Johnnie
4 mei 2009, 20:53
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/ejbron/comradeobama.jpg
E.J. Bron 4 mei 2009
De eerste 100 dagen van het presidentschap van Barack Hussein Obama zijn voorbij en overal wordt een eerste balans opgemaakt. Ralph Peters (strategisch analist van Fox News) heeft dit ook gedaan en zijn tussenbalans maakt behoorlijk duidelijk wat Obama’s buitenlandse politiek voor Amerika en ons zal gaan betekenen. Geen vrolijke vooruitzichten:
Na net 100 dagen is de ”Obama-doctrine” voor onze buitenlandse en veiligheidspolitiek opgedoken. En zij is om bang van te worden. De combinatie tussen duizelingwekkende naïviteit, de afkeer tegenover onze bondgenoten, de minachting van ons leger, het wantrouwen tegenover onze geheime diensten en de walging voor ons eigen land belooft de ergste buitenlandse politiek van ons leven te worden. En dat is inclusief de gigantische lijst van mislukkingen van president Jimmy Carter. De belangrijkste grondbeginselen van de Obama-doctrine zouden een oprichtingslid van de Weather Underground doen juichen (Weather Underground was een linkse, militante ondergrondse terreurorganisatie in Amerika, die in de jaren-60 en de jaren-70 berucht werden door bomaanslagen op regeringsgebouwen):
Wij zijn schuld: Als er ergens problemen zijn dan is Amerika daar schuldig aan. Deze centrale overtuiging van de linkse ideologie schijnt in het verloop van de lange vriendschap met extremisten het bewustzijn van de president dusdanig hebben doordrongen, dat dit voor hem nu net zoiets is als een tweede huid.
Problemen kunnen worden weg onderhandeld: Van Somalische piraten tot aan de bereidheid tot oorlog van Rusland beschouwen Obama en zijn kabinet gezellige keuveluurtjes als beste antwoord op de uitdaging. Onze president kwam door toespraken in het Oval Office, niet door daden; en zijn vertrouwen in zijn overredingskracht kent geen grenzen. Een kennis, die de Russen wellicht het best begrijpt, schudt zijn hoofd n.a.v. de toon in Washington. De mantra van dit moment luidt: ”We moeten het denken van de Koude Oorlog te boven komen.” Geweldig – behalve dan het feit dat het de Russen zijn die de vijandigheid van de Koude Oorlog nieuw leven hebben ingeblazen.
De Taliban vreten Pakistan op en wij willen met ze praten. President Hugo Chavez vernietigt de democratie van Venezuela en wij willen met hem praten. Iran gaat met fris enthousiasme door met de ontwikkeling van kernwapens….en wij willen praten.
Problemen die niet met praten kunnen worden opgelost, kunnen afgekocht worden: Pakistan, een staat in het bezit van kernwapens en met 170 miljoen moslims, die koken van het door onze ”vrienden” aangewakkerde antiamerikanisme, staat op het punt van ontploffen, omdat zijn ooit monolithische leger uiteenvalt. Obama’s antwoord? Laat ons miljarden dollars sturen, die zullen verdwijnen, en wapens, die spoedig tegen ons ingezet zouden kunnen worden.
Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton gelooft dat de oplossing voor de piraterij een groots opgezet programma voor de opbouw van Somalië zou zijn. (Dat hebben we allemaal al gehad). Ook zou ze graag aan Hamas miljoenen dollars geven.
Hier geldt de ”Las Vegas-wet”: Je kunt wel seks kopen, maar geen duurzame liefde. We kunnen de terreur niet met welzijnscheques overwinnen.
Islamitisch terrorisme bestaat niet: Het begrip werd zelfs in het taalgebruik van de ministeries verboden. Als een islamitische extremist duizenden onschuldige slachtoffers afslacht, dan wordt ons verzekerd dat de islam een ”religie van de vrede” zou zijn die enorm tot de ontwikkeling van ons land heeft bijgedragen. (Huh?)
Alsof 9/11 nooit gebeurd zou zijn. De ”niet-terroristen”, die het hele Midden-Oosten met bloed doordrenken en ons bedreigen zo luid ze kunnen, zijn slechts slachtoffers van onze agressie. Het is allemaal onze schuld.
Toch bestaan er terroristen – onder de terugkerende veteranen en onder die Amerikanen die het niet eens zijn met de ommezwaai in ons land.
Israël is de hindernis voor vrede in het Midden-Oosten: De Palestijnen zijn allemaal slachtoffer. Hamas bestaat uit vechtende sociale werkers. De terroristen bevinden zich in het Israëlische leger.
Onze atoomwapens bedreigen de wereldvrede en we moeten van ze af: Andere landen houden hun atoomwapens slechts, of streven ernaar deze te verkrijgen, omdat ze bang voor ons zijn. Als wij geen atoombommen meer hebben, zal de vrede op aarde regeren.
Vergeet gewoon dat onze kernwapens de Derde Wereldoorlog verhinderden en dat zij nog altijd potentiële vijanden afschrikken. Zorg er gewoon voor dat we ze kwijtraken, oké?
Ons leger is gevaarlijk: Nog afgezien van Obama’s cynisch georkestreerde opduiken bij onze militairen verachten hij en zijn klungels helder en duidelijk militair advies en de dienst in uniform. De regering beschouwt onze soldaten als primitieve creaturen, die aan de ketting gelegd zouden moeten worden, niet als deel van een of andere oplossing.
Onze geheime diensten zijn nog gevaarlijker dan ons leger: De regering is al begonnen met het demonteren van de deskundigheden van onze geheime diensten. Carter wendde in ieder geval nog voor om over het probleem na te denken. Obama stort zich direct op de demoralisering van onze schaduwstrijders.
Alleen als wij het doen, is het marteling
Maak president George W. Bush ervoor verantwoordelijk: Mocht de Obama-doctrine tot nieuwe terroristische aanslagen leiden (sorry, ik bedoelde ”door mensen veroorzaakte catastrofes”), of tot vernederingen in de buitenlandse politiek, dan zal dat niet Obama’s fout zijn, maar die van Bush.
Wij worden een Derde Wereldland, dat ten onder gaat aan een ziek makende cultuur van schuldtoekenning. En deze cultuur wordt gevoed door een adembenemende ignorantie. We hebben nu een president, die niet weet dat Pakistan als democratie werd opgericht; een minister van Buitenlandse Zaken, die gelooft dat wij de Taliban gecreëerd zouden hebben; een hoofd van het departement van Homeland Security, die niet gelooft dat er islamitische terroristen bestaan en een vicepresident, die beweert dat Franklin D. Roosevelt tijdens de economische wereldcrisis via de televisie tot het volk zou hebben gesproken.
Als Bush zich zulke blunders veroorloofd zou hebben, zouden de media de draak met hem gestoken hebben. Maar Obama en zijn gevolg zorgen bij de journalisten voor een orgastische vergeving. Wat ons bij het laatste principe van de Obama-doctrine brengt:
Onze mediasletten zullen nederlagen als overwinningen voorstellen
LINK: http://www.israpundit.com/2008/?p=12922
Bronnen: www.gegenstimme.net en www.israpundit.com
Uit het Duits vertaald door:
E.J. Bron
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8404
E.J. Bron 4 mei 2009
De eerste 100 dagen van het presidentschap van Barack Hussein Obama zijn voorbij en overal wordt een eerste balans opgemaakt. Ralph Peters (strategisch analist van Fox News) heeft dit ook gedaan en zijn tussenbalans maakt behoorlijk duidelijk wat Obama’s buitenlandse politiek voor Amerika en ons zal gaan betekenen. Geen vrolijke vooruitzichten:
Na net 100 dagen is de ”Obama-doctrine” voor onze buitenlandse en veiligheidspolitiek opgedoken. En zij is om bang van te worden. De combinatie tussen duizelingwekkende naïviteit, de afkeer tegenover onze bondgenoten, de minachting van ons leger, het wantrouwen tegenover onze geheime diensten en de walging voor ons eigen land belooft de ergste buitenlandse politiek van ons leven te worden. En dat is inclusief de gigantische lijst van mislukkingen van president Jimmy Carter. De belangrijkste grondbeginselen van de Obama-doctrine zouden een oprichtingslid van de Weather Underground doen juichen (Weather Underground was een linkse, militante ondergrondse terreurorganisatie in Amerika, die in de jaren-60 en de jaren-70 berucht werden door bomaanslagen op regeringsgebouwen):
Wij zijn schuld: Als er ergens problemen zijn dan is Amerika daar schuldig aan. Deze centrale overtuiging van de linkse ideologie schijnt in het verloop van de lange vriendschap met extremisten het bewustzijn van de president dusdanig hebben doordrongen, dat dit voor hem nu net zoiets is als een tweede huid.
Problemen kunnen worden weg onderhandeld: Van Somalische piraten tot aan de bereidheid tot oorlog van Rusland beschouwen Obama en zijn kabinet gezellige keuveluurtjes als beste antwoord op de uitdaging. Onze president kwam door toespraken in het Oval Office, niet door daden; en zijn vertrouwen in zijn overredingskracht kent geen grenzen. Een kennis, die de Russen wellicht het best begrijpt, schudt zijn hoofd n.a.v. de toon in Washington. De mantra van dit moment luidt: ”We moeten het denken van de Koude Oorlog te boven komen.” Geweldig – behalve dan het feit dat het de Russen zijn die de vijandigheid van de Koude Oorlog nieuw leven hebben ingeblazen.
De Taliban vreten Pakistan op en wij willen met ze praten. President Hugo Chavez vernietigt de democratie van Venezuela en wij willen met hem praten. Iran gaat met fris enthousiasme door met de ontwikkeling van kernwapens….en wij willen praten.
Problemen die niet met praten kunnen worden opgelost, kunnen afgekocht worden: Pakistan, een staat in het bezit van kernwapens en met 170 miljoen moslims, die koken van het door onze ”vrienden” aangewakkerde antiamerikanisme, staat op het punt van ontploffen, omdat zijn ooit monolithische leger uiteenvalt. Obama’s antwoord? Laat ons miljarden dollars sturen, die zullen verdwijnen, en wapens, die spoedig tegen ons ingezet zouden kunnen worden.
Minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton gelooft dat de oplossing voor de piraterij een groots opgezet programma voor de opbouw van Somalië zou zijn. (Dat hebben we allemaal al gehad). Ook zou ze graag aan Hamas miljoenen dollars geven.
Hier geldt de ”Las Vegas-wet”: Je kunt wel seks kopen, maar geen duurzame liefde. We kunnen de terreur niet met welzijnscheques overwinnen.
Islamitisch terrorisme bestaat niet: Het begrip werd zelfs in het taalgebruik van de ministeries verboden. Als een islamitische extremist duizenden onschuldige slachtoffers afslacht, dan wordt ons verzekerd dat de islam een ”religie van de vrede” zou zijn die enorm tot de ontwikkeling van ons land heeft bijgedragen. (Huh?)
Alsof 9/11 nooit gebeurd zou zijn. De ”niet-terroristen”, die het hele Midden-Oosten met bloed doordrenken en ons bedreigen zo luid ze kunnen, zijn slechts slachtoffers van onze agressie. Het is allemaal onze schuld.
Toch bestaan er terroristen – onder de terugkerende veteranen en onder die Amerikanen die het niet eens zijn met de ommezwaai in ons land.
Israël is de hindernis voor vrede in het Midden-Oosten: De Palestijnen zijn allemaal slachtoffer. Hamas bestaat uit vechtende sociale werkers. De terroristen bevinden zich in het Israëlische leger.
Onze atoomwapens bedreigen de wereldvrede en we moeten van ze af: Andere landen houden hun atoomwapens slechts, of streven ernaar deze te verkrijgen, omdat ze bang voor ons zijn. Als wij geen atoombommen meer hebben, zal de vrede op aarde regeren.
Vergeet gewoon dat onze kernwapens de Derde Wereldoorlog verhinderden en dat zij nog altijd potentiële vijanden afschrikken. Zorg er gewoon voor dat we ze kwijtraken, oké?
Ons leger is gevaarlijk: Nog afgezien van Obama’s cynisch georkestreerde opduiken bij onze militairen verachten hij en zijn klungels helder en duidelijk militair advies en de dienst in uniform. De regering beschouwt onze soldaten als primitieve creaturen, die aan de ketting gelegd zouden moeten worden, niet als deel van een of andere oplossing.
Onze geheime diensten zijn nog gevaarlijker dan ons leger: De regering is al begonnen met het demonteren van de deskundigheden van onze geheime diensten. Carter wendde in ieder geval nog voor om over het probleem na te denken. Obama stort zich direct op de demoralisering van onze schaduwstrijders.
Alleen als wij het doen, is het marteling
Maak president George W. Bush ervoor verantwoordelijk: Mocht de Obama-doctrine tot nieuwe terroristische aanslagen leiden (sorry, ik bedoelde ”door mensen veroorzaakte catastrofes”), of tot vernederingen in de buitenlandse politiek, dan zal dat niet Obama’s fout zijn, maar die van Bush.
Wij worden een Derde Wereldland, dat ten onder gaat aan een ziek makende cultuur van schuldtoekenning. En deze cultuur wordt gevoed door een adembenemende ignorantie. We hebben nu een president, die niet weet dat Pakistan als democratie werd opgericht; een minister van Buitenlandse Zaken, die gelooft dat wij de Taliban gecreëerd zouden hebben; een hoofd van het departement van Homeland Security, die niet gelooft dat er islamitische terroristen bestaan en een vicepresident, die beweert dat Franklin D. Roosevelt tijdens de economische wereldcrisis via de televisie tot het volk zou hebben gesproken.
Als Bush zich zulke blunders veroorloofd zou hebben, zouden de media de draak met hem gestoken hebben. Maar Obama en zijn gevolg zorgen bij de journalisten voor een orgastische vergeving. Wat ons bij het laatste principe van de Obama-doctrine brengt:
Onze mediasletten zullen nederlagen als overwinningen voorstellen
LINK: http://www.israpundit.com/2008/?p=12922
Bronnen: www.gegenstimme.net en www.israpundit.com
Uit het Duits vertaald door:
E.J. Bron
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8404