OIL FOR IMMIGRATION

[admin]

Pamela Hemelrijk in METRO: 7 december 2005

OIL FOR IMMIGRATION

Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd. Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een "Euro-Arabische Dialoog" op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs, en organiseerde overal ter wereld congressen, waar 200 afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden.

In juni 1975 rolde daar een convenant uit, waarvan wij nu met z'n allen nog steeds de zure vruchten plukken: die 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht, en van oppositie was nauwelijks sprake De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl De Declercq, mocht dan een christen-democraat zijn; hij was ook zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthou die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben gegeven, zou je kunnen zeggen.

In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt "de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden", en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding "de hoogste prioriteit" te geven. De pers moet worden ingeschakeld "om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten", en de academische wereld moet worden gemotiveerd "om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa". Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, Islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.

Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er "meer moskeeën bijgebouwd moeten worden"! Geen wonder dat Samir A. steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Beberkindertjes hier - voor het eerst van hun leven - Arabische les kregen, bij wijze van "onderwijs in eigen taal". Andere smaken hadden we namelijk niet.

Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat, waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De "El-Hizra-prijs" heet dat ding, en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven, en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd. Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit "steuntje in de rug", zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Abdelkader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken. Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 - "wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre" (zeer opvallend, zegt u dat wel) - en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.

Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige clichés bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over "onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur", of "verrijking van de samenleving". En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd!

Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware!
Voor zover ik nog niet Islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de suicidal maniacs in ons Europarlement.

[admin]

http://www.freethinker.nl/images/eurabia2.jpg
‘EURABIA’

The Euro-Arab axis.

Bat Ye’or. (http://www.freethinker.nl/Bat%20Ye%27or.htm)

‘Eurabia’ is de naam van een krantje dat in 1975 werd uitgegeven door het ‘Europees Comité voor Coördinatie van de Vriendschapsbetrekkingen met de Arabische Wereld’, in samenwerking met diverse Arabische en islamitische organisaties. Dit comité werd in het leven geroepen door leden van wat destijds nog de EEG (Europese Economische Gemeenschap) werd genoemd, maar dat we nu kennen als de EU (Europese Unie). De in Egypte geboren historica Bat Ye’or onderbouwt in haar boek ‘Eurabia: The Euro-Arab Axis’ op onweerlegbare wijze hoe Arabische/Islamitische en Europese politici en intellectuelen na de Oliecrisis in 1973 gezamenlijk een koers uitstippelen voor Europa. Verlangend naar macht en invloed in de Arabische wereld en een gestage aanvoer van olie, gaan de Europese participanten in deze samenzwering akkoord met maatregelen die Europa langzaam zullen veranderen in…. Eurabië!

De samenzweerders komen overeen dat de Europese grenzen moeten worden geopend voor massale migratie van Arabieren en moslims naar Europa. De deelnemende intriganten besluiten dat de verspreiding van de Islam in Europa geen strobreed in de weg mag worden gelegd, en beloven dat zij hun invloed zullen aanwenden om ervoor te zorgen dat de media en het onderwijs in Europa een ‘objectief’ en positief beeld schetsen van de Islam en haar geschiedenis in Europa (het gaat hier niet over vage complottheorieën. Bat Ye’or onderbouwt haar verhaal met officiële documenten). Treffend zijn ook het anti-Amerikanisme en de Israëlofobie waarin de Europese en Islamitische samenzweerders elkaar vinden.

Onder invloed van deze ‘Europees Arabische Dialoog’ (EAD) ontstaat vervolgens een atmosfeer van cultuurrelativisme, irrationele zelfhaat en Islamofilie, waarin men op succesvolle wijze door het verspreiden van eenzijdige informatie, de Europese bevolking een collectief schuldgevoel probeert aan te praten vanwege het koloniale verleden, de slavernij en de kruistochten. De meer dan duizend jaar durende slachtpartijen, massale verkrachtingen, slavenhandel, schandalige onderdrukking van christenen en joden, en de talloze plundertochten van de telkens Europa binnenvallende Arabieren, Moren, Janitsaren en Ottomanen, worden verzwegen, en vervangen door de volkomen uit de duim gezogen mythe van het paradijselijke Andalusië, waar moslims, christenen en joden in harmonie samenleefden (een mythe die door Bat Ye’or op magnifieke wijze wordt ontkracht).

De pijnlijke gevolgen van de inmiddels meer dan 30 jaar durende ‘Europees Arabische Dialoog’ beginnen nu langzaam door te dringen in de publieke opinie. Door de massale immigratie en het hoge geboortecijfer van de moslimpopulatie, begint de Islam in Europa een politieke macht van betekenis te worden. Moskeeën, Islamscholen en Islamitische centra schieten overal als paddestoelen uit de grond, vaak gefinancierd met geld uit Islamitische olielanden. Steeds vaker eisen moslims voor zichzelf bijzondere rechten op (rechten die niet-moslims in Islamitische landen vaak niet krijgen), en men probeert de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Kunstenaars, schrijvers, atheïsten en islamcritici probeert men de mond te snoeren. Langzaam maar zeker begint de Eurabische nachtmerrie werkelijkheid te worden. Is het tij nog te keren?

Bat Ye’or’s boodschap is van groot belang voor de toekomst van Europa, maar tóch is een kleine kritische kanttekening op zijn plaats. Bat Ye’or is een pleitbezorgster van de Amerikaanse ‘war on terror’, en hoewel zij het niet echt letterlijk zegt, lijkt ze de mening te zijn toegedaan dat een verwerping van het Eurabische ideaal, en een negatief oordeel over het Amerikaanse beleid, onverenigbaar zijn. Naar mijn mening is het echter zeer wel mogelijk om het met beide oneens te zijn. Maar ondanks dit denk ik dat ‘Eurabia’ een zeer belangrijk boek is, dat iedereen die begaan is met het lot van Europa zou moeten lezen.


Marc Defianth. 24-02-2007

http://frontpagemag.com/media/Homepage/Eurabia.gif


Enkele meningen over Bat Ye’or en haar boek ‘Eurabia: The Euro-Arab Axis.’


Arabist Hans Jansen over Eurabia: ‘Het hele verhaal is van a tot z gedocumenteerd!‘


‘In haar meest recente boek "Eurabia: The Euro-Arab Axis" documenteert Bat Ye’or op grondige wijze, met o.a. officiële EU stukken, hoe de Europese Unie al heel lang bezig is Europa te laten samen gaan met de islamitische wereld.’ De leestafel.

http://leestafel.blogspot.com/2006/02/islam-conferentie-in-denhaag.html (http://leestafel.blogspot.com/2006/02/islam-conferentie-in-denhaag.html)

‘Bat Ye'or is one of the only analysts in the world with the courage and insight necessary to state clearly what is happening in Europe today. Her account of the betrayal by the European powers of their own identity and history will stand for future historians as a cautionary tale of cultural suicide.’ -- Robert Spencer, author, The Politically Incorrect Guide to Islam (and the Crusades)

‘Bat Ye’or has traced a nearly secret of Europe over the past thirty years, convincingly showing how the Euro-Arab Dialogue has blossomed from a minor discussion group into the engine for the continents Islamization. In delineating this phenomenon, she also provides the intellectual resources with which to resist it. Will her message be listened to?’ Daniel Pipes.


‘This is a provocative and disturbing book. With all the drama of a master writer, Bat Ye’or presents a wide range of historical and contemporary documents and facts to tell the story of how the European Union is being subverted by Islamic hostility to the very ethics and values of Europe itself. Readers who seek a fair resolution of the Arab-Israel conflict will be shocked by the evidence produced in these pages of unfair pressures and deliberate distortions. Europe’s independence of spirit is shown in the process of being undermined. This book challenges the current demonization of Israel and should be essential reading (and re-reading) for everyone interested in true peace in the Middle East. It is also a warning to Europe not to allow the anti-American and anti-Israel pressures of Islam to subvert Europe’s true values: vibrant democracy, humanitarian free thinking, and social fair dealing.’ Sir Martin Gilbert.


‘No writer has done more than Bat Ye’or to draw attention to the menacing character of Islamic extremism. Future historians will one day regard her coinage of the term ‘Eurabia’ as prophetic. Those who wish to live in a free society must be eternally vigilant. Bat Ye’or’s vigilance is unrivalled.’ Niall Ferguson.


‘Ordinary people who are still in the dark about the way the Euro-Arab Dialogue is refashioning their livers may one day rebel – in which case BatYe’or and this book will seem prophetic. Or, they may sink helplessly into dhimmitude, in which case Bat Ye’or will be ignored and her book unobtainable. Either way, she is a Cassandra, a brave and far-sighted spirit.’ David Price Jones. National Review, May 9, 2005.


‘Like other writings of the author, this original book is a strongly pointed, controversial work, both scholarly and polemical, which many will find useful and relevant to discussion of the relationship between Europe and the Middle East.’ Michael Curtis. Choice, October 2005.


‘No book explains the European Muslim situation more ably than ‘Eurabia: The Euro-Arab Axis.’ It’s hard to overstate this book’s importance… Eurabia is eye-opening and required reading for anyone seriously interested in understanding Europ’s current predicament and its probable fate.’ Bruce Bawer. Hudson Review, Winter 2006.

Bron: (http://www.freethinker.nl/Bat%20Ye%27or.htm)


Met dank aan onze collega's van www.dutch.faithfreedom.org (http://www.dutch.faithfreedom.org)


Lees ook relateerd: Europese Arabische (= Eurabiaanse) nieuwszender in de maak (http://www.forum-voor-de-vrijheid.nl/showthread.php?t=3496&highlight=migration)

[admin]

September 21, 2004

Bat Ye'or interview on Eurabia

With Jamie Glazov at FrontPage (http://www.frontpagemag.com/Articles/ReadArticle.asp?ID=15044):
Bat Ye'or: Eurabia represents a geo-political reality envisaged in 1973 through a system of informal alliances between, on the one hand, the nine countries of the European Community (EC)which, enlarged, became the European Union (EU) in 1992 and on the other hand, the Mediterranean Arab countries. The alliances and agreements were elaborated at the top political level of each EC country with the representative of the European Commission, and their Arab homologues with the Arab League's delegate. This system was synchronised under the roof of an association called the Euro-Arab Dialogue (EAD) created in July 1974 in Paris. A working body composed of committees and always presided jointly by a European and an Arab delegate planned the agendas, and organized and monitored the application of the decisions. The field of Euro-Arab collaboration covered every domain: from economy and policy to immigration. In foreign policy, it backed anti-Americanism, anti-Zionism and Israel's delegitimization; the promotion of the PLO and Arafat; a Euro-Arab associative diplomacy in international forums; and NGO collaboration. In domestic policy, the EAD established a close cooperation between the Arab and European media television, radio, journalists, publishing houses, academia, cultural centers, school textbooks, student and youth associations, tourism. Church interfaith dialogues were determinant in the development of this policy. Eurabia is therefore this strong Euro-Arab network of associations -- a comprehensive symbiosis with cooperation and partnership on policy, economy, demography and culture.
Eurabia is the future of Europe. Its driving force, the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation, was created in Paris in 1974. It now has over six hundred members -- from all major European political parties -- active in their own national parliaments, as well as in the European parliament. The creation of this body and its policy follow the 23 resolutions of the "Second International Conference in Support of the Arab Peoples", held in Cairo in January 1969. Its resolution 15 formulates the Euro-Arab policy and its all-embracing development over thirty years in European domestic and foreign policy.
It stated: "The conference decided to form special parliamentary groups, where they did not exist, and to use the parliamentary platform for promoting support of the Arab people and the Palestinian resistance." In the 1970s, pursuant to the wishes of the Cairo Conference, national groups proclaiming "Solidarity with the Palestinian Resistance and the Arab peoples" appeared throughout Europe. These groups belonged to different political families, Gaullists, extreme left or right, communists, neo-Nazis -- but they all shared the same anti-Americanism and anti-Zionism. France has been the key protagonist of this policy, ever since de Gaulle's press conference on 27 November 1967 when he presented France's cooperation with the Arab world as "the fundamental basis of our foreign policy".
FP: Is Europe's dependence on Arab oil a predominant factor in its pro-Arab policy?
Bat Ye'or: No, I don't think so. Arab leaders have to sell their oil; their people are very dependent on European economic, health and technological aid. America made this point during the oil embargo in 1973. The oil factor is a pretext to cover up a policy that emerged in France before that crisis. The policy was already conceived in the 1960s. It has strong antecedents in the French 19th century dream of governing an Arab empire and the exploitation of antisemitism to strengthen Arab Muslim-French solidarity against a demonized common enemy. Eurabia is not only a web of various agreements covering every field. It is essentially a political project for a total demographic and cultural symbiosis between Europe and the Arab world, where Israel will eventually dissolve. America would be isolated and challenged by an emerging Euro-Arab continent that is linked to the whole Muslim world and invested with tremendous political and economic power in international affairs. The policies of "multilateralism" and "soft diplomacy" express this deepening symbiosis. The Euro-Arab agreements are merely the tools for the creation of this new "continent." Eurabia is also based on the vision of Christian-Muslim reconciliation and has been strongly advocated by religious Christian bodies.
FP: For a moment, France looked like it was totally lost. But it seems to have adopted a new foreign policy, more oriented toward Europe. What is your view of this?
Bat Ye'or: France and the rest of Western Europe cannot change their policy anymore. Their future is Eurabia. Period. I don't see how they can reverse the movement they set in motion thirty years ago. Nor do Eurabians want to modify this policy. It is a project that was conceived, planned and pursued consistently through immigration policy, propaganda, church support, economic associations and aid, cultural, media and academic collaboration. Generations grew up within this political framework; they were educated and conditioned to support it and go along with it. This is the source of the strong anti-American feeling in Europe and of the paranoiac obsession with Israel, two elements that form the cornerstone of Eurabia. The new French orientation toward Europe indicates that France will work within Europe, and particularly with the new Eastern member states of the European Union, to convince them to forgo their Atlanticist vision and reorient their alliances toward the Arab Muslim world. This was French policy in the 1960s when Paris became the advocate of the Arab cause in the European Community. Until 1971, France had been isolated in the EC in its anti-Israel stance. European Community critics accused it of bias toward the Arab world. Faced with the oil crisis, the nine EC countries -- under French and German leadership -- unified their views regarding the Middle East conflict and this generated the Euro-Arab Dialogue's overall development.

Babelfish vertaling in het Nederlands, wijkt hier en daar af! dat ligt dus niet aan je ogen at your service
21 September, interview Bat Ye'or 2004 op Eurabia met Jamie Glazov bij FrontPage:
Bat Ye'or: Eurabia vertegenwoordigt een geopolitieke werkelijkheid die in 1973 door een systeem van informele allianties tussen wordt overwogen, enerzijds, de negen vergrote landen van de Europese Gemeenschap (EC)which, werd de Europese Unie (EU) in 1992 en enerzijds, de Mediterrane Arabische landen. De allianties en de overeenkomsten werden uitgewerkt bij het hoogste politieke niveau van elk land van de EG met de vertegenwoordiger van de Europese Commissie, en hun Arabische ambtgenoten met de afgevaardigde van de Arabische Liga. Dit systeem werd gesynchroniseerd onder het dak van een vereniging genoemd de euro-Arabische Dialoog (EAD) die in Juli 1974 in Parijs wordt gecreeerd. Een werkend lichaam dat uit commissies wordt samengesteld en dat gezamenlijk altijd door een Europese en Arabische afgevaardigde wordt voorgezeten plande de agenda's, en georganiseerd en gecontroleerd de toepassing van de besluiten. Het gebied van euro-Arabische samenwerking behandelde elk domein: van economie en beleid aan immigratie. In buitenlands beleid, steunde het anti-americanism, anti-zionism en delegitimization van Israël; de bevordering van PLO en Arafat; een euro-Arabische associatieve diplomatie in internationale forums; en de samenwerking van NGO. In binnenlands beleid, vestigde EAD een nauwe samenwerking tussen de Arabische en Europese media televisie, de radio, de journalisten, de uitgeverijen, academia, de culturele centra, de schoolhandboeken, de student en de jeugdverenigingen, toerisme. Dialogen van de kerk interfaith waren bepalend in de ontwikkeling van dit beleid. Eurabia is daarom dit sterke euro-Arabische netwerk van verenigingen -- een uitvoerige symbiose met samenwerking en vennootschap bij beleid, economie, de demografie en de cultuur. Eurabia is de toekomst van Europa. Zijn stuwende kracht, de Parlementaire Vereniging voor euro-Arabische Samenwerking, werd gecreeerd in Parijs in 1974. Het heeft nu meer dan zeshonderd leden -- van alle belangrijke Europese politieke partijen -- actief in hun eigen nationale parlementen, evenals in het Europees Parlement. De oprichting van dit lichaam en zijn beleid volgen de 23 resoluties van de "Tweede Internationale Conferentie tot steun van de Arabische Volkeren", gehouden=worden= die in Kaïro in Januari 1969, Zijn resolutie 15 formuleert het euro-Arabische beleid en zijn allesomvattende ontwikkeling meer dan dertig jaar in Europees binnenlands en buitenlands beleid. Het verklaarde: De "conferentie besliste om speciale parlementaire groepen te vormen, waar zij niet bestonden, en het parlementaire platform te gebruiken voor het bevorderen van steun van de Arabische mensen en de Palestijnse weerstand." In de jaren '70, overeenkomstig de wensen van de Conferentie van Kaïro, afkondigen verschenen de nationale groepen die "Solidariteit met de Palestijnse Weerstand en de Arabische volkeren" in heel Europa. Deze groepen behoorden tot verschillende politieke families, Gaullists, extreem linkerzijde of recht, communisten, neo-Nazis -- maar zij allen deelden zelfde anti-americanism en het anti-zionism. Frankrijk is de belangrijkste voorvechter van dit beleid, sinds de persconferentie van De Gaulle op 27 November 1967 geweest toen hij de samenwerking van Frankrijk met de Arabische wereld als "fundamentele basis van ons buitenlands beleid" voorstelde.
Vriespunt: Is de afhankelijkheid van Europa van Arabische olie een overheersende factor in zijn pro-Arabisch beleid? Bat Ye'or: Nr, zo denk ik niet. De Arabische leiders moeten hun olie verkopen; hun mensen zijn zeer afhankelijk van Europese economisch, gezondheid en technologische hulp. Amerika maakte dit punt tijdens het olieembargo in 1973. De oliefactor is een voorwendsel om een beleid omhoog te behandelen dat in Frankrijk vóór die crisis te voorschijn kwam. Het beleid werd reeds opgevat in de jaren '60. Het heeft sterke antecedenten in de Franse de 19de eeuwdroom van het regeren van een Arabisch imperium en de benutting van antisemitism om Arabische moslim-Franse solidariteit tegen a te versterken demonized gemeenschappelijke vijand. Eurabia is niet alleen een Web van diverse overeenkomsten die elk gebied behandelen. Het is hoofdzakelijk een politiek project voor een totale demografische en culturele symbiose tussen Europa en de Arabische wereld, waar Israël uiteindelijk zal oplossen. Amerika door een het te voorschijn komen euro-Arabisch continent worden geïsoleerd en worden uitgedaagd dat met de gehele Moslimwereld met enorme politieke en economische macht in internationale zaken verbonden en geïnvesteerd is. Het beleid van "multilateralism" en "zachte diplomatie" drukt deze verdiepingssymbiose uit. De euro-Arabische overeenkomsten zijn slechts de hulpmiddelen voor de verwezenlijking van dit nieuwe "continent." Eurabia is ook gebaseerd op de visie van christelijk-Moslimverzoening en door godsdienstige Christelijke organismen sterk bepleit. Vriespunt: Voor een ogenblik, keek Frankrijk als het totaal werd verloren. Maar het schijnt om een nieuw buitenlands beleid, goedgekeurd te hebben dat meer naar Europa wordt georiënteerd.
Wat is uw mening van dit? Bat Ye'or: Frankrijk en de rest van Westelijk Europa kunnen hun beleid niet meer veranderen. Hun toekomst is Eurabia. Periode. Ik zie niet hoe zij de beweging kunnen omkeren die zij dertig jaar gebracht ben= geleden. Noch wil Eurabians dit beleid wijzigen. Het is een project dat werd opgevat, werd gepland en constant door immigratiebeleid, propaganda, kerksteun, economische verenigingen en hulp werd nagestreefd, cultureel, media en academische samenwerking. De generaties groeiden binnen dit politieke kader; zij werden opgeleid en werden geconditioneerd om het te steunen en samen met het te gaan. Dit is de bron van de sterke anti-Amerikaan die in Europa voelt en van de paranoiac obsessie met Israël, twee elementen die de sluitsteen van Eurabia vormen. De nieuwe Franse richtlijn naar Europa wijst erop dat Frankrijk binnen Europa, en in het bijzonder met de nieuwe Oostelijke lidstaten van de Europese Unie, zal werken om hen te overtuigen om zich van hun visie te onthouden Atlanticist en hun allianties te heroriënteren naar de Arabische Moslimwereld. Dit was Frans beleid in de jaren '60 toen Parijs de verdediger van de Arabische oorzaak in de Europese Gemeenschap werd. Tot 1971, was Frankrijk geïsoleerd in de EG in zijn houding anti-Israël. Critici van de Europese Gemeenschap beschuldigden het van bias naar de Arabische wereld. Geconfronteerd met de oliecrisis, verenigden de negen landen van de EG -- onder Franse en Duitse leiding -- hun meningen betreffende het Middenconflict van het Oosten en dit produceerde de algemene ontwikkeling van de euro-Arabische Dialoog.
http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/003264.php

[jpmante]

Vertaling gevonden op uitgeproken.com (http://www.uitgesproken.com/?module=articles&c=Columns&b=7&a=2)

In een intervieuw met de Israelische krant Haaretz, legde Bat Ye'or uit hoe de Franse president Charles De Gaulle, teleurgesteld door het verlies van de Franse kolonieeen in Afrika en het midden-oosten evenals met De dalende Franse invloed in de internationale arena, in 1960 besliste om een strategische alliantie met de Arabische -moslim- wereld te maken, die zou kunnen concurreren met de dominantie van de Sovjet Unie en de VSA.
"Dit wordt een totale transformatie van Europa, wat het resultaat is van een internationaal beleid" alsdus Bat Ye'or.

"Wij zijn nou aan het afstevenen op een totale verandering in Europa, wat meer en meer zal Islamiseren en wat de politieke satteliet van de Arabisch-Islamitische wereld zal worden.

De Europese leiders hebben beslist tot een alliantie met de Arabische wereld, doordat zij de Arabische aanpak tot Israel en de VSA hebben gerespecteerd.
Dit is niet alleen met respect voor buitenlandse politiek, maar ook voor zaken waarbij de Europese maatschappij van binnenuit wordt betrokken, zoals immigratie, integratie van de immigranten en het idee dat de Islam een deel van Europa is."

"Europa gaat gebukt onder een constante terreurdreiging.

Terreur is een manier om druk te leggen op de Europese landen om zich constant over te geven aan de Arabische eisen.

Zei eisen, bijvoorbeeld, dat Europa altijd voor de Palestijnen en tegen de Israeliers spreekt."

Dus het Eurabische project werdt een vergrote visie van de anti-Amerikaanse Gaullist politiek, afhangend van de formatie van een Euro-Arabische entiteit die vijandig is naar Amerikaanse invloeden.

Het verschafte Europese ambities om belangrijke gebieden van invloed in de voormalige Europese kolonieen te behouden.

Terwijl het openen van enorme markten voor Europese producten in de Arabische wereld, al zeker in olie-producerende landen, om de voorraden van petroleum en natuurlijk gas in Europa te kunnen waarborgen.

Als toevoeging zou het van de Mediterranean een Euro-Arabische binnenlandse zee maken door moslimimmigratie te bevorderen en de multicultuur te promoten met een sterke, Islamitische aanwezigheid in Europa.

Het gebruik van de term "Eurabia" was als eerste in het midden van de jaren '70 geintroduceert, toen de titel van een journaal, bewerkt door de president van de associatie van Frans-Arabische Solidariteit, Lucien Bitterlein, en gepubliceerd door de Groupe d’Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva), France-Pays Arabes (Paris), en de Middle East International (London).

Hun artikelen riepen op tot gewone Euro-Arabische posities op iedere hoogte.
Deze concrete verzoeken waren niet de dromen van geisoleerde theoristen; in plaats daarvan zetten zij concrete politieke beslissingen voorts, samengesteld in overeenstemming met, en geactualiseerd door Europese staatsleiders en Europese parlementariers.

Gedurende een persconferentie op 27 november 1967, verklaarde de Gaulle openlijk dat de Franse samenwerking met de Arabische wereld "de fundamentele basis van onze buitenlandse politiek" was.

Tegen januari 1969, op de tweede internationale conferentie in steun voor het Arabische volk, gehouden in Cairo, in haar resolutie 15, besliste "Om speciale parlementaire groepen te vormen, waar zij niet bestonden, en om het parlementarische platform steun van het Arabische volk en het Palestijnse verzet."

Vijf jaar later in Parijs, Juli '74, was de parlementaire associatie voor de Euro-Arabische samenwerking gecreeerd, onder de Euro-Arabische dialoog.

Bat Ye'or heeft deze gedeelde Euro-Arabische politieke agenda blootgelegd.
De eerste stap was de constructie van een gewoon buitenlands beleid.
Frankrijk was de drijfveer in deze eenwording, welke al was uitgestippels door de Gaulle's binnenste cirkel en Arabische politici.

De Arabische staten eisten van Europa de toegang tot westerse wetenschap en technologie, Europese politieke onafhankelijkheid van de VSA, Europese druk op VSA om zich te richten op Arabische politiek en de demonisering van Israel als een gevaar voor de wereldvrede, evenals maatregelen die de arabische immigratie ten goede komen en de lancering van een Arabische cultuur in Europa.

Deze samenwerking zou ook erkenning van de Palestijnen als een onafhankelijk volk en de PLO en haar leider Arafat als vertegenwoordiging.

Tot 1973 waren zij alleen bekend als Arabische vluchtelingen, zelfs door andere arabieren. Het concept van een palestijnse zaak bestond simpelweg niet.

Gedurende de oliecrisis in 1973 kondigden de Arabische leden van Organisation of Petroleum Exporting Countries aan dat door de goedlopende Yom Kippur War tussen Israel en haar buren Syrie en Egypte, OPEC niet langer petroleum naar westerse naties die Israel steunen zouden verschepen.
De plotselingen verhoging van olieprijzen hadden effect.

Het creeerde niet alleen een sterke doorstroom van petrodollars naar landen als Saoudi-Arabie, wat de Saoudi's toeliet een wereldwijde Islamitische herleving te financieren, maar het had ook een impact op het westen, speciaal in Europa.

Hoe dan ook, Arabische leiders moesten hun olie kwijt.

Hun volk is erg afhankelijk van Europese economische en technologische hulp.
De Amerikanen maakten dit punt gedurende het olie-embargo van 1973.
Alhoewel de oliefactor zeker hielp de Euro-Arabische dialoog op te zetten was dit volgens Bat Ye'or een schijn om een beleid stil te houden wat in Frankrijk speelde voor de crisis.

Dat beleid, gemaakt in de jaren '60, had sterke antecedenten in de Franse negentiende eeuwse droom om een Arabisch rijk te leiden.

De politieke agenda was versterkt door de opzettelijke culturele transformatie van Europa.

Euro-Arabische dialoog vergaderingen in Venica ('77) en Hamburg ('83) bevatten aanbevelingen die succesvol waren doorgevoerd.

Deze aanbevelingen werden vergezeld door een opzettelijke doorstroom van Moslim-immigranten naar Europa in enorme getalen.

De aanbevelingen waren als volgt;

1. Coordinatie van de moeite gemaakt door Arabische landen om de Arabische taal en cultuur in Europa te verspreiden.
2. Het bouwen van Euro-Arab culturele centra's in de Europese hoofsteden.
3. De behoefte om Europese instituten en universiteiten te bevoorraden met Arabische leraren, gespecialiceerd in het geven van Arabisch aan Europeanen.
4. De samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om een positief plaatje van de Arabisch-Islamitische beschaving en eigentijdse Arabische zaken aan het geschoold publiek in Europa te kunnen voorschotelen.

Deze afspraken konden niet in geschreven documenten worden voortgezet omdat deze politiek gezien zeer gevoelig ligt, en omdat ze van fundamentele ondemocratische natuur zijn.

De Europese leiders kozen voorzichtig ervoor om hun ideeen een dialoog te noemen.

Alle bijeenkomsten, commiteeen en werkgroepen bevatten afgevaardigden van de Europese gemeenschap en de Europese kabinetsraad samen met leden van Arabische landen and de Arabische Liga.

Procedures en beslissingen werden gemaakt in besloten sessies, er zijn nimmer officiele gesprekken opgenomen.

De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een poltiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om de perfecte cohesie tussen Europesen en Arabieren te waarborgen.

De structuur was opgezet op conferenties in Kopenhagen (15-12-73) en Parijs (31-07-74).

De voornaamste agent van dit beleid is de Europese Parlementaire "association" van Euro-Arabische samenwerking, opgezet in '74.
De andere voornaamste organen van de dialoog zijn de MEDEA instituut en het Europese instituut voor Research op mediterranen en de Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de goedkeuring van de Europese Commissie.

In een intervieuw met Jamie Glazov van Frontpage Magazine, legde Ye'or uit hoe "in binnelandse politiek, de EAD een nauwe samenwerking tussen Arabische en Europese media, televisie, radio, journalisten, drukkerijen, academica, culturele centra's, schoolboeken, studenten- en jeugdclubs en toerisme vestigde.

Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit beleid.
Eurabia is daarom een erg sterk netwerk van organisaties - een veelomvattende symbiose met samenwerking en partnerschap op politiek, economisch, demografisch en cultureel vlak"

Eurabia's drijvende kracht, the Parlementaire organisatie voor Euro-Arabische samenwerking, was in Parijs in '74 gecreeerd.

Het heeft nu meer dan 600 leden - van alle grote Europese partijen- actief in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europese parlement.
Frankrijk blijkt de sleutelfiguur in dit samenwerkingsverband te zijn.

Een wijdverbreed beleid werd uitgetekend.

Het bevatte een symbiose van Europa met de Islamitische landen die Europa zouden begiftigen - en in het bijzonder Frankrijk, het projects grootste voorsteller- met een gewicht en een aanzien om aan de VSA te kunnen evenaren.

Dit beleid was vrij discreet opgezet, en ver buiten officiele bijeenkomsten, door het gebruik van onschuldig-ogende naam van de Euro-Arabische dialoog.
De organisatie functioneerde onder de vleugels van Europese regeringsministers, werkende in besloten samenwerking met hun Arabische collega's, en met de afgevaardigden van de Europese Commissie en de Arabische Liga.

De missie was het creeeren van een Arabische entiteit, die vrijecirculatie van mens en goederen moest waarborgen.

Op het culturele front begonnen er complete herschrijvingen van de geschiedenis, wat als eerste gebeurde in de jaren 70 op Europese universiteiten.

Dit proces was goedgekeurd bij de parlementaire vergadering van de raad van Europa op september 1991, op de bijeenkomst opgedragen aan "De contributie van de Islamitische beschaving aan de Europese cultuur".
Het is bevestigd door de Franse president Chirac op 8 april 1996 in Cairo, en versterkt door Romano Prodi, president van de krachtige Europese Commissie, en later werdt hij minister-president, door de creatie van een grondlegging van de dialoog van culturen en beschavingen.

Deze grondlegging was er om alles gezegd en geschreven over de Islam in Europa te controleren.

De afgelopen drie decennia hebben de EEC en de EU's politieke en culturele organisaties een Islamitische fantasie beschaving en geschiedenis uitgevonden.

De historische vaststelling van schendingen van mensenrechten voor alle niet-moslims en vrouwen onder de Islamitische wet Shariah worden genegeerd of verworpen.

In deze wereldvisie komen de enige gevaren van de VSA en Israel.
De ontwerpers van Eurabia hebben een succesvolle propaganda-campagne in elkaar gezet tegen deze twee landen in de Europese media.

De fabrikace was gemakkelijker gemaakt door bestaande gevoelens van anti-semitisme en anti-Amerikaanisme in delen van Europa, doch hebben beide sentimenten groots opgeschroefd bij Eurabianen en hun collaborateurs.

Op 31 Januari, 2001, met de recruteringen van Palestijnse Jihad-terroristen, verklaarde Europse minister van buitenlandse zaken Chris Patten naar het Europese Parlement dat Europa's buitenlandse beleid speciale aandacht aan de zuiderlijke flank zou moeten geven ( de Islamitische landen, in EU-jargon), toevoegende dat hij verrukt was door de algemene afspraak om een betere visie te geven op het Mediteriaans partnerschap.

Bat Ye'or denkt dat "Onze politici perfect geinformeerd zijn over de Islamitische geschiedenis en actueel beleid door hun ambassades, agenten en specialisten.

Er is geen onschuld bij, maar enorme inflexibiliteit in corruptie, cynisme en de perversing van waarden."

In de inleiding van haar boek verklaard ze dat "Dit boek Europa's evolutie van een Joods-Christelijke beschaving , met belangrijke informatie over wereldse elementen.

Joods-Christelijke beschaving die onderdanig is aan de ideologie van Jihad en Islamitische krachten."

De nieuwe Europese beschaving in de maak kan ook wel een "beschaving van het dhimmitude" worden genoemd.

Het woord dhimmitude komt van het Koreaanse (Fout in de vertaling het is niet Koreaanse maar Koranse) woord "Dhimmi".

Het refereert naar de onderworpenen, niet-Islamitische individuen die accepteren dat zij onterende en strenge onderwerpingen moet ondergaan om slavernij of de dood te ontlopen in een Islamitische staat.

De gehele moslimwereld zoals wij het vandaag kennen is een product van een 1300 jaar oude Jihad-tactiek, waarbij een welvarende niet-moslim meerderheidsbeschavingen gereduceerd worden tot een staat van disfunctie en dhimmitude.

De dhimmi's zijn onderdanige schepsels die vernedering en agressie in stilzwijgen moeten toestaan.

Deze afspraak is er een die de Islamtiet zijn haat en gevoel van superieuriteit vergroot, en die door wet wordt ondersteunt.

Eurabia is een nieuwe entiteit.

Het omvangt politieke, religieuze, economische, en mediacomponenten, die in Europa werdt neergezet door enorme, machtige Europese lobbies.
Terwijl Europeanen binnen Eurabia's grenzen leven, buiten een soort van vervreemde aanwezigheid, zijn er maar enkelen die echt bewust van de Arabieren zijn op een dagelijkse basis.

Dit Europese beleid,. geuit in dubieuze bewoordingen, is in elkaar gezet op de hoogste politieke levels en gecoordineerd door de gehele Europese Unie.
Het verspreid een anti-Amerikaanse, anti-semitische Euro-Arabische subcultuur in de vezels van elke sociale, academische, politieke en media- sectors.

Mensen die het er niet mee eens zijn worden geboycot of doodgezwegen.
Soms worden ze ontslagen van hun banen, slachtoffers van een totalitair "correctheid", meestal gearrangeerd in de Academische, politieke en media-sector.

Volgens Bat Ye'or kunnen Frankrijk en de rest van Europa hun beleid ten opzichte van Eurabia niet meer veranderen; "Het is een project die consistent was opgezet, gepland en nagejaagd door immigratiepolitiek, propaganda, Kerkelijke steun, economische samenwerkingen en culturele, mediale en academische overloperij.

Generaties groeiden op binnen dit politieke raamwerk; zijn zijn zo gevormd en geschoold om het te accepteren en erachter te staan."

Bernard Lewis heeft gezegd dat, bij een gewone afspraak onder historici; "De moderne geschiedenis van het midden-oosten begint in het jaar 1798, toen de Franse Revolutie arriveerde in Egypte in de vorm van een klein expeditie-groepje geleid door een jonge generaal genaamd Napoleon Boneparte- die er vocht en er daarna over heersste voor een tijdje met huiverinwekkend gemak."

In een onsuccesvolle poging om de steun van het Egyptische volk te krijgen, deed Napoleon uitspraken waarin hij de Islam de hemel in prees.
"People of Egypt", kondigde hij aan bij zijn entree tot Alexandria in 1798,"Jullie zullen te horen krijgen dat ik ben gekomen om jullie religie kapot te maken; geloof het niet!

Antwoord dat ik ben gekomen om jullie rechten te herstellen, om de ongelovigen te straffen, en dat meer dan de Mamluken, ik respecteer God, zijn profeet, en de Qu'ran."

Volgens een ooggetuige, eindigde Napoleon zijn aankodiging met de zin "God is groot en Mohammed is zijn profeet."

In de oren van Moslims leek dit op de shahada - de verklaring van geloof in alleen Allah en in de profeet Mohammed als zijn laatste boodschapper.
Het voordragen van de shahadah, de eerste van de vijf pilaren van de Islam, is er om iemands overtuiging in de Islam te markeren.

Moslims konden dus concluderen dat Napoleon was overtuigd van de Islam.
In werkelijkheid raakte alleen zijn generaal Jaques Menou in de ban van de Islam.

De Fransen werden later verslagen en gedwongen Egypte te verlaten bij de Engelse admiraal Lord Nelson.

Alhoewel de Franse expeditie naar Egypte slechts drie jaar duurde, demonstreerde het wel dat het Westen nu superieur was aan de Islamitische wereld, dat zij het Arabische hart zo maar konden betreden, en dan nog steeds een deel van het Ottomaanse rijk, naar wens.

Alleen een andere Westerse macht zou hen kunnen dwingen te vertrekken.
De schok van deze realisering resulteerde in de eerste pogingen om de Islam te hervormen gedurende de 19de eeuw.

Een positief resultaat van de Westerse strijd was de toestroming van Franse wetenschappers naar Egypte en de schepping van het moderne Egypte.
Nog belangrijker, het leidde tot de ontdekking van de Rosetta Stone, die later werd gebruikt door de Franse taalkundige Jean-Franqois Champollion om de authentieke Egyptische hieroglieven te decoderen.

De aanvaring tussen Engeland en Frankrijk liet desondanks wel een impact achter op Europa, en zeker in Frankrijk.

De Franse invasie van Algerije in 1830 markeerde een ander hoofdstuk in dit verhaal.

Later heersten de Fransen over Tunesie en Marokko.

Uiteindelijk, na de eerste wereld oorlog kregen de Fransen mandaten van het voormalige Turkse territorium van het Ottomaanse Rijk, wat wij nu kennen als Syrie en Libanon.

Na de tweede wereld oorlog verlieten de Franse troepen de Arabische landen, wat resulteerde in oorlog en de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962.
De langdurige Franse relatie met de Arabieren resulteerde in Frankrijk's opvatting dat zij een speciale band met de Arabieren genoten.
Samen met het Franse leiderschap in het continent Europa, zou dit de basis verschaffen voor een nieuw buitenlands beleid.

President de Gaulle streed voor een Frans en Europese onafhankelijkheid van de twee grootmachten.

In een toespraak zij hei; "Ja, het is Europa, van de Atlantische tot aan Oeral, dit is Europa die zal beslissen over de bestemming van de wereld."
In 1966 trok hij Frankrijk terug van het leiderschap van de militaire NATO, maar bleef wel in de organisatie.

Gevolgd door de zes daagse oorlog in 1967 , zorgde de Gaulle's afkeuring van de Israeliers vanwege hun bezetting van de Westerse oever en de gaza-strook voor een enorme omslag in Frankrijks buitenlandse politiek.
Voorheen vaarde Frankrijk -samen met heel West-Europa- een pro-Israelische koers, zij gingen zelfs met Israel in oorlog tegen Nasser's Egypte.

Vanaf 1967 ging Frankrijk een overwegend pro-Arabische koers.

Er is gezegd dat het Engelse buitenlandse beleid hetzelfde is gebleven sinds de 16de eeuw.

Haar goal was om welk land dan ook te stoppen om over Europa te heersen in die mate dat deze een bedreiging vormt voor Engeland.

Aan de andere kant kan je beargumenteren dat het Franse buitenlandse beleid ook hetzelfde bleef voor meerdere eeuwen; haar missie is het Frans leiderschap over Europa en de Meditteraanse regio om de Anglo-Sakson dominantie te behouden, wat later Anglo-American zou gaan heten.

Dit plaatje werd gecompliceerder door de benoeming van Duitsland in de late 19de eeuw, maar de richtlijnen zijn er tot de dag van vandaag.

Napoleon is de grote held van de Franse PM de Villepin.

Verscheidene prominente Franse leiders maakten in 2005 openlijk het statement dat de voorgestelde EU-grondwet praktisch een vergroot Frankrijk zou zijn.

Minister van justitie Dominique Perben zei;"Wij hebben eindelijk het 'Europe a la francaise' waar wij al zolang op hebben gewacht.

Deze grondwet is gewoon een vergroot Frankrijk.

Het is een Europa geschreven in het Frans."

Vanaf haar bestaan is de Europese integratie al een door Frankrijk geleid bedrijf.

Het feit dat de Franse politieke elite nooit afstand heeft gedaan van het onderhoud van hun leiderschap over Europa was uitvoerig gedemonstreerd tijdens de Irakese oorlog.

President Chiraq zei in 2003 dat Polen, Tsjechie en Hongarije de positie van de VSA ondermijnden "Zei hebben een goede kans om stil te zijn gemist" gevolgd door "Deze landen hebben zich niet erg goed gedragen en hebben , in plaats van zich goed te gedragen, te snel het gevaar opgezocht door zich op een lijn te trekken met de positie van de VSA."

Jean Monnet, een Franse economist die nooit tot een publiekelijke positie is verkozen, is een soort van architect voor Europese integratie.

Monnet was een pragmatist met zeer goede connecties die achter de schermen werkte aan de creatie van een Europese eenheid.
Richard North, uitgever van de blog eu referendum en mede-auteur van "The great deception: can the europian union survive", zegt dat ten minste vanaf de jaren 30 vorige eeuw, Jean Monnet droomde van het bouwen van een VSA in Europa.

Maar wat Monnet echt in gedachten had was een creatie van Europeaanse entiteit met alle atributen van een staat, een "anodyne woordenspeling was expres gekozen met een visie om het moeilijk te maken om het te verzwakken door het gewoon in een ander interregerings-lichaam te laten converteren.
Zo werd het ook gebracht zodat nationale regeringen niet af zouden schrikken door hen voor te houden dat het doel was om over hun soevereniteit heen te komen."

In hun analyse van de geschiedenis van de EU, claimden de auteurs dat de EU niet geboren was door WOII, zoals velen denken.

Het was tenminste een generatie daarvoor al gepland.

De Schuman-verklaring van 9 mei 1950, gepresenteerd als het begin van de vooruitgangen naar een Europese Unie en herinnerd als "Europese dag", bevat ook zinnen die verklaren dat het een "eerste stap in de federatie van Europa" is.

Critici van de EU hebben gezegd dat deze politieke missies normaal gesproken achterwege blijven als naar de verklaring wordt gerefereerd, en de meeste mensen weten ook niet van het bestaan af.

Een federatie is uiteraard een staat en "voor eeuwen nu de kampioenen van de EC/EU integratie blind hebben gezworen dat zij geen kennis hebben van zulke plannen.

De EEG/EC/EU heeft beschikking over meer tekenen van een supranationale staat; vlag, volkslied, parlement, een hooggerechtshof , wetten en een munteenheid."

De starters van de EU "waren er heel voorzichtig in om hun volk alleen de goede tekenen van hun project te laten zien.

Het is gemaakt om doorgevoerd te worden, als een stilstaand proces, zodat geen enkele unieke fase van het project genoeg tegendruk op zou roepen om het te stoppen of te veranderen."

Booker en North noemen de EU "Een slow-motion coup d'etat: de meest spectaculaire coup d'etat in de geschiedenis", gemaakt om verfijnd en voorzichtig het democratische proces op de zijlijn te zetten en oudere naties van Europa te onderdrukken/onder controle te houden zonder het publiekelijk te maken.

De ironie ervan is dat Frankrijk nu in de greep is van de bewegingen waarvoor zijzelf verantwoordelijk is.

De jihad-rellen door moslimimmigranten in Frankrijk in 2005 liet zien dat Eurabia niet langer een zaak van buitenlandse politiek, maar nu ook eentje van binnenlandse politiek was.

Frankrijk zal branden tenzij Frankrijk probeerd het de Arabieren naar de zin te maken en in zal stemmen met hun agenda.

De groei van de Islamitische populatie is explosief.

Volgens sommigen word een op de drie baby's in Frankrijk als moslim geboren.
Honderden moslim-ghetto's volgen de Shariah al, en niet de Franse wet.
Sommigen geloven dat Frankrijk stilzwijgend in een Islamitisch land zal veranderen, waar anderen voorspellen dat er een burgeroorlog uitbreekt in de nabije toekomst.

Misschien is er een poлtisch recht omdat het land wat het groene licht en de leiding gaf aan Eurabia nu gesloopt wordt door haar eigen Frankenstein monster.

Pijnzen over Frankrijk's dilemma's zou hoe dan ook niet helpen.
De dreigende val van Frankrijk is slecht nieuws voor de rest van het Westen.
Wat zal er gebeuren met de Franse financiлle middelen?

En boven alles, wie zal de honderden nucleaire kernkoppen erven?

Zullen deze wapens ook in de handen van Jihad-moslims vallen?

[jpmante]

Ook lezen:

The Eurabia Code, Part I (http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013355.php)

The Eurabia Code, Part 2 (http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013411.php)

The Eurabia Code, Part 3 (http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013517.php)

The Eurabia Code, Part 4 (http://www.jihadwatch.org/dhimmiwatch/archives/013667.php)

Sorry het is allemaal in het Engels, had het graag voor u vertaald, maar de tijd ontbreekt me.

[duhbyl]

Heeft nog iemand geprobeerd dit bij wat u zegt te plaatsen?.
Ik bedoel de aanhouder wint en niet geschoten is altijd mis.
JPmante ik heb niks meer van je poging vernomen.

[jpmante]

Heeft nog iemand geprobeerd dit bij wat u zegt te plaatsen?.
Ik bedoel de aanhouder wint en niet geschoten is altijd mis.
JPmante ik heb niks meer van je poging vernomen.

Aangehouden maar toch mis geschoten, de dhimmies plaatsen het gewoon niet.

[duhbyl]

Grappig, ik zat me Nulstein daarover te Nelen, die had een sootemet officieel bericht gehad dat er niks van waar is.
Grappig, dat je er dan niks over mag plaatsen bij de seiner.
Hey, ik was wel de eerste die de lijn der collaboratie trok, he?eerst wo II en nu de aankomende oorlog.
Met een beetje mazzel verkeren we over 5 jaar in dar el Harb, als het al zolang duurt.

[duhbyl]

Mag je trouwens bij wat u zegt een link plaatsen naar deze site?.
Ik bedoel gewoon naar forum voor de vrijheid?.
Is in ieder geval een beginnetje.
Waarom hoor ik het forum beheer niet over het feit dat er geen link naar Eurabia mag geplaatst worden.Gewoon omdat ik denk dat hun er meer verstand van hebben.Mogen ze zomaar dingen blokkeren, omdat ze binden datr mensen het niet mogen weten?.
Of mag je daar helemaal geen links plaatsen, dat zou kunnen.
Controleren ze trouwens elke ingezonden posting?.

[hirihiri123]

Mag je trouwens bij wat u zegt een link plaatsen naar deze site?.
Ik bedoel gewoon naar forum voor de vrijheid?.
Is in ieder geval een beginnetje.
Waarom hoor ik het forum beheer niet over het feit dat er geen link naar Eurabia mag geplaatst worden.Gewoon omdat ik denk dat hun er meer verstand van hebben.Mogen ze zomaar dingen blokkeren, omdat ze binden datr mensen het niet mogen weten?.
Of mag je daar helemaal geen links plaatsen, dat zou kunnen.
Controleren ze trouwens elke ingezonden posting?.



Ja ze controleren elke ingezonden posting. Censuur !!!

Als je iets instuurt krijg je een email terug om ergens op te klikken, of.................................."Uw bericht wordt NIET geplaatst i.v.m. bv. racistische uitlatingen etc.etc.etc

Trouwens bij Home ook hoor,krijg je ook een bericht terug, dat je als je het geplaatst wilt hebben op een bepaalde link kunt klikken, of je krijgt het zelfde als hierboven vermeld.

Ik ga volgende week vanaf dinsdag 4 september 2007,als ik iets meer tijd heb ff bellen met de Telegraaf, Elsevier en de Stentor of ze dat stuk van Oil for Immigration EN de Resolutie van Straatsburg willen plaatsen,om de mensen maar weer eens te laten zien, hoe wij allen bedonderd en bedrogen zijn door, niet alleen de nederlandse regeringen, mar door alle regeringen in Europa...........


Of het wat oplevert is natuurlijk weer een ander verhaal, maar de aanhouder wint.....................
Dat het "ergens "geplaatst zal worden........................hoop ik.

[duhbyl]

Hiri, je begrijpt het wel, he?Deze duhbyl zit te snotteren achter de beeldbuids en tranen van gevoel biggelen over zijn smoel.
Ongelovelijk dat mensen op een dusdanige manier van bepaalde informatie onthouden worden.
Heb je geprobeert Smalhout te bereiken?.
Trouwens, hoe is het met Pamela Hemelrijk?.
Grappig, nadat de P vd A(llah) voor de verkiezingen in Subway had geadverteerd(groot op de voorpagina)kreeg de dame in eens de schop, niet dat ik daarmee iets wil insinueren(ik weet niet eens wat dat woord betekend),maar ik vind het wel frappant.

[hirihiri123]

Ik heb een brief van Elsevier terug gekregen, wordt door Admin hier geplaatst, vandaag of morgen..............nlvlag nlvlag

Van de prof. heb ik nog geen mail of brief ontvangen, maar wat in het vat zit verzuurt immers niet.........

[admin]

http://img502.imageshack.us/img502/9017/oilforimmigrationvanelsrp9.jpg

[admin]

Ben benieuwd Rini!

[hirihiri123]

Het zinnetje "U hoeft niet bang te zijn dat....................." zegt m.i. genoeg.
Bedankt voor de plaatsing.nlvlag nlvlag nlvlag LV) LV) LV)

[jpmante]

Het zinnetje "U hoeft niet bang te zijn dat....................." zegt m.i. genoeg.
Bedankt voor de plaatsing.nlvlag nlvlag nlvlag LV) LV) LV)

Goed werk Riniproost proost nlvlag nlvlag

[hirihiri123]

Antwoord van Vlaams Belang !!!!!!!!!!!!

--------------------------------------------------------------------------------

Geachte,

Hartelijk dank voor uw bericht en voor de informatie. Normaal gezien werken wij voor onze artikels enkel met onze vaste redactieploeg, maar misschien kan uw bericht wel gebruikt worden als basis voor een artikel.

Met vriendelijke groeten,

Alice De Coster
Vlaams Belang - Redactie E-magazine
----- Original Message -----
From: RSTEGEMAN
To: redactie.e-magazine@vlaamsbelang.org
Sent: Tuesday, October 02, 2007 3:41 PM


Goede middag


Ik zou graag het onderstaande stuk geplaatst willen zien in een Uwer magazines, eventueel kranten, tijdschriften of iets in die trant.

Ik heb het bij de Telegraaf geprobeerd geplaatst te krijgen, maar er heerst daar een hele strenge censuur wat betreft de Moslims.

OIL FOR IMMIGRATION



De toestand van het huidige Nederland met al zijn multiculturelen, asielzoekers die denken dat het hier een Luilekkerland is, hebben wij te danken aan de heer Joop den Uyl die met o.a." Oil For Immigration" , tevens de Resolutie van Straatsburg".



Hij heeft er immers voor gezorgd dat de “gezinshereniging “in gang werd gezet midden jaren zeventig, en Nederland inmiddels een Bananenland is geworden.



De kabinetten volgend op het Kabinet den Uyl hebben daar gretig aan meegedaan.



Het huidige kabinet Balkenende wil ook niet zien, de bekende oogkleppen , dat het zo niet meer verder kan.



Een persoon, Geert Wilders, samen met de VVD wil dit nu aan de kaak stellen door een “parlementaire enquete “af te dwingen, maar of hij daar steun van krijgt is nog maar de vraag
.
=====================================

Ga ook eens kijken op ons forum: www.forum-voor-de-vrijheid.nl





Vriendelijke groet uit nederland:

Mevr.R.Stegeman



Zou het dan toch een keer geplaatst worden??????????banana banana banana banana banana banana
Ik blijf hopen.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[hirihiri123]

En vandaag zaterdag de 6e oktober 2007 had ik gevraagd aan de Stentor om het te plaatsen Oil for Immigration...................dus NIET!!!!!!!!!!!!!!!!!!!:( :( :(

[hirihiri123]

Bij deze kan ik de forummers mededelen dat mijn stukje van OIL FOR IMMIGRATION GEPLAATST is in de Stentor van 10 oktober 2007.........................nlvlag nlvlag nlvlag


Nou maar hopen op een hoop reacties.............banana banana

[admin]

http://img178.imageshack.us/img178/5219/oilforimmigrationstentove5.jpg

[duhbyl]

Summier, maar toch,super Hiri!.
Heeft de Stentor ook een website,waar over dit onderwerp gepraat kan worden.
Als de mensen alleen dit lezen, dan kan hun aandacht verslappen,maar het begin is er.
De Stentor durfde het ten minste aan.
Gossymikke,Hiri die drie pagina`s met lofbetuigingen die moet je er maar bij bedenken hoor.
Ik heb al verteld dat je wat te melden had bij Pim,vergeet Cor trouwens niet.

[duhbyl]

Trouwens,dat nodigd uit om een spreekwoord van me stiefvader uit de kast te pakken;"Een kleine steen kan de loop van de hele rivier veranderen".

[jpmante]

Bij deze kan ik de forummers mededelen dat mijn stukje van OIL FOR IMMIGRATION GEPLAATST is in de Stentor van 10 oktober 2007.........................nlvlag nlvlag nlvlag


Goed gedaan u heeft hiermee een gat in de dam geslagenLV) LV) nlvlag nlvlag

[hirihiri123]

http://www.politicsinfo.net/forum/post-697822.html&highlight=


Op bovengenoemde site is een discussie gaande met betrekking tot OIL FOR IMMIGRATION...................

[hirihiri123]

dit kreeg ik terug van het AD:

Had gevraagd of er iets geplaatst kon worden.Oil for Immigration................................banana banana


Dag mevrouw Stegeman,

Wilt u reageren op het nieuws, dan kunt u een ingezonden brief sturen naar brieven@ad.nl
Uw brief mag niet langer zijn dan 75 tot 100 woorden.
De redactie maakt dagelijks een selectie uit de tientallen brieven en emails die we binnen krijgen.
We kunnen helaas niet berichten of uw brief wordt geplaatst en waarom dat wel of niet gebeurt.

Wij vertrouwen erop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.



Met vriendelijke groet,
Ina Schoorl,
lezersredactie AD Nieuwsmedia

Marten Meesweg 35,
3068AV Rotterdam
Postbus 8983
3009 TC Rotterdam

ook al "censuur ".......................:p :p Je loopt letterlijk en figuurlijk met de kop tegen een muur aan.......................

[hirihiri123]

Dag mevrouwe Stegeman,
Waarover wilt u dan schrijven??





Met vriendelijke groet,
Ina Schoorl,
lezersredactie AD Nieuwsmedia

Marten Meesweg 35,
3068AV Rotterdam
Postbus 8983
3009 TC Rotterdam

T: + 31 (0)10--406 64 13/ 74 67
F: + 31(0)10-406 00 00
E: i.schoorl@ad.nl
I: www.AD.nl

-----Oorspronkelijk bericht-----
Van: RSTEGEMAN [mailto:RSTEG22@HOME.NL]
Verzonden: donderdag 18 oktober 2007 18:48
Aan: Schoorl, Ina
Onderwerp: Re:

[hirihiri123]

Goedemorgen


Ik zou graag een artikel laten plaatsen over Oil For Immigration

In de jaren zeventig is dit in gang gezet door Joop den Uyl. gelijkertijd is de Resolutie van Straatsburg er door "gedrukt", waar notabene GEEN Nederlandse tekst van is, alleen maar in het Frans en in het Engels. ( Bewust gedaan ).

Mijn bedoeling is om de huidige generatie "wakker "te schudden en te laten lezen, en dat zij kunnen weten waarom WIJ in Nederland NU zo moeten leven in ons ooit zo mooie en tolerante NEDERLAND.

Zeg maar gewoon een "discussie "op gang proberen te brengen..



Vriendelijke groet Mevr.R.Stegeman
----- Original Message -----
From: Schoorl, Ina
To: RSTEGEMAN
Sent: Friday, October 19, 2007 1:26 AM
Subject: RE:

[hirihiri123]

aan Spitsnet:

Goedeavond


Ik zou graag een nogal lang artikel willen plaatsen in Uw krant.

Het gaat over Oil for Immigration.



Vriendelijke groet Mevr.R.Stegeman


Nog geen reactie ontvangen !!!!!!!!!

[hirihiri123]

Email terug van het Vrije Volk

--------------------------------------------------------------------------------

Geachte mevrouw Stegeman,

Ik ben bezig met het doornemen van uw artikel. In principe wil ik het in z'n geheel plaatsen.

Groeten,
Clark Kent


----- Original Message ----
From: RSTEGEMAN <RSTEG22@HOME.NL>
To: redactie@hetvrijevolk.com
Sent: Saturday, October 20, 2007 3:52:51 PM
Subject: Oil for Immigration



Goede middag



Geachte Redactie



Ik zou graag onderstaand, best wel een lang verhaal, graag geplaatst zien in Uw krant, opdat veel mensen NIET weten , waarom wij nu zoeveel "gelovigen "in ons midden, hebben mogen verwelkomen

Ik hoop dat U het plaatst.

Vriendelijke groet Mevr.R.Stegeman
Deventer


OIL FOR IMMIGRATION



De toestand van het huidige Nederland met al zijn multiculturelen, asielzoekers die denken dat het hier een Luilekkerland is, hebben wij te danken aan de heer Joop den Uyl die met o.a." Oil For Immigration" , tevens de Resolutie van Straatsburg".



Hij heeft er immers voor gezorgd dat de “gezinshereniging “in gang werd gezet midden jaren zeventig, en Nederland inmiddels een Bananenland is geworden.



De kabinetten volgend op het Kabinet den Uyl hebben daar gretig aan meegedaan.



Het huidige kabinet Balkenende wil ook niet zien, de bekende oogkleppen , dat het zo niet meer verder kan.



Een persoon, Geert Wilders, samen met de VVD wil dit nu aan de kaak stellen door een “parlementaire enquete “af te dwingen, maar of hij daar steun van krijgt is nog maar de vraag
.

Misschien is het mogelijk onderstaand artikel een keer te plaatsen in Uw krant, zodat de mensen weten hoe het allemaal is verlopen, want DAT weten de meesten onder ons niet.



Mevr.R.Stegeman

Deventer







In een intervieuw met de Israelische krant Haaretz, legde Bat Ye'or uit hoe de Franse president Charles De Gaulle, teleurgesteld door het verlies van de Franse kolonieeen in Afrika en het midden-oosten evenals met De dalende Franse invloed in de internationale arena, in 1960 besliste om een strategische alliantie met de Arabische -moslim- wereld te maken, die zou kunnen concurreren met de dominantie van de Sovjet Unie en de VSA.

"Dit wordt een totale transformatie van Europa, wat het resultaat is van een internationaal beleid" alsdus Bat Ye'or.



"Wij zijn nou aan het afstevenen op een totale verandering in Europa, wat meer en meer zal Islamiseren en wat de politieke satteliet van de Arabisch-Islamitische wereld zal worden.



De Europese leiders hebben beslist tot een alliantie met de Arabische wereld, doordat zij de Arabische aanpak tot Israel en de VSA hebben gerespecteerd.

Dit is niet alleen met respect voor buitenlandse politiek, maar ook voor zaken waarbij de Europese maatschappij van binnenuit wordt betrokken, zoals immigratie, integratie van de immigranten en het idee dat de Islam een deel van Europa is."



"Europa gaat gebukt onder een constante terreurdreiging.



Terreur is een manier om druk te leggen op de Europese landen om zich constant over te geven aan de Arabische eisen.



Zei eisen, bijvoorbeeld, dat Europa altijd voor de Palestijnen en tegen de Israeliers spreekt."



Dus het Eurabische project werdt een vergrote visie van de anti-Amerikaanse Gaullist politiek, afhangend van de formatie van een Euro-Arabische entiteit die vijandig is naar Amerikaanse invloeden.



Het verschafte Europese ambities om belangrijke gebieden van invloed in de voormalige Europese kolonieen te behouden.



Terwijl het openen van enorme markten voor Europese producten in de Arabische wereld, al zeker in olie-producerende landen, om de voorraden van petroleum en natuurlijk gas in Europa te kunnen waarborgen.



Als toevoeging zou het van de Mediterranean een Euro-Arabische binnenlandse zee maken door moslimimmigratie te bevorderen en de multicultuur te promoten met een sterke, Islamitische aanwezigheid in Europa.



Het gebruik van de term "Eurabia" was als eerste in het midden van de jaren '70 geintroduceert, toen de titel van een journaal, bewerkt door de president van de associatie van Frans-Arabische Solidariteit, Lucien Bitterlein, en gepubliceerd door de Groupe d’Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva), France-Pays Arabes (Paris), en de Middle East International (London).



Hun artikelen riepen op tot gewone Euro-Arabische posities op iedere hoogte.

Deze concrete verzoeken waren niet de dromen van geisoleerde theoristen; in plaats daarvan zetten zij concrete politieke beslissingen voorts, samengesteld in overeenstemming met, en geactualiseerd door Europese staatsleiders en Europese parlementariers.



Gedurende een persconferentie op 27 november 1967, verklaarde de Gaulle openlijk dat de Franse samenwerking met de Arabische wereld "de fundamentele basis van onze buitenlandse politiek" was.



Tegen januari 1969, op de tweede internationale conferentie in steun voor het Arabische volk, gehouden in Cairo, in haar resolutie 15, besliste "Om speciale parlementaire groepen te vormen, waar zij niet bestonden, en om het parlementarische platform steun van het Arabische volk en het Palestijnse verzet."



Vijf jaar later in Parijs, Juli '74, was de parlementaire associatie voor de Euro-Arabische samenwerking gecreeerd, onder de Euro-Arabische dialoog.



Bat Ye'or heeft deze gedeelde Euro-Arabische politieke agenda blootgelegd.

De eerste stap was de constructie van een gewoon buitenlands beleid.

Frankrijk was de drijfveer in deze eenwording, welke al was uitgestippels door de Gaulle's binnenste cirkel en Arabische politici.



De Arabische staten eisten van Europa de toegang tot westerse wetenschap en technologie, Europese politieke onafhankelijkheid van de VSA, Europese druk op VSA om zich te richten op Arabische politiek en de demonisering van Israel als een gevaar voor de wereldvrede, evenals maatregelen die de arabische immigratie ten goede komen en de lancering van een Arabische cultuur in Europa.



Deze samenwerking zou ook erkenning van de Palestijnen als een onafhankelijk volk en de PLO en haar leider Arafat als vertegenwoordiging.



Tot 1973 waren zij alleen bekend als Arabische vluchtelingen, zelfs door andere arabieren. Het concept van een palestijnse zaak bestond simpelweg niet.



Gedurende de oliecrisis in 1973 kondigden de Arabische leden van Organisation of Petroleum Exporting Countries aan dat door de goedlopende Yom Kippur War tussen Israel en haar buren Syrie en Egypte, OPEC niet langer petroleum naar westerse naties die Israel steunen zouden verschepen.

De plotselingen verhoging van olieprijzen hadden effect.



Het creeerde niet alleen een sterke doorstroom van petrodollars naar landen als Saoudi-Arabie, wat de Saoudi's toeliet een wereldwijde Islamitische herleving te financieren, maar het had ook een impact op het westen, speciaal in Europa.



Hoe dan ook, Arabische leiders moesten hun olie kwijt.



Hun volk is erg afhankelijk van Europese economische en technologische hulp.

De Amerikanen maakten dit punt gedurende het olie-embargo van 1973.

Alhoewel de oliefactor zeker hielp de Euro-Arabische dialoog op te zetten was dit volgens Bat Ye'or een schijn om een beleid stil te houden wat in Frankrijk speelde voor de crisis.



Dat beleid, gemaakt in de jaren '60, had sterke antecedenten in de Franse negentiende eeuwse droom om een Arabisch rijk te leiden.



De politieke agenda was versterkt door de opzettelijke culturele transformatie van Europa.



Euro-Arabische dialoog vergaderingen in Venica ('77) en Hamburg ('83) bevatten aanbevelingen die succesvol waren doorgevoerd.



Deze aanbevelingen werden vergezeld door een opzettelijke doorstroom van Moslim-immigranten naar Europa in enorme getalen.



De aanbevelingen waren als volgt;



1. Coordinatie van de moeite gemaakt door Arabische landen om de Arabische taal en cultuur in Europa te verspreiden.

2. Het bouwen van Euro-Arab culturele centra's in de Europese hoofsteden.

3. De behoefte om Europese instituten en universiteiten te bevoorraden met Arabische leraren, gespecialiceerd in het geven van Arabisch aan Europeanen.

4. De samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om een positief plaatje van de Arabisch-Islamitische beschaving en eigentijdse Arabische zaken aan het geschoold publiek in Europa te kunnen voorschotelen.



Deze afspraken konden niet in geschreven documenten worden voortgezet omdat deze politiek gezien zeer gevoelig ligt, en omdat ze van fundamentele ondemocratische natuur zijn.



De Europese leiders kozen voorzichtig ervoor om hun ideeen een dialoog te noemen.



Alle bijeenkomsten, commiteeen en werkgroepen bevatten afgevaardigden van de Europese gemeenschap en de Europese kabinetsraad samen met leden van Arabische landen and de Arabische Liga.



Procedures en beslissingen werden gemaakt in besloten sessies, er zijn nimmer officiele gesprekken opgenomen.



De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een poltiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om de perfecte cohesie tussen Europesen en Arabieren te waarborgen.



De structuur was opgezet op conferenties in Kopenhagen (15-12-73) en Parijs (31-07-74).



De voornaamste agent van dit beleid is de Europese Parlementaire "association" van Euro-Arabische samenwerking, opgezet in '74.

De andere voornaamste organen van de dialoog zijn de MEDEA instituut en het Europese instituut voor Research op mediterranen en de Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de goedkeuring van de Europese Commissie.



In een intervieuw met Jamie Glazov van Frontpage Magazine, legde Ye'or uit hoe "in binnelandse politiek, de EAD een nauwe samenwerking tussen Arabische en Europese media, televisie, radio, journalisten, drukkerijen, academica, culturele centra's, schoolboeken, studenten- en jeugdclubs en toerisme vestigde.



Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit beleid.

Eurabia is daarom een erg sterk netwerk van organisaties - een veelomvattende symbiose met samenwerking en partnerschap op politiek, economisch, demografisch en cultureel vlak"



Eurabia's drijvende kracht, the Parlementaire organisatie voor Euro-Arabische samenwerking, was in Parijs in '74 gecreeerd.



Het heeft nu meer dan 600 leden - van alle grote Europese partijen- actief in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europese parlement.

Frankrijk blijkt de sleutelfiguur in dit samenwerkingsverband te zijn.



Een wijdverbreed beleid werd uitgetekend.



Het bevatte een symbiose van Europa met de Islamitische landen die Europa zouden begiftigen - en in het bijzonder Frankrijk, het projects grootste voorsteller- met een gewicht en een aanzien om aan de VSA te kunnen evenaren.



Dit beleid was vrij discreet opgezet, en ver buiten officiele bijeenkomsten, door het gebruik van onschuldig-ogende naam van de Euro-Arabische dialoog.

De organisatie functioneerde onder de vleugels van Europese regeringsministers, werkende in besloten samenwerking met hun Arabische collega's, en met de afgevaardigden van de Europese Commissie en de Arabische Liga.



De missie was het creeeren van een Arabische entiteit, die vrijecirculatie van mens en goederen moest waarborgen.



Op het culturele front begonnen er complete herschrijvingen van de geschiedenis, wat als eerste gebeurde in de jaren 70 op Europese universiteiten.



Dit proces was goedgekeurd bij de parlementaire vergadering van de raad van Europa op september 1991, op de bijeenkomst opgedragen aan "De contributie van de Islamitische beschaving aan de Europese cultuur".

Het is bevestigd door de Franse president Chirac op 8 april 1996 in Cairo, en versterkt door Romano Prodi, president van de krachtige Europese Commissie, en later werdt hij minister-president, door de creatie van een grondlegging van de dialoog van culturen en beschavingen.



Deze grondlegging was er om alles gezegd en geschreven over de Islam in Europa te controleren.



De afgelopen drie decennia hebben de EEC en de EU's politieke en culturele organisaties een Islamitische fantasie beschaving en geschiedenis uitgevonden.



De historische vaststelling van schendingen van mensenrechten voor alle niet-moslims en vrouwen onder de Islamitische wet Shariah worden genegeerd of verworpen.



In deze wereldvisie komen de enige gevaren van de VSA en Israel.

De ontwerpers van Eurabia hebben een succesvolle propaganda-campagne in elkaar gezet tegen deze twee landen in de Europese media.



De fabrikace was gemakkelijker gemaakt door bestaande gevoelens van anti-semitisme en anti-Amerikaanisme in delen van Europa, doch hebben beide sentimenten groots opgeschroefd bij Eurabianen en hun collaborateurs.



Op 31 Januari, 2001, met de recruteringen van Palestijnse Jihad-terroristen, verklaarde Europse minister van buitenlandse zaken Chris Patten naar het Europese Parlement dat Europa's buitenlandse beleid speciale aandacht aan de zuiderlijke flank zou moeten geven ( de Islamitische landen, in EU-jargon), toevoegende dat hij verrukt was door de algemene afspraak om een betere visie te geven op het Mediteriaans partnerschap.



Bat Ye'or denkt dat "Onze politici perfect geinformeerd zijn over de Islamitische geschiedenis en actueel beleid door hun ambassades, agenten en specialisten.



Er is geen onschuld bij, maar enorme inflexibiliteit in corruptie, cynisme en de perversing van waarden."



In de inleiding van haar boek verklaard ze dat "Dit boek Europa's evolutie van een Joods-Christelijke beschaving , met belangrijke informatie over wereldse elementen.



Joods-Christelijke beschaving die onderdanig is aan de ideologie van Jihad en Islamitische krachten."



De nieuwe Europese beschaving in de maak kan ook wel een "beschaving van het dhimmitude" worden genoemd.



Het woord dhimmitude komt van het Koreaanse (Fout in de vertaling het is niet Koreaanse maar Koranse) woord "Dhimmi".



Het refereert naar de onderworpenen, niet-Islamitische individuen die accepteren dat zij onterende en strenge onderwerpingen moet ondergaan om slavernij of de dood te ontlopen in een Islamitische staat.



De gehele moslimwereld zoals wij het vandaag kennen is een product van een 1300 jaar oude Jihad-tactiek, waarbij een welvarende niet-moslim meerderheidsbeschavingen gereduceerd worden tot een staat van disfunctie en dhimmitude.



De dhimmi's zijn onderdanige schepsels die vernedering en agressie in stilzwijgen moeten toestaan.



Deze afspraak is er een die de Islamtiet zijn haat en gevoel van superieuriteit vergroot, en die door wet wordt ondersteunt.



Eurabia is een nieuwe entiteit.



Het omvangt politieke, religieuze, economische, en mediacomponenten, die in Europa werdt neergezet door enorme, machtige Europese lobbies.

Terwijl Europeanen binnen Eurabia's grenzen leven, buiten een soort van vervreemde aanwezigheid, zijn er maar enkelen die echt bewust van de Arabieren zijn op een dagelijkse basis.



Dit Europese beleid,. geuit in dubieuze bewoordingen, is in elkaar gezet op de hoogste politieke levels en gecoordineerd door de gehele Europese Unie.

Het verspreid een anti-Amerikaanse, anti-semitische Euro-Arabische subcultuur in de vezels van elke sociale, academische, politieke en media- sectors.



Mensen die het er niet mee eens zijn worden geboycot of doodgezwegen.

Soms worden ze ontslagen van hun banen, slachtoffers van een totalitair "correctheid", meestal gearrangeerd in de Academische, politieke en media-sector.



Volgens Bat Ye'or kunnen Frankrijk en de rest van Europa hun beleid ten opzichte van Eurabia niet meer veranderen; "Het is een project die consistent was opgezet, gepland en nagejaagd door immigratiepolitiek, propaganda, Kerkelijke steun, economische samenwerkingen en culturele, mediale en academische overloperij.



Generaties groeiden op binnen dit politieke raamwerk; zijn zijn zo gevormd en geschoold om het te accepteren en erachter te staan."



Bernard Lewis heeft gezegd dat, bij een gewone afspraak onder historici; "De moderne geschiedenis van het midden-oosten begint in het jaar 1798, toen de Franse Revolutie arriveerde in Egypte in de vorm van een klein expeditie-groepje geleid door een jonge generaal genaamd Napoleon Boneparte- die er vocht en er daarna over heersste voor een tijdje met huiverinwekkend gemak."



In een onsuccesvolle poging om de steun van het Egyptische volk te krijgen, deed Napoleon uitspraken waarin hij de Islam de hemel in prees.

"People of Egypt", kondigde hij aan bij zijn entree tot Alexandria in 1798,"Jullie zullen te horen krijgen dat ik ben gekomen om jullie religie kapot te maken; geloof het niet!



Antwoord dat ik ben gekomen om jullie rechten te herstellen, om de ongelovigen te straffen, en dat meer dan de Mamluken, ik respecteer God, zijn profeet, en de Qu'ran."



Volgens een ooggetuige, eindigde Napoleon zijn aankodiging met de zin "God is groot en Mohammed is zijn profeet."



In de oren van Moslims leek dit op de shahada - de verklaring van geloof in alleen Allah en in de profeet Mohammed als zijn laatste boodschapper.

Het voordragen van de shahadah, de eerste van de vijf pilaren van de Islam, is er om iemands overtuiging in de Islam te markeren.



Moslims konden dus concluderen dat Napoleon was overtuigd van de Islam.

In werkelijkheid raakte alleen zijn generaal Jaques Menou in de ban van de Islam.



De Fransen werden later verslagen en gedwongen Egypte te verlaten bij de Engelse admiraal Lord Nelson.



Alhoewel de Franse expeditie naar Egypte slechts drie jaar duurde, demonstreerde het wel dat het Westen nu superieur was aan de Islamitische wereld, dat zij het Arabische hart zo maar konden betreden, en dan nog steeds een deel van het Ottomaanse rijk, naar wens.



Alleen een andere Westerse macht zou hen kunnen dwingen te vertrekken.

De schok van deze realisering resulteerde in de eerste pogingen om de Islam te hervormen gedurende de 19de eeuw.



Een positief resultaat van de Westerse strijd was de toestroming van Franse wetenschappers naar Egypte en de schepping van het moderne Egypte.

Nog belangrijker, het leidde tot de ontdekking van de Rosetta Stone, die later werd gebruikt door de Franse taalkundige Jean-Franqois Champollion om de authentieke Egyptische hieroglieven te decoderen.



De aanvaring tussen Engeland en Frankrijk liet desondanks wel een impact achter op Europa, en zeker in Frankrijk.



De Franse invasie van Algerije in 1830 markeerde een ander hoofdstuk in dit verhaal.



Later heersten de Fransen over Tunesie en Marokko.



Uiteindelijk, na de eerste wereld oorlog kregen de Fransen mandaten van het voormalige Turkse territorium van het Ottomaanse Rijk, wat wij nu kennen als Syrie en Libanon.



Na de tweede wereld oorlog verlieten de Franse troepen de Arabische landen, wat resulteerde in oorlog en de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962.

De langdurige Franse relatie met de Arabieren resulteerde in Frankrijk's opvatting dat zij een speciale band met de Arabieren genoten.

Samen met het Franse leiderschap in het continent Europa, zou dit de basis verschaffen voor een nieuw buitenlands beleid.



President de Gaulle streed voor een Frans en Europese onafhankelijkheid van de twee grootmachten.



In een toespraak zij hei; "Ja, het is Europa, van de Atlantische tot aan Oeral, dit is Europa die zal beslissen over de bestemming van de wereld."

In 1966 trok hij Frankrijk terug van het leiderschap van de militaire NATO, maar bleef wel in de organisatie.



Gevolgd door de zes daagse oorlog in 1967 , zorgde de Gaulle's afkeuring van de Israeliers vanwege hun bezetting van de Westerse oever en de gaza-strook voor een enorme omslag in Frankrijks buitenlandse politiek.

Voorheen vaarde Frankrijk -samen met heel West-Europa- een pro-Israelische koers, zij gingen zelfs met Israel in oorlog tegen Nasser's Egypte.



Vanaf 1967 ging Frankrijk een overwegend pro-Arabische koers.



Er is gezegd dat het Engelse buitenlandse beleid hetzelfde is gebleven sinds de 16de eeuw.



Haar goal was om welk land dan ook te stoppen om over Europa te heersen in die mate dat deze een bedreiging vormt voor Engeland.



Aan de andere kant kan je beargumenteren dat het Franse buitenlandse beleid ook hetzelfde bleef voor meerdere eeuwen; haar missie is het Frans leiderschap over Europa en de Meditteraanse regio om de Anglo-Sakson dominantie te behouden, wat later Anglo-American zou gaan heten.



Dit plaatje werd gecompliceerder door de benoeming van Duitsland in de late 19de eeuw, maar de richtlijnen zijn er tot de dag van vandaag.



Napoleon is de grote held van de Franse PM de Villepin.



Verscheidene prominente Franse leiders maakten in 2005 openlijk het statement dat de voorgestelde EU-grondwet praktisch een vergroot Frankrijk zou zijn.



Minister van justitie Dominique Perben zei;"Wij hebben eindelijk het 'Europe a la francaise' waar wij al zolang op hebben gewacht.



Deze grondwet is gewoon een vergroot Frankrijk.



Het is een Europa geschreven in het Frans."



Vanaf haar bestaan is de Europese integratie al een door Frankrijk geleid bedrijf.



Het feit dat de Franse politieke elite nooit afstand heeft gedaan van het onderhoud van hun leiderschap over Europa was uitvoerig gedemonstreerd tijdens de Irakese oorlog.



President Chiraq zei in 2003 dat Polen, Tsjechie en Hongarije de positie van de VSA ondermijnden "Zei hebben een goede kans om stil te zijn gemist" gevolgd door "Deze landen hebben zich niet erg goed gedragen en hebben , in plaats van zich goed te gedragen, te snel het gevaar opgezocht door zich op een lijn te trekken met de positie van de VSA."



Jean Monnet, een Franse economist die nooit tot een publiekelijke positie is verkozen, is een soort van architect voor Europese integratie.



Monnet was een pragmatist met zeer goede connecties die achter de schermen werkte aan de creatie van een Europese eenheid.

Richard North, uitgever van de blog eu referendum en mede-auteur van "The great deception: can the europian union survive", zegt dat ten minste vanaf de jaren 30 vorige eeuw, Jean Monnet droomde van het bouwen van een VSA in Europa.



Maar wat Monnet echt in gedachten had was een creatie van Europeaanse entiteit met alle atributen van een staat, een "anodyne woordenspeling was expres gekozen met een visie om het moeilijk te maken om het te verzwakken door het gewoon in een ander interregerings-lichaam te laten converteren.

Zo werd het ook gebracht zodat nationale regeringen niet af zouden schrikken door hen voor te houden dat het doel was om over hun soevereniteit heen te komen."



In hun analyse van de geschiedenis van de EU, claimden de auteurs dat de EU niet geboren was door WOII, zoals velen denken.



Het was tenminste een generatie daarvoor al gepland.



De Schuman-verklaring van 9 mei 1950, gepresenteerd als het begin van de vooruitgangen naar een Europese Unie en herinnerd als "Europese dag", bevat ook zinnen die verklaren dat het een "eerste stap in de federatie van Europa" is.



Critici van de EU hebben gezegd dat deze politieke missies normaal gesproken achterwege blijven als naar de verklaring wordt gerefereerd, en de meeste mensen weten ook niet van het bestaan af.



Een federatie is uiteraard een staat en "voor eeuwen nu de kampioenen van de EC/EU integratie blind hebben gezworen dat zij geen kennis hebben van zulke plannen.



De EEG/EC/EU heeft beschikking over meer tekenen van een supranationale staat; vlag, volkslied, parlement, een hooggerechtshof , wetten en een munteenheid."



De starters van de EU "waren er heel voorzichtig in om hun volk alleen de goede tekenen van hun project te laten zien.



Het is gemaakt om doorgevoerd te worden, als een stilstaand proces, zodat geen enkele unieke fase van het project genoeg tegendruk op zou roepen om het te stoppen of te veranderen."



Booker en North noemen de EU "Een slow-motion coup d'etat: de meest spectaculaire coup d'etat in de geschiedenis", gemaakt om verfijnd en voorzichtig het democratische proces op de zijlijn te zetten en oudere naties van Europa te onderdrukken/onder controle te houden zonder het publiekelijk te maken.



De ironie ervan is dat Frankrijk nu in de greep is van de bewegingen waarvoor zijzelf verantwoordelijk is.



De jihad-rellen door moslimimmigranten in Frankrijk in 2005 liet zien dat Eurabia niet langer een zaak van buitenlandse politiek, maar nu ook eentje van binnenlandse politiek was.



Frankrijk zal branden tenzij Frankrijk probeerd het de Arabieren naar de zin te maken en in zal stemmen met hun agenda.



De groei van de Islamitische populatie is explosief.



Volgens sommigen word een op de drie baby's in Frankrijk als moslim geboren.

Honderden moslim-ghetto's volgen de Shariah al, en niet de Franse wet.

Sommigen geloven dat Frankrijk stilzwijgend in een Islamitisch land zal veranderen, waar anderen voorspellen dat er een burgeroorlog uitbreekt in de nabije toekomst.



Misschien is er een poлtisch recht omdat het land wat het groene licht en de leiding gaf aan Eurabia nu gesloopt wordt door haar eigen Frankenstein monster.



Pijnzen over Frankrijk's dilemma's zou hoe dan ook niet helpen.

De dreigende val van Frankrijk is slecht nieuws voor de rest van het Westen.

Wat zal er gebeuren met de Franse financiлle middelen?



En boven alles, wie zal de honderden nucleaire kernkoppen erven?



Zullen deze wapens ook in de handen van Jihad-moslims vallen ?







Mocht bovenstaande toch te veel zijn, zou U dan het eerste deel hiervan willen plaatsen OIL For Immigration ?














































__________________________________________________
Zou het dan nu eindelijk geplaatst worden ?????????

[hirihiri123]

en van Spitsnet kreeg ik deze mail terug

Beste mevrouw Stegerman,

Sp!ts plaatst geen ingezonden artikelen van lezers. Wel hebben wij dagelijks een ingezonden brievenpagina, waar u uw stuk naar toe zou kunnen zenden. Brieven langer dan 150 woorden, worden doorgaans in verband met de beperkte ruimte niet geplaatst of drastisch ingekort.

Ik hoop zo uw vraag beantwoord te hebben.

Met vriendelijke groet,

Lotte Vlaar
Reply2All, Sp!ts


Heb dus de `verkorte `versie naar Spits Net gestuurd...........weet iemand wat voor krant dat is, links ,rechts of neutraal..............

[hirihiri123]

---------- Forwarded message ----------
From: Aranka Muscal <aranka.muscal@gmail.com>
Date: Oct 21, 2007 6:37 AM
Subject: wie kan dit vertalen?
To: redactie@hetvrijevolk.com


Zeer geachte organisatie,

Wie kan het stukje "OIL FOR IMMIGRATION" in hongaars vertalen?
Ik wil dit in Hongarije verspreiden.
Met v.g.
Aranka


Kreeg ik in mijn meelboks banana banana banana

Zelfs in Hongarije hebben ze er belangstelling voor................banana banana banana banana banana banana

[hirihiri123]

Hallo mevr.Stegeman,

Ik vrees van wel, zelfs ook artsen.
Historische oude ziekenhuizen worden failliet verklaard en worden verkocht aan rijke olie landen.
DUS?

m.v.g.
Aranka


Het is in Hongarije het zelfde als bij ons................"rijke olielanden ".........

[hirihiri123]

Hallo mevr Stegeman,

Dit is zijn e-mail adres Vilmos@soti.ca

Hij wilt graag contact met mensen die ook hetzelfde doen: de waarheid publiceren.
Hij werkt nonprofit zonder sponsors. Hij vertaalt alles van andere talen in het Hongaars om de Hongaars publiek op de hoogte te houden.
Graag wil ik dat jullie ook met hem in contact komen, hij is breed georiënteerd en zeer behulpzaam.

Met v.g.
aranka

[AlexZello]

What do you think of Obadiah Shoher's views on the Middle East conflict? One can argue, of course, that Shoher is ultra-right, but his followers are far from being a marginal group. Also, he rejects Jewish moralistic reasoning - that's alone is highly unusual for the Israeli right. And he is very influential here in Israel. So what do you think? uh, here's the site in question: Middle East conflict (http://samsonblinded.org/blog)