Johnnie
3 juli 2007, 18:50
Pia Kjœrsgaard 2 juli 2007
Het is óf boosaardig en opzettelijk, óf onverantwoordelijk naïef, wanneer sommige mensen moslims verdedigen die kleuterscholen willen veranderen in kweekvijvers voor anti-democratische islamisten. Want welke verklaring je ook geeft, je blijft toch de nuttige idioot van de dictatuur als je de intolerantie tolereert.
Het is niet alleen ergerlijk en onrustwekkend om te horen dat het lid van bestuur van de LFS – de landelijke organisatie voor pedagogisch personeel – in Kopenhagen, Jan Hoby, afgelopen maandag in volle ernst kan verdedigen, dat een kleuterschool in Nørrebro (opmerking vertaler: Nørrebro is een immigrantenwijk in Kopenhagen) wordt overgenomen door islamisten die willen verbieden dat meisjes en jongens samen kunnen spelen en de opvoeding in democratische waarden willen verhinderen. Dit is niet alleen ergerlijk, maar het is zonder meer verwerpelijk. Er zijn grenzen aan de te tolereren naïviteit, wanneer men een vertrouwenspost bekleedt, en dié grens heeft Jan Hoby hier vér overschreden.
Wanneer hij vertelt over het vrij zijn van vooroordelen en over veelsoortigheid, en om er begrip voor te hebben dat mensen met andere culturen zich ontplooien in Denemarken, en dat er rabiate krachten in de regering aanwezig zijn – hij bedoelt daar ongetwijfeld de Danske Folkeparti mee – maar hij heeft daarbij niet helemaal door, wie er in de regering zitten (opmerking vertaler: de DF is g e e n regeringspartij, maar kan door steun de DK minderheidsregering aan een parlementaire meerderheid helpen) – steekt hij hiermee de helpende hand uit naar de islamisten, die dat kunnen gebruiken.
Net zoals Lenin behoefte had aan '' nuttige idioten '' om zijn Sovjetrevolutie 90 jaar geleden door te voeren, hebben de islamisten over de hele wereld behoefte aan ''gehuurde'' toekijkers en naïvelingen, die hun naar de mond praten. Of deze steun in alle landen nu gegeven wordt omdat ze door de islamitische retoriek verblind worden, of dat ze ontoelaatbaar naïef zijn, het resultaat blijft hetzelfde: het islamisme krijgt steun waar het tegenstand zou moeten hebben, begrip waar het verachting zou moeten ontmoeten.
De moslimschrijver Salman Rushdie heeft vaak genoeg geprobeerd de zoet slapende, westerse politici te wekken, door ze erop te wijzen dat de strijd gedurende de laatste honderd jaar tegen communisme en nazisme ging, terwijl de beslissende strijd deze eeuw met name zal gaan tegen het islamisme. Rushdie is een bekroonde schrijver, die zoals de meesten zich zullen herinneren een doodsvonnis op zijn hoofd heeft staan van de Iraanse leiding, omdat hij zo brutaal was geweest om het islam-kritische boek ''De Duivelsversen'' te schrijven. Onlangs kwam er weer het een en ander van de Iraanse leiding, omdat Rushdie nóg een prijs heeft gekregen.
Een andere moslimschrijver, de somalische Ayaan Hirsi Ali, heeft in Nederland onder bescherming geleefd, voordat ze daaruit de consequenties trok en naar de VS verhuisd is. Eerder werd de regisseur van de islam-kritische film, waarvoor ze het manuscript had geschreven, Theo van Gogh, in Nederland op bestiale wijze in het openbaar vermoord.
Het islamisme breidt zich uit, niet alleen in de Arabische en moslimlanden, maar ook in Europa en ook in Denemarken. Het is niet voor hun plezier, dat de democratische krachten in Turkije vechten tegen het galopperende islamisme in hun land. Juist nu Turkije met heel veel moeite doelgerichte pogingen gedaan heeft om een democratische, moslimrepubliek te stichten – en hoewel ik absoluut niet vind dat Turkije vandaag de dag democratisch is, is het toch het islamitische land wat er het dichtst bij komt.
Wie zijn we, dat we niet luisteren naar allen die ons onder grote offers en met groot risico voor hun leven en gezondheid waarschuwen voor het gevaar, dat van het islamisme uitgaat?
Wie zijn we, dat we in onze oneindige, naïeve en over-tolerante wijsheid niet alleen ruimte vinden voor de intolerantie en de duisternis van de middeleeuwen, , maar deze ook nog verdedigen?
Toen ik bij een lezing met Ayaan Hirsi Ali was, trof het mij hoeveel moed en menselijkheid, grapjes, vuur en overzicht er aanwezig was en is in deze kleine, tenger gebouwde Somalische vrouw. Datgene, waaraan ze is blootgesteld, zoals beschreven in haar boeken, zal zelfs de sterkste breken. Maar de tengere vrouw met de heldere boodschap vecht door.
Wie zijn we, dat we een hand uitsteken naar de mensen die met als basis een kleuterschool in Nørrebro in Kopenhagen willen strijden voor een islamitische staat in Denemarken – een staat waar de islam en het woord van de profeet Mohammed voor alles en voor iedereen geldt?
Dat kunnen we maar beter niet doen!
We zijn Denen, en we leven in Denemarken. Onze waarden zijn vrede, gelijkstelling, gelijkwaardigheid, zorg en hartelijkheid. Geen heilige oorlog, dictatuur, onderdrukking, bedekkende kleding, boos- en laagheid.
We hebben allen onze vrijheid. Die wordt net zo precies en alleen begrensd door de wet als die van kracht is voor de rechten op precies diezelfde vrijheid. De vrijheid omvat geen intolerantie, vervolging en verdrukking. En dat is juist precies wat het islamisme vertegenwoordigt. In Teheran, Iran en in Nørrebro, Kopenhagen, Denemarken.
Het moet niet moeilijk zijn om een standpunt te bepalen: voor vrijheid en blijdschap, tegen de dictatuur en de duisternis!
Met vriendelijke groeten
Pia Kjœrsgaard
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3947&titel=Nultolerantie
Het is óf boosaardig en opzettelijk, óf onverantwoordelijk naïef, wanneer sommige mensen moslims verdedigen die kleuterscholen willen veranderen in kweekvijvers voor anti-democratische islamisten. Want welke verklaring je ook geeft, je blijft toch de nuttige idioot van de dictatuur als je de intolerantie tolereert.
Het is niet alleen ergerlijk en onrustwekkend om te horen dat het lid van bestuur van de LFS – de landelijke organisatie voor pedagogisch personeel – in Kopenhagen, Jan Hoby, afgelopen maandag in volle ernst kan verdedigen, dat een kleuterschool in Nørrebro (opmerking vertaler: Nørrebro is een immigrantenwijk in Kopenhagen) wordt overgenomen door islamisten die willen verbieden dat meisjes en jongens samen kunnen spelen en de opvoeding in democratische waarden willen verhinderen. Dit is niet alleen ergerlijk, maar het is zonder meer verwerpelijk. Er zijn grenzen aan de te tolereren naïviteit, wanneer men een vertrouwenspost bekleedt, en dié grens heeft Jan Hoby hier vér overschreden.
Wanneer hij vertelt over het vrij zijn van vooroordelen en over veelsoortigheid, en om er begrip voor te hebben dat mensen met andere culturen zich ontplooien in Denemarken, en dat er rabiate krachten in de regering aanwezig zijn – hij bedoelt daar ongetwijfeld de Danske Folkeparti mee – maar hij heeft daarbij niet helemaal door, wie er in de regering zitten (opmerking vertaler: de DF is g e e n regeringspartij, maar kan door steun de DK minderheidsregering aan een parlementaire meerderheid helpen) – steekt hij hiermee de helpende hand uit naar de islamisten, die dat kunnen gebruiken.
Net zoals Lenin behoefte had aan '' nuttige idioten '' om zijn Sovjetrevolutie 90 jaar geleden door te voeren, hebben de islamisten over de hele wereld behoefte aan ''gehuurde'' toekijkers en naïvelingen, die hun naar de mond praten. Of deze steun in alle landen nu gegeven wordt omdat ze door de islamitische retoriek verblind worden, of dat ze ontoelaatbaar naïef zijn, het resultaat blijft hetzelfde: het islamisme krijgt steun waar het tegenstand zou moeten hebben, begrip waar het verachting zou moeten ontmoeten.
De moslimschrijver Salman Rushdie heeft vaak genoeg geprobeerd de zoet slapende, westerse politici te wekken, door ze erop te wijzen dat de strijd gedurende de laatste honderd jaar tegen communisme en nazisme ging, terwijl de beslissende strijd deze eeuw met name zal gaan tegen het islamisme. Rushdie is een bekroonde schrijver, die zoals de meesten zich zullen herinneren een doodsvonnis op zijn hoofd heeft staan van de Iraanse leiding, omdat hij zo brutaal was geweest om het islam-kritische boek ''De Duivelsversen'' te schrijven. Onlangs kwam er weer het een en ander van de Iraanse leiding, omdat Rushdie nóg een prijs heeft gekregen.
Een andere moslimschrijver, de somalische Ayaan Hirsi Ali, heeft in Nederland onder bescherming geleefd, voordat ze daaruit de consequenties trok en naar de VS verhuisd is. Eerder werd de regisseur van de islam-kritische film, waarvoor ze het manuscript had geschreven, Theo van Gogh, in Nederland op bestiale wijze in het openbaar vermoord.
Het islamisme breidt zich uit, niet alleen in de Arabische en moslimlanden, maar ook in Europa en ook in Denemarken. Het is niet voor hun plezier, dat de democratische krachten in Turkije vechten tegen het galopperende islamisme in hun land. Juist nu Turkije met heel veel moeite doelgerichte pogingen gedaan heeft om een democratische, moslimrepubliek te stichten – en hoewel ik absoluut niet vind dat Turkije vandaag de dag democratisch is, is het toch het islamitische land wat er het dichtst bij komt.
Wie zijn we, dat we niet luisteren naar allen die ons onder grote offers en met groot risico voor hun leven en gezondheid waarschuwen voor het gevaar, dat van het islamisme uitgaat?
Wie zijn we, dat we in onze oneindige, naïeve en over-tolerante wijsheid niet alleen ruimte vinden voor de intolerantie en de duisternis van de middeleeuwen, , maar deze ook nog verdedigen?
Toen ik bij een lezing met Ayaan Hirsi Ali was, trof het mij hoeveel moed en menselijkheid, grapjes, vuur en overzicht er aanwezig was en is in deze kleine, tenger gebouwde Somalische vrouw. Datgene, waaraan ze is blootgesteld, zoals beschreven in haar boeken, zal zelfs de sterkste breken. Maar de tengere vrouw met de heldere boodschap vecht door.
Wie zijn we, dat we een hand uitsteken naar de mensen die met als basis een kleuterschool in Nørrebro in Kopenhagen willen strijden voor een islamitische staat in Denemarken – een staat waar de islam en het woord van de profeet Mohammed voor alles en voor iedereen geldt?
Dat kunnen we maar beter niet doen!
We zijn Denen, en we leven in Denemarken. Onze waarden zijn vrede, gelijkstelling, gelijkwaardigheid, zorg en hartelijkheid. Geen heilige oorlog, dictatuur, onderdrukking, bedekkende kleding, boos- en laagheid.
We hebben allen onze vrijheid. Die wordt net zo precies en alleen begrensd door de wet als die van kracht is voor de rechten op precies diezelfde vrijheid. De vrijheid omvat geen intolerantie, vervolging en verdrukking. En dat is juist precies wat het islamisme vertegenwoordigt. In Teheran, Iran en in Nørrebro, Kopenhagen, Denemarken.
Het moet niet moeilijk zijn om een standpunt te bepalen: voor vrijheid en blijdschap, tegen de dictatuur en de duisternis!
Met vriendelijke groeten
Pia Kjœrsgaard
http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3947&titel=Nultolerantie