Johnnie
11 april 2007, 08:12
Jos Schmitz 10 april 2007
Ooit had Wim Kok als premier van Nederland het over de exhibitionistische zelfverrijking in ons Nederlandse bedrijfsleven. Inmiddels toucheert hij met het slappe excuus van "de aandeelhouders hebben het goedgekeurd" een salarisverhoging van 17.75 procent.
Ten eerste worden de salarissen in het bedrijfsleven, in tegenstelling tot die bij de overheid, betaald uit de winsten die door de onderneming worden gemaakt. De salarissen bij de overheid worden betaald uit de onvrijwillige bijdrage van burgers en bedrijven aan de schatkist, beter bekend als belasting. Een niet onaanzienlijk verschil dus.
De primaire basisdoelstelling van iedere onderneming is het produceren van winst. Ongeacht of die onderneming nu een keuterboertje in Afrika is die zijn bananen naar de lokale markt brengt of General Electric, de grootste toko in de hele wereld, ze delen exact dezelfde basisdoelstelling. Zonder winst kan geen enkele onderneming voortbestaan. Winst is niet iets vies of smerigs, maar een noodzaak om het voortbestaan van de onderneming te garanderen, en daarmee ook de werkgelegendheid voor iedereen die binnen die onderneming zijn brood verdient. Bestuurders die de onderneming een goede koers laten varen, waarmee voldoende winst gemaakt wordt, zodat het voortbestaan van de onderneming gewaarborgd is, mogen in principe hun gewicht in goud verdienen. Zij, en niet de linkse schreeuwers van het FNV garanderen het voortbestaan van de onderneming en daarmee de werkgelegenheid en dus salarissen van de werknemers.
Wat een onderneming haar directie, raad van bestuur of commissarissen wenst te betalen is geheel ter discretie van de onderneming, c.q. haar aandeelhouders. Als je als Grote Socialistische Roerganger van de PvdA vroeger je grote bek opentrok over 'exhibitionistische zelfverrijking', maar nu zonder morren ineens akkoord gaat met een verhoging van je vergoeding voor je eigen commissariaten van 17,75% klopt er iets niet. Je kan natuurlijk zonder enig probleem die 17.75% schenken aan een goed doel. Niemand kan je dan exhibitionistische zelfverrijking verwijten. Maar Rooie Wim houdt ze liever in zijn eigen zak. De grootste, meest schaamteloze exhibitionistische zelfverrijker is dus Wim Kok zelf. En als Wouter Bos in het NOS-journaal gevraagd wordt wat hij ervan vindt, antwoord onze schijnheiligheid zelve dat die vraag aan de fractievoorzitter van de PvdA gesteld moet worden, omdat hij daar als minister van Financiën helaas geen antwoord op kan geven, hoe graag hij dat ook zou willen. Zou je hem niet in een hoek trappen?? Draaikont Woutertje zet zichzelf de pet op die hem op dat moment het beste uitkomt.
Wim Kok verrijkt niet alleen zichzelf, maar ging als commissaris bij ING onlangs ook akkoord met een salarisverhoging van 60% voor een van de topdogs bij ING. Kok's slappe excuus was dat hij in een enorme spagaat zat, omdat als hij niet akkoord zou gaan met deze absurde salarisverhoging, de toppers bij ING anders weg zouden lopen. Laat ik onze rooie landverrader (Zo mag ik iemand die Jan de Arbeider altijd voorhield dat de zwaarste lasten door de sterkste schouders gedragen dienden te worden, maar intussen de loodzware last van een compleet uit de klauw gegierde multikul samenleving ofwentelde op de schouders van diezelfde Jan de Arbeider toch wel noemen?) even uit de droom helpen. De president van de VS verdient jaarlijks 250.000 dollar, iets meer dan 192.000 euro. En daar moet ie echt een hoop voor doen. Hij is van vroeg tot laat in touw. Ter vergelijking onze kroonprins, die een luizenleven heeft en wiens belangrijkste bezigheid het zorgen voor nageslacht is. Ik kan zijn rol als voorzitter van het Nederlands Olympisch Commitee (NOC) waarbij zijn activiteiten zich beperken tot het toejuichen van de Nederlandse sporters en na afloop zich bezatten in het Holland Heineken House nu niet echt als werk zien, evenmin als zijn halfjaarlijkse toespraakje voor het Internationale waterforum, zijn enige bezigheid als 'watermanager'. Voor het produceren van nageslacht, zijn primaire taak, toucheert hij jaarlijks 250.000 euro, netto, belastingvrij. De hele koninklijke famielje betaalt namelijk geen belasting, geen cent.
Ik ga nog even door met vergelijken. De voorzitter van de FED, de Federal Reserve, het stelsel van federale banken van de VS, vangt het waanzinnige hoge salaris van 190.000 US dollar, iets meer dan 146.000 euro. Dat voor de ongeveer belangrijkte bankaire functie in heel Amerika. Ik geef op een briefje dat het gros van de 'toppers' bij ING, ABN-AMRO en RABO met een veelvoud van dat bedrag aan salaris nog niet in de verste verte over de capaciteiten beschikken om die functie te vervullen. Ander voorbeeld: De directeur van de Nederlanse KLM, Leo van Wijk moest het voor de fusie met het vele malen grotere Air France doen met 650.000 euro per jaar. De directeur van Air France kreeg minder dan de helft, voor het leiden van een veel grotere luchtvaartmaatschappij. Wat heet overbetaald?
Helemaal het toppunt is dat de PvdA nu de belasting voor inkomens boven de 250.000 euro wil verhogen tot 55%. De beroemde nivellering. Zo verkoop je aan Jan de Arbeider dat de top gestraft wordt voor hun graaipraktijken. De werkelijke graaiers zijn de politici zelf. Zij verrijken zichzelf met door de belastingbetaler opgehoeste centen, zonder dat zij over enige aantoonbare vaardigheden beschikken om hun ambt te vervullen. Zo beantwoordde voormalig minister Gerrit Zalm van financiën de vraag van een journalist of onze kersverse minister van Economische Zaken, Maria van der Hoeven, wel het verschil wist tussen debet en credit met de historische woorden: 'Ik ben bang van niet'. Politicus is nog altijd het beroep waarvoor je geen enkel diploma, kennis of vaardigheid voor in huis dient te hebben. Derhalve dient iedere beloning voor politice boven het niveau van ongeschoold arbeider (minimumloon) gezien worden als (zwaar) overbetaald. Laten we dat allemaal heel goed onthouden!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3290&titel=De_grootste_exhibitionistische_zelfverrijker
Ooit had Wim Kok als premier van Nederland het over de exhibitionistische zelfverrijking in ons Nederlandse bedrijfsleven. Inmiddels toucheert hij met het slappe excuus van "de aandeelhouders hebben het goedgekeurd" een salarisverhoging van 17.75 procent.
Ten eerste worden de salarissen in het bedrijfsleven, in tegenstelling tot die bij de overheid, betaald uit de winsten die door de onderneming worden gemaakt. De salarissen bij de overheid worden betaald uit de onvrijwillige bijdrage van burgers en bedrijven aan de schatkist, beter bekend als belasting. Een niet onaanzienlijk verschil dus.
De primaire basisdoelstelling van iedere onderneming is het produceren van winst. Ongeacht of die onderneming nu een keuterboertje in Afrika is die zijn bananen naar de lokale markt brengt of General Electric, de grootste toko in de hele wereld, ze delen exact dezelfde basisdoelstelling. Zonder winst kan geen enkele onderneming voortbestaan. Winst is niet iets vies of smerigs, maar een noodzaak om het voortbestaan van de onderneming te garanderen, en daarmee ook de werkgelegendheid voor iedereen die binnen die onderneming zijn brood verdient. Bestuurders die de onderneming een goede koers laten varen, waarmee voldoende winst gemaakt wordt, zodat het voortbestaan van de onderneming gewaarborgd is, mogen in principe hun gewicht in goud verdienen. Zij, en niet de linkse schreeuwers van het FNV garanderen het voortbestaan van de onderneming en daarmee de werkgelegenheid en dus salarissen van de werknemers.
Wat een onderneming haar directie, raad van bestuur of commissarissen wenst te betalen is geheel ter discretie van de onderneming, c.q. haar aandeelhouders. Als je als Grote Socialistische Roerganger van de PvdA vroeger je grote bek opentrok over 'exhibitionistische zelfverrijking', maar nu zonder morren ineens akkoord gaat met een verhoging van je vergoeding voor je eigen commissariaten van 17,75% klopt er iets niet. Je kan natuurlijk zonder enig probleem die 17.75% schenken aan een goed doel. Niemand kan je dan exhibitionistische zelfverrijking verwijten. Maar Rooie Wim houdt ze liever in zijn eigen zak. De grootste, meest schaamteloze exhibitionistische zelfverrijker is dus Wim Kok zelf. En als Wouter Bos in het NOS-journaal gevraagd wordt wat hij ervan vindt, antwoord onze schijnheiligheid zelve dat die vraag aan de fractievoorzitter van de PvdA gesteld moet worden, omdat hij daar als minister van Financiën helaas geen antwoord op kan geven, hoe graag hij dat ook zou willen. Zou je hem niet in een hoek trappen?? Draaikont Woutertje zet zichzelf de pet op die hem op dat moment het beste uitkomt.
Wim Kok verrijkt niet alleen zichzelf, maar ging als commissaris bij ING onlangs ook akkoord met een salarisverhoging van 60% voor een van de topdogs bij ING. Kok's slappe excuus was dat hij in een enorme spagaat zat, omdat als hij niet akkoord zou gaan met deze absurde salarisverhoging, de toppers bij ING anders weg zouden lopen. Laat ik onze rooie landverrader (Zo mag ik iemand die Jan de Arbeider altijd voorhield dat de zwaarste lasten door de sterkste schouders gedragen dienden te worden, maar intussen de loodzware last van een compleet uit de klauw gegierde multikul samenleving ofwentelde op de schouders van diezelfde Jan de Arbeider toch wel noemen?) even uit de droom helpen. De president van de VS verdient jaarlijks 250.000 dollar, iets meer dan 192.000 euro. En daar moet ie echt een hoop voor doen. Hij is van vroeg tot laat in touw. Ter vergelijking onze kroonprins, die een luizenleven heeft en wiens belangrijkste bezigheid het zorgen voor nageslacht is. Ik kan zijn rol als voorzitter van het Nederlands Olympisch Commitee (NOC) waarbij zijn activiteiten zich beperken tot het toejuichen van de Nederlandse sporters en na afloop zich bezatten in het Holland Heineken House nu niet echt als werk zien, evenmin als zijn halfjaarlijkse toespraakje voor het Internationale waterforum, zijn enige bezigheid als 'watermanager'. Voor het produceren van nageslacht, zijn primaire taak, toucheert hij jaarlijks 250.000 euro, netto, belastingvrij. De hele koninklijke famielje betaalt namelijk geen belasting, geen cent.
Ik ga nog even door met vergelijken. De voorzitter van de FED, de Federal Reserve, het stelsel van federale banken van de VS, vangt het waanzinnige hoge salaris van 190.000 US dollar, iets meer dan 146.000 euro. Dat voor de ongeveer belangrijkte bankaire functie in heel Amerika. Ik geef op een briefje dat het gros van de 'toppers' bij ING, ABN-AMRO en RABO met een veelvoud van dat bedrag aan salaris nog niet in de verste verte over de capaciteiten beschikken om die functie te vervullen. Ander voorbeeld: De directeur van de Nederlanse KLM, Leo van Wijk moest het voor de fusie met het vele malen grotere Air France doen met 650.000 euro per jaar. De directeur van Air France kreeg minder dan de helft, voor het leiden van een veel grotere luchtvaartmaatschappij. Wat heet overbetaald?
Helemaal het toppunt is dat de PvdA nu de belasting voor inkomens boven de 250.000 euro wil verhogen tot 55%. De beroemde nivellering. Zo verkoop je aan Jan de Arbeider dat de top gestraft wordt voor hun graaipraktijken. De werkelijke graaiers zijn de politici zelf. Zij verrijken zichzelf met door de belastingbetaler opgehoeste centen, zonder dat zij over enige aantoonbare vaardigheden beschikken om hun ambt te vervullen. Zo beantwoordde voormalig minister Gerrit Zalm van financiën de vraag van een journalist of onze kersverse minister van Economische Zaken, Maria van der Hoeven, wel het verschil wist tussen debet en credit met de historische woorden: 'Ik ben bang van niet'. Politicus is nog altijd het beroep waarvoor je geen enkel diploma, kennis of vaardigheid voor in huis dient te hebben. Derhalve dient iedere beloning voor politice boven het niveau van ongeschoold arbeider (minimumloon) gezien worden als (zwaar) overbetaald. Laten we dat allemaal heel goed onthouden!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3290&titel=De_grootste_exhibitionistische_zelfverrijker