Johnnie
11 juni 2007, 11:16
http://www.hetvrijevolk.com/files/religionofpeace8.jpg
Lucas Hartong 11 juni 2007
Handelsmissies naar Iran, Turkije en Irak. Opzij, opzij, opzij, ik heb zo'n vreselijke haast. Over centenlikkers en mosterdgas.
Bepaalde Nederlandse bedrijven hebben er geen enkel probleem mee zaken te doen met een land dat de Israëli’s in zee wil drijven en het liefst vandaag nog een atoombom op hun land wil gooien. Bepaalde managers van Nederlandse bedrijven gaan vrolijk op handelsmissie naar een land waar geld te verdienen valt. Een land dat alle internationale regels met de voeten treedt en door de VN en EU steeds meer geboycot wordt vanwege de fudamentalistische dictatuur die daar aan de macht is. Dat alles weerhoudt de Nederlandse geldwolven echter niet van een reis tussen 22 en 27 juni naar één van de meest repressieve staten ter wereld: Iran.
Op 24 maart j.l. verscherpte de VN middels een resolutie niet alleen de reeds bestaande sancties, maar bracht het ook een rapport met nieuwe maatregelen uit tegen het land dat in hoge snelheid uranium verrijkt. Gerard Vaandrager, directeur van het Nederlands Centrum voor Handelsbevordering, zei dit weekend in een televisieprogramma echter luidkeels dat hij geen reden ziet de reis af te blazen. Wat een gotspe!
Er is bijna geen land te noemen waar meer repressie tegen vrouwen te vinden is. Zodra een vrouw op straat ook maar een stukje huid laat zien wordt zij direct opgepakt door de zedenpolitie en urenlang vastgehouden. Vervolgens wordt zij door man of ander mannelijk familielid afgeranseld en als zij het niet doen, dan doet de zedenpolitie het voor hun. Studenten die het in hun hoofd halen te demonstreren tegen het regime worden direct afgevoerd en gevangen gezet. Bovendien mogen zij nooit meer studeren. Internet, satelliet-tv en aanverwante zaken die wij in het Westen normaal achten, zijn in Iran verboden. Gelukkig dat Iraniërs slimme mensen zijn en dat zij toch wel aan internationaal nieuws komen, maar de censuur van het regime is zeer streng. Etnische en religieuze minderheden worden hard onderdrukt, aldus diverse rapporten van onder andere Amnesty International en Human Rights Watch en homo’s worden direct opgehangen.
“Deze handelsmissie valt binnen de criteria van de Europese Unie”, zo stelt Vaandrager. Bovendien zou het afzeggen van de missie vanwege de mogelijke reacties uit Iran zeer schadelijk zijn voor het Nederlandse bedrijfsleven. Vaandrager is namelijk uitermate bevreesd dat het Nederlandse bedrijfsleven geen opdrachten meer krijgt als de missie nu niet doorgaat en daar gaat het hem uiteindelijk om: gezichtsverlies en angst om minder te verdienen.
Die laatste reden kan echter niet steekhoudend zijn. In een vergelijkbaar gebied, Noord-Irak, trekt de economie namelijk enorm aan en ziet de Koerdische overheid buitenlandse investeerders en ondernemers graag komen. Wil Vaandrager dus geld verdienen, dan kan hij dat zo in een dergelijke regio doen. Hij vertikt het echter naar dit gebied te gaan met een handelsmissie; hij heeft het lef niet. Eén Nederlandse ondernemer heeft de stap gewaagd om er heen te gaan en het gaat hem voor de wind. Met zijn landbouwmachines helpt hij bovendien mee aan de opbouw van een nieuw bestaan voor de inwoners van het gebied. Zijn commentaar is dat Nederland grote kansen laat liggen, omdat er grote groei plaatsvindt. Bovendien zijn aardig wat Koerden vanuit ons land teruggekeerd en spreken Nederlands, waardoor ondernemers gemakkelijker hun weg kunnen vinden in de regio. Een typische win-win situatie dus waarvoor je wel wat moed nodig hebt, maar dan heb je ook wat.
Zoniet Vaandrager. Die gaat liever naar een land als Turkije. Daarom ook is hij voorzitter van de Turkije-werkgroep binnen de Dutch Trade Board. Het zal u niets verbazen dat die DTB, gesteund door het Ministerie van Economische Zaken, stopzetting van de onderhandelingen met Turkije over toetreding tot de EU heel slecht vindt. “Dat zal direct negatief uitwerken op de handels- en investeringsrelatie met dat land”. Natuurlijk. Zolang er geld te verdienen valt maakt het niet uit of dat in een keurig land gebeurt of in een land dat een zeer dubieuze staat van dienst heeft op velerlei politiek-maatschappelijk gebied. De handelaar kijkt niet naar de morele kant van de zaak, zolang het geld maar rolt.
Dat kweekt mensen als Frans Cornelis Adrianus van Anraat, de Nederlands zakenman die in de jaren tachtig grondstoffen voor chemische wapens verkocht aan het Irak van Saddam Hoessein. Mei 2007 werd hij veroordeeld tot zeventien jaar cel, omdat hij als tussenhandelaar duizenden tonnen chemicaliën aan Irak had geleverd, waaronder grondstoffen voor mosterdgas en zenuwgas. Irak voerde daarmee een luchtaanval uit op het Koerdische stadje Halabja. Vijfduizend Koerden kwamen om en tienduizend raakten gewond. Van Anraat ontkende in latere interviews dat hij wist waarvoor de grondstoffen konden dienen. Evenmin beschouwde hij zichzelf medeplichtig aan de massamoord op de Koerden. Hij was ‘slechts’ zakenman, die producten aan de klant leverde. Wat die er vervolgens mee deed was niet zijn verantwoordelijkheid.
Maar dat gezichtsverlies dan? So what? Wat is er nou erger dan wat hoon en spot van een moslimfundamentalistisch regime over je heen te krijgen? Dat zou een eer moeten zijn, want het staat goed bij de referenties: “Geweigerd in Iran”. Ik ken zelfs landen die dat een grote pré vinden en de deuren voor handel dan wagenwijd openzetten; bepaald niet de minste qua grootte en invloed in de wereldhandel. Uiteindelijk is de opstelling van Vaandrager en zijn kliek niet alleen enorm dwars en eigenwijs (“we doen toch lekker waar we zelf zin in hebben”, herkent u dat toontje?), maar op termijn ook schadelijk voor het totaal van onze Nederlandse Naam en Faam. “Ah, dus u komt uit dat land dat handel drijft met allerlei schurkenstaten?” Vaandrager zou zich kapot moeten schamen dat hij met deze centenlikkers op pad gaat tot meerdere eer en glorie van de eigen portemonnee. Het toont allereerst aan dat zij bereid zijn over lijken te gaan om nog wat geld bij elkaar te harken, maar tevens dat zij zich niets aantrekken van de gevolgen van hun handelwijze voor de status van ons land in de wereld. Tot slot een scherp commentaar in één van de dagbladen op het bericht: “Buitenkansje, deze handelsmissie! Ik denk dat men scheepsladingen wapens, burkas en adviezen voor kernenergie kan verkopen”. No problem!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3813&titel=No_problem
Ach met een regering die over lijken gaat moet je van de"nederlandse naam en faam" ook niet al te veel verwachten.at your service
Lucas Hartong 11 juni 2007
Handelsmissies naar Iran, Turkije en Irak. Opzij, opzij, opzij, ik heb zo'n vreselijke haast. Over centenlikkers en mosterdgas.
Bepaalde Nederlandse bedrijven hebben er geen enkel probleem mee zaken te doen met een land dat de Israëli’s in zee wil drijven en het liefst vandaag nog een atoombom op hun land wil gooien. Bepaalde managers van Nederlandse bedrijven gaan vrolijk op handelsmissie naar een land waar geld te verdienen valt. Een land dat alle internationale regels met de voeten treedt en door de VN en EU steeds meer geboycot wordt vanwege de fudamentalistische dictatuur die daar aan de macht is. Dat alles weerhoudt de Nederlandse geldwolven echter niet van een reis tussen 22 en 27 juni naar één van de meest repressieve staten ter wereld: Iran.
Op 24 maart j.l. verscherpte de VN middels een resolutie niet alleen de reeds bestaande sancties, maar bracht het ook een rapport met nieuwe maatregelen uit tegen het land dat in hoge snelheid uranium verrijkt. Gerard Vaandrager, directeur van het Nederlands Centrum voor Handelsbevordering, zei dit weekend in een televisieprogramma echter luidkeels dat hij geen reden ziet de reis af te blazen. Wat een gotspe!
Er is bijna geen land te noemen waar meer repressie tegen vrouwen te vinden is. Zodra een vrouw op straat ook maar een stukje huid laat zien wordt zij direct opgepakt door de zedenpolitie en urenlang vastgehouden. Vervolgens wordt zij door man of ander mannelijk familielid afgeranseld en als zij het niet doen, dan doet de zedenpolitie het voor hun. Studenten die het in hun hoofd halen te demonstreren tegen het regime worden direct afgevoerd en gevangen gezet. Bovendien mogen zij nooit meer studeren. Internet, satelliet-tv en aanverwante zaken die wij in het Westen normaal achten, zijn in Iran verboden. Gelukkig dat Iraniërs slimme mensen zijn en dat zij toch wel aan internationaal nieuws komen, maar de censuur van het regime is zeer streng. Etnische en religieuze minderheden worden hard onderdrukt, aldus diverse rapporten van onder andere Amnesty International en Human Rights Watch en homo’s worden direct opgehangen.
“Deze handelsmissie valt binnen de criteria van de Europese Unie”, zo stelt Vaandrager. Bovendien zou het afzeggen van de missie vanwege de mogelijke reacties uit Iran zeer schadelijk zijn voor het Nederlandse bedrijfsleven. Vaandrager is namelijk uitermate bevreesd dat het Nederlandse bedrijfsleven geen opdrachten meer krijgt als de missie nu niet doorgaat en daar gaat het hem uiteindelijk om: gezichtsverlies en angst om minder te verdienen.
Die laatste reden kan echter niet steekhoudend zijn. In een vergelijkbaar gebied, Noord-Irak, trekt de economie namelijk enorm aan en ziet de Koerdische overheid buitenlandse investeerders en ondernemers graag komen. Wil Vaandrager dus geld verdienen, dan kan hij dat zo in een dergelijke regio doen. Hij vertikt het echter naar dit gebied te gaan met een handelsmissie; hij heeft het lef niet. Eén Nederlandse ondernemer heeft de stap gewaagd om er heen te gaan en het gaat hem voor de wind. Met zijn landbouwmachines helpt hij bovendien mee aan de opbouw van een nieuw bestaan voor de inwoners van het gebied. Zijn commentaar is dat Nederland grote kansen laat liggen, omdat er grote groei plaatsvindt. Bovendien zijn aardig wat Koerden vanuit ons land teruggekeerd en spreken Nederlands, waardoor ondernemers gemakkelijker hun weg kunnen vinden in de regio. Een typische win-win situatie dus waarvoor je wel wat moed nodig hebt, maar dan heb je ook wat.
Zoniet Vaandrager. Die gaat liever naar een land als Turkije. Daarom ook is hij voorzitter van de Turkije-werkgroep binnen de Dutch Trade Board. Het zal u niets verbazen dat die DTB, gesteund door het Ministerie van Economische Zaken, stopzetting van de onderhandelingen met Turkije over toetreding tot de EU heel slecht vindt. “Dat zal direct negatief uitwerken op de handels- en investeringsrelatie met dat land”. Natuurlijk. Zolang er geld te verdienen valt maakt het niet uit of dat in een keurig land gebeurt of in een land dat een zeer dubieuze staat van dienst heeft op velerlei politiek-maatschappelijk gebied. De handelaar kijkt niet naar de morele kant van de zaak, zolang het geld maar rolt.
Dat kweekt mensen als Frans Cornelis Adrianus van Anraat, de Nederlands zakenman die in de jaren tachtig grondstoffen voor chemische wapens verkocht aan het Irak van Saddam Hoessein. Mei 2007 werd hij veroordeeld tot zeventien jaar cel, omdat hij als tussenhandelaar duizenden tonnen chemicaliën aan Irak had geleverd, waaronder grondstoffen voor mosterdgas en zenuwgas. Irak voerde daarmee een luchtaanval uit op het Koerdische stadje Halabja. Vijfduizend Koerden kwamen om en tienduizend raakten gewond. Van Anraat ontkende in latere interviews dat hij wist waarvoor de grondstoffen konden dienen. Evenmin beschouwde hij zichzelf medeplichtig aan de massamoord op de Koerden. Hij was ‘slechts’ zakenman, die producten aan de klant leverde. Wat die er vervolgens mee deed was niet zijn verantwoordelijkheid.
Maar dat gezichtsverlies dan? So what? Wat is er nou erger dan wat hoon en spot van een moslimfundamentalistisch regime over je heen te krijgen? Dat zou een eer moeten zijn, want het staat goed bij de referenties: “Geweigerd in Iran”. Ik ken zelfs landen die dat een grote pré vinden en de deuren voor handel dan wagenwijd openzetten; bepaald niet de minste qua grootte en invloed in de wereldhandel. Uiteindelijk is de opstelling van Vaandrager en zijn kliek niet alleen enorm dwars en eigenwijs (“we doen toch lekker waar we zelf zin in hebben”, herkent u dat toontje?), maar op termijn ook schadelijk voor het totaal van onze Nederlandse Naam en Faam. “Ah, dus u komt uit dat land dat handel drijft met allerlei schurkenstaten?” Vaandrager zou zich kapot moeten schamen dat hij met deze centenlikkers op pad gaat tot meerdere eer en glorie van de eigen portemonnee. Het toont allereerst aan dat zij bereid zijn over lijken te gaan om nog wat geld bij elkaar te harken, maar tevens dat zij zich niets aantrekken van de gevolgen van hun handelwijze voor de status van ons land in de wereld. Tot slot een scherp commentaar in één van de dagbladen op het bericht: “Buitenkansje, deze handelsmissie! Ik denk dat men scheepsladingen wapens, burkas en adviezen voor kernenergie kan verkopen”. No problem!
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3813&titel=No_problem
Ach met een regering die over lijken gaat moet je van de"nederlandse naam en faam" ook niet al te veel verwachten.at your service