admin
19 januari 2007, 16:44
Terreur: 'Het is een superoorlog'
Op bezoek in Israël tankt onafhankelijk kamerlid Geert Wilders bijval voor zijn geharnaste standpunten over moslimextremisme. 'Liberale islam is onmogelijk'
http://img154.imageshack.us/img154/2382/a20051022242956zu8.jpg
'Hier voel ik me veiliger dan in Nederland,' zegt Geert Wilders. Het bedreigde kamerlid reist door Israël, waar hij gesprekken voert met politici en terreurbestrijders. Hij wil weten hoe zij over de situatie in Nederland oordelen en wat het Nederlandse antwoord moet zijn op het moslimextremisme.
'Iedereen in Israël heeft van de moord op Theo van Gogh gehoord. Ik hoef hier niks uit te leggen,’ stelt Wilders vast. Zijn gesprekken met vice-premier Ehud Olmert, hoge functionarissen van de inlichtingendienst en parlementariërs bevestigen hem in zijn opvatting dat Nederland nog maar aan het begin staat. Wilders: 'Er zullen nog veel ergere dingen gebeuren. Nog heel veel troep ligt onder het moslimtapijt. Het terrorisme kost niet alleen mensenlevens; het wil de staat vernietigen en ons bestaan verwoesten. Deze existentiële dreiging kun je dus niet temperen door allerlei vrijheidsrechten toe te kennen aan etnische minderheden. Of door, zoals premier Balkenende doet, bezoekjes te brengen aan gematigde moslims. Terroristen laten zich niet behagen. Je moet ze keihard aanpakken. En hoe langer we daarmee wachten, hoe moeilijker het wordt.’
Wilders werkte na zijn middelbare school enkele jaren in Israël. Hij had er los-vaste baantjes. Naderhand reisde hij tientallen keren terug naar de joodse staat. In Tel Aviv, Jeruzalem en in dorpen op het platteland heeft hij nog altijd veel vrienden. 'Dit is weer je jaarlijkse pelgrimage,’ zegt een oude kennis die hem de hand schudt op het militaire ereveld Quiriat Saul, waar Wilders een herdenking bijwoont voor oorlogsheld Moshe Yalon. Even later komt oud-premier Ehud Barak hem de hand schudden en hem complimenteren met een paginagroot interview in het dagblad Yediot Ahronot. Na de herdenking is Wilders te gast op de boerderij van kolonel b.d. Assaf Shavit. 'Ik ben blij dat je nu in een beschermingsprogramma zit,’ zegt Shavit. 'Jongens, pas goed op hem,’ richt hij zich tot de lijfwachten van de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB), die Wilders ook in Israël bewaken. Het onafhankelijke kamerlid loopt ook buiten de landsgrenzen gevaar.
Shavit was troepencommandant in de Gazastrook toen Palestijnse sluipschutters hem te grazen namen. Hij raakte zwaargewond en moet sindsdien een deel van zijn been missen. Op een zware motorskelter maakt hij met Wilders een tochtje over zijn landerijen. Ze keren lachend terug met een grote zak avocado’s en fruit. Maar al snel gaat het weer over de politiek. 'Het Arabische gevaar is diepgeworteld. In Nederland komen jullie daar nu ook achter,’ zegt Shavits echtgenote Hanna. Ondanks alle pogingen tot dialoog staat één ding vast: het zal Israël nooit aan vijanden ontbreken. Of zoals Hanna zegt: 'Ook onze kinderen en kleinkinderen hebben nog meer dan genoeg Arabieren om te doden.’ Even later vraagt Wilders haar gekscherend: 'Wil jij misschien mijn tekstschrijver worden?’
Alledaagse terreur
In gesprekken met politici slaagt Wilders er niet in uit te leggen 'waarom Nederland zo slap optreedt tegen moslimradicalen’. Na een week Israël staat voor hem vast: 'Er is geen principieel verschil tussen de moord op Van Gogh door Mohammed Bouyeri en het straatterrorisme van groepjes Marokkaanse jongeren in bijvoorbeeld de Amsterdamse Diamantbuurt. Het gaat niet alleen om aanslagen, maar ook om alledaagse terreur op straat, waar tienduizenden Nederlanders in grote en kleine steden dagelijks onder gebukt gaan.’
Wilders: 'Scholen treden niet op tegen anti-semitisme. Leraren durven geen les meer te geven over de Tweede Wereldoorlog. Nederland laat over zich heen lopen. Zo wordt de kiem gelegd voor terrorisme. De aanpak van terreur begint bij een consequente handhaving van de wetgeving in alledaagse situaties. Dit soort islamitische jongeren moet terstond in de kraag worden gegrepen. Want als Nederland allerlei misstanden ongestraft laat passeren, krijg je een heleboel Bouyeri’s. Het gaat om het voortbestaan van Nederland. Als we ons dat niet realiseren, dan redden we het niet.’
Wilders wil geen tijdelijke straatverboden voor probleemjongeren of andere 'halfzachte’ maatregelen: 'Je moet ze oppakken en meteen uit Nederland verwijderen. De overheid reageert met sociaal werkers en buurthuizen. Maar ik zeg: gewoon weg. Als het volgens de Grondwet niet mag, dan veranderen we de Grondwet. Als het in strijd is met het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, dan zeggen we dat verdrag op. Het beschermen van de Nederlandse gezinnen is een belang dat veel zwaarder weegt.’
In Israël houdt Wilders zichzelf een spiegel voor. Hij vraagt zijn gesprekspartners: 'Vinden jullie dat ik overdrijf? Heeft rabbijn Soetendorp gelijk als hij de critici van de islam vergelijkt met het beginnend nazisme in de jaren dertig?’ De Israëlische joden vinden dat allemaal onzin. Ze drukken hem op het hart dat hij vooral zo door moet gaan.
Wilders: 'Hier maakt iedereen zich zorgen over de islamisering van West-Europa. Omdat er steeds meer islamitische kiezers zijn, houden politieke partijen steeds meer rekening met de islam. Dat is een dreigend perspectief voor Israël en voor iedereen die – net als ik – niet in een islamitisch land wil leven.’
Hoe verstandig is het om te polariseren? Speelt Wilders terroristen niet in de kaart door de gematigde moslims te dwingen te kiezen tussen hun geloof of het liberalisme? 'De tijd van gepsychologiseer is voorbij. We zijn in de penarie gekomen doordat de politiek zich nooit van gematigde moslims durfde te verwijderen. Nu zijn we het zwakste land van Europa. Geloof me, die gematigde moslims doe je een groot plezier door hard op te treden tegen de radicalen.’
Israël heeft het aantal slachtoffers van het terrorisme afgelopen jaar kunnen beperken tot ruim honderd. In 2003 kwamen zeker twee keer zoveel mensen om het leven bij aanslagen. De bouw van een muur/hek op en nabij de grens met de Palestijnse gebieden sorteert effect. Bovendien heeft de geheime dienst veel infiltranten onder de Palestijnen. Terroristische groeperingen worden voortdurend opgejaagd, zodat ze alleen al uit tijdgebrek minder aanslagen kunnen plegen.
Kan Nederland hiervan leren? 'Jazeker,’ zegt Wilders. Hij heeft geen bezwaar tegen een hekwerk, maar in Nederland is dat onmogelijk omdat de islamieten tussen autochtone Nederlanders wonen. 'Dat maakt de dreiging diffuser. De vijand is niet duidelijk herkenbaar. We voeren een oorlog, maar geen conventionele oorlog. Zelfs geen burgeroorlog. Het is een superoorlog. Tien procent van de Nederlandse islamieten heeft in het hoofd gekozen voor het terrorisme.’
Wat vraagt hij dan van de overige 90 procent? Dat ze het islamitisch geloof afzweren, omdat het niet samengaat met democratie? 'Ik vraag helemaal niks van mensen. Ik wil alleen dat ze zich aan Nederlandse wetten en regels houden. En inderdaad, als je de islamitische regels puur neemt, zal dat niet lukken. Een liberale islam is onmogelijk.’
Wilders krijgt van veiligheidsdeskundigen te horen dat de Nederlandse geheime dienst medewerkers moet werven onder Arabische christenen in Libanon en Syrië. 'Dat is de beste manier om snel in terroristische netwerken te infiltreren. Spionnenwerk is essentieel. De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) is daar veel te laat mee begonnen. AIVD-chef Sybrand van Hulst roept nu dat de politiek zijn rapportages jarenlang negeerde. Maar daar heb ik hem al die tijd niet over horen klagen.’
In de peilingen mag Wilders de laatste weken iets zijn gedaald, het politieke landschap ligt er voor hem ideaal bij. Pas in 2007 zijn er landelijke verkiezingen, zodat hij de tijd krijgt een kandidatenlijst samen te stellen. In de tussentijd kan hij zich dit jaar op de kiezersmarkt krachtig bewijzen bij het referendum over de Europese Grondwet. Als het aan Wilders ligt, draait het referendum over de vraag of Turkije in de Europese Unie hoort. Een meerderheid van de bevolking vindt van niet, maar de grote gevestigde politieke partijen vinden van wel.
Wilders: 'Als uitvloeisel van de Europese Grondwet krijgt Turkije straks meer invloed op de Nederlandse wetgeving dan Nederland zelf. Ik ga mensen voorhouden dat het referendum alles te maken heeft met Turkije. Als we de Turken niet kunnen tegenhouden, moeten we op zijn minst zorgen dat ze het hier niet voor het zeggen krijgen. Een stem tegen de Grondwet is een stem tegen Turkije in de Europese Unie.’
En een stem vóór Wilders? 'Zo wil ik het niet formuleren. Maar ik ben een van de weinigen die zich verzetten, terwijl de politieke elite vóór de Grondwet is. Dus krijgt het referendum wel het karakter van een wedstrijd tussen mij en de gevestigde politiek.’
Vanuit Tel Aviv vliegt Wilders deze week naar de Verenigde Staten voor gesprekken met senatoren, journalisten en intellectuelen van conservatieve instellingen. Het geld voor zijn politieke partij komt nu binnen in de vorm van kleine bijdragen van duizenden sympathisanten. Wilders zegt niet te veel afhankelijk te willen zijn van grote sponsors uit het bedrijfsleven. Maar hij is niet vies van een 'ideologische geldstroom’ uit de Verenigde Staten. 'Zover is het nog niet. Ik ga me daar nu eerst gewoon presenteren.’
Op bezoek in Israël tankt onafhankelijk kamerlid Geert Wilders bijval voor zijn geharnaste standpunten over moslimextremisme. 'Liberale islam is onmogelijk'
http://img154.imageshack.us/img154/2382/a20051022242956zu8.jpg
'Hier voel ik me veiliger dan in Nederland,' zegt Geert Wilders. Het bedreigde kamerlid reist door Israël, waar hij gesprekken voert met politici en terreurbestrijders. Hij wil weten hoe zij over de situatie in Nederland oordelen en wat het Nederlandse antwoord moet zijn op het moslimextremisme.
'Iedereen in Israël heeft van de moord op Theo van Gogh gehoord. Ik hoef hier niks uit te leggen,’ stelt Wilders vast. Zijn gesprekken met vice-premier Ehud Olmert, hoge functionarissen van de inlichtingendienst en parlementariërs bevestigen hem in zijn opvatting dat Nederland nog maar aan het begin staat. Wilders: 'Er zullen nog veel ergere dingen gebeuren. Nog heel veel troep ligt onder het moslimtapijt. Het terrorisme kost niet alleen mensenlevens; het wil de staat vernietigen en ons bestaan verwoesten. Deze existentiële dreiging kun je dus niet temperen door allerlei vrijheidsrechten toe te kennen aan etnische minderheden. Of door, zoals premier Balkenende doet, bezoekjes te brengen aan gematigde moslims. Terroristen laten zich niet behagen. Je moet ze keihard aanpakken. En hoe langer we daarmee wachten, hoe moeilijker het wordt.’
Wilders werkte na zijn middelbare school enkele jaren in Israël. Hij had er los-vaste baantjes. Naderhand reisde hij tientallen keren terug naar de joodse staat. In Tel Aviv, Jeruzalem en in dorpen op het platteland heeft hij nog altijd veel vrienden. 'Dit is weer je jaarlijkse pelgrimage,’ zegt een oude kennis die hem de hand schudt op het militaire ereveld Quiriat Saul, waar Wilders een herdenking bijwoont voor oorlogsheld Moshe Yalon. Even later komt oud-premier Ehud Barak hem de hand schudden en hem complimenteren met een paginagroot interview in het dagblad Yediot Ahronot. Na de herdenking is Wilders te gast op de boerderij van kolonel b.d. Assaf Shavit. 'Ik ben blij dat je nu in een beschermingsprogramma zit,’ zegt Shavit. 'Jongens, pas goed op hem,’ richt hij zich tot de lijfwachten van de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging (DKDB), die Wilders ook in Israël bewaken. Het onafhankelijke kamerlid loopt ook buiten de landsgrenzen gevaar.
Shavit was troepencommandant in de Gazastrook toen Palestijnse sluipschutters hem te grazen namen. Hij raakte zwaargewond en moet sindsdien een deel van zijn been missen. Op een zware motorskelter maakt hij met Wilders een tochtje over zijn landerijen. Ze keren lachend terug met een grote zak avocado’s en fruit. Maar al snel gaat het weer over de politiek. 'Het Arabische gevaar is diepgeworteld. In Nederland komen jullie daar nu ook achter,’ zegt Shavits echtgenote Hanna. Ondanks alle pogingen tot dialoog staat één ding vast: het zal Israël nooit aan vijanden ontbreken. Of zoals Hanna zegt: 'Ook onze kinderen en kleinkinderen hebben nog meer dan genoeg Arabieren om te doden.’ Even later vraagt Wilders haar gekscherend: 'Wil jij misschien mijn tekstschrijver worden?’
Alledaagse terreur
In gesprekken met politici slaagt Wilders er niet in uit te leggen 'waarom Nederland zo slap optreedt tegen moslimradicalen’. Na een week Israël staat voor hem vast: 'Er is geen principieel verschil tussen de moord op Van Gogh door Mohammed Bouyeri en het straatterrorisme van groepjes Marokkaanse jongeren in bijvoorbeeld de Amsterdamse Diamantbuurt. Het gaat niet alleen om aanslagen, maar ook om alledaagse terreur op straat, waar tienduizenden Nederlanders in grote en kleine steden dagelijks onder gebukt gaan.’
Wilders: 'Scholen treden niet op tegen anti-semitisme. Leraren durven geen les meer te geven over de Tweede Wereldoorlog. Nederland laat over zich heen lopen. Zo wordt de kiem gelegd voor terrorisme. De aanpak van terreur begint bij een consequente handhaving van de wetgeving in alledaagse situaties. Dit soort islamitische jongeren moet terstond in de kraag worden gegrepen. Want als Nederland allerlei misstanden ongestraft laat passeren, krijg je een heleboel Bouyeri’s. Het gaat om het voortbestaan van Nederland. Als we ons dat niet realiseren, dan redden we het niet.’
Wilders wil geen tijdelijke straatverboden voor probleemjongeren of andere 'halfzachte’ maatregelen: 'Je moet ze oppakken en meteen uit Nederland verwijderen. De overheid reageert met sociaal werkers en buurthuizen. Maar ik zeg: gewoon weg. Als het volgens de Grondwet niet mag, dan veranderen we de Grondwet. Als het in strijd is met het Europees Verdrag voor de rechten van de mens, dan zeggen we dat verdrag op. Het beschermen van de Nederlandse gezinnen is een belang dat veel zwaarder weegt.’
In Israël houdt Wilders zichzelf een spiegel voor. Hij vraagt zijn gesprekspartners: 'Vinden jullie dat ik overdrijf? Heeft rabbijn Soetendorp gelijk als hij de critici van de islam vergelijkt met het beginnend nazisme in de jaren dertig?’ De Israëlische joden vinden dat allemaal onzin. Ze drukken hem op het hart dat hij vooral zo door moet gaan.
Wilders: 'Hier maakt iedereen zich zorgen over de islamisering van West-Europa. Omdat er steeds meer islamitische kiezers zijn, houden politieke partijen steeds meer rekening met de islam. Dat is een dreigend perspectief voor Israël en voor iedereen die – net als ik – niet in een islamitisch land wil leven.’
Hoe verstandig is het om te polariseren? Speelt Wilders terroristen niet in de kaart door de gematigde moslims te dwingen te kiezen tussen hun geloof of het liberalisme? 'De tijd van gepsychologiseer is voorbij. We zijn in de penarie gekomen doordat de politiek zich nooit van gematigde moslims durfde te verwijderen. Nu zijn we het zwakste land van Europa. Geloof me, die gematigde moslims doe je een groot plezier door hard op te treden tegen de radicalen.’
Israël heeft het aantal slachtoffers van het terrorisme afgelopen jaar kunnen beperken tot ruim honderd. In 2003 kwamen zeker twee keer zoveel mensen om het leven bij aanslagen. De bouw van een muur/hek op en nabij de grens met de Palestijnse gebieden sorteert effect. Bovendien heeft de geheime dienst veel infiltranten onder de Palestijnen. Terroristische groeperingen worden voortdurend opgejaagd, zodat ze alleen al uit tijdgebrek minder aanslagen kunnen plegen.
Kan Nederland hiervan leren? 'Jazeker,’ zegt Wilders. Hij heeft geen bezwaar tegen een hekwerk, maar in Nederland is dat onmogelijk omdat de islamieten tussen autochtone Nederlanders wonen. 'Dat maakt de dreiging diffuser. De vijand is niet duidelijk herkenbaar. We voeren een oorlog, maar geen conventionele oorlog. Zelfs geen burgeroorlog. Het is een superoorlog. Tien procent van de Nederlandse islamieten heeft in het hoofd gekozen voor het terrorisme.’
Wat vraagt hij dan van de overige 90 procent? Dat ze het islamitisch geloof afzweren, omdat het niet samengaat met democratie? 'Ik vraag helemaal niks van mensen. Ik wil alleen dat ze zich aan Nederlandse wetten en regels houden. En inderdaad, als je de islamitische regels puur neemt, zal dat niet lukken. Een liberale islam is onmogelijk.’
Wilders krijgt van veiligheidsdeskundigen te horen dat de Nederlandse geheime dienst medewerkers moet werven onder Arabische christenen in Libanon en Syrië. 'Dat is de beste manier om snel in terroristische netwerken te infiltreren. Spionnenwerk is essentieel. De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) is daar veel te laat mee begonnen. AIVD-chef Sybrand van Hulst roept nu dat de politiek zijn rapportages jarenlang negeerde. Maar daar heb ik hem al die tijd niet over horen klagen.’
In de peilingen mag Wilders de laatste weken iets zijn gedaald, het politieke landschap ligt er voor hem ideaal bij. Pas in 2007 zijn er landelijke verkiezingen, zodat hij de tijd krijgt een kandidatenlijst samen te stellen. In de tussentijd kan hij zich dit jaar op de kiezersmarkt krachtig bewijzen bij het referendum over de Europese Grondwet. Als het aan Wilders ligt, draait het referendum over de vraag of Turkije in de Europese Unie hoort. Een meerderheid van de bevolking vindt van niet, maar de grote gevestigde politieke partijen vinden van wel.
Wilders: 'Als uitvloeisel van de Europese Grondwet krijgt Turkije straks meer invloed op de Nederlandse wetgeving dan Nederland zelf. Ik ga mensen voorhouden dat het referendum alles te maken heeft met Turkije. Als we de Turken niet kunnen tegenhouden, moeten we op zijn minst zorgen dat ze het hier niet voor het zeggen krijgen. Een stem tegen de Grondwet is een stem tegen Turkije in de Europese Unie.’
En een stem vóór Wilders? 'Zo wil ik het niet formuleren. Maar ik ben een van de weinigen die zich verzetten, terwijl de politieke elite vóór de Grondwet is. Dus krijgt het referendum wel het karakter van een wedstrijd tussen mij en de gevestigde politiek.’
Vanuit Tel Aviv vliegt Wilders deze week naar de Verenigde Staten voor gesprekken met senatoren, journalisten en intellectuelen van conservatieve instellingen. Het geld voor zijn politieke partij komt nu binnen in de vorm van kleine bijdragen van duizenden sympathisanten. Wilders zegt niet te veel afhankelijk te willen zijn van grote sponsors uit het bedrijfsleven. Maar hij is niet vies van een 'ideologische geldstroom’ uit de Verenigde Staten. 'Zover is het nog niet. Ik ga me daar nu eerst gewoon presenteren.’