admin
2 juni 2007, 19:50
Column van de maand juni 2007: Cultureel Marxisme = progressivisme
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/jimmy/marx.jpg
Jimmy 1 juni 2007
Cultureel Marxisme is ontwikkeld door de Frankfurther Schule, populair gemaakt door de '68 generatie en via de politiek, scholen en media dagelijkse kost voor ons allen. We kennen het alleen onder de noemer van progressief denken.
Progressieven breken er zich al bijna anderhalve eeuw het hoofd over; “waarom sloeg het Marxisme niet aan?” Het bleek dat, de traditionele Westerse cultuur de overwinning van het Marxisme tegenhield. Europeanen streefden in meerderheid geen grenzeloze wereld noch een internationale strijd tegen het kapitalisme na. De historische banden met het Christendom, de natiestaat, het eigen volk en de tradities waren daarvoor te sterk. Kortom: het Marxisme zou nimmer definitief aanslaan in West-Europa en de internationale (Trotsky-)variant al helemaal niet. De Marxisten vroegen zich dus hardop af; “wat nu te doen?”
De Frankfurter Schule (http://en.wikipedia.org/wiki/Frankfurt_School) (FS) heeft zijn gehele bestaan aan die vraag gewijd. Het antwoord hebben ze gevonden; ze moesten het economische Marxisme (socialisme) zien te vertalen naar een cultuurondermijnend Marxisme (http://en.wikipedia.org/wiki/Cultural_marxism) (progressivisme). Op die wijze konden ze het laatste struikelblok wegnemen en veronderstelden zij dat het Marxisme zou zegevieren. Decennialang hebben ze besteed aan het ontwikkelden van hun ‘kritische theorie (http://en.wikipedia.org/wiki/Critical_theory)’. (Grappig is dat veel mensen FS critici direct tegenwerpen, dat zij 'normale' wetenschappers waren en geen bizarre bijbedoelingen hadden. Dat is echt onzin, want de FS zelf heeft nooit een geheim gemaakt van hun voorliefde voor het neomarxisme. Ze kwamen er openlijk en trots voor uit - het is hooguit vergeten geschiedenis.)
Je zult je afvragen; ‘cultureel Marxisme’, ‘progressivisme’ en ‘kritische theorie’; wat zijn dat voor termen? De kritische theorie is bedoeld om de Westerse cultuur, tradities en manier van leven te bekritiseren. Tevens, wordt er geen aandacht besteed aan de goede eigenschappen van de Westerse cultuur. Dit is de reden waarom onze Westerse geschiedenis in ons dagelijkse leven sterk wordt geassocieerd wordt met slavernij, Holocaust, apartheid, KuKluxKlan, kolonialisme, kruistochten en oorlog en de nadruk in veel mindere mate wordt gelegd op democratie, John Locke, Spinoza, mensenrechten en de ontdekking van de telefoon.
Het Marxisme is een manier om de wereld te interpreteren en te organiseren, net als het Christendom, het totalitarisme, het liberalisme of het paleoconservatisme. Of het nu om de traditionele (economische) variant van het Marxisme gaat of de culturele variant maakt dan feitelijk niet zoveel uit. We hoeven de FS niet te bedanken voor hun antiwesterse werk, maar veel kunnen we ze niet kwalijk nemen. Het was uiteindelijk de massa, die hun ideeen heeft omarmd. De FS heeft niemand gedwongen om hun boeken te lezen of ideeen te verspreiden. Via democratische weg is het culturele Marxisme een onderdeel van ons leven geworden, dat hebben we zelf laten gebeuren.
Kritische theorie: strong = wrong
De kritische theorie is het best te verklaren met het ‘strong = wrong’ (http://www.academia.org/lectures/lind1.html) dogma. Het is te onzinnig (sic) en tijdverspillend om alle aspecten van de kritische theorie te belichten, maar het komt er op neer, dat alle verschillen tussen mensen worden uitgelegd als gevolg van onze discriminerende, armoede in de hand werkend, onderdrukkende cultuur. Zo hebbeen bijvoorbeeld; lilliputters, mongooltjes en gehoorgestoorden geen handicap, maar zijn ze slechts ‘anders’. Elke andere uitleg van ‘anders’ is volgens de kritische theorie een vorm van discriminatie. Zo worden dove mensen door onze ‘oralistische’(=op spraak gerichte) cultuur gediscrimineerd, als we ze ‘doven’ of ‘gehoorgestoorden’ noemen. Volgens de FS zijn deze mensen dus alleen ‘anders’, niet gehandicapt. Dove mensen moeten alleen gebarentaal gebruiken, omdat ze niet praten zoals de massa. Elke implicatie dat doofheid een aandoening is, is een uiting van onze discriminerende (‘oralistische’) cultuur.
Kortom: alles wat de sterkere, dominante meerderheidscultuur doet en belichaamt, wordt kritisch benaderd. Zwakkere, niet-dominante minderheden kunnen feitelijk geen kwaad doen – onaangepast gedrag is zelfs goed verklaarbaar, omdat de minderheid dan in opstand komt tegen de onderdrukking van de meerderheidscultuur.
De "kritische theorie" is dus de grondlegger van een aantal belangrijke, progressieve stromingen; multiculturalisme, cultuur- en waarderelativisme en politieke correctheid (http://www.academia.org/lectures/lind1.html). Alhoewel George Orwell Newspeak (politieke correctheid) als eerste beschreef in zijn boek ‘1984 (http://en.wikipedia.org/wiki/Nineteen_Eighty-Four)’, is het een uitvloeisel van de kritische theorie en dus al van veel vroeger. Deze stromingen hebben ook de ‘human sciences’(oftewel de gammastudies) besmet, zoals de sociologie, criminologie, antropologie en psychologie.
Tenslotte, een recent voorbeeld onder de noemer van ‘kritische-theorie-in-praktijk’ kwam van ‘weg-met-ons'-koning Freek de Jonge. In plaats van dat mensen op bevrijdingsdag even stilstaan bij de bezetting van Nederland door Duitsland en de Jodenvervolging – Nederland als slachtoffer – vond Freek dat we excuses moesten maken aan Indonesië voor ons koloniale verleden. Toen vervolgens de moord op Fortuyn besproken werd (http://www.eo.nl/portals/programs/episode.jsp?episode=8312196&season=8312162&portal=4177509), zei Freek; “Balkenende schreef een brief aan Fortuyn; hij zou een brief aan alle Indonesiërs moeten schrijven.” Nu zal ik de laatste zijn om kolonialisme te vergoelijken, maar daar gaat het hier nu niet om. Voor Nederland zelf is er geen mededogen, maar wel voor Indonesië. Jegens het Westen zijn progressieven altijd een stuk minder ruimdenkend en barmhartig in hun analyses.
Waarom streven mensen cultureel marxisme na?
De FS was een intellectueel collectief, dat zich eerst in Duitsland en later in de VS actief was. Politieke macht hadden zij geenszins, ondanks dat hebben ze zeer veel invloed gehad. Er was dus nog een kritische factor nodig; een ideologie an sich is niets. Er zijn mensen nodig die deze ideologie belijden en verspreiden. De FS had de kritische theorie tussen de jaren ’30 en ’60 uitontwikkeld.
Het zijn vervolgens de ‘68ers (http://en.wikipedia.org/wiki/May_68) geweest die er mee aan de haal gingen. De Westerse jeugd was de traditionele, autoritaire en vooral Christelijke moraal zat. Nu geloof ik ogenblikkelijk dat de meeste ‘68ers uit het juiste hout gesneden waren. Zij wilden meer persoonlijke vrijheid, meer rechten voor vrouwen en homo’s, minder oorlog, minder armoede en meer van dat soort zaken; dat is het briljante van de kritische theorie. Stel je maar eens voor; je bent jong, idealistisch en je bemerkt onrecht om je heen. Vervolgens vertellen mensen je dat al dat onrecht veroorzaakt wordt door de Westerse politiek en cultuur. Het is dan zeer logisch om daar tegen in te gaan.
De kritische theorie gaf de ‘68ers het middel – lees: hamer – in handen om die vrijheden voor zichzelf en anderen te verwerven. Het vervelende is dat zij hierdoor gelijktijdig de nuttige idioten van een neomarxistische agenda werden, daar zullen velen niet bij stil hebben gestaan. Ik bestrijd overigens dat ’68, noch de kritische theorie nodig was om die vrijheden te verwerven. Persoonlijke vrijheden kunnen namelijk ook beargumenteerd worden vanuit liberale en libertaire beginselen, zoals die onder andere in de werken van Ayn Rand, John Locke en de Amerikaanse ‘declaration of independence’ zijn opgesteld. Het verlangen naar vrijheid – en individualisme – is een intrinsieke eigenschap van de Westerse cultuur. Daar hadden we tot ’68 geen “kritische theorie” voor nodig.
Helaas, zijn de vrijheden sindsdien niet langer verworven via evolutie, maar bevochten via revolutie. De ‘linkse’ ‘68ers bevochten hun vrijheden met behulp van de “kritische theorie”. Dat blijkt alleen al uit de kreten (http://jimmyjohnson.web-log.nl/mijn_weblog/2007/05/68_onder_vuur.html) van de Franse studentopstanden; wat te denken van; “Ni Dieu, ni maître” (God noch meester!), “Comment penser librement à l'ombre d'une chapelle?” (Hoe kun je vrij denken met de schaduw van de Kerk?), “Dans une société qui a aboli toute aventure, la seule aventure qui reste est celle d‘abolir la société.” (In een samenleving die alle avonturen heeft afgeschaft, is het enige avontuur om de samenleving af te schaffen.) en “Cours, camarade, le vieux monde est derrière toi!” (Ren Kameraad, de oude wereld ligt achter je!)
Al deze kreten hebben een ding gemeen; de ‘68ers wilden zich radicaal afzetten tegen de voorgaande generaties – en de cultuur, die bij die generatie hoorde. De bekendste kreet van de hippies tegencultuur was; “make love, not war.” Die kreet kwam zelfs regelrecht van Theodor Adorno; een van de bepalende kernfiguren van de FS. De ‘kritische theorie’ van de FS en studentopstanden van’68 zijn oorzaak en gevolg. Het gevolg was dat de Westerse cultuur dus vanaf ’68 constant bekritiseerd werd.
Cultureel Marxisme = progressivisme
Sinds ’68 was de tegencultuur vrijwel soeverein in het Westen. De cultureel Marxisten progressieven namen de politieke functies, media en scholen in de volgende decennia stilletjes over en begonnen hun ideologie verder te verspreiden. Ik geloof overigens niet in een kwade opzet, verborgen agenda of een complot. Progressieven werden gewoonweg niet verhinderd om hun macht uit te breiden en de ruimte die ze kregen, gebruikten ze – elke politieke ideologie zou dat doen, dat is politiek eigen. Deze progressieve beweging is in de gehele Westerse wereld sterk van invloed geweest. Ik ben er van overtuigd dat leidende progressieven zich bewust waren van de cultureel-Marxistische wortels van de kritische theorie. We kunnen veel zeggen over studentenleiders als Danny Cohn-Bendit (http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Cohn-bendit-biberach.jpg), maar dom of slecht geschoold was hij niet – alsof zij nooit gehoord hadden van de FS.
Daarbij wil ik benadrukken, dat de leidende, progressieve ideologen - zoals alle mensen - motieven hebben om hun handelen (acties) te verklaren. Nu kan ik alleen maar gissen naar die motieven en dat zou niet geheel kies zijn. Laat ik daarom het handelen van deze ‘pundits’, politici en ideologen analyseren; die staan namelijk wel vast. Waarom waren progressieven meestal pacifistische, feministische, politiek-correcte, cultuur- en waardenrelativerende, multiculti verheerlijkende milieuadepten? Zelf zeggen ze – meestal – dat ze voor kwetsbare minderheden opkomen - ach, wat nobel! Dat lijkt op eerste indruk misschien plausibel, maar dat geeft geen intrinsiek motief aan. Wat schieten Cohn-Bendit en Marcel "Minderwaardig mens" Van Dam (http://www.youtube.com/watch?v=Ay5B-2O5qR4) er nu zelf mee op, als ze het opnemen voor allerlei minderheden? (Let wel, dit stuk focust zich op de progressieve intellectuelen en niet op het voet- en stemvolk; die hadden geen hekel aan het Westen.)
Het antwoord is hun politieke voorkeur: socialisme – en het ordinaire streven naar macht.
Zoals eerder gesteld, kon(den) het socialisme - en communisme - niet slagen in West-Europa en de VS, omdat de traditionele, Westerse culturen daarvoor te sterk waren en zijn. Zij dachten dat als ze de Westerse cultuur zoveel mogelijk te bekritiseerden (en discrediteerden), mensen zich er van zelf van af zouden keren. Helaas voor de progressieven, maar dan ben je er nog niet. Een gekrenkte, maar dominante cultuur is namelijk nog altijd dominant. Wat nu te doen? Het antwoord diende zich aan na het arriveren van immigranten uit de voormalige koloniën. Door verschillende culturen binnen te halen, creëerden we inderdaad een situatie waarbij de dominante cultuur inderdaad begon te verzwakken.
Hier voelden progressieve intellectuelen zich lekker bij. Vandaar dat ze vooral niet-Westerse immigratie – nog altijd – enthousiast toejuichen (http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/044889.html). Polen (http://www.sp.nl/nieuwsberichten/4520/070407-open_grenzen_per_1_mei_vergroot_bestaande_probleme n.html) en Roemenen (http://www.sp.nl/nieuwsberichten/060208-onderzoek_bevestigt_stelling_sp_hogere_werklooshei d_door_verder_opening_grenzen.html) kunnen bijvoorbeeld op aanmerkelijk minder sympathie rekenen, die geven (volgens de socialistische en progressieve logica) problemen op de arbeidsmarkt - erg racistisch dat progressieven en socialisten er al bij voorbaat van uitgaan, dat asielzoekers nooit zullen gaan werken. Niet-Westerse immigratie vermindert de kracht van de dominante, Westerse cultuur meer dan de immigratie van Westerse migranten. (Overigens neem ik die niet-Westerse migranten daar niets voor kwalijk. Ze hadden gelijk, dat ze hun geluk beproefden in het welvarendste deel van de wereld. Ik had dat ook geprobeerd) Het orientalisme (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ori%C3%ABntalisme) cultuurrelativisme – alle culturen zijn gelijk – maakte het vervolgens moeilijk om uberhaupt nog kritiek te leveren; iets over een andere minderheid roepen, was maar Westers etnocentrisme. Newspeak (http://www.newspeakdictionary.com/) Politieke correctheid maakte kritiek vrijwel onmogelijk.
Sommigen menen dat al die antiwesterse stromingen 'zomaar' en toevallig ontstaan zijn; een postmoderne fase of zoiets. Dat is onwaarschijnlijk, maar niet onmogelijk. Er blijft echter een vraag liggen; handelden al die progressieve intellectuelen uit 'weldenkendheid' en zuivere medemenselijkheid? Mogelijk, mogelijk..
Terug naar de kritische theorie; nu er meerdere culturen in Nederland waren, konden progressieven zich dus ongebreideld beklagen over elke vorm van dominantie van de Westerse cultuur over de minderheidscultuur. De kritische theorie stelt namelijk (onder meer) dat elke vorm van superioriteit van de ene partij over de andere partij, een vorm discriminatie c.q. onderdrukking is - en dus bekritiseerd dient te worden. Een recent voorbeeld stamt uit het VK; er waren in het ziekenhuis paasbroodjes gebakken met een kruisje erop. Dat was volgens de progressieve ziekenhuismanager een vorm van discriminatie (http://nieuwreligieuspeil.net/node/586) naar niet-Christenen - het moet niet veel gekker worden.
Kortom: hoe meer culturen er in een land zijn, hoe gemakkelijker de dominante cultuur te bevechten is volgens progressieven. Hiermee veronderstelde de FS, dat de weg naar socialisme vrij werd gemaakt. Maar wat wil het huidige geval? Multiculturele samenlevingen laten juist een ruk naar ‘rechts’ (http://www.hinduonnet.com/fline/fl1911/19110570.htm) zien bij de autochtone bevolkingen; tribalisme, nationalisme en etnisch bewustzijn, spelen direct op.
Onwaarschijnlijk verhaal?
Ik zou zeggen, lees het hele verhaal nog maar eens na op al mijn internetlinks (en bronnen). Ik ben de eerste, noch de laatste die het verband tussen enerzijds, politieke-correctheid, cultuurrelativisme en multiculturalisme en anderzijds, de FS’s kritische theorie, links en de ’68ers legt – zeker niet. De invloed van de FS is weliswaar een stukje vergeten geschiedenis, maar hoe invloedrijk ze is – en was – lijkt me zelfevident (sic).
Bedenk je ook eens dat veel van de oud CPN'ers, harde lijn socialisten, nieuwlinksers en weg-met-ons-denkers uit de jaren '70 en ‘80 (economische Marxisten) de multiculti's, milieuadepten en groenlinksers van nu zijn (cultureel Marxisten). Het zijn vrijwel allemaal dezelfde personen, die ons al jaren lastig vallen met hun columns en ‘visies’; Elsbeth Etty, Geert Mak, Francisco Van Jole, Thijs Woltgens, Paul Rosenmöller, Anja Meulenbelt, Marcel van Dam, Remco Campert, Jan Mulder, Jan Pronk, Mohammed Rabbae, Jacques Wallage, Bart Tromp, Freek De Jonge, Youp van’t Hek, Job Cohen en allen die ik vergeet.
Naast deze traditioneel ‘linksen’ zijn er ook veel ‘linkse’ liberalen als Hans Dijkstal, Hans Van Mierlo, Thom de Graaf, Ed Nijpels en tegenwoordig Halsema en Pechtold, die zeker even progressief zijn. Zij zijn veelal geswitcht van het sociaalliberalisme naar het zogeheten ‘vrijzinnige’ liberalisme. (Er zijn tevens socialisten, die niet progressief zijn; Jan Marijnissen bijvoorbeeld.)
Geert Mak en Anja Meulenbelt zijn wel de beste voorbeelden van ‘light’-Marxisten. Werkelijk alles wat zij doen, is er op gericht om de traditionele, Westerse cultuur te ondermijnen; pro-Islam, pro-Turkije bij de EU, pro-immigratie, pro-EU superstaat, pro-klimaat-onheilstijding, pro-dierenrechten, pro-Palestina, pro-dubbele paspoorten, anti-topsalarissen, anti-vrije markt, anti-Amerika en anti-Israel, anti-Afghanistan missie, anti-conservatisme, anti-rechts, anti-nationalisme, anti-Islamcritici, etcetera. – you name it! Ik denk niet dat het om zuivere barmhartigheid gaat bij zulke figuren. Zeker niet als dergelijke types vroeger Mao-socialistisch en radicaal-feministisch waren en nu fanatiek multiculturalist en islamofiel. Deze links-progressieve beweging wordt in de politiek vooral verkondigd door Groen-Links, D'66 en oud-linkse PvdA'ers; in de media en het welzijnswerk zijn ze veel machtiger. Het is niet te ontkennen dat zij een intrinsieke motivatie (eigenbelang) hebben om zich politiek te uiten - net als jij en ik. Verkondigen zij progressieve praat uit zuivere barmhartigheid of om hun geliefde socialisme te promoten? De vraag stellen, is deze beantwoorden.
Natuurlijk vormen deze mensen geen geheim genootschap, die de samenleving omver willen werpen. Mensen (http://en.wikipedia.org/wiki/Bat_Ye%27or) die zulke onzin uitkramen, daar hou ik me verre van. Toch zie ik een consistent-Marxistische lijn van redeneren bij progressieven en socialisten – hetzij de ‘light’-variant. Het culturele en economische Marxisme gaan van hetzelfde principe uit; de ene stroming streeft alleen gelijkheid na op economisch vlak (kapitalist) en de andere op cultureel vlak (Westerse onderdrukker).
De groeiende alliantie tussen multiculturalisten, extreemlinks en Islamisten is zo ook goed te verklaren. De ‘linksen’ en multiculturalisten hebben de Islamisten nodig voor stemvee en om de Westerse cultuur te ondermijnen als dominante cultuur. De Islamisten krijgen via de ‘linksen’ politieke invloed en worden door de multiculturalisten vrijgepleit (http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3460&titel=Islamofilie_van_progressieven_verklaard) van elke kwalijke (bij)bedoelingen. De socialisten wilden in vroeger tijden de macht grijpen door een internationale strijd te ontketenen. Proletariërs aller landen zouden zich verenigen tegen de kapitalistische klassen. Tegenwoordig hebben ze de aandacht verlegd naar de verdrukte allochtoon (en moslims) – andere minderheden blijven natuurlijk ook welkom. Progressieven zijn - dus letterlijk - van de ‘counterculture’: antiwesters.
Demonisering is een vorm van de ‘kritische theorie’
Progressieven streven natuurlijk geen Stalinisme of totalitarisme na, dat wil geen mens meer herhalen. Het einddoel van links-progressieven is om een Eurofederalistische, (gematigd) socialistische, egalitaire, open grenzen politiek te creëren van antitraditionele, progressieve en seculiere snit – zeg maar de George Soros (http://www.opensocietyinstitute.com/) visie van de wereld. Iedereen die tegen dat doel in gaat, wordt genadeloos gedemoniseerd (http://www.liberaal-eindhoven.nl/?p=21). (klik vooral op de link en ook deze link (http://jimmyjohnson.web-log.nl/mijn_weblog/2007/05/stop_de_hetze.html))
Mensen als Fortuyn en Hirsi Ali gingen met hun Islamkritiek tegen het belang in van links-progressieven: de Westerse cultuur verdrijven om de weg vrij te maken voor het socialisme. De “kritische theorie” bood uitkomst; vergelijk hun uitspraken met het besmette, Westerse verleden. Elk ‘incorrect’ standpunt van Fortuyn en Hirsi Ali werd gelijk gekoppeld aan racisme, onderdrukking, rechtspopulisme, stemmingmakerij, onderbuikgevoelens, Mussolini, Goebbels, imperialisme, Jodenvervolging, Nazisme, kopgeld, Anne Frank, KuKluxKlan, enzovoorts. (De “kritische theorie” verklaart ook de bizarre nadruk in de media ten aanzien van rechts-extremisten Lonsdalejongeren (http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3177&titel=De_Lonsdale_demon). Alsof blonde prutsertjes van 16 jaar uit Schubbekutteveen de problemen van multicultureel Nederland veroorzaken.)
Stuk voor stuk, zochten links-progressieven een gebeurtenis uit de donkerste dagen van de Westerse geschiedenis en besmeurden ze de criticus daarmee. Ga maar na, wie begon de hetze tegen deze critici? Stuk voor stuk waren het links-progressieve politici en opiniemaker als Rosenmöller, Marcel Van Dam, Bart Tromp, die het front leidden – noem het hele zooitje maar op. Ik heb erg weinig boze moslimleiders in Nederland verwijzingen zien maken met WOII, kolonialisme, enzovoorts. De grootste kritiek kwam allemaal uit 'blanke' hoek. Natuurlijk waren er wel wat boze moslimleiders, maar veel minder. Of die demonisering naar rechtse opiniemakers en politici succes had?
Waar zijn Paul Cliteur, Hirsi Ali, Fortuyn, Janmaat, Bolkestein, Verdonk en Van Gogh nu? Juist, die zijn niet meer in de publieke arena; allen dood of verjaagd. Janmaat was inderdaad extreemrechts, maar ook hij is op een zelfde manier verjaagd als alle anderen. Frits Bolkestein werd ineens weggepromoveerd naar Brussel. Links-progressieven zijn du moment bezig om mensen als Geert Wilders (http://www.nieuwnieuws.nl/archives/2007/03/column_wilders_stop_demoniseri.html) en Afshin Ellian (http://www.elsevier.nl/opinie/weblog/asp/artnr/152861/weblogid/59/index.html) constant te bekritiseren en met allerlei slechts te associëren. Ik voorspel ook problemen voor Ebru Umar (http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/013198.html), de PvdV (http://www.nrcombudsman.nl/artikel/451/pvv-dankzij-demoniserend-nrc-naar-30-zetels.html)en progressieve 'incorrecten' afvalligen als Eddy Terstall (http://www.vn.nl/web/show/id=184350/contentid=1725). Hun demoniseerders zitten nog altijd veilig te krakelen vanuit hun ivoren torens.
Mensen die stellen dat 'links’ en 'de politiek' niets hebben geleerd van de affaire-Fortuyn zijn echt naïef; ze gaan voorbij aan het motief waarom progressieven demoniseren. Zij hebben blijkbaar niet door waarom links-progressieven namelijk demoniseren. Demonisering van rechtse tegenstanders is net zo inherent aan progressief denken als politieke-correctheid, cultuurrelativisme en multiculturalisme. Het is een logisch gevolg van de "kritische theorie".
Bonus
Links-progressieven hanteren in discussies vaak nog een andere (leuke) retorische truc. Ze erkennen dan dat de boodschap bevat wel iets van waarheid bevat, maar ze ageren tegen de toon waarop de boodschap gebracht wordt - die deugt dan niet. We moeten dus blijkbaar discussiëren over de toon waarop we een boodschap moeten uiten, in plaats van over de inhoud van die boodschap zelf – ben je er nog? Nu praten we dus over ‘situaties’ met ‘kansenjongeren’ uit ‘aandachtswijken’, in plaats van vernielingen en misdragingen van werkloos tuig uit verloederde achterbuurten. Rechtse mensen zijn verder nooit inhoudelijk, bespelen alleen maar onderbuikgevoelens en jagen altijd eigen gewin na – links-progressieven niet, die zijn zuiver en barmhartig.
Wat te doen?
Het enige antwoord op de leugens van de “kritische theorie” is de logica (http://en.wikipedia.org/wiki/Logics). Gebruik in je reacties tegen linkse dogma’s steeds je gezonde verstand (redeneer logisch en rationeel), analyseer oprecht, consistent (ook al is dat ‘incorrect’) en baseer je verhaal op feiten (statistieken, empirisch onderzoek en wetenschap.) Op die manier kunnen de Femke Halsema’s links-progressieven van deze wereld je in discussies weinig meer maken. Zij moeten namelijk steeds liegen om hun ('correcte') ideeën te verdedigen. (Rene Marres (http://www.renemarres.nl/) heeft dat overigens ook goed begrepen.)
Wees wel consistent ‘incorrect’ naar linkse en rechtse(!) dogma’s. Anders krijgen we straks een 'rechtse kerk', dat moeten we ook niet hebben. Voor mensen die zich willen wapenen tegen politieke-correctheid ik overigens een goede tip. Lees Allan Bloom’s ‘The closing of the American mind (http://www.amazon.com/Closing-American-Mind-Allan-Bloom/dp/0671657151/ref=sr_1_1/002-4346203-9259200?ie=UTF8&s=books&qid=1180727542&sr=8-1)’. Hierin wordt PC gehekeld, vooral de verdorven invloed, die het heeft op de wetenschap.
GeenWegMetOns!
www.hetvrijevolk.com/ (http://www.hetvrijevolk.com/) (http://www.Het Vrije Volk.com)
http://www.hetvrijevolk.com/files/users/jimmy/marx.jpg
Jimmy 1 juni 2007
Cultureel Marxisme is ontwikkeld door de Frankfurther Schule, populair gemaakt door de '68 generatie en via de politiek, scholen en media dagelijkse kost voor ons allen. We kennen het alleen onder de noemer van progressief denken.
Progressieven breken er zich al bijna anderhalve eeuw het hoofd over; “waarom sloeg het Marxisme niet aan?” Het bleek dat, de traditionele Westerse cultuur de overwinning van het Marxisme tegenhield. Europeanen streefden in meerderheid geen grenzeloze wereld noch een internationale strijd tegen het kapitalisme na. De historische banden met het Christendom, de natiestaat, het eigen volk en de tradities waren daarvoor te sterk. Kortom: het Marxisme zou nimmer definitief aanslaan in West-Europa en de internationale (Trotsky-)variant al helemaal niet. De Marxisten vroegen zich dus hardop af; “wat nu te doen?”
De Frankfurter Schule (http://en.wikipedia.org/wiki/Frankfurt_School) (FS) heeft zijn gehele bestaan aan die vraag gewijd. Het antwoord hebben ze gevonden; ze moesten het economische Marxisme (socialisme) zien te vertalen naar een cultuurondermijnend Marxisme (http://en.wikipedia.org/wiki/Cultural_marxism) (progressivisme). Op die wijze konden ze het laatste struikelblok wegnemen en veronderstelden zij dat het Marxisme zou zegevieren. Decennialang hebben ze besteed aan het ontwikkelden van hun ‘kritische theorie (http://en.wikipedia.org/wiki/Critical_theory)’. (Grappig is dat veel mensen FS critici direct tegenwerpen, dat zij 'normale' wetenschappers waren en geen bizarre bijbedoelingen hadden. Dat is echt onzin, want de FS zelf heeft nooit een geheim gemaakt van hun voorliefde voor het neomarxisme. Ze kwamen er openlijk en trots voor uit - het is hooguit vergeten geschiedenis.)
Je zult je afvragen; ‘cultureel Marxisme’, ‘progressivisme’ en ‘kritische theorie’; wat zijn dat voor termen? De kritische theorie is bedoeld om de Westerse cultuur, tradities en manier van leven te bekritiseren. Tevens, wordt er geen aandacht besteed aan de goede eigenschappen van de Westerse cultuur. Dit is de reden waarom onze Westerse geschiedenis in ons dagelijkse leven sterk wordt geassocieerd wordt met slavernij, Holocaust, apartheid, KuKluxKlan, kolonialisme, kruistochten en oorlog en de nadruk in veel mindere mate wordt gelegd op democratie, John Locke, Spinoza, mensenrechten en de ontdekking van de telefoon.
Het Marxisme is een manier om de wereld te interpreteren en te organiseren, net als het Christendom, het totalitarisme, het liberalisme of het paleoconservatisme. Of het nu om de traditionele (economische) variant van het Marxisme gaat of de culturele variant maakt dan feitelijk niet zoveel uit. We hoeven de FS niet te bedanken voor hun antiwesterse werk, maar veel kunnen we ze niet kwalijk nemen. Het was uiteindelijk de massa, die hun ideeen heeft omarmd. De FS heeft niemand gedwongen om hun boeken te lezen of ideeen te verspreiden. Via democratische weg is het culturele Marxisme een onderdeel van ons leven geworden, dat hebben we zelf laten gebeuren.
Kritische theorie: strong = wrong
De kritische theorie is het best te verklaren met het ‘strong = wrong’ (http://www.academia.org/lectures/lind1.html) dogma. Het is te onzinnig (sic) en tijdverspillend om alle aspecten van de kritische theorie te belichten, maar het komt er op neer, dat alle verschillen tussen mensen worden uitgelegd als gevolg van onze discriminerende, armoede in de hand werkend, onderdrukkende cultuur. Zo hebbeen bijvoorbeeld; lilliputters, mongooltjes en gehoorgestoorden geen handicap, maar zijn ze slechts ‘anders’. Elke andere uitleg van ‘anders’ is volgens de kritische theorie een vorm van discriminatie. Zo worden dove mensen door onze ‘oralistische’(=op spraak gerichte) cultuur gediscrimineerd, als we ze ‘doven’ of ‘gehoorgestoorden’ noemen. Volgens de FS zijn deze mensen dus alleen ‘anders’, niet gehandicapt. Dove mensen moeten alleen gebarentaal gebruiken, omdat ze niet praten zoals de massa. Elke implicatie dat doofheid een aandoening is, is een uiting van onze discriminerende (‘oralistische’) cultuur.
Kortom: alles wat de sterkere, dominante meerderheidscultuur doet en belichaamt, wordt kritisch benaderd. Zwakkere, niet-dominante minderheden kunnen feitelijk geen kwaad doen – onaangepast gedrag is zelfs goed verklaarbaar, omdat de minderheid dan in opstand komt tegen de onderdrukking van de meerderheidscultuur.
De "kritische theorie" is dus de grondlegger van een aantal belangrijke, progressieve stromingen; multiculturalisme, cultuur- en waarderelativisme en politieke correctheid (http://www.academia.org/lectures/lind1.html). Alhoewel George Orwell Newspeak (politieke correctheid) als eerste beschreef in zijn boek ‘1984 (http://en.wikipedia.org/wiki/Nineteen_Eighty-Four)’, is het een uitvloeisel van de kritische theorie en dus al van veel vroeger. Deze stromingen hebben ook de ‘human sciences’(oftewel de gammastudies) besmet, zoals de sociologie, criminologie, antropologie en psychologie.
Tenslotte, een recent voorbeeld onder de noemer van ‘kritische-theorie-in-praktijk’ kwam van ‘weg-met-ons'-koning Freek de Jonge. In plaats van dat mensen op bevrijdingsdag even stilstaan bij de bezetting van Nederland door Duitsland en de Jodenvervolging – Nederland als slachtoffer – vond Freek dat we excuses moesten maken aan Indonesië voor ons koloniale verleden. Toen vervolgens de moord op Fortuyn besproken werd (http://www.eo.nl/portals/programs/episode.jsp?episode=8312196&season=8312162&portal=4177509), zei Freek; “Balkenende schreef een brief aan Fortuyn; hij zou een brief aan alle Indonesiërs moeten schrijven.” Nu zal ik de laatste zijn om kolonialisme te vergoelijken, maar daar gaat het hier nu niet om. Voor Nederland zelf is er geen mededogen, maar wel voor Indonesië. Jegens het Westen zijn progressieven altijd een stuk minder ruimdenkend en barmhartig in hun analyses.
Waarom streven mensen cultureel marxisme na?
De FS was een intellectueel collectief, dat zich eerst in Duitsland en later in de VS actief was. Politieke macht hadden zij geenszins, ondanks dat hebben ze zeer veel invloed gehad. Er was dus nog een kritische factor nodig; een ideologie an sich is niets. Er zijn mensen nodig die deze ideologie belijden en verspreiden. De FS had de kritische theorie tussen de jaren ’30 en ’60 uitontwikkeld.
Het zijn vervolgens de ‘68ers (http://en.wikipedia.org/wiki/May_68) geweest die er mee aan de haal gingen. De Westerse jeugd was de traditionele, autoritaire en vooral Christelijke moraal zat. Nu geloof ik ogenblikkelijk dat de meeste ‘68ers uit het juiste hout gesneden waren. Zij wilden meer persoonlijke vrijheid, meer rechten voor vrouwen en homo’s, minder oorlog, minder armoede en meer van dat soort zaken; dat is het briljante van de kritische theorie. Stel je maar eens voor; je bent jong, idealistisch en je bemerkt onrecht om je heen. Vervolgens vertellen mensen je dat al dat onrecht veroorzaakt wordt door de Westerse politiek en cultuur. Het is dan zeer logisch om daar tegen in te gaan.
De kritische theorie gaf de ‘68ers het middel – lees: hamer – in handen om die vrijheden voor zichzelf en anderen te verwerven. Het vervelende is dat zij hierdoor gelijktijdig de nuttige idioten van een neomarxistische agenda werden, daar zullen velen niet bij stil hebben gestaan. Ik bestrijd overigens dat ’68, noch de kritische theorie nodig was om die vrijheden te verwerven. Persoonlijke vrijheden kunnen namelijk ook beargumenteerd worden vanuit liberale en libertaire beginselen, zoals die onder andere in de werken van Ayn Rand, John Locke en de Amerikaanse ‘declaration of independence’ zijn opgesteld. Het verlangen naar vrijheid – en individualisme – is een intrinsieke eigenschap van de Westerse cultuur. Daar hadden we tot ’68 geen “kritische theorie” voor nodig.
Helaas, zijn de vrijheden sindsdien niet langer verworven via evolutie, maar bevochten via revolutie. De ‘linkse’ ‘68ers bevochten hun vrijheden met behulp van de “kritische theorie”. Dat blijkt alleen al uit de kreten (http://jimmyjohnson.web-log.nl/mijn_weblog/2007/05/68_onder_vuur.html) van de Franse studentopstanden; wat te denken van; “Ni Dieu, ni maître” (God noch meester!), “Comment penser librement à l'ombre d'une chapelle?” (Hoe kun je vrij denken met de schaduw van de Kerk?), “Dans une société qui a aboli toute aventure, la seule aventure qui reste est celle d‘abolir la société.” (In een samenleving die alle avonturen heeft afgeschaft, is het enige avontuur om de samenleving af te schaffen.) en “Cours, camarade, le vieux monde est derrière toi!” (Ren Kameraad, de oude wereld ligt achter je!)
Al deze kreten hebben een ding gemeen; de ‘68ers wilden zich radicaal afzetten tegen de voorgaande generaties – en de cultuur, die bij die generatie hoorde. De bekendste kreet van de hippies tegencultuur was; “make love, not war.” Die kreet kwam zelfs regelrecht van Theodor Adorno; een van de bepalende kernfiguren van de FS. De ‘kritische theorie’ van de FS en studentopstanden van’68 zijn oorzaak en gevolg. Het gevolg was dat de Westerse cultuur dus vanaf ’68 constant bekritiseerd werd.
Cultureel Marxisme = progressivisme
Sinds ’68 was de tegencultuur vrijwel soeverein in het Westen. De cultureel Marxisten progressieven namen de politieke functies, media en scholen in de volgende decennia stilletjes over en begonnen hun ideologie verder te verspreiden. Ik geloof overigens niet in een kwade opzet, verborgen agenda of een complot. Progressieven werden gewoonweg niet verhinderd om hun macht uit te breiden en de ruimte die ze kregen, gebruikten ze – elke politieke ideologie zou dat doen, dat is politiek eigen. Deze progressieve beweging is in de gehele Westerse wereld sterk van invloed geweest. Ik ben er van overtuigd dat leidende progressieven zich bewust waren van de cultureel-Marxistische wortels van de kritische theorie. We kunnen veel zeggen over studentenleiders als Danny Cohn-Bendit (http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Cohn-bendit-biberach.jpg), maar dom of slecht geschoold was hij niet – alsof zij nooit gehoord hadden van de FS.
Daarbij wil ik benadrukken, dat de leidende, progressieve ideologen - zoals alle mensen - motieven hebben om hun handelen (acties) te verklaren. Nu kan ik alleen maar gissen naar die motieven en dat zou niet geheel kies zijn. Laat ik daarom het handelen van deze ‘pundits’, politici en ideologen analyseren; die staan namelijk wel vast. Waarom waren progressieven meestal pacifistische, feministische, politiek-correcte, cultuur- en waardenrelativerende, multiculti verheerlijkende milieuadepten? Zelf zeggen ze – meestal – dat ze voor kwetsbare minderheden opkomen - ach, wat nobel! Dat lijkt op eerste indruk misschien plausibel, maar dat geeft geen intrinsiek motief aan. Wat schieten Cohn-Bendit en Marcel "Minderwaardig mens" Van Dam (http://www.youtube.com/watch?v=Ay5B-2O5qR4) er nu zelf mee op, als ze het opnemen voor allerlei minderheden? (Let wel, dit stuk focust zich op de progressieve intellectuelen en niet op het voet- en stemvolk; die hadden geen hekel aan het Westen.)
Het antwoord is hun politieke voorkeur: socialisme – en het ordinaire streven naar macht.
Zoals eerder gesteld, kon(den) het socialisme - en communisme - niet slagen in West-Europa en de VS, omdat de traditionele, Westerse culturen daarvoor te sterk waren en zijn. Zij dachten dat als ze de Westerse cultuur zoveel mogelijk te bekritiseerden (en discrediteerden), mensen zich er van zelf van af zouden keren. Helaas voor de progressieven, maar dan ben je er nog niet. Een gekrenkte, maar dominante cultuur is namelijk nog altijd dominant. Wat nu te doen? Het antwoord diende zich aan na het arriveren van immigranten uit de voormalige koloniën. Door verschillende culturen binnen te halen, creëerden we inderdaad een situatie waarbij de dominante cultuur inderdaad begon te verzwakken.
Hier voelden progressieve intellectuelen zich lekker bij. Vandaar dat ze vooral niet-Westerse immigratie – nog altijd – enthousiast toejuichen (http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/044889.html). Polen (http://www.sp.nl/nieuwsberichten/4520/070407-open_grenzen_per_1_mei_vergroot_bestaande_probleme n.html) en Roemenen (http://www.sp.nl/nieuwsberichten/060208-onderzoek_bevestigt_stelling_sp_hogere_werklooshei d_door_verder_opening_grenzen.html) kunnen bijvoorbeeld op aanmerkelijk minder sympathie rekenen, die geven (volgens de socialistische en progressieve logica) problemen op de arbeidsmarkt - erg racistisch dat progressieven en socialisten er al bij voorbaat van uitgaan, dat asielzoekers nooit zullen gaan werken. Niet-Westerse immigratie vermindert de kracht van de dominante, Westerse cultuur meer dan de immigratie van Westerse migranten. (Overigens neem ik die niet-Westerse migranten daar niets voor kwalijk. Ze hadden gelijk, dat ze hun geluk beproefden in het welvarendste deel van de wereld. Ik had dat ook geprobeerd) Het orientalisme (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ori%C3%ABntalisme) cultuurrelativisme – alle culturen zijn gelijk – maakte het vervolgens moeilijk om uberhaupt nog kritiek te leveren; iets over een andere minderheid roepen, was maar Westers etnocentrisme. Newspeak (http://www.newspeakdictionary.com/) Politieke correctheid maakte kritiek vrijwel onmogelijk.
Sommigen menen dat al die antiwesterse stromingen 'zomaar' en toevallig ontstaan zijn; een postmoderne fase of zoiets. Dat is onwaarschijnlijk, maar niet onmogelijk. Er blijft echter een vraag liggen; handelden al die progressieve intellectuelen uit 'weldenkendheid' en zuivere medemenselijkheid? Mogelijk, mogelijk..
Terug naar de kritische theorie; nu er meerdere culturen in Nederland waren, konden progressieven zich dus ongebreideld beklagen over elke vorm van dominantie van de Westerse cultuur over de minderheidscultuur. De kritische theorie stelt namelijk (onder meer) dat elke vorm van superioriteit van de ene partij over de andere partij, een vorm discriminatie c.q. onderdrukking is - en dus bekritiseerd dient te worden. Een recent voorbeeld stamt uit het VK; er waren in het ziekenhuis paasbroodjes gebakken met een kruisje erop. Dat was volgens de progressieve ziekenhuismanager een vorm van discriminatie (http://nieuwreligieuspeil.net/node/586) naar niet-Christenen - het moet niet veel gekker worden.
Kortom: hoe meer culturen er in een land zijn, hoe gemakkelijker de dominante cultuur te bevechten is volgens progressieven. Hiermee veronderstelde de FS, dat de weg naar socialisme vrij werd gemaakt. Maar wat wil het huidige geval? Multiculturele samenlevingen laten juist een ruk naar ‘rechts’ (http://www.hinduonnet.com/fline/fl1911/19110570.htm) zien bij de autochtone bevolkingen; tribalisme, nationalisme en etnisch bewustzijn, spelen direct op.
Onwaarschijnlijk verhaal?
Ik zou zeggen, lees het hele verhaal nog maar eens na op al mijn internetlinks (en bronnen). Ik ben de eerste, noch de laatste die het verband tussen enerzijds, politieke-correctheid, cultuurrelativisme en multiculturalisme en anderzijds, de FS’s kritische theorie, links en de ’68ers legt – zeker niet. De invloed van de FS is weliswaar een stukje vergeten geschiedenis, maar hoe invloedrijk ze is – en was – lijkt me zelfevident (sic).
Bedenk je ook eens dat veel van de oud CPN'ers, harde lijn socialisten, nieuwlinksers en weg-met-ons-denkers uit de jaren '70 en ‘80 (economische Marxisten) de multiculti's, milieuadepten en groenlinksers van nu zijn (cultureel Marxisten). Het zijn vrijwel allemaal dezelfde personen, die ons al jaren lastig vallen met hun columns en ‘visies’; Elsbeth Etty, Geert Mak, Francisco Van Jole, Thijs Woltgens, Paul Rosenmöller, Anja Meulenbelt, Marcel van Dam, Remco Campert, Jan Mulder, Jan Pronk, Mohammed Rabbae, Jacques Wallage, Bart Tromp, Freek De Jonge, Youp van’t Hek, Job Cohen en allen die ik vergeet.
Naast deze traditioneel ‘linksen’ zijn er ook veel ‘linkse’ liberalen als Hans Dijkstal, Hans Van Mierlo, Thom de Graaf, Ed Nijpels en tegenwoordig Halsema en Pechtold, die zeker even progressief zijn. Zij zijn veelal geswitcht van het sociaalliberalisme naar het zogeheten ‘vrijzinnige’ liberalisme. (Er zijn tevens socialisten, die niet progressief zijn; Jan Marijnissen bijvoorbeeld.)
Geert Mak en Anja Meulenbelt zijn wel de beste voorbeelden van ‘light’-Marxisten. Werkelijk alles wat zij doen, is er op gericht om de traditionele, Westerse cultuur te ondermijnen; pro-Islam, pro-Turkije bij de EU, pro-immigratie, pro-EU superstaat, pro-klimaat-onheilstijding, pro-dierenrechten, pro-Palestina, pro-dubbele paspoorten, anti-topsalarissen, anti-vrije markt, anti-Amerika en anti-Israel, anti-Afghanistan missie, anti-conservatisme, anti-rechts, anti-nationalisme, anti-Islamcritici, etcetera. – you name it! Ik denk niet dat het om zuivere barmhartigheid gaat bij zulke figuren. Zeker niet als dergelijke types vroeger Mao-socialistisch en radicaal-feministisch waren en nu fanatiek multiculturalist en islamofiel. Deze links-progressieve beweging wordt in de politiek vooral verkondigd door Groen-Links, D'66 en oud-linkse PvdA'ers; in de media en het welzijnswerk zijn ze veel machtiger. Het is niet te ontkennen dat zij een intrinsieke motivatie (eigenbelang) hebben om zich politiek te uiten - net als jij en ik. Verkondigen zij progressieve praat uit zuivere barmhartigheid of om hun geliefde socialisme te promoten? De vraag stellen, is deze beantwoorden.
Natuurlijk vormen deze mensen geen geheim genootschap, die de samenleving omver willen werpen. Mensen (http://en.wikipedia.org/wiki/Bat_Ye%27or) die zulke onzin uitkramen, daar hou ik me verre van. Toch zie ik een consistent-Marxistische lijn van redeneren bij progressieven en socialisten – hetzij de ‘light’-variant. Het culturele en economische Marxisme gaan van hetzelfde principe uit; de ene stroming streeft alleen gelijkheid na op economisch vlak (kapitalist) en de andere op cultureel vlak (Westerse onderdrukker).
De groeiende alliantie tussen multiculturalisten, extreemlinks en Islamisten is zo ook goed te verklaren. De ‘linksen’ en multiculturalisten hebben de Islamisten nodig voor stemvee en om de Westerse cultuur te ondermijnen als dominante cultuur. De Islamisten krijgen via de ‘linksen’ politieke invloed en worden door de multiculturalisten vrijgepleit (http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3460&titel=Islamofilie_van_progressieven_verklaard) van elke kwalijke (bij)bedoelingen. De socialisten wilden in vroeger tijden de macht grijpen door een internationale strijd te ontketenen. Proletariërs aller landen zouden zich verenigen tegen de kapitalistische klassen. Tegenwoordig hebben ze de aandacht verlegd naar de verdrukte allochtoon (en moslims) – andere minderheden blijven natuurlijk ook welkom. Progressieven zijn - dus letterlijk - van de ‘counterculture’: antiwesters.
Demonisering is een vorm van de ‘kritische theorie’
Progressieven streven natuurlijk geen Stalinisme of totalitarisme na, dat wil geen mens meer herhalen. Het einddoel van links-progressieven is om een Eurofederalistische, (gematigd) socialistische, egalitaire, open grenzen politiek te creëren van antitraditionele, progressieve en seculiere snit – zeg maar de George Soros (http://www.opensocietyinstitute.com/) visie van de wereld. Iedereen die tegen dat doel in gaat, wordt genadeloos gedemoniseerd (http://www.liberaal-eindhoven.nl/?p=21). (klik vooral op de link en ook deze link (http://jimmyjohnson.web-log.nl/mijn_weblog/2007/05/stop_de_hetze.html))
Mensen als Fortuyn en Hirsi Ali gingen met hun Islamkritiek tegen het belang in van links-progressieven: de Westerse cultuur verdrijven om de weg vrij te maken voor het socialisme. De “kritische theorie” bood uitkomst; vergelijk hun uitspraken met het besmette, Westerse verleden. Elk ‘incorrect’ standpunt van Fortuyn en Hirsi Ali werd gelijk gekoppeld aan racisme, onderdrukking, rechtspopulisme, stemmingmakerij, onderbuikgevoelens, Mussolini, Goebbels, imperialisme, Jodenvervolging, Nazisme, kopgeld, Anne Frank, KuKluxKlan, enzovoorts. (De “kritische theorie” verklaart ook de bizarre nadruk in de media ten aanzien van rechts-extremisten Lonsdalejongeren (http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3177&titel=De_Lonsdale_demon). Alsof blonde prutsertjes van 16 jaar uit Schubbekutteveen de problemen van multicultureel Nederland veroorzaken.)
Stuk voor stuk, zochten links-progressieven een gebeurtenis uit de donkerste dagen van de Westerse geschiedenis en besmeurden ze de criticus daarmee. Ga maar na, wie begon de hetze tegen deze critici? Stuk voor stuk waren het links-progressieve politici en opiniemaker als Rosenmöller, Marcel Van Dam, Bart Tromp, die het front leidden – noem het hele zooitje maar op. Ik heb erg weinig boze moslimleiders in Nederland verwijzingen zien maken met WOII, kolonialisme, enzovoorts. De grootste kritiek kwam allemaal uit 'blanke' hoek. Natuurlijk waren er wel wat boze moslimleiders, maar veel minder. Of die demonisering naar rechtse opiniemakers en politici succes had?
Waar zijn Paul Cliteur, Hirsi Ali, Fortuyn, Janmaat, Bolkestein, Verdonk en Van Gogh nu? Juist, die zijn niet meer in de publieke arena; allen dood of verjaagd. Janmaat was inderdaad extreemrechts, maar ook hij is op een zelfde manier verjaagd als alle anderen. Frits Bolkestein werd ineens weggepromoveerd naar Brussel. Links-progressieven zijn du moment bezig om mensen als Geert Wilders (http://www.nieuwnieuws.nl/archives/2007/03/column_wilders_stop_demoniseri.html) en Afshin Ellian (http://www.elsevier.nl/opinie/weblog/asp/artnr/152861/weblogid/59/index.html) constant te bekritiseren en met allerlei slechts te associëren. Ik voorspel ook problemen voor Ebru Umar (http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/013198.html), de PvdV (http://www.nrcombudsman.nl/artikel/451/pvv-dankzij-demoniserend-nrc-naar-30-zetels.html)en progressieve 'incorrecten' afvalligen als Eddy Terstall (http://www.vn.nl/web/show/id=184350/contentid=1725). Hun demoniseerders zitten nog altijd veilig te krakelen vanuit hun ivoren torens.
Mensen die stellen dat 'links’ en 'de politiek' niets hebben geleerd van de affaire-Fortuyn zijn echt naïef; ze gaan voorbij aan het motief waarom progressieven demoniseren. Zij hebben blijkbaar niet door waarom links-progressieven namelijk demoniseren. Demonisering van rechtse tegenstanders is net zo inherent aan progressief denken als politieke-correctheid, cultuurrelativisme en multiculturalisme. Het is een logisch gevolg van de "kritische theorie".
Bonus
Links-progressieven hanteren in discussies vaak nog een andere (leuke) retorische truc. Ze erkennen dan dat de boodschap bevat wel iets van waarheid bevat, maar ze ageren tegen de toon waarop de boodschap gebracht wordt - die deugt dan niet. We moeten dus blijkbaar discussiëren over de toon waarop we een boodschap moeten uiten, in plaats van over de inhoud van die boodschap zelf – ben je er nog? Nu praten we dus over ‘situaties’ met ‘kansenjongeren’ uit ‘aandachtswijken’, in plaats van vernielingen en misdragingen van werkloos tuig uit verloederde achterbuurten. Rechtse mensen zijn verder nooit inhoudelijk, bespelen alleen maar onderbuikgevoelens en jagen altijd eigen gewin na – links-progressieven niet, die zijn zuiver en barmhartig.
Wat te doen?
Het enige antwoord op de leugens van de “kritische theorie” is de logica (http://en.wikipedia.org/wiki/Logics). Gebruik in je reacties tegen linkse dogma’s steeds je gezonde verstand (redeneer logisch en rationeel), analyseer oprecht, consistent (ook al is dat ‘incorrect’) en baseer je verhaal op feiten (statistieken, empirisch onderzoek en wetenschap.) Op die manier kunnen de Femke Halsema’s links-progressieven van deze wereld je in discussies weinig meer maken. Zij moeten namelijk steeds liegen om hun ('correcte') ideeën te verdedigen. (Rene Marres (http://www.renemarres.nl/) heeft dat overigens ook goed begrepen.)
Wees wel consistent ‘incorrect’ naar linkse en rechtse(!) dogma’s. Anders krijgen we straks een 'rechtse kerk', dat moeten we ook niet hebben. Voor mensen die zich willen wapenen tegen politieke-correctheid ik overigens een goede tip. Lees Allan Bloom’s ‘The closing of the American mind (http://www.amazon.com/Closing-American-Mind-Allan-Bloom/dp/0671657151/ref=sr_1_1/002-4346203-9259200?ie=UTF8&s=books&qid=1180727542&sr=8-1)’. Hierin wordt PC gehekeld, vooral de verdorven invloed, die het heeft op de wetenschap.
GeenWegMetOns!
www.hetvrijevolk.com/ (http://www.hetvrijevolk.com/) (http://www.Het Vrije Volk.com)