admin
18 april 2007, 12:24
18.04.2007 - Knack publiceert deze week een ontluisterend portret van de communicatieadviseur van Guy Verhofstadt. Noël Slangen wordt in het artikel ontmaskerd als een gewetenloze geldwolf die zijn hand nooit heeft omgedraaid voor valsheid in geschrifte, oplichting en regelrechte corruptie. Tussen haakjes, het is dezelfde Slangen die zegt braakneigingen te krijgen als het Vlaams Belang ter sprake komt, die zijn steun verleent aan reclamecampagnes tegen onze partij en die het cordon sanitaire een kwestie van politiek ‘fatsoen’ durft te noemen…
Wat het fatsoen van Slangen betreft: in 2002 verscheen in Knack een eerste reeks artikels over de zakelijke kuiperijen van de reclamegoeroe. Slangen slaagde er met zijn reclamebureau Slangen en Partners via allerhande slinkse trucs steeds weer in goedbetaalde overheidsopdrachten binnen te rijven. Begin jaren 90 vervalste Slangen stelselmatig aanbestedingen, vat Knack samen, “door zijn werknemers nepoffertes voor overheidsopdrachten te laten maken die hij dan naar bevriende bedrijven of ondernemers stuurde om ze onder hun eigen firmanaam te laten indienen. Het hoeft geen betoog dat hun condities minder gunstig waren dan de offertes van Slangen & Partners. Met als gevolg dat de overheid in de waan was dat de concurrentie speelde, maar dat Slangen telkens zijn slag thuis haalde. Het gerecht ontdekte dat dit in minstens twaalf gevallen was gebeurd.”
In 2004 werd Noël Slangen voor dat gesjoemel veroordeeld tot 20 maanden cel (met uitstel). Maar Slangen ging in beroep tegen het vonnis en kreeg de onverwachte (?) hulp van Vrouwe Justitia. Toen de zaak opnieuw voorkwam op 30 november 2005, verbrak het Brusselse Hof van Beroep de veroordeling. Slangen werd niet vrijgesproken, maar de rechter kon alleen maar vaststellen dat de ten laste gelegde feiten… verjaard waren.
Slangen ging vrijuit. Ook al had de rechter in het vonnis van 2004 laten verstaan dat “het plegen van dergelijke vorm van criminaliteit, op systematische en georganiseerde wijze, getuigt van een verwerpelijk gebrek aan normbesef met een ernstig misprijzen voor de goede trouw in het algemeen en voor de gewone burger in het bijzonder.”
“Dit alles heeft premier Guy Verhofstadt niet belet voorzitter Bart Somers uit te rangeren en Noël Slangen als virtueel voorzitter van ‘Open VLD’ te installeren”, merkt hoofdredacteur Rik Van Cauwelaert scherp op in zijn Knack-column. Volgens Van Cauwelaert was Guy Verhofstadt trouwens op de hoogte van de frauduleuze praktijken!
“In alle dossiers die hier voorliggen, werd de heer Slangen betaald met overheidsgeld. Dat was al zo ten tijde van zijn verwoestende verblijf op de Wetstraat 16, dat premier Verhofstadt zijn geloofwaardigheid kostte, en is ook nu weer het geval met zijn functie als ‘strategisch manager’ van Open VLD. Het is verbazend dat de premier, die van de feiten op de hoogte moest zijn, zijn partij op deze manier in het gedrang brengt.”
Het dossier kan straks dus ook Guy Verhofstadt in een lastig parket brengen. Noël Slangen reageert alvast furieus op de nieuwe onthullingen in Knack en heeft meteen een extra schadeclaim ingediend van 800.000 euro. Bovenop de schadevergoeding die hij eerder al eiste van het blad en die intussen is opgelopen tot 3,5 miljoen euro. Niet dat Noël Slangen vandaag moet leven op een dieet van water en brood, zo voegt Knack er nog fijntjes aan toe. Want Slangen werkt nu bijna fulltime voor Verhofstadt. “Het kabinet wil de geruchten niet bevestigen dat hij daarvoor 300.000 euro per jaar krijgt”… Fraaie boel als je het ons vraagt, daar bij de ‘Open VLD’.
Lees meer in In de media (http://www.vlaamsbelang.org/index.php?p=4&actid=3159).
Bron: Vlaams Belang
Wat het fatsoen van Slangen betreft: in 2002 verscheen in Knack een eerste reeks artikels over de zakelijke kuiperijen van de reclamegoeroe. Slangen slaagde er met zijn reclamebureau Slangen en Partners via allerhande slinkse trucs steeds weer in goedbetaalde overheidsopdrachten binnen te rijven. Begin jaren 90 vervalste Slangen stelselmatig aanbestedingen, vat Knack samen, “door zijn werknemers nepoffertes voor overheidsopdrachten te laten maken die hij dan naar bevriende bedrijven of ondernemers stuurde om ze onder hun eigen firmanaam te laten indienen. Het hoeft geen betoog dat hun condities minder gunstig waren dan de offertes van Slangen & Partners. Met als gevolg dat de overheid in de waan was dat de concurrentie speelde, maar dat Slangen telkens zijn slag thuis haalde. Het gerecht ontdekte dat dit in minstens twaalf gevallen was gebeurd.”
In 2004 werd Noël Slangen voor dat gesjoemel veroordeeld tot 20 maanden cel (met uitstel). Maar Slangen ging in beroep tegen het vonnis en kreeg de onverwachte (?) hulp van Vrouwe Justitia. Toen de zaak opnieuw voorkwam op 30 november 2005, verbrak het Brusselse Hof van Beroep de veroordeling. Slangen werd niet vrijgesproken, maar de rechter kon alleen maar vaststellen dat de ten laste gelegde feiten… verjaard waren.
Slangen ging vrijuit. Ook al had de rechter in het vonnis van 2004 laten verstaan dat “het plegen van dergelijke vorm van criminaliteit, op systematische en georganiseerde wijze, getuigt van een verwerpelijk gebrek aan normbesef met een ernstig misprijzen voor de goede trouw in het algemeen en voor de gewone burger in het bijzonder.”
“Dit alles heeft premier Guy Verhofstadt niet belet voorzitter Bart Somers uit te rangeren en Noël Slangen als virtueel voorzitter van ‘Open VLD’ te installeren”, merkt hoofdredacteur Rik Van Cauwelaert scherp op in zijn Knack-column. Volgens Van Cauwelaert was Guy Verhofstadt trouwens op de hoogte van de frauduleuze praktijken!
“In alle dossiers die hier voorliggen, werd de heer Slangen betaald met overheidsgeld. Dat was al zo ten tijde van zijn verwoestende verblijf op de Wetstraat 16, dat premier Verhofstadt zijn geloofwaardigheid kostte, en is ook nu weer het geval met zijn functie als ‘strategisch manager’ van Open VLD. Het is verbazend dat de premier, die van de feiten op de hoogte moest zijn, zijn partij op deze manier in het gedrang brengt.”
Het dossier kan straks dus ook Guy Verhofstadt in een lastig parket brengen. Noël Slangen reageert alvast furieus op de nieuwe onthullingen in Knack en heeft meteen een extra schadeclaim ingediend van 800.000 euro. Bovenop de schadevergoeding die hij eerder al eiste van het blad en die intussen is opgelopen tot 3,5 miljoen euro. Niet dat Noël Slangen vandaag moet leven op een dieet van water en brood, zo voegt Knack er nog fijntjes aan toe. Want Slangen werkt nu bijna fulltime voor Verhofstadt. “Het kabinet wil de geruchten niet bevestigen dat hij daarvoor 300.000 euro per jaar krijgt”… Fraaie boel als je het ons vraagt, daar bij de ‘Open VLD’.
Lees meer in In de media (http://www.vlaamsbelang.org/index.php?p=4&actid=3159).
Bron: Vlaams Belang