admin
2 september 2009, 12:59
Piet H. de Jong Nederlands dagblad
http://www.nd.nl/images/library/pictures/56/61/a7/8b/2_a2c2653c7786e71857e04392a2a06f43eac7a283.jpg (http://www.nd.nl/images/library/pictures/56/61/a7/8b/3_a2c2653c7786e71857e04392a2a06f43eac7a283.jpg)
PVV-voorman Geert Wilders staat dinsdag de pers te woord na afloop van het eerste vragenuurtje na het zomerreces.
DEN HAAG - Zondag wordt hij 46 jaar. Woensdag viert hij zijn eerste lustrum als zelfstandig politicus. Geert Wilders dus, leider van de PVV. Hoe hangt de vlag erbij voor zijn beweging?
De in Venlo geboren Wilders vertoeft al bijna twintig jaar op en rond het Binnenhof. Voor de VVD-fractie was hij jarenlang medewerker alvorens hij in 1998 Tweede Kamerlid werd voor de liberalen. Zijn breuk met de VVD ging over zijn vrees dat partij naar het midden zou afdwalen. Het conflict tussen Wilders en de fractie spitste zich toe op het standpunt over Turkije. Dat islamitische land hoort niet bij Europa, vond Wilders. Daarover viel met hem niet meer te spreken. Op 2 september 2004 was het einde VVD voor hem.
Die onverzettelijkheid typeert de politicus. Hij heeft er zijn handelsmerk van gemaakt. Ook al is hij zo Haags als het maar kan, hij presenteert zich nog steeds als buitenstaander. Zijn missie is ,,het land teruggeven aan de burgers''.
Die boodschap vent hij in het parlement zonder compromis uit. Hij lapt parlementaire regels met grote regelmaat aan zijn laars. Bijvoorbeeld door de aanval te openen op een collega-Kamerlid van de PvdA. Arib zou spion voor Marokko zijn door haar lidmaatschap van een adviescommissie van de koning van Marokko. Hij valt twee staatssecretarissen aan omdat ze een dubbel paspoort hebben. Een dubbele nationaliteit sluit loyaliteit aan Nederland uit, meent Wilders. Hij noemt een minister 'knettergek'. Als andere partijen zich tegen hem keren, ziet Wilders daarin het leggen van een 'cordon sanitaire' om hem te isoleren.
De rol van compromisloze buitenstaander die zijn debatten zorgvuldig kiest en gebruikt om controversiële stellingen te poneren, legt Wilders electoraal gezien geen windeieren. Direct na zijn breuk met de VVD stijgt hij al in de peilingen. Begin deze zomer was hij volgens peiler De Hond zelfs even de grootste partij van Nederland. Bij de laatst gehouden echte peiling, de Europese Verkiezingen van 4 juni, werd de PVV van Wilders de op een na grootste partij van het land. De rol van buitenstaander die pretendeert namens het volk te spreken, tegen de in zichzelf gekeerde elite, komt zo uit het handboek-populisme. Daarin past ook dat hij met zijn 'beweging' geen boodschap heeft aan interne democratie. Hij, Geert Wilders, is de absolute leider. De fractie volgt hem gedisciplineerd. Wilders heeft het LPF-lesje geleerd. Die eenheid in zijn beweging maakt hem des te sterker in het vertolken van de onvrede van 'het volk'.
Op hoeveel onderdelen Wilders ook voldoet aan de kenmerken van de populistische politicus, op een belangrijk punt is hij zeker geen populist. Hij laat zijn oor niet hangen naar wat het volk wil. Een volkswil kan plotseling omslaan, waarna de populist ijlings het volk volgt om het volk te blijven 'leiden'. Bij Geert Wilders is zijn allesoverheersende politieke punt de strijd tegen de islam. Daarin gaat hij zo ver dat Wilders gerust een ideoloog van de radicale soort genoemd mag worden.
Zijn ideologie is negatief van aard. Er mag geen moslimimmigrant meer bij, islamitisch onderwijs moet worden verboden en een nieuwe moskee bouwen is uit den boze. De atheïst Wilders zegt in zijn verkiezingsprogramma 'Klare Wijn' dat Nederland een dominante cultuur kent. Die cultuur omschrijft hij als de joods-christelijke en humanistische traditie/cultuur. De verwijzing naar het dominante van die cultuur is een innerlijke tegenstrijdigheid. Wilders wil er geen moslim bij in Nederland en hij wil de reeds aanwezige moslims beknotten in hun grondwettelijke rechten. Hij staat een politiek van uitsluiten voor die haaks staat op de door hem aanbevolen cultuur. Een cultuur en traditie die Nederland als land heeft gemaakt tot wat het is: een land van minderheden die, door schade en schande wijs geworden, toch moeten leren omgaan met verschillen.
In zijn ideologische gedrevenheid is Wilders de afgelopen jaren steeds radicaler geworden. Angst voor de islam is de motor die hem drijft. Die politiek van angst geeft hem de mogelijkheid de vijand scherp te definiëren en zich er met alle kracht tegen af te zetten. Dat gaat van kwaad tot erger.
Gedachtenpolitie
In de zomer van 2007 publiceerde Wilders een opiniestuk waarin hij de islam met het nazisme vergelijkt. De Koran is de 'islamitische Mein Kampf', vindt de politicus. Als dat zo is, dan moet de overheid dat boek, net als dat van Adolf Hitler, ook verbieden. Deze zomer ging Wilders in een interview voor de Deense tv vele stappen verder door ervoor te pleiten miljoenen moslims in Europa uit te zetten als ze zelfs maar ,,beginnen te denken over de sharia of de jihad''. Daarmee is de gedachtenpolitie geïntroduceerd en de vrijheid van meningsuiting geëxecuteerd. De overheid wordt in Wilders' visie gereduceerd tot een uitzettende instantie van andersdenkenden.
De ideologisch bevlogen politicus Wilders is de afgelopen jaren tot op het bot geradicaliseerd. In het parlement geniet hij als vrij gekozen volksvertegenwoordiger onschendbaarheid. Hij doet daar zijn parlementswerk als vakman. Weinig politici weten in het debat grip op hem te krijgen.
Buiten het parlement is hij niet onschendbaar. De pers kan hem kritisch volgen, als ze zich niet door hem in de luren laat leggen of voor zijn karretje laten spannen, zoals gebeurde tijdens de Fitna-hype of zijn zinloze trip naar Groot-Brittannië.
Of Wilders ook in de rechtzaal onschendbaar is, moet blijken. Hij moet zich in elk geval verantwoorden voor de rechter. Het Openbaar Ministerie is door de hoogste rechter in Nederland gedwongen hem te vervolgen. Zijn vergelijking van de islam met het nazisme ging het Amsterdams gerechtshof te ver. Zelfs een vrij, politiek debat heeft grenzen, beschikte het hof.
Wilders zal zich daar niet door geremd voelen. De rol van underdog komt hem wel goed uit. Hij ziet zich als de martelaar van het vrije woord. Radicaal en onverzettelijk, zoals hij zich heeft laten kennen, zet hij zijn strijd tegen de islam en alle aanhangers ervan, gematigd of niet, voort
http://www.nd.nl/images/library/pictures/56/61/a7/8b/2_a2c2653c7786e71857e04392a2a06f43eac7a283.jpg (http://www.nd.nl/images/library/pictures/56/61/a7/8b/3_a2c2653c7786e71857e04392a2a06f43eac7a283.jpg)
PVV-voorman Geert Wilders staat dinsdag de pers te woord na afloop van het eerste vragenuurtje na het zomerreces.
DEN HAAG - Zondag wordt hij 46 jaar. Woensdag viert hij zijn eerste lustrum als zelfstandig politicus. Geert Wilders dus, leider van de PVV. Hoe hangt de vlag erbij voor zijn beweging?
De in Venlo geboren Wilders vertoeft al bijna twintig jaar op en rond het Binnenhof. Voor de VVD-fractie was hij jarenlang medewerker alvorens hij in 1998 Tweede Kamerlid werd voor de liberalen. Zijn breuk met de VVD ging over zijn vrees dat partij naar het midden zou afdwalen. Het conflict tussen Wilders en de fractie spitste zich toe op het standpunt over Turkije. Dat islamitische land hoort niet bij Europa, vond Wilders. Daarover viel met hem niet meer te spreken. Op 2 september 2004 was het einde VVD voor hem.
Die onverzettelijkheid typeert de politicus. Hij heeft er zijn handelsmerk van gemaakt. Ook al is hij zo Haags als het maar kan, hij presenteert zich nog steeds als buitenstaander. Zijn missie is ,,het land teruggeven aan de burgers''.
Die boodschap vent hij in het parlement zonder compromis uit. Hij lapt parlementaire regels met grote regelmaat aan zijn laars. Bijvoorbeeld door de aanval te openen op een collega-Kamerlid van de PvdA. Arib zou spion voor Marokko zijn door haar lidmaatschap van een adviescommissie van de koning van Marokko. Hij valt twee staatssecretarissen aan omdat ze een dubbel paspoort hebben. Een dubbele nationaliteit sluit loyaliteit aan Nederland uit, meent Wilders. Hij noemt een minister 'knettergek'. Als andere partijen zich tegen hem keren, ziet Wilders daarin het leggen van een 'cordon sanitaire' om hem te isoleren.
De rol van compromisloze buitenstaander die zijn debatten zorgvuldig kiest en gebruikt om controversiële stellingen te poneren, legt Wilders electoraal gezien geen windeieren. Direct na zijn breuk met de VVD stijgt hij al in de peilingen. Begin deze zomer was hij volgens peiler De Hond zelfs even de grootste partij van Nederland. Bij de laatst gehouden echte peiling, de Europese Verkiezingen van 4 juni, werd de PVV van Wilders de op een na grootste partij van het land. De rol van buitenstaander die pretendeert namens het volk te spreken, tegen de in zichzelf gekeerde elite, komt zo uit het handboek-populisme. Daarin past ook dat hij met zijn 'beweging' geen boodschap heeft aan interne democratie. Hij, Geert Wilders, is de absolute leider. De fractie volgt hem gedisciplineerd. Wilders heeft het LPF-lesje geleerd. Die eenheid in zijn beweging maakt hem des te sterker in het vertolken van de onvrede van 'het volk'.
Op hoeveel onderdelen Wilders ook voldoet aan de kenmerken van de populistische politicus, op een belangrijk punt is hij zeker geen populist. Hij laat zijn oor niet hangen naar wat het volk wil. Een volkswil kan plotseling omslaan, waarna de populist ijlings het volk volgt om het volk te blijven 'leiden'. Bij Geert Wilders is zijn allesoverheersende politieke punt de strijd tegen de islam. Daarin gaat hij zo ver dat Wilders gerust een ideoloog van de radicale soort genoemd mag worden.
Zijn ideologie is negatief van aard. Er mag geen moslimimmigrant meer bij, islamitisch onderwijs moet worden verboden en een nieuwe moskee bouwen is uit den boze. De atheïst Wilders zegt in zijn verkiezingsprogramma 'Klare Wijn' dat Nederland een dominante cultuur kent. Die cultuur omschrijft hij als de joods-christelijke en humanistische traditie/cultuur. De verwijzing naar het dominante van die cultuur is een innerlijke tegenstrijdigheid. Wilders wil er geen moslim bij in Nederland en hij wil de reeds aanwezige moslims beknotten in hun grondwettelijke rechten. Hij staat een politiek van uitsluiten voor die haaks staat op de door hem aanbevolen cultuur. Een cultuur en traditie die Nederland als land heeft gemaakt tot wat het is: een land van minderheden die, door schade en schande wijs geworden, toch moeten leren omgaan met verschillen.
In zijn ideologische gedrevenheid is Wilders de afgelopen jaren steeds radicaler geworden. Angst voor de islam is de motor die hem drijft. Die politiek van angst geeft hem de mogelijkheid de vijand scherp te definiëren en zich er met alle kracht tegen af te zetten. Dat gaat van kwaad tot erger.
Gedachtenpolitie
In de zomer van 2007 publiceerde Wilders een opiniestuk waarin hij de islam met het nazisme vergelijkt. De Koran is de 'islamitische Mein Kampf', vindt de politicus. Als dat zo is, dan moet de overheid dat boek, net als dat van Adolf Hitler, ook verbieden. Deze zomer ging Wilders in een interview voor de Deense tv vele stappen verder door ervoor te pleiten miljoenen moslims in Europa uit te zetten als ze zelfs maar ,,beginnen te denken over de sharia of de jihad''. Daarmee is de gedachtenpolitie geïntroduceerd en de vrijheid van meningsuiting geëxecuteerd. De overheid wordt in Wilders' visie gereduceerd tot een uitzettende instantie van andersdenkenden.
De ideologisch bevlogen politicus Wilders is de afgelopen jaren tot op het bot geradicaliseerd. In het parlement geniet hij als vrij gekozen volksvertegenwoordiger onschendbaarheid. Hij doet daar zijn parlementswerk als vakman. Weinig politici weten in het debat grip op hem te krijgen.
Buiten het parlement is hij niet onschendbaar. De pers kan hem kritisch volgen, als ze zich niet door hem in de luren laat leggen of voor zijn karretje laten spannen, zoals gebeurde tijdens de Fitna-hype of zijn zinloze trip naar Groot-Brittannië.
Of Wilders ook in de rechtzaal onschendbaar is, moet blijken. Hij moet zich in elk geval verantwoorden voor de rechter. Het Openbaar Ministerie is door de hoogste rechter in Nederland gedwongen hem te vervolgen. Zijn vergelijking van de islam met het nazisme ging het Amsterdams gerechtshof te ver. Zelfs een vrij, politiek debat heeft grenzen, beschikte het hof.
Wilders zal zich daar niet door geremd voelen. De rol van underdog komt hem wel goed uit. Hij ziet zich als de martelaar van het vrije woord. Radicaal en onverzettelijk, zoals hij zich heeft laten kennen, zet hij zijn strijd tegen de islam en alle aanhangers ervan, gematigd of niet, voort