Johnnie
27 april 2007, 08:20
donderdag 26 april 2007 10:52
Op 22 augustus 1939 sprak de Führer op de Obersalzberg in de Beierse Alpen de volgende analyse uit:
'So habe ich, einstweilen nur im Osten, meine Totenkopfverbände bereitgestellt mit dem Befehl, unbarmherzig und mitleidslos Mann, Weib und Kind polnischer Abstammung und Sprache in den Tod zu schicken. Nur so gewinnen wir den Lebensraum, den wir brauchen. Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?'
Hitler zag zichzelf als Dzjengis Khan die met ‘licht hart’ miljoenen mensen de dood heeft ingejaagd om de grote stichter van naties te zijn.
Zijn laatste woorden moeten we in dit licht lezen: 'Alleen zo kunnen we de nodige ‘Lebensraum’ verkrijgen. Wie spreekt er per slot van rekening heden ten dage nog over de vernietiging van de Armeniërs?'
Kalifaat
Op 24 april van elk jaar herdenken de Armeniërs de moord op ruim één miljoen landgenoten die tussen 1915 en 1916 door de Ottomaanse staat zijn vermoord.
Het Ottomaanse rijk was het laatste islamitische kalifaat op aarde. De vooraanstaande genocidenkenner, Ton Zwaan, gaf in 2001 in zijn wetenschappelijke meesterwerk ‘Civilisering en de decivilisering, Studies over staatsvorming en geweld, nationalisme en vervolging’ een uitvoerige beschrijving van deze donkere bladzijden uit de geschiedenis van de islamitische wereld.
Massamoord
Eigenlijk zijn er tussen 1894 en 1922 naar schatting anderhalf miljoen Armeniërs gedood door vervolging, deportatie en massamoord.
Volgens Zwaan betekent dit dat omstreeks 60 procent van alle Armeniërs is omgekomen. U leest het niet verkeerd: 60 procent.
Het grootste aantal doden, namelijk tussen achthonderdduizend en één miljoen, is gevallen tussen 1915 en 1916. Met de stichting van de Republiek Turkije door Atatürk kwam er pas in 1922 een einde aan de vervolging van de Armeniërs.
Berechten
Uit het onderzoek van Zwaan blijkt dat in internationaal verband pogingen werden ondernomen om de verantwoordelijken voor deze massamoorden te berechten. Zwaan rapporteert het volgende:
'Op 24 mei 1915 hadden de geallieerden (Engeland, Frankrijk, Rusland), naar aanleiding van de groeiende stroom berichten over massamoord op de Armeniërs, in een publieke verklaring de Ottomaanse regering gewaarschuwd dat zij "gezien de nieuwe misdaden van Turkije tegen de mensheid en beschaving" alle leden van de regering en diegenen van hun ondergeschikten die betrokken waren bij zulke massamoorden, persoonlijk verantwoordelijk zouden houden voor hun daden. Direct na de wapenstilstand van 30 oktober 1918 vluchtten echter zeven van de voornaamste leiders van het Ittihad-regime naar Duitsland. Deels in samenwerking met het nieuwe Turkse bewind arresteerden de Engelsen 188 ander verdachten (…).'
Wat ook interessant is en wat velen niet weten, is dat een Turks militair gerechtshof op 5 juli 1919 de voornaamste daders (militair politieke leiders) bij verstek ter dood veroordeelden. Zij zijn veroordeeld wegens 'een centraal plan voor georganiseerde massamoord op de Armeniërs waarbij noch sprake was van een militaire noodzaak, noch van een gerechtvaardigde bestraffing.'
Zwaan concludeert terecht dat de Europese machten wegens internationale verdeeldheid hebben afgezien van het instellen van een internationaal tribunaal ter vervolging van de daders.
Inspiratiebron
De Führer had gelijk, toen hij op dat historische ogenblik zei: 'Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?'
De genocide die was gepleegd door het laatste islamitische imperium, bleek een inspiratiebron te zijn voor de volgende genocide in Europa.
Om meer van deze duistere geschiedenis te leren, moeten we de Führer aandachtiger gaan bestuderen.
Volgende week daarom meer over de genocide.
Afshin Ellian
www.elsevier.nl
Denk dat Ellian binnenkort ook wel op het matje zal worden geroepen door tjibbe joustra, nationaal coördinator terrorismebestrijding.at your service
Op 22 augustus 1939 sprak de Führer op de Obersalzberg in de Beierse Alpen de volgende analyse uit:
'So habe ich, einstweilen nur im Osten, meine Totenkopfverbände bereitgestellt mit dem Befehl, unbarmherzig und mitleidslos Mann, Weib und Kind polnischer Abstammung und Sprache in den Tod zu schicken. Nur so gewinnen wir den Lebensraum, den wir brauchen. Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?'
Hitler zag zichzelf als Dzjengis Khan die met ‘licht hart’ miljoenen mensen de dood heeft ingejaagd om de grote stichter van naties te zijn.
Zijn laatste woorden moeten we in dit licht lezen: 'Alleen zo kunnen we de nodige ‘Lebensraum’ verkrijgen. Wie spreekt er per slot van rekening heden ten dage nog over de vernietiging van de Armeniërs?'
Kalifaat
Op 24 april van elk jaar herdenken de Armeniërs de moord op ruim één miljoen landgenoten die tussen 1915 en 1916 door de Ottomaanse staat zijn vermoord.
Het Ottomaanse rijk was het laatste islamitische kalifaat op aarde. De vooraanstaande genocidenkenner, Ton Zwaan, gaf in 2001 in zijn wetenschappelijke meesterwerk ‘Civilisering en de decivilisering, Studies over staatsvorming en geweld, nationalisme en vervolging’ een uitvoerige beschrijving van deze donkere bladzijden uit de geschiedenis van de islamitische wereld.
Massamoord
Eigenlijk zijn er tussen 1894 en 1922 naar schatting anderhalf miljoen Armeniërs gedood door vervolging, deportatie en massamoord.
Volgens Zwaan betekent dit dat omstreeks 60 procent van alle Armeniërs is omgekomen. U leest het niet verkeerd: 60 procent.
Het grootste aantal doden, namelijk tussen achthonderdduizend en één miljoen, is gevallen tussen 1915 en 1916. Met de stichting van de Republiek Turkije door Atatürk kwam er pas in 1922 een einde aan de vervolging van de Armeniërs.
Berechten
Uit het onderzoek van Zwaan blijkt dat in internationaal verband pogingen werden ondernomen om de verantwoordelijken voor deze massamoorden te berechten. Zwaan rapporteert het volgende:
'Op 24 mei 1915 hadden de geallieerden (Engeland, Frankrijk, Rusland), naar aanleiding van de groeiende stroom berichten over massamoord op de Armeniërs, in een publieke verklaring de Ottomaanse regering gewaarschuwd dat zij "gezien de nieuwe misdaden van Turkije tegen de mensheid en beschaving" alle leden van de regering en diegenen van hun ondergeschikten die betrokken waren bij zulke massamoorden, persoonlijk verantwoordelijk zouden houden voor hun daden. Direct na de wapenstilstand van 30 oktober 1918 vluchtten echter zeven van de voornaamste leiders van het Ittihad-regime naar Duitsland. Deels in samenwerking met het nieuwe Turkse bewind arresteerden de Engelsen 188 ander verdachten (…).'
Wat ook interessant is en wat velen niet weten, is dat een Turks militair gerechtshof op 5 juli 1919 de voornaamste daders (militair politieke leiders) bij verstek ter dood veroordeelden. Zij zijn veroordeeld wegens 'een centraal plan voor georganiseerde massamoord op de Armeniërs waarbij noch sprake was van een militaire noodzaak, noch van een gerechtvaardigde bestraffing.'
Zwaan concludeert terecht dat de Europese machten wegens internationale verdeeldheid hebben afgezien van het instellen van een internationaal tribunaal ter vervolging van de daders.
Inspiratiebron
De Führer had gelijk, toen hij op dat historische ogenblik zei: 'Wer redet heute noch von der Vernichtung der Armenier?'
De genocide die was gepleegd door het laatste islamitische imperium, bleek een inspiratiebron te zijn voor de volgende genocide in Europa.
Om meer van deze duistere geschiedenis te leren, moeten we de Führer aandachtiger gaan bestuderen.
Volgende week daarom meer over de genocide.
Afshin Ellian
www.elsevier.nl
Denk dat Ellian binnenkort ook wel op het matje zal worden geroepen door tjibbe joustra, nationaal coördinator terrorismebestrijding.at your service