen in zijn opgenomen die de huisvestingsproblematiek aanpakt. Daarnaast is men van mening dat een dergelijke grote kapitaalinjectie in de tanende economie de prijscorrigerende werking van een crisis in de weg zou kunnen staan. Mede daardoor staat het zeker niet vast dat de kapitale injectie ook maar iets zal uithalen en het beoogde effect zal sorteren.
Tenminste een belofte kan Barack Hussein Obama niet waarmaken. Hij stelde de partijen te verenigen en achter zijn beleidsplannen te zullen opstellen. In het geval van ondermeer zijn stimuleringsplan blijkt het tegendeel waar te zijn. Hij verlies zelfs terrein binnen de eigen gelederen. Constante polls wijzen uit dat steeds meer Democrats reserveringen krijgen bij de plannen van Barack Hussein Obama. Een recente opiniepoll wees uit dat nog maar 37% van de Amerikanen vertrouwen hebben in diens economische plannen. Een ongekend dieptepunt na zijn eclatante overwinning slechts enige maanden daarvoor.
Reden voor Barack Hussein Obama om de Republicans en afvallige partijgenoten kleingeestigheid en een gebrek aan patriotisme te verwijten. En dat is tegen het zere been van veel Amerikanen.
Om deze nachtmerrie ten beste te keren hebben veel presidentsgetrouwe Democrats de gedachten opgevat om critici de mond te snoeren. In de linkse volksmond heet dit *het vergroten van de consensus*. Dit zou men ondermeer willen doen door de zogenaamde *Fairness Doctrine* nieuw leven in te blazen. Het is een stuk vermaledijde wetgeving die opiniemakers, die bijvoorbeeld kritiek uiten op het overheidsbeleid of controversiële onderwerpen zoals abortus of het homohuwelijk via radio en televisie bespreken en uitzenden verplicht stelt om voorstanders van bijvoorbeeld het overheidsbeleid of voorstanders van abortus of het homohuwelijk aan het woord te laten.
Veel mensen zien hierin een poging van de Democrats om de oppositie de mond te snoeren. Barack Hussein Obama zelf heeft het voortouw genomen door de aards conservatieve Talkshowhost Rush Limbaugh aan te vallen in de media met de woorden ‘Je kunt niet naar deze man luisteren en verwachten dat er iets verandert in dit land’. Limbaugh moet dus zwijgen of hij moet tenminste verplicht airtime bieden aan mensen die het hartgrondig met hem oneens zijn waardoor zijn boodschap afgezwakt dreigt te worden of men verzand in oeverloze heen en weer discussies.
De zogenaamde *Fairness Doctrine* werd onder president Reagan afgeschaft. Het had in de jaren en diverse periodes dat deze van kracht was er slechts toe mogen leiden dat er nietszeggende radio en televisie werd uitgezonden. Aan het innemen van stevige standpunten deed men nauwelijks omdat dit ertoe kon leiden dat de netwerken airtime moesten afstaan aan oppositionele geluiden. Deed men dit niet of onvoldoende volgens de toezichthouder dan bestond de mogelijkheid dat men hoge boetes kreeg opgelegd van de overheid, of de licentie werd ingetrokken wat ertoe kon leiden dat het radio of televisiestation moest worden gesloten.
Na afschaffing van deze *Fairness Doctrine* ontstond er een veelheid aan initiatieven en nam vooral het aantal Talkradio stations enorm toe. Eindelijk was er weer een fatsoenlijk tegengeluid te horen. Reagan was duidelijk niet bang voor kritiek. Met name de middenband (AM) mocht zich verheugen in een flinke toename van rechtse en conservatieve talkshows. Ook een redelijk zeldzaam uitgesproken conservatief televisiestation Fox bleek niet te stuiten te zijn. Fox streeft met regelmaat de kijkcijfers van behoudende en uitgesproken linkse concurrenten voorbij.
Dit alles is een doorn in het oog van de linkse media in Amerika die er een *arm and a leg* voor over zouden hebben om haar tanende dominantie te herstellen. Meer nog is het een enorme ergernis voor de Democrats en Barack Hussein Obama. Vandaar dat zij gezamenlijke pogingen ondernemen om de *Fairness Doctrine*, die meer dan eens als volkomen ondemocratisch en onconstitutioneel werd beoordeeld door het hoge gerechtshof in ere te herstellen.
Een mens kan zich afvragen hoe democratisch Barack Hussein en de Democrats werkelijk zijn als men dit soort dictatoriale maatregelen wenst te herintroduceren. Het moge duidelijk zijn dat Barack Hussein Obama zijn streven naar consensus en het verenigen van de partijen heeft laten varen en nu de frontale aanval verkiest. Hij stelde geen belang en zin te hebben in vermoeiende discussies over zijn beleidsplannen en voornemens. Een zeer onwijs plan.
Niet alleen zal hij daarmee veel krediet verspelen onder het Amerikaanse volk en de Republicans bij volgende initiatieven automatisch tegen zich in het harnas jagen, maar hij trapt daarmee ook tegen het voornaamste heilige huis zoals deze is vastgelegd in de door veel Amerikanen aanbeden constitutie. Namelijk de vrijheid van spreken tegen iedere prijs ook al is de boodschap in hun ogen nog zou weerzinwekkend. Barack Hussein Obama vergeet dat polarisatie een van de voornaamste ingrediënten is van een succesvolle democratie.
Veel Amerikanen zullen zich afvragen of het door hen gestelde welhaast blinde vertrouwen in Barack Hussein Obama niet misplaatst was. Of men niet teveel signalen dat hij van de ultra-linkse kunnen is moedwillig genegeerd heeft. Laat Barack Hussein Obama nu zijn ware gezicht zien? Hoe dan ook staat de blogsfeer vol van het feit dat de Democrats onder leiding van Barack Hussein Obama de vrijheid van expressie aan banden wil leggen.
Niet eens de onbevattelijk grote omvang van zijn stimuleringsplan doet veel Amerikanen twijfelen aan de integriteit van hun president, maar juist de wijze waarop hij dit plan er met veel geweld doorheen wil drukken doet hen achter de oren krabben. Barack Hussein Obama is instaat gebleken om veel traditioneel rechtse stemmers en zwevende kiezers voor zich te winnen. Het zou een onherstelbare grote miscalculatie zijn om te denken dat hij deze stemmers nu niet meer nodig heeft nu hij aan de macht is. Vooralsnog lijkt het erop dat Barack Hussein Obama deze houding aanneemt door de Amerikanen te ontnemen wat hen het dierbaarst is. Vrijheid boven alles.
http://contradicere1.wordpress.com/2009/02/15/laat-barack-hussein-obama-nu-al-zijn-ware-gezicht-zien/
Tijdens de aanloop naar de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten was er in de door links gedomineerde media nagenoeg geen kritisch woord te vinden over Presidentskandidaat Barack Hussein Obama. Nu dat Barack Hussein Obama een poosje aan de macht is komen de kritieken langzaam los. Met name rechtse en conservatieve radiostations spelen daarbij een belangrijke rol.
Dat de plannen en *veranderingen* van Barack Hussein Obama niet allemaal zaligmakend zullen zijn is een open deur. Barack Hussein Obama heeft diverse plannen moeten aanpassen en de koers is op diverse punten al danig gewijzigd. Idealen verhouden zich gewoontegetrouw slecht tot de wispelturige realiteit. De simpelheid van Barack Husseins plannen, zoals hij deze etaleerde tijdens zijn campagne blijken in praktijk juist heel complex te zijn.
Het economische stimuleringsplan van Barack Hussein Obama, van maarliefst 825 miljard dollar stuit op veel kritiek. Het is dat de Democrates in beide huizen, het Senaat en Huis van Afgevaardigden de absolute meerderheid hebben anders was het plan zeker verworpen geworden. Geen enkele Republican stemde voor het stimuleringsplan. Elf Democrats stemde met de Republicans mee tegen het plan.
Het staat vast dat het stimuleringsplan een enorme hypotheek legt op de nazaten van de Amerikanen . Veel Amerikanen voelen daar niets voor. Bovendien zijn veel Amerikanen van mening dat er onvoldoende ruimte in het budget van 825 miljard dollar is ingeruimd voor lastenverlichtingen in ondermeer de vorm van belastingverlagingen en er geen maatregelen in zijn opgenomen die de huisvestingsproblematiek aanpakt. Daarnaast is men van mening dat een dergelijke grote kapitaalinjectie in de tanende economie de prijscorrigerende werking van een crisis in de weg zou kunnen staan. Mede daardoor staat het zeker niet vast dat de kapitale injectie ook maar iets zal uithalen en het beoogde effect zal sorteren.
Tenminste een belofte kan Barack Hussein Obama niet waarmaken. Hij stelde de partijen te verenigen en achter zijn beleidsplannen te zullen opstellen. In het geval van ondermeer zijn stimuleringsplan blijkt het tegendeel waar te zijn. Hij verlies zelfs terrein binnen de eigen gelederen. Constante polls wijzen uit dat steeds meer Democrats reserveringen krijgen bij de plannen van Barack Hussein Obama. Een recente opiniepoll wees uit dat nog maar 37% van de Amerikanen vertrouwen hebben in diens economische plannen. Een ongekend dieptepunt na zijn eclatante overwinning slechts enige maanden daarvoor.
Reden voor Barack Hussein Obama om de Republicans en afvallige partijgenoten kleingeestigheid en een gebrek aan patriotisme te verwijten. En dat is tegen het zere been van veel Amerikanen.
Om deze nachtmerrie ten beste te keren hebben veel presidentsgetrouwe Democrats de gedachten opgevat om critici de mond te snoeren. In de linkse volksmond heet dit *het vergroten van de consensus*. Dit zou men ondermeer willen doen door de zogenaamde *Fairness Doctrine* nieuw leven in te blazen. Het is een stuk vermaledijde wetgeving die opiniemakers, die bijvoorbeeld kritiek uiten op het overheidsbeleid of controversiële onderwerpen zoals abortus of het homohuwelijk via radio en televisie bespreken en uitzenden verplicht stelt om voorstanders van bijvoorbeeld het overheidsbeleid of voorstanders van abortus of het homohuwelijk aan het woord te laten.
Veel mensen zien hierin een poging van de Democrats om de oppositie de mond te snoeren. Barack Hussein Obama zelf heeft het voortouw genomen door de aards conservatieve Talkshowhost Rush Limbaugh aan te vallen in de media met de woorden ‘Je kunt niet naar deze man luisteren en verwachten dat er iets verandert in dit land’. Limbaugh moet dus zwijgen of hij moet tenminste verplicht airtime bieden aan mensen die het hartgrondig met hem oneens zijn waardoor zijn boodschap afgezwakt dreigt te worden of men verzand in oeverloze heen en weer discussies.
De zogenaamde *Fairness Doctrine* werd onder president Reagan afgeschaft. Het had in de jaren en diverse periodes dat deze van kracht was er slechts toe mogen leiden dat er nietszeggende radio en televisie werd uitgezonden. Aan het innemen van stevige standpunten deed men nauwelijks omdat dit ertoe kon leiden dat de netwerken airtime moesten afstaan aan oppositionele geluiden. Deed men dit niet of onvoldoende volgens de toezichthouder dan bestond de mogelijkheid dat men hoge boetes kreeg opgelegd van de overheid, of de licentie werd ingetrokken wat ertoe kon leiden dat het radio of televisiestation moest worden gesloten.
Na afschaffing van deze *Fairness Doctrine* ontstond er een veelheid aan initiatieven en nam vooral het aantal Talkradio stations enorm toe. Eindelijk was er weer een fatsoenlijk tegengeluid te horen. Reagan was duidelijk niet bang voor kritiek. Met name de middenband (AM) mocht zich verheugen in een flinke toename van rechtse en conservatieve talkshows. Ook een redelijk zeldzaam uitgesproken conservatief televisiestation Fox bleek niet te stuiten te zijn. Fox streeft met regelmaat de kijkcijfers van behoudende en uitgesproken linkse concurrenten voorbij.
Dit alles is een doorn in het oog van de linkse media in Amerika die er een *arm and a leg* voor over zouden hebben om haar tanende dominantie te herstellen. Meer nog is het een enorme ergernis voor de Democrats en Barack Hussein Obama. Vandaar dat zij gezamenlijke pogingen ondernemen om de *Fairness Doctrine*, die meer dan eens als volkomen ondemocratisch en onconstitutioneel werd beoordeeld door het hoge gerechtshof in ere te herstellen.
Een mens kan zich afvragen hoe democratisch Barack Hussein en de Democrats werkelijk zijn als men dit soort dictatoriale maatregelen wenst te herintroduceren. Het moge duidelijk zijn dat Barack Hussein Obama zijn streven naar consensus en het verenigen van de partijen heeft laten varen en nu de frontale aanval verkiest. Hij stelde geen belang en zin te hebben in vermoeiende discussies over zijn beleidsplannen en voornemens. Een zeer onwijs plan.
Niet alleen zal hij daarmee veel krediet verspelen onder het Amerikaanse volk en de Republicans bij volgende initiatieven automatisch tegen zich in het harnas jagen, maar hij trapt daarmee ook tegen het voornaamste heilige huis zoals deze is vastgelegd in de door veel Amerikanen aanbeden constitutie. Namelijk de vrijheid van spreken tegen iedere prijs ook al is de boodschap in hun ogen nog zou weerzinwekkend. Barack Hussein Obama vergeet dat polarisatie een van de voornaamste ingrediënten is van een succesvolle democratie.
Veel Amerikanen zullen zich afvragen of het door hen gestelde welhaast blinde vertrouwen in Barack Hussein Obama niet misplaatst was. Of men niet teveel signalen dat hij van de ultra-linkse kunnen is moedwillig genegeerd heeft. Laat Barack Hussein Obama nu zijn ware gezicht zien? Hoe dan ook staat de blogsfeer vol van het feit dat de Democrats onder leiding van Barack Hussein Obama de vrijheid van expressie aan banden wil leggen.
Niet eens de onbevattelijk grote omvang van zijn stimuleringsplan doet veel Amerikanen twijfelen aan de integriteit van hun president, maar juist de wijze waarop hij dit plan er met veel geweld doorheen wil drukken doet hen achter de oren krabben. Barack Hussein Obama is instaat gebleken om veel traditioneel rechtse stemmers en zwevende kiezers voor zich te winnen. Het zou een onherstelbare grote miscalculatie zijn om te denken dat hij deze stemmers nu niet meer nodig heeft nu hij aan de macht is. Vooralsnog lijkt het erop dat Barack Hussein Obama deze houding aanneemt door de Amerikanen te ontnemen wat hen het dierbaarst is. Vrijheid boven alles.
http://contradicere1.wordpress.com/2009/02/15/laat-barack-hussein-obama-nu-al-zijn-ware-gezicht-zien/