admin
13 februari 2007, 19:54
Assen - Voor de beestachtige verkrachting van een 17-jarig meisje uit Assen, vorig jaar september in een steegje achter haar ouderlijk huis, is dinsdag voor de Asser rechtbank drie jaar celstraf en TBS met voorwaarden geeist tegen Assenaar F.R.L.L. (23). Als het aan de officier van justitie ligt, betaalt L. het meisje ruim 2200 euro schadevergoeding.
Het slachtoffer vocht voor haar leven toen ze door L. op de grond werd gegooid. Hij scheurde haar kleren van haar lijf en verkrachtte haar meerdere keren. Ze kon niet loskomen en begon te gillen, maar L. duwde zijn hand voor haar mond. "Je moet je bek houden, anders breek ik je nek", zei hij. En: "Werk nou maar mee, anders duurt het alleen maar langer."
Meerdere buurtbewoners hebben het in doodsangst verkerende meisje in de vroege ochtend van 3 september gehoord. Ook haar moeder, zo bleek tijdens de zitting, werd wakker van het geluid, maar kon het niet direct thuisbrengen. Toen ze doorhad dat er een mens in nood was, was het kwaad al geschied. De ouders schoten hun dochter te hulp, waarna L. nog op de vuist ging met de vader.
Na het incident voelde het meisje zich lange tijd 'vies' en kon 's nachts niet slapen. Ze dreigde verslaafd te raken aan slaappillen. Verder kon ze niet meer thuis wonen, omdat haar slaapkamer uitkeek op de plek waar het was gebeurd. "Ik houd iedereen op afstand, ook mijn ouders", schreef ze in haar slachtofferverklaring. Ze is in behandeling, maar ook dat valt haar erg zwaar.
L. zei dat hij die nacht stijf van de drugs stond: "Zoveel cocaïne had ik nog nooit in één keer gebruikt." Hij werd naar eigen zeggen 'geil' van de drugs en toen hij vroeg of hij het meisje naar huis mocht brengen, stond voor hem al vast dat hij seks met haar zou hebben. Hij hoorde kort daarna haar gegil en zag hoe ze zich verzette, maar had er geen aandacht voor: "Ik wilde seks."
Volgens de officier van justitie is L. te gevaarlijk om na het uitzitten van zijn straf zonder behandeling de maatschappij in te sturen. Het liefst wilde ze een zo hoog mogelijke celstraf eisen, maar omdat L. ook verplicht moet worden behandeld, hield ze het bij drie jaar. "Deze zaak maakt wél duidelijk waarom er maximaal twaalf jaar staat op verkrachting", aldus de aanklaagster.
De advocaat van L. pleitte voor een zo kort mogelijke gevangenisstraf, opdat zo snel mogelijk met de behandeling kan worden begonnen: "Een langdurige celstraf is bepaald geen goede voedingsbodem voor een geslaagde behandeling."
Uitspraak 27 februari.
Het slachtoffer vocht voor haar leven toen ze door L. op de grond werd gegooid. Hij scheurde haar kleren van haar lijf en verkrachtte haar meerdere keren. Ze kon niet loskomen en begon te gillen, maar L. duwde zijn hand voor haar mond. "Je moet je bek houden, anders breek ik je nek", zei hij. En: "Werk nou maar mee, anders duurt het alleen maar langer."
Meerdere buurtbewoners hebben het in doodsangst verkerende meisje in de vroege ochtend van 3 september gehoord. Ook haar moeder, zo bleek tijdens de zitting, werd wakker van het geluid, maar kon het niet direct thuisbrengen. Toen ze doorhad dat er een mens in nood was, was het kwaad al geschied. De ouders schoten hun dochter te hulp, waarna L. nog op de vuist ging met de vader.
Na het incident voelde het meisje zich lange tijd 'vies' en kon 's nachts niet slapen. Ze dreigde verslaafd te raken aan slaappillen. Verder kon ze niet meer thuis wonen, omdat haar slaapkamer uitkeek op de plek waar het was gebeurd. "Ik houd iedereen op afstand, ook mijn ouders", schreef ze in haar slachtofferverklaring. Ze is in behandeling, maar ook dat valt haar erg zwaar.
L. zei dat hij die nacht stijf van de drugs stond: "Zoveel cocaïne had ik nog nooit in één keer gebruikt." Hij werd naar eigen zeggen 'geil' van de drugs en toen hij vroeg of hij het meisje naar huis mocht brengen, stond voor hem al vast dat hij seks met haar zou hebben. Hij hoorde kort daarna haar gegil en zag hoe ze zich verzette, maar had er geen aandacht voor: "Ik wilde seks."
Volgens de officier van justitie is L. te gevaarlijk om na het uitzitten van zijn straf zonder behandeling de maatschappij in te sturen. Het liefst wilde ze een zo hoog mogelijke celstraf eisen, maar omdat L. ook verplicht moet worden behandeld, hield ze het bij drie jaar. "Deze zaak maakt wél duidelijk waarom er maximaal twaalf jaar staat op verkrachting", aldus de aanklaagster.
De advocaat van L. pleitte voor een zo kort mogelijke gevangenisstraf, opdat zo snel mogelijk met de behandeling kan worden begonnen: "Een langdurige celstraf is bepaald geen goede voedingsbodem voor een geslaagde behandeling."
Uitspraak 27 februari.