FvdV
19 juni 2009, 20:54
donderdag 18 juni 2009
Hieronder de inbreng van Martin Bosma tijdens een algemeen overleg van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over de gang van zaken rond het Nationaal Historisch Museum.
Vz, wat een drama, wat een bende, wat een klucht, wat een nachtmerrie-dossier.
Zo, dat lucht op.
Een goed idee, een Nationaal Historisch Museum. De hele Kamer wilde het, bijna. Er waren mooie plannen, prachtige pitches, een knoop werd doorgehakt en de eerste spade kon de grond in. Oftewel: gaan met die banaan.
Maar wat een vertoning. Wat een dramatische hoorzitting. En wat een dramatisch werkbezoek aan Arnhem met allerlei kiftende belanghebbenden, het leek wel Scenes from a Marriage, maar vooralsnog zonder happy ending.
Mijn eerste piketpaaltje is dat ik niet vind dat ik als Kamerlid moet gaan uitmaken waar het museum komt. Het moet niet zo zijn dat wij door een bos lopen met een burgemeester en allerlei hotemetoten en dan gaan zeggen: nou zet u m daar maar neer, graag een kwartslag draaien en kan de ingang in het lichtblauw. Over de lokatie heb ik geen mening. John Frost is een prachtige plek, daar gaat het niet om. Had ik wel een mening gehad over de lokatie, dan had ik wel geroepen: Volendam. Maar dat doe ik niet.
Ik vind wel dat wij ons als Kamer wel moeten aanbemoeien tegen de kwaliteit van besluitvorming en in dit geval de handhaving er van. Als Londen de kans krijgt de Olympische Spelen te organiseren en onderweg daar naartoe blijkt dat ze toch het WK korfbal gaan houden en dan ook nog eens in Schotland - moet het IOC ingrijpen.
En vandaag zijn wij dat IOC.
Wij stemden in met Arnhem vanwege de canon en vanwege de lokatie naast het openluchtmuseum, door collega Peters van GL tijdens de hoorzitting zo charmant verhaspeld tot Openbaar Luchtmuseum.
Het Openlucht is cruciaal, niet vanwege een busje of wat gedeelde folders. Maar vanwege echte synergie, die je alleen kunt bereiken als je ook echt op elkaars lip zit. Er is heel veel te zeggen voor een lokatie naast elkander. De minister deed dat ook steeds.
De PVV was het met hem eens. Openluchtmuseum is ook een echt volksmuseum. Met bijna een half miljoen bezoekers per jaar. Het was dus indertijd een goede afweging, gemaakt door een minister die nu vindt dat zijn partij te elitair is. Het Openlucht is niet elitair par excellence. Een volksmuseum, op ruime afstand van de Amsterdamse grachtengordel. Wat wil je nog meer?
Nu verdedigt de minister zijn keuze met argumenten die we nog niet eerder hadden gehoord: ‘aan het water’ is ineens cruciaal, de slag bij Arnhem kan niet langer gemist en de Batavieren zijn ook ineens een argument.
Vraag aan de minister: waarom hebben we de afgelopen jaren nooit iets gelezen in de stapels papier die wij als Kamer hebben ontvangen over die cruciale Batavieren? En: kan hij bewijzen dat de Batavieren bij het binnentrekken van Nederland niet even uit hun kano zijn gestapt voor een boterhammetje op de lokatie waar nu het Openluchtmuseum staat?
De canon (ik citeer) “is nog wel in beeld”. Dat is wel heel mager. Helaas moet ik vaststellen dat de canon in het onderwijs ook al in uitgefaseerd, want ook daar is de canon in plaats van verplicht (zoals mijn partij wil) verworden tot (ik citeer) een “inspiratiebron”.
Kortom, het is simpel. Eerst maar even kijken of we de minister ervan kunnen overtuigen terug te keren naar de oorspronkelijke plek. Zo niet, dan over. Nieuwe rondes, nieuwe prijzen. John Frost kan daar heel goed in meedoen. Sterker nog, we wensen de heer Frost veel succes.
Ten slotte. Ik moet de minister teleurstellen. De trofee voor de meest scheve schaats in het dossier gaat niet naar hem. Hoewel hij aardig zijn best doet. Nee, de trofee gaat naar de fractie van de VVD, in casu de heer Nicolai.
Dit collega-Kamerlid is door de minister ingehuurd als voorzitter van de raad van toezicht van het NHM. Een bizarre zaak. Een kamerlid dat op de pay-roll staat van een minister, nota bene een lid van oppositie. Een staatsrechtelijk monstrum.
Wie bij de hoorzitting was zag een poeslief VVD-kamerlid vragen stellen aan VVD-er Nicolai. Geen wonder, zij kon natuurlijk niet haar fractiegenoot afvallen.
Collega Anker van de ChristenUnie verweet kamerlid Nicolai nog even dat hij stukken had achtergehouden. Leuk verwijt van een coalitiepoliticus aan een oppositiepoliticus.
Gisteren werd ik in de plenaire zaal nog even belobbyd door de heer Nicolai. Ook al geen frisse zaak. Lobbyisten horen niet in de plenaire zaal maar op de tribune. Hoe staat de minister tegenover dit positiespel? Is meneer Nicolai ook al ingehuurd als lobbyist?
Ik ben benieuwd of de vertegenwoordiger van de VVD vandaag een totaal andere positie inneemt dan meneer Nicolai. Uiterst pikant wordt dat. Doet hij dat niet dan wekt hij de indruk, de schijn van liberale belangenverstrengeling. Je huurt 1 VVD’er in en je krijgt de hele fractie mee.
Slecht voor het aanzien van de politiek, slecht voor de Tweede Kamer.
Hieronder de inbreng van Martin Bosma tijdens een algemeen overleg van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over de gang van zaken rond het Nationaal Historisch Museum.
Vz, wat een drama, wat een bende, wat een klucht, wat een nachtmerrie-dossier.
Zo, dat lucht op.
Een goed idee, een Nationaal Historisch Museum. De hele Kamer wilde het, bijna. Er waren mooie plannen, prachtige pitches, een knoop werd doorgehakt en de eerste spade kon de grond in. Oftewel: gaan met die banaan.
Maar wat een vertoning. Wat een dramatische hoorzitting. En wat een dramatisch werkbezoek aan Arnhem met allerlei kiftende belanghebbenden, het leek wel Scenes from a Marriage, maar vooralsnog zonder happy ending.
Mijn eerste piketpaaltje is dat ik niet vind dat ik als Kamerlid moet gaan uitmaken waar het museum komt. Het moet niet zo zijn dat wij door een bos lopen met een burgemeester en allerlei hotemetoten en dan gaan zeggen: nou zet u m daar maar neer, graag een kwartslag draaien en kan de ingang in het lichtblauw. Over de lokatie heb ik geen mening. John Frost is een prachtige plek, daar gaat het niet om. Had ik wel een mening gehad over de lokatie, dan had ik wel geroepen: Volendam. Maar dat doe ik niet.
Ik vind wel dat wij ons als Kamer wel moeten aanbemoeien tegen de kwaliteit van besluitvorming en in dit geval de handhaving er van. Als Londen de kans krijgt de Olympische Spelen te organiseren en onderweg daar naartoe blijkt dat ze toch het WK korfbal gaan houden en dan ook nog eens in Schotland - moet het IOC ingrijpen.
En vandaag zijn wij dat IOC.
Wij stemden in met Arnhem vanwege de canon en vanwege de lokatie naast het openluchtmuseum, door collega Peters van GL tijdens de hoorzitting zo charmant verhaspeld tot Openbaar Luchtmuseum.
Het Openlucht is cruciaal, niet vanwege een busje of wat gedeelde folders. Maar vanwege echte synergie, die je alleen kunt bereiken als je ook echt op elkaars lip zit. Er is heel veel te zeggen voor een lokatie naast elkander. De minister deed dat ook steeds.
De PVV was het met hem eens. Openluchtmuseum is ook een echt volksmuseum. Met bijna een half miljoen bezoekers per jaar. Het was dus indertijd een goede afweging, gemaakt door een minister die nu vindt dat zijn partij te elitair is. Het Openlucht is niet elitair par excellence. Een volksmuseum, op ruime afstand van de Amsterdamse grachtengordel. Wat wil je nog meer?
Nu verdedigt de minister zijn keuze met argumenten die we nog niet eerder hadden gehoord: ‘aan het water’ is ineens cruciaal, de slag bij Arnhem kan niet langer gemist en de Batavieren zijn ook ineens een argument.
Vraag aan de minister: waarom hebben we de afgelopen jaren nooit iets gelezen in de stapels papier die wij als Kamer hebben ontvangen over die cruciale Batavieren? En: kan hij bewijzen dat de Batavieren bij het binnentrekken van Nederland niet even uit hun kano zijn gestapt voor een boterhammetje op de lokatie waar nu het Openluchtmuseum staat?
De canon (ik citeer) “is nog wel in beeld”. Dat is wel heel mager. Helaas moet ik vaststellen dat de canon in het onderwijs ook al in uitgefaseerd, want ook daar is de canon in plaats van verplicht (zoals mijn partij wil) verworden tot (ik citeer) een “inspiratiebron”.
Kortom, het is simpel. Eerst maar even kijken of we de minister ervan kunnen overtuigen terug te keren naar de oorspronkelijke plek. Zo niet, dan over. Nieuwe rondes, nieuwe prijzen. John Frost kan daar heel goed in meedoen. Sterker nog, we wensen de heer Frost veel succes.
Ten slotte. Ik moet de minister teleurstellen. De trofee voor de meest scheve schaats in het dossier gaat niet naar hem. Hoewel hij aardig zijn best doet. Nee, de trofee gaat naar de fractie van de VVD, in casu de heer Nicolai.
Dit collega-Kamerlid is door de minister ingehuurd als voorzitter van de raad van toezicht van het NHM. Een bizarre zaak. Een kamerlid dat op de pay-roll staat van een minister, nota bene een lid van oppositie. Een staatsrechtelijk monstrum.
Wie bij de hoorzitting was zag een poeslief VVD-kamerlid vragen stellen aan VVD-er Nicolai. Geen wonder, zij kon natuurlijk niet haar fractiegenoot afvallen.
Collega Anker van de ChristenUnie verweet kamerlid Nicolai nog even dat hij stukken had achtergehouden. Leuk verwijt van een coalitiepoliticus aan een oppositiepoliticus.
Gisteren werd ik in de plenaire zaal nog even belobbyd door de heer Nicolai. Ook al geen frisse zaak. Lobbyisten horen niet in de plenaire zaal maar op de tribune. Hoe staat de minister tegenover dit positiespel? Is meneer Nicolai ook al ingehuurd als lobbyist?
Ik ben benieuwd of de vertegenwoordiger van de VVD vandaag een totaal andere positie inneemt dan meneer Nicolai. Uiterst pikant wordt dat. Doet hij dat niet dan wekt hij de indruk, de schijn van liberale belangenverstrengeling. Je huurt 1 VVD’er in en je krijgt de hele fractie mee.
Slecht voor het aanzien van de politiek, slecht voor de Tweede Kamer.