hirihiri123
27 mei 2007, 17:15
Stiekem leven in Marokko, Oeganda en Nepal
Meer hiv-positieven door verbod op homoseksualiteit
door Tanne de Goei
Eind oktober organiseerde Hivos in Amsterdam een symposium over homoseksualiteit en hiv ter gelegenheid van het vertrek van Frans Mom (zie Hivnieuws 91). De invalshoek van het symposium was dat er meerdere vormen van homoseksualiteit zijn en dat bijvoorbeeld mannen die seks hebben met mannen zichzelf vaak niet als homoseksueel zien. Vaak wordt deze vorm van seksualiteit niet onderkend en zeker niet meegenomen in bijvoorbeeld het aidsbeleid. In een aantal landen is homoseksualiteit verboden of worden homo's vervolgd of gediscrimineerd. Hierdoor gebeurt homoseks veelal stiekem en in het verborgene. Informatie over veilige seks is er vaak niet en goede condooms en glijmiddel ook niet. De kans op hiv is daardoor erg groot. Hiv-positieve homomannen hebben vaak ook geen toegang tot informatie, zorg en ondersteuning. Openlijk hiv-positief zijn is meestal nog moeilijker zo niet onmogelijk. In dit artikel de verhalen van aidsactivisten uit Nepal, Marokko en Oeganda die op het Hivos symposium waren. In deze landen is het erg moeilijk om homo te zijn en om actief te zijn om de positie van homomannen en hiv-positieven te verbeteren.
Prostitutie in Marokko
Othman Mellouk is een 32-jarige tandarts uit Marrakesh in Marokko. Daar is hij voorzitter van de plaatselijke afdeling van de Association de Lutte Contre le Sida (ALCS). ALCS heeft afdelingen in elf steden in Marokko en is de enige organisatie die homomannen ondersteunt en van informatie voorziet, alhoewel dit werk erg moeilijk is omdat homoseksualiteit verboden is in Marokko. Naast zijn voorzitterschap van de afdeling Marrakesh is Othman ook de nationale coördinator van het programma voor mannen die seks hebben met mannen en van het programma voor sekswerkers. Ook houdt hij zich bezig met het verbeteren van de toegang tot behandeling. www.alcsmaroc.org
"Ik ben al sinds 1994 vrijwilliger bij ALCS, toen was ik nog student. In Marrakesh doen we hiv/aidspreventiewerk, pleitbezorging voor toegang tot behandeling en we verdedigen de rechten van hiv-positieven en betrokkenen en van kwetsbare groepen als mannen die seks hebben met mannen en sekswerkers. Omdat homoseksualiteit illegaal is, is het onmogelijk om samen te werken met de overheid of die om fondsen te vragen. Omdat er geen homogemeenschap is en mannen die seks hebben met mannen geen homo-identiteit hebben, zijn we begonnen te werken in de prostitutie met fondsen die we van de Europese Unie hadden gekregen. In alle grote steden heb je mannelijke prostitutie en de grens tussen prostitutie en homoseksualiteit is flinterdun. Homoseks is niet alleen wettelijk verboden, maar ook de religie en de samenleving tolereert het niet. De oplossing die men vindt is te denken: "ik ben geen homo, ik doe het alleen voor het geld". We hebben een onderzoek gedaan onder mannen die seks hebben met mannen en 90 procent van hen zeiden dat ze heteroseksueel waren ook al hadden ze seks met mannen. Maar toen we vroegen waar hun voorkeur naar uitging, antwoordden ze dat dat naar mannen was. Homoseksuelen worden door de maatschappij als vrouwelijk gezien, als travestieten, mannen die het liefst vrouw zouden willen zijn en geneukt willen worden door mannen. Deze mannen die zich eigenlijk prostitueren om een identiteit te hebben, stoppen meestal daarmee na een aantal maanden. Ze hebben dan andere mannen zoals zijzelf ontmoet, zijn meer gewend geraakt aan hun seksualiteit en worden meer tevreden over zichzelf. Dit zie je ook in de Marokkaanse gemeenschappen in Nederland en Frankrijk.
Condooms worden weggegooid
's Nachts doen we preventiewerk onder hen, we geven informatie, condooms en glijmiddel. In ons kantoor hebben we een soa-kliniek, discussiegroepen en eens per maand organiseren we een feest. Maar het is erg moeilijk om dit preventiewerk te doen, want men praat niet met andere mannen, want men is bang om voor homo aangezien te worden. En men praat ook niet over wat men doet, zodat er geen condooms en glijmiddel gebruikt worden. Daarom bieden wij de mogelijkheid om bij elkaar te komen, met elkaar te praten en te doen wat men wil. We zien nu wel een kleine vooruitgang. We hebben nu een gemeenschap helpen ontstaan, men ontmoet elkaar nu en niet alleen in de ALCS, maar ook in kroegen.
Volgens de wet kan je zes maanden gevangenisstraf krijgen voor homoseksualiteit. De politie hoeft je niet op heterdaad te betrappen, de verdenking dat je homo bent is voldoende. We proberen met de politie te praten over het preventiewerk dat we doen. Het ministerie van gezondheidszorg weet wat we doen en begint ons wat te steunen nu. Maar het blijft moeilijk om preventiewerk te doen. Condooms geven is tegen de Islam en een bewijs dat je je prostitueert en glijmiddel is een bewijs van homoseksualiteit. Ook voor de politie kan een condoom het bewijs zijn dat je een sekswerker bent. Dus als men een politieman ziet, gooit men de condooms direct weg.
Afgelopen zomer zijn er in Tetuan 40 mensen gearresteerd op een privé-feestje, mensen uit de buurt hadden hen aangegeven bij de politie. Iedereen werd op hiv getest, hetgeen wettelijk niet mag. Maar er is geen wet die discriminatie van hiv-positieven verbiedt. Hiv en aids komen zelfs helemaal niet voor in onze wetboeken. Deze mensen zijn twee dagen lang vernederd. Dank zij druk van buiten Marokko, voornamelijk vanuit Spanje, zijn ze toen vrijgelaten. Maar elke dag worden er sekswerkers opgepakt, sommigen worden ook verkracht. Men vindt dit normaal, want wat ze doen vinden ze ook zelf niet goed. Ze beschouwen zichzelf ook als shit en hebben dan ook geen eigenwaarde. Dit is geïnternaliseerde homofobie.
Hiv-positieven
Er zijn geen openlijke hiv-positieven in Marokko en er is veel stigma en discriminatie. Als je hiv hebt, dan heb je wat gedaan wat je niet had mogen doen. Sommige hiv-positieven zijn er binnen onze organisatie open over, maar verder niet. Een vrouw is een keer onherkenbaar op de televisie geweest en dat heeft veel impact gehad.
Ik ben ook actief in PATAM (Pan-African Treatment Action Movement), maar er gebeurt niet veel in de regio die ik vertegenwoordig: Noord- en Noordoost-Afrika. In de meeste landen zijn er heel weinig mensen met hiv en de cultuur is heel verschillend van die van de landen ten zuiden van de Sahara. In Marokko hebben we meer overeenkomsten met de landen van het Midden-Oosten. We hebben geprobeerd met deze landen samen te werken, maar er kwam niets uit. In de meeste van deze landen zijn de aidsorganisaties niet onafhankelijk van de overheid. We hebben samengewerkt met de Libanezen en er was interesse in Algerije, maar verder is er niets. In Tunesië is het echt een overheidsorganisatie. Eigenlijk hebben we meer met Europa, waar veel Marokkanen wonen. We werken veel samen met Franse organisaties als Sidaction (Ensemble contre le Sida), Aides en Act Up Paris, onder meer omdat we hier in Marokko ook Frans spreken. Maar leven in Europa is moeilijker dan in Marokko. Leven in een migrantengemeenschap is leven onder sterke druk van cultuur, Islam, de gemeenschap en de familie. De druk om de originele cultuur te behouden is erg zwaar."
All-African Rights Inititative
De All-African Rights Initiative (AARI) is dit jaar in Zuid-Afrika opgericht na vele jaren van strijd om een homo-lesbische organisatie van de grond te krijgen. AARI probeert om door heel Afrika gelijke rechten voor homo's en lesbo's te verkrijgen. Deze rechten behelzen onder meer het recht op gezondheid, educatie, respect en veiligheid. Een van onze grootste angsten is hiv/aids omdat dat endemisch is door heel Afrika. We hebben support- en zorgprogramma's nodig en informatie over safe seks.
Wij zijn actief in de regionale East African Alliance. We ontwikkelen programma's over mensenrechten en we trainen mensen. Ook doen we aidspreventie voor mannen die seks hebben met mannen. We werken allebei bij een organisatie die zich bezighoudt met milieu en mensenrechten, waaronder die van homo's, lesbo's en biseksuelen en vrouwen en kinderen. Wij geven voorlichting over homoseksualiteit, want door vooroordelen weg te nemen kan je zekerheid voor seksuele minderheden creëren. In Afrika hebben hiv/aids en aantasting van natuur en milieu en het inperken van mensenrechten op iedereen impact. We planten mangobomen langs de rivier de Nijl, zodat de mensen die er wonen vitaminerijk fruit krijgen. Tussen de bomen planten we passievruchtstruiken, zodat wanneer de mangobomen nog geen vruchten leveren, er ook al fruit is. Onder de gemeenschappen die langs de Nijl leven zijn velen hiv-positief. Daarom houden we ons ook met hiv/aids bezig."
.
Hiv-positieven
Veel mannen die seks hebben met mannen zijn hiv-positief, maar is geen zorg en ondersteuning voor hen. Enkelen van hen zijn al overleden. Slechts 25 mensen hebben toegang tot hiv-behandeling, terwijl ten minste 5000 mensen urgent behandeld zouden moeten worden.
In Nepal leven mannen die seks hebben met mannen een dubbelleven: ze hebben seks met mannen, maar zijn ook getrouwd met een vrouw. Niemand praat over hiv/aids, preventie en hoe hiv wordt overgedragen. Niemand durft dit onderwerp aan te kaarten. Dank zij ons homopreventieprogramma is preventie meer bespreekbaar geworden onder mannen die seks hebben met mannen. Maar er is geen onderzoek gedaan naar mannen die seks hebben met mannen, zodat we ook geen gegevens hebben hoeveel er hiv-positief zijn. De hiv-prevalentiecijfers kunnen dan ook veel hoger zijn dan nu geschat wordt."
bron:http://www.hivnet.org/Hivnieuws/HN92...IVINTERNAT.htm
Ik dacht dat homosexualiteit in Marokko "verboden "was...............d"b d"b of niet bestond....
Hollandse Blommen: Kijk uit in Marokko, voor dat je het weet heeft er iemand met zijn puddungbuks een broedsel in je buik geschoten en daar zit je dan, misschien komt het broedsel er met AIDS uit. ..................
Bezint eer ge begint.
Meer hiv-positieven door verbod op homoseksualiteit
door Tanne de Goei
Eind oktober organiseerde Hivos in Amsterdam een symposium over homoseksualiteit en hiv ter gelegenheid van het vertrek van Frans Mom (zie Hivnieuws 91). De invalshoek van het symposium was dat er meerdere vormen van homoseksualiteit zijn en dat bijvoorbeeld mannen die seks hebben met mannen zichzelf vaak niet als homoseksueel zien. Vaak wordt deze vorm van seksualiteit niet onderkend en zeker niet meegenomen in bijvoorbeeld het aidsbeleid. In een aantal landen is homoseksualiteit verboden of worden homo's vervolgd of gediscrimineerd. Hierdoor gebeurt homoseks veelal stiekem en in het verborgene. Informatie over veilige seks is er vaak niet en goede condooms en glijmiddel ook niet. De kans op hiv is daardoor erg groot. Hiv-positieve homomannen hebben vaak ook geen toegang tot informatie, zorg en ondersteuning. Openlijk hiv-positief zijn is meestal nog moeilijker zo niet onmogelijk. In dit artikel de verhalen van aidsactivisten uit Nepal, Marokko en Oeganda die op het Hivos symposium waren. In deze landen is het erg moeilijk om homo te zijn en om actief te zijn om de positie van homomannen en hiv-positieven te verbeteren.
Prostitutie in Marokko
Othman Mellouk is een 32-jarige tandarts uit Marrakesh in Marokko. Daar is hij voorzitter van de plaatselijke afdeling van de Association de Lutte Contre le Sida (ALCS). ALCS heeft afdelingen in elf steden in Marokko en is de enige organisatie die homomannen ondersteunt en van informatie voorziet, alhoewel dit werk erg moeilijk is omdat homoseksualiteit verboden is in Marokko. Naast zijn voorzitterschap van de afdeling Marrakesh is Othman ook de nationale coördinator van het programma voor mannen die seks hebben met mannen en van het programma voor sekswerkers. Ook houdt hij zich bezig met het verbeteren van de toegang tot behandeling. www.alcsmaroc.org
"Ik ben al sinds 1994 vrijwilliger bij ALCS, toen was ik nog student. In Marrakesh doen we hiv/aidspreventiewerk, pleitbezorging voor toegang tot behandeling en we verdedigen de rechten van hiv-positieven en betrokkenen en van kwetsbare groepen als mannen die seks hebben met mannen en sekswerkers. Omdat homoseksualiteit illegaal is, is het onmogelijk om samen te werken met de overheid of die om fondsen te vragen. Omdat er geen homogemeenschap is en mannen die seks hebben met mannen geen homo-identiteit hebben, zijn we begonnen te werken in de prostitutie met fondsen die we van de Europese Unie hadden gekregen. In alle grote steden heb je mannelijke prostitutie en de grens tussen prostitutie en homoseksualiteit is flinterdun. Homoseks is niet alleen wettelijk verboden, maar ook de religie en de samenleving tolereert het niet. De oplossing die men vindt is te denken: "ik ben geen homo, ik doe het alleen voor het geld". We hebben een onderzoek gedaan onder mannen die seks hebben met mannen en 90 procent van hen zeiden dat ze heteroseksueel waren ook al hadden ze seks met mannen. Maar toen we vroegen waar hun voorkeur naar uitging, antwoordden ze dat dat naar mannen was. Homoseksuelen worden door de maatschappij als vrouwelijk gezien, als travestieten, mannen die het liefst vrouw zouden willen zijn en geneukt willen worden door mannen. Deze mannen die zich eigenlijk prostitueren om een identiteit te hebben, stoppen meestal daarmee na een aantal maanden. Ze hebben dan andere mannen zoals zijzelf ontmoet, zijn meer gewend geraakt aan hun seksualiteit en worden meer tevreden over zichzelf. Dit zie je ook in de Marokkaanse gemeenschappen in Nederland en Frankrijk.
Condooms worden weggegooid
's Nachts doen we preventiewerk onder hen, we geven informatie, condooms en glijmiddel. In ons kantoor hebben we een soa-kliniek, discussiegroepen en eens per maand organiseren we een feest. Maar het is erg moeilijk om dit preventiewerk te doen, want men praat niet met andere mannen, want men is bang om voor homo aangezien te worden. En men praat ook niet over wat men doet, zodat er geen condooms en glijmiddel gebruikt worden. Daarom bieden wij de mogelijkheid om bij elkaar te komen, met elkaar te praten en te doen wat men wil. We zien nu wel een kleine vooruitgang. We hebben nu een gemeenschap helpen ontstaan, men ontmoet elkaar nu en niet alleen in de ALCS, maar ook in kroegen.
Volgens de wet kan je zes maanden gevangenisstraf krijgen voor homoseksualiteit. De politie hoeft je niet op heterdaad te betrappen, de verdenking dat je homo bent is voldoende. We proberen met de politie te praten over het preventiewerk dat we doen. Het ministerie van gezondheidszorg weet wat we doen en begint ons wat te steunen nu. Maar het blijft moeilijk om preventiewerk te doen. Condooms geven is tegen de Islam en een bewijs dat je je prostitueert en glijmiddel is een bewijs van homoseksualiteit. Ook voor de politie kan een condoom het bewijs zijn dat je een sekswerker bent. Dus als men een politieman ziet, gooit men de condooms direct weg.
Afgelopen zomer zijn er in Tetuan 40 mensen gearresteerd op een privé-feestje, mensen uit de buurt hadden hen aangegeven bij de politie. Iedereen werd op hiv getest, hetgeen wettelijk niet mag. Maar er is geen wet die discriminatie van hiv-positieven verbiedt. Hiv en aids komen zelfs helemaal niet voor in onze wetboeken. Deze mensen zijn twee dagen lang vernederd. Dank zij druk van buiten Marokko, voornamelijk vanuit Spanje, zijn ze toen vrijgelaten. Maar elke dag worden er sekswerkers opgepakt, sommigen worden ook verkracht. Men vindt dit normaal, want wat ze doen vinden ze ook zelf niet goed. Ze beschouwen zichzelf ook als shit en hebben dan ook geen eigenwaarde. Dit is geïnternaliseerde homofobie.
Hiv-positieven
Er zijn geen openlijke hiv-positieven in Marokko en er is veel stigma en discriminatie. Als je hiv hebt, dan heb je wat gedaan wat je niet had mogen doen. Sommige hiv-positieven zijn er binnen onze organisatie open over, maar verder niet. Een vrouw is een keer onherkenbaar op de televisie geweest en dat heeft veel impact gehad.
Ik ben ook actief in PATAM (Pan-African Treatment Action Movement), maar er gebeurt niet veel in de regio die ik vertegenwoordig: Noord- en Noordoost-Afrika. In de meeste landen zijn er heel weinig mensen met hiv en de cultuur is heel verschillend van die van de landen ten zuiden van de Sahara. In Marokko hebben we meer overeenkomsten met de landen van het Midden-Oosten. We hebben geprobeerd met deze landen samen te werken, maar er kwam niets uit. In de meeste van deze landen zijn de aidsorganisaties niet onafhankelijk van de overheid. We hebben samengewerkt met de Libanezen en er was interesse in Algerije, maar verder is er niets. In Tunesië is het echt een overheidsorganisatie. Eigenlijk hebben we meer met Europa, waar veel Marokkanen wonen. We werken veel samen met Franse organisaties als Sidaction (Ensemble contre le Sida), Aides en Act Up Paris, onder meer omdat we hier in Marokko ook Frans spreken. Maar leven in Europa is moeilijker dan in Marokko. Leven in een migrantengemeenschap is leven onder sterke druk van cultuur, Islam, de gemeenschap en de familie. De druk om de originele cultuur te behouden is erg zwaar."
All-African Rights Inititative
De All-African Rights Initiative (AARI) is dit jaar in Zuid-Afrika opgericht na vele jaren van strijd om een homo-lesbische organisatie van de grond te krijgen. AARI probeert om door heel Afrika gelijke rechten voor homo's en lesbo's te verkrijgen. Deze rechten behelzen onder meer het recht op gezondheid, educatie, respect en veiligheid. Een van onze grootste angsten is hiv/aids omdat dat endemisch is door heel Afrika. We hebben support- en zorgprogramma's nodig en informatie over safe seks.
Wij zijn actief in de regionale East African Alliance. We ontwikkelen programma's over mensenrechten en we trainen mensen. Ook doen we aidspreventie voor mannen die seks hebben met mannen. We werken allebei bij een organisatie die zich bezighoudt met milieu en mensenrechten, waaronder die van homo's, lesbo's en biseksuelen en vrouwen en kinderen. Wij geven voorlichting over homoseksualiteit, want door vooroordelen weg te nemen kan je zekerheid voor seksuele minderheden creëren. In Afrika hebben hiv/aids en aantasting van natuur en milieu en het inperken van mensenrechten op iedereen impact. We planten mangobomen langs de rivier de Nijl, zodat de mensen die er wonen vitaminerijk fruit krijgen. Tussen de bomen planten we passievruchtstruiken, zodat wanneer de mangobomen nog geen vruchten leveren, er ook al fruit is. Onder de gemeenschappen die langs de Nijl leven zijn velen hiv-positief. Daarom houden we ons ook met hiv/aids bezig."
.
Hiv-positieven
Veel mannen die seks hebben met mannen zijn hiv-positief, maar is geen zorg en ondersteuning voor hen. Enkelen van hen zijn al overleden. Slechts 25 mensen hebben toegang tot hiv-behandeling, terwijl ten minste 5000 mensen urgent behandeld zouden moeten worden.
In Nepal leven mannen die seks hebben met mannen een dubbelleven: ze hebben seks met mannen, maar zijn ook getrouwd met een vrouw. Niemand praat over hiv/aids, preventie en hoe hiv wordt overgedragen. Niemand durft dit onderwerp aan te kaarten. Dank zij ons homopreventieprogramma is preventie meer bespreekbaar geworden onder mannen die seks hebben met mannen. Maar er is geen onderzoek gedaan naar mannen die seks hebben met mannen, zodat we ook geen gegevens hebben hoeveel er hiv-positief zijn. De hiv-prevalentiecijfers kunnen dan ook veel hoger zijn dan nu geschat wordt."
bron:http://www.hivnet.org/Hivnieuws/HN92...IVINTERNAT.htm
Ik dacht dat homosexualiteit in Marokko "verboden "was...............d"b d"b of niet bestond....
Hollandse Blommen: Kijk uit in Marokko, voor dat je het weet heeft er iemand met zijn puddungbuks een broedsel in je buik geschoten en daar zit je dan, misschien komt het broedsel er met AIDS uit. ..................
Bezint eer ge begint.