Oil for immigration(R. Stegeman )

[Johnnie]

http://www.hetvrijevolk.com/files/beeld/eurabia.jpg

R. Stegeman 20 oktober 2007



Waarom hebben wij zoveel 'gelovigen' in ons midden mogen verwelkomen?


In een intervieuw met de Israelische krant Haaretz, legde Bat Ye'or uit hoe de Franse president Charles De Gaulle, teleurgesteld door het verlies van de Franse kolonieën in Afrika en het Midden-Oosten evenals de dalende Franse invloed in de internationale arena, in 1960 besliste om een strategische alliantie met de Arabische moslimwereld aan te gaan die zou kunnen concurreren met de dominantie van de Sovjet-Unie en de VSA.
"Dit wordt een totale transformatie van Europa, wat het resultaat is van een internationaal beleid" alsdus Bat Ye'or.

"Wij zijn nou aan het afstevenen op een totale verandering in Europa, dat meer en meer zal islamiseren en de politieke satelliet van de Arabisch-islamitische wereld zal worden.

De Europese leiders hebben beslist tot een alliantie met de Arabische wereld, doordat zij de Arabische aanpak van Israël en de VSA hebben gerespecteerd.
Dit geldt niet alleen voor buitenlandse politiek, maar ook voor zaken waarbij de Europese maatschappij van binnenuit wordt betrokken, zoals immigratie, integratie van de immigranten en het idee dat de islam een deel van Europa is."

"Europa gaat gebukt onder een constante terreurdreiging.

Terreur is een manier om druk te leggen op de Europese landen om zich constant over te geven aan de Arabische eisen.

Zei eisen, bijvoorbeeld, dat Europa altijd voor de Palestijnen en tegen de Israeliërs spreekt."

Dus het Eurabische project werd een vergrote visie van de anti-Amerikaanse gaullistische politiek, afhangend van de formatie van een Euro-Arabische entiteit die vijandig is naar Amerikaanse invloeden.

Het verschafte Europese ambities om belangrijke invloedsferen in de voormalige Europese kolonieën te behouden.

Tevens werden enorme markten voor Europese producten in de Arabische wereld geopend, zeker in olieproducerende landen, om de voorraden van petroleum en aardgas voor Europa te kunnen waarborgen.

Als toevoeging zou het van de Middellandse Zee een Euro-Arabische binnenlandse zee maken door moslimimmigratie te bevorderen en de multicultuur te promoten met een sterke, islamitische aanwezigheid in Europa.

Het gebruik van de term "Eurabia" was als eerste in het midden van de jaren '70 geintroduceerd, toen de titel van een journaal, bewerkt door de president van de associatie van Frans-Arabische Solidariteit, Lucien Bitterlein, en gepubliceerd door de Groupe d’Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva), France-Pays Arabes (Paris), en de Middle East International (London).

Hun artikelen riepen op tot gewone Euro-Arabische posities op iedere hoogte.
Deze concrete verzoeken waren niet de dromen van geïsoleerde theoristen; in plaats daarvan zetten zij concrete politieke beslissingen voort, samengesteld in overeenstemming met, en geactualiseerd door Europese staatsleiders en Europese parlementariers.

Gedurende een persconferentie op 27 november 1967, verklaarde de Gaulle openlijk dat de Franse samenwerking met de Arabische wereld "de fundamentele basis van onze buitenlandse politiek" was.

Tegen januari 1969, op de tweede internationale conferentie in steun voor het Arabische volk, gehouden in Caïro, in haar resolutie 15, besliste "Om speciale parlementaire groepen te vormen, waar zij niet bestonden, en om het parlementarische platform steun van het Arabische volk en het Palestijnse verzet."

Vijf jaar later in Parijs, juli '74, was de parlementaire associatie voor de Euro-Arabische samenwerking gecreëerd, onder de Euro-Arabische dialoog.

Bat Ye'or heeft deze gedeelde Euro-Arabische politieke agenda blootgelegd.
De eerste stap was de constructie van een gewoon buitenlands beleid.
Frankrijk was de drijfveer in deze eenwording, welke al was uitgestippeld door de Gaulles binnenste cirkel en Arabische politici.

De Arabische staten eisten van Europa de toegang tot westerse wetenschap en technologie, Europese politieke onafhankelijkheid van de VSA, Europese druk op VSA om zich te richten op Arabische politiek en de demonisering van Israël als een gevaar voor de wereldvrede, evenals maatregelen die de Arabische immigratie ten goede komen en de lancering van een Arabische cultuur in Europa.

Deze samenwerking zou ook erkenning van de Palestijnen als een onafhankelijk volk en de PLO en haar leider Arafat als vertegenwoordiging inhouden.

Tot 1973 waren zij alleen bekend als Arabische vluchtelingen, zelfs door andere Arabieren. Het concept van een Palestijnse zaak bestond simpelweg niet.

Gedurende de oliecrisis in 1973 kondigden de Arabische leden van Organisation of Petroleum Exporting Countries aan dat door de goedlopende Yom Kippur War tussen Israël en haar buren Syrië en Egypte, OPEC niet langer petroleum naar westerse naties die Israël steunen zouden verschepen.
De plotselinge verhoging van olieprijzen had effect.

Het creëerde niet alleen een sterke doorstroom van petrodollars naar landen als Saoudi-Arabië, wat de Saoudi's toeliet een wereldwijde islamitische herleving te financieren, maar het had ook een impact op het westen, speciaal in Europa.

Hoe dan ook, Arabische leiders moesten hun olie kwijt.

Hun volk is erg afhankelijk van Europese economische en technologische hulp.
De Amerikanen maakten dit punt gedurende het olie-embargo van 1973.
Alhoewel de oliefactor zeker hielp de Euro-Arabische dialoog op te zetten was dit volgens Bat Ye'or een schijn om een beleid stil te houden wat in Frankrijk speelde voor de crisis.

Dat beleid, gemaakt in de jaren '60, had sterke antecedenten in de Franse negentiende eeuwse droom om een Arabisch rijk te leiden.

De politieke agenda was versterkt door de opzettelijke culturele transformatie van Europa.

Euro-Arabische dialoog vergaderingen in Venica ('77) en Hamburg ('83) bevatten aanbevelingen die succesvol waren doorgevoerd.

Deze aanbevelingen werden vergezeld door een opzettelijke doorstroom van moslimimmigranten naar Europa in enorme getale.

De aanbevelingen waren als volgt;

1. Coördinatie van de inspanningen door Arabische landen om de Arabische taal en cultuur in Europa te verspreiden.
2. Het bouwen van Euro-Arab culturele centra in de Europese hoofdsteden.
3. De behoefte om Europese instituten en universiteiten te bevoorraden met Arabische leraren, gespecialiceerd in het geven van Arabisch aan Europeanen.
4. De samenwerking tussen Europese en Arabische specialisten om een positief plaatje van de Arabisch-islamitische beschaving en eigentijdse Arabische zaken aan het geschoold publiek in Europa te kunnen voorschotelen.

Deze afspraken konden niet in geschreven documenten worden voortgezet omdat deze politiek gezien zeer gevoelig liggen en omdat ze van fundamentele ondemocratische natuur zijn.

De Europese leiders kozen voorzichtig ervoor om hun ideeën een dialoog te noemen.

Alle bijeenkomsten, commiteeën en werkgroepen bevatten afgevaardigden van de Europese gemeenschap en de Europese kabinetsraad samen met leden van Arabische landen en de Arabische Liga.

Procedures en beslissingen werden gemaakt in besloten sessies, er zijn nimmer officiele gesprekken opgenomen.

De Euro-Arabische Dialoog (EAD) is een poltiek, economisch en cultureel instituut, ontworpen om de perfecte cohesie tussen Europeanen en Arabieren te waarborgen.

De structuur was opgezet op conferenties in Kopenhagen (15-12-73) en Parijs (31-07-74).

De voornaamste agent van dit beleid is de Europese Parlementaire "association" van Euro-Arabische samenwerking, opgezet in '74.
De andere voornaamste organen van de dialoog zijn het MEDEA instituut en het Europese instituut voor Research op mediterranen en de Euro-Arabische samenwerking, opgezet in 1995 met de goedkeuring van de Europese Commissie.

In een interview met Jamie Glazov van Frontpage Magazine, legde Ye'or uit hoe "in binnenlandse politiek, de EAD een nauwe samenwerking tussen Arabische en Europese media, televisie, radio, journalisten, drukkerijen, academica, culturele centra, schoolboeken, studenten- en jeugdclubs en toerisme vestigde.

Kerkelijke dialogen waren ook nodig in de ontwikkeling van dit beleid.
Eurabia is daarom een erg sterk netwerk van organisaties - een veelomvattende symbiose met samenwerking en partnerschap op politiek, economisch, demografisch en cultureel vlak"

Eurabia's drijvende kracht, the Parlementaire organisatie voor Euro-Arabische samenwerking, werd in Parijs in '74 gecreëerd.

Het heeft nu meer dan 600 leden - van alle grote Europese partijen- actief in hun eigen nationale parlementen, maar ook in het Europese parlement.
Frankrijk blijkt de sleutelfiguur in dit samenwerkingsverband te zijn.

Een wijdverbreid beleid werd uitgetekend.

Het bevatte een symbiose van Europa met de islamitische landen die Europa zouden begiftigen - en in het bijzonder Frankrijk, het projects grootste voorsteller- met een gewicht en een aanzien om aan de VSA te kunnen evenaren.

Dit beleid was vrij discreet opgezet, en ver buiten officiële bijeenkomsten, door het gebruik van de onschuldig-ogende naam van de Euro-Arabische dialoog.
De organisatie functioneerde onder de vleugels van Europese regeringsministers, werkende in besloten samenwerking met hun Arabische collega's, en met de afgevaardigden van de Europese Commissie en de Arabische Liga.

De missie was het creëren van een Arabische entiteit, die vrije circulatie van mens en goederen moest waarborgen.

Op het culturele front begonnen er complete herschrijvingen van de geschiedenis, wat als eerste gebeurde in de jaren '70 op Europese universiteiten.

Dit proces was goedgekeurd bij de parlementaire vergadering van de Raad van Europa op september 1991, op de bijeenkomst opgedragen aan "De contributie van de Islamitische beschaving aan de Europese cultuur".
Het is bevestigd door de Franse president Chirac op 8 april 1996 in Caïro, en versterkt door Romano Prodi, president van de krachtige Europese Commissie, en later werd hij minister-president, door de creatie van een stichting voor de dialoog van culturen en beschavingen.

Deze stichting was er om alles wat gezegd en geschreven wordt over de islam in Europa te controleren.

De afgelopen drie decennia hebben de EEC en de EU's politieke en culturele organisaties een islamitische fantasiebeschaving en -geschiedenis uitgevonden.

De historische vaststelling van schendingen van mensenrechten voor alle niet-moslims en vrouwen onder de Islamitische wet Shariah worden genegeerd of verworpen.

In deze wereldvisie komen de enige gevaren van de VSA en Israël.
De ontwerpers van Eurabia hebben een succesvolle propagandacampagne in elkaar gezet tegen deze twee landen in de Europese media.

De fabricage was gemakkelijker gemaakt door bestaande gevoelens van antisemitisme en anti-Amerikaanisme in delen van Europa, beide sentimenten zijn echter groots opgeschroefd door Eurabianen en hun collaborateurs.

Op 31 Januari, 2001, met de recruteringen van Palestijnse Jihad-terroristen, verklaarde Europse minister van buitenlandse zaken Chris Patten naar het Europese Parlement dat Europa's buitenlandse beleid speciale aandacht aan de zuiderlijke flank zou moeten geven (de islamitische landen, in EU-jargon), toevoegende dat hij verrukt was door de algemene afspraak om een betere visie te geven op het Mediteriaans partnerschap.

Bat Ye'or denkt dat "Onze politici perfect geïnformeerd zijn over de islamitische geschiedenis en actueel beleid door hun ambassades, agenten en specialisten.

Er is geen onschuld bij, maar enorme inflexibiliteit in corruptie, cynisme en de pervertering van waarden."

In de inleiding van haar boek verklaart ze dat "Dit boek Europa's evolutie van een Joods-Christelijke beschaving, met belangrijke informatie over wereldse elementen.

Joods-Christelijke beschaving die onderdanig is aan de ideologie van jihad en islamitische krachten."

De nieuwe Europese beschaving in de maak kan ook wel een "beschaving van het dhimmitude" worden genoemd.

Het woord dhimmitude komt van het Koreaanse (Fout in de vertaling het is niet Koreaanse maar Koranse) woord "Dhimmi".

Het refereert naar de onderworpenen, niet-islamitische individuen die accepteren dat zij onterende en strenge onderwerpingen moet ondergaan om slavernij of de dood te ontlopen in een islamitische staat.

De gehele moslimwereld zoals wij die vandaag kennen is een product van een 1300 jaar oude jihad-tactiek, waarbij welvarende niet-moslim meerderheidsbeschavingen gereduceerd worden tot een staat van disfunctie en dhimmitude.

De dhimmi's zijn onderdanige schepsels die vernedering en agressie in stilzwijgen moeten toestaan.

Deze afspraak is er een die de islamiet zijn haat en gevoel van superieuriteit vergroot, en die door wet wordt ondersteund.

Eurabia is een nieuwe entiteit.

Het omvat politieke, religieuze, economische, en mediacomponenten, die in Europa werden neergezet door enorme, machtige Europese lobbies.
Terwijl Europeanen binnen Eurabia's grenzen leven, buiten een soort van vervreemde aanwezigheid, zijn er maar enkelen die zich echt bewust van de Arabieren zijn op een dagelijkse basis.

Dit Europese beleid,. geuit in dubieuze bewoordingen, is in elkaar gezet op de hoogste politieke levels en gecoördineerd door de gehele Europese Unie.
Het verspreidt een anti-Amerikaanse, antisemitische Euro-Arabische subcultuur in de vezels van elke sociale, academische, politieke en media- sector.

Mensen die het er niet mee eens zijn worden geboycot of doodgezwegen.
Soms worden ze ontslagen van hun banen, slachtoffers van een totalitaire "correctheid", meestal gearrangeerd in de academische, politieke en media-sector.

Volgens Bat Ye'or kunnen Frankrijk en de rest van Europa hun beleid ten opzichte van Eurabia niet meer veranderen; "Het is een project dat consistent was opgezet, gepland en nagejaagd door immigratiepolitiek, propaganda, kerkelijke steun, economische samenwerkingen en culturele, mediale en academische overloperij.

Generaties groeiden op binnen dit politieke raamwerk; zij zijn zo gevormd en geschoold om het te accepteren en erachter te staan."

Bernard Lewis heeft gezegd dat, bij een gewone afspraak onder historici; "De moderne geschiedenis van het Midden-Oosten begint in het jaar 1798, toen de Franse Revolutie arriveerde in Egypte in de vorm van een klein expeditie-groepje geleid door een jonge generaal genaamd Napoleon Boneparte- die er vocht en er daarna over heerste voor een tijdje met huiverinwekkend gemak."

In een onsuccesvolle poging om de steun van het Egyptische volk te krijgen, deed Napoleon uitspraken waarin hij de islam de hemel in prees.
"People of Egypt", kondigde hij aan bij zijn entree tot Alexandria in 1798, "Jullie zullen te horen krijgen dat ik ben gekomen om jullie religie kapot te maken; geloof het niet!

Antwoord dat ik ben gekomen om jullie rechten te herstellen, om de ongelovigen te straffen, en dat meer dan de Mamluken, ik respecteer God, zijn profeet, en de Qu'ran."

Volgens een ooggetuige, eindigde Napoleon zijn aankondiging met de zin "God is groot en Mohammed is zijn profeet."

In de oren van Moslims leek dit op de shahada - de verklaring van geloof in alleen Allah en in de profeet Mohammed als zijn laatste boodschapper.
Het voordragen van de shahadah, de eerste van de vijf pilaren van de islam, is er om iemands overtuiging in de islam te markeren.

Moslims konden dus concluderen dat Napoleon was overtuigd van de islam.
In werkelijkheid raakte alleen zijn generaal Jaques Menou in de ban van de islam.

De Fransen werden later verslagen en gedwongen Egypte te verlaten door de Engelse admiraal Lord Nelson.

Alhoewel de Franse expeditie naar Egypte slechts drie jaar duurde, demonstreerde het wel dat het Westen nu superieur was aan de islamitische wereld, dat zij het Arabische hart zo maar konden betreden, en dan nog steeds een deel van het Ottomaanse rijk, naar wens.

Alleen een andere Westerse macht zou hen kunnen dwingen te vertrekken.
De schok van deze realisering resulteerde in de eerste pogingen om de islam te hervormen gedurende de 19de eeuw.

Een positief resultaat van de Westerse strijd was de toestroming van Franse wetenschappers naar Egypte en de schepping van het moderne Egypte.
Nog belangrijker, het leidde tot de ontdekking van de Rosetta Stone, die later werd gebruikt door de Franse taalkundige Jean-Franqois Champollion om de authentieke Egyptische hiërogliefen te decoderen.

De aanvaring tussen Engeland en Frankrijk liet desondanks wel een impact achter op Europa, en zeker in Frankrijk.

De Franse invasie van Algerije in 1830 markeerde een ander hoofdstuk in dit verhaal.

Later heersten de Fransen over Tunesië en Marokko.

Uiteindelijk, na de Eerste Wereldoorlog kregen de Fransen mandaten van het voormalige Turkse territorium van het Ottomaanse Rijk, wat wij nu kennen als Syrië en Libanon.

Na de Tweede Wereldoorlog verlieten de Franse troepen de Arabische landen, wat resulteerde in oorlog en de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962.
De langdurige Franse relatie met de Arabieren resulteerde in Frankrijks opvatting dat zij een speciale band met de Arabieren genoten.
Samen met het Franse leiderschap in het continent Europa, zou dit de basis verschaffen voor een nieuw buitenlands beleid.

President de Gaulle streed voor een Franse en Europese onafhankelijkheid van de twee grootmachten.

In een toespraak zij hei; "Ja, het is Europa, van de Atlantische tot aan Oeral, dit is Europa die zal beslissen over de bestemming van de wereld."
In 1966 trok hij Frankrijk terug van het leiderschap van de militaire NATO, maar bleef wel in de organisatie.

Gevolgd door de zesdaagse oorlog in 1967, zorgde de Gaulles afkeuring van de Israeliërs vanwege hun bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook voor een enorme omslag in Frankrijks buitenlandse politiek.
Voorheen vaarde Frankrijk -samen met heel West-Europa- een pro-Israëlische koers, zij gingen zelfs met Israël in oorlog tegen Nassers Egypte.

Vanaf 1967 voer Frankrijk een overwegend pro-Arabische koers.

Er is gezegd dat het Engelse buitenlandse beleid hetzelfde is gebleven sinds de 16de eeuw.

Haar goal was om welk land dan ook te stoppen om over Europa te heersen in die mate dat deze een bedreiging vormt voor Engeland.

Aan de andere kant kun je beargumenteren dat het Franse buitenlandse beleid ook hetzelfde bleef voor meerdere eeuwen; haar missie is het Frans leiderschap over Europa en de Meditteraanse regio te behouden als tegenwicht voor de Angelsaksische dominantie, wat later Anglo-American zou gaan heten.

Dit plaatje werd gecompliceerder door de opkomst van Duitsland in de late 19de eeuw, maar de richtlijnen zijn er tot de dag van vandaag.

Napoleon is de grote held van de Franse PM de Villepin.

Verscheidene prominente Franse leiders maakten in 2005 openlijk het statement dat de voorgestelde EU-grondwet praktisch een vergroot Frankrijk zou zijn.

Minister van justitie Dominique Perben zei: "Wij hebben eindelijk het 'Europe a la francaise' waar wij al zolang op hebben gewacht.

Deze grondwet is gewoon een vergroot Frankrijk.

Het is een Europa geschreven in het Frans."

Vanaf haar bestaan is de Europese integratie al een door Frankrijk geleid bedrijf.

Het feit dat de Franse politieke elite nooit afstand heeft gedaan van het onderhoud van hun leiderschap over Europa werd uitvoerig gedemonstreerd tijdens de Irakese oorlog.

President Chiraq zei in 2003 dat Polen, Tsjechië en Hongarije de positie van de EU ondermijnden "Zij hebben een goede kans om stil te zijn gemist" gevolgd door "Deze landen hebben zich niet erg goed gedragen en hebben , in plaats van zich goed te gedragen, te snel het gevaar opgezocht door zich op een lijn te stellen met de positie van de VSA."

Jean Monnet, een Franse economist die nooit tot een publiekelijke positie is verkozen, is een soort van architect voor Europese integratie.

Monnet was een pragmatist met zeer goede connecties die achter de schermen werkte aan de creatie van een Europese eenheid.
Richard North, uitgever van de blog eu referendum en mede-auteur van "The great deception: can the europian union survive", zegt dat ten minste vanaf de jaren 30 vorige eeuw, Jean Monnet droomde van het bouwen van een VSA in Europa.

Maar wat Monnet echt in gedachten had was een creatie van Europeaanse entiteit met alle atributen van een staat, een "anodyne woordenspeling was expres gekozen met een visie om het moeilijk te maken om het te verzwakken door het gewoon in een ander interregerings-lichaam te laten converteren.
Zo werd het ook gebracht zodat nationale regeringen niet af zouden schrikken door hen voor te houden dat het doel was om over hun soevereniteit heen te komen."

In hun analyse van de geschiedenis van de EU, claimden de auteurs dat de EU niet geboren was door WOII, zoals velen denken.

Het was tenminste een generatie daarvoor al gepland.

De Schuman-verklaring van 9 mei 1950, gepresenteerd als het begin van de vooruitgangen naar een Europese Unie en herinnerd als "Europese dag", bevat ook zinnen die verklaren dat het een "eerste stap in de federatie van Europa" is.

Critici van de EU hebben gezegd dat deze politieke missies normaal gesproken achterwege blijven als naar de verklaring wordt gerefereerd, en de meeste mensen weten ook niet van het bestaan af.

Een federatie is uiteraard een staat en "voor eeuwen nu de kampioenen van de EC/EU integratie blind hebben gezworen dat zij geen kennis hebben van zulke plannen.

De EEG/EC/EU heeft beschikking over meer tekenen van een supranationale staat; vlag, volkslied, parlement, een hooggerechtshof , wetten en een munteenheid."

De starters van de EU "waren er heel voorzichtig in om hun volk alleen de goede tekenen van hun project te laten zien.

Het is gemaakt om doorgevoerd te worden, als een stilstaand proces, zodat geen enkele unieke fase van het project genoeg tegendruk op zou roepen om het te stoppen of te veranderen."

Booker en North noemen de EU "Een slow-motion coup d'etat: de meest spectaculaire coup d'etat in de geschiedenis", gemaakt om verfijnd en voorzichtig het democratische proces op de zijlijn te zetten en oudere naties van Europa te onderdrukken/onder controle te houden zonder het publiekelijk te maken.

De ironie ervan is dat Frankrijk nu in de greep is van de bewegingen waarvoor zijzelf verantwoordelijk is.

De jihad-rellen door moslimimmigranten in Frankrijk in 2005 lieten zien dat Eurabia niet langer een zaak van buitenlandse politiek, maar nu ook eentje van binnenlandse politiek was.

Frankrijk zal branden tenzij Frankrijk probeert het de Arabieren naar de zin te maken en in zal stemmen met hun agenda.

De groei van de islamitische populatie is explosief.

Volgens sommigen word een op de drie baby's in Frankrijk als moslim geboren.
Honderden moslim-ghetto's volgen de Shariah al, en niet de Franse wet.
Sommigen geloven dat Frankrijk stilzwijgend in een islamitisch land zal veranderen, waar anderen voorspellen dat er een burgeroorlog uitbreekt in de nabije toekomst.

Misschien is er een poëtisch recht omdat het land wat het groene licht en de leiding gaf aan Eurabia nu gesloopt wordt door haar eigen monster van Frankenstein.

Peinzen over Frankrijks dilemma's zou hoe dan ook niet helpen.
De dreigende val van Frankrijk is slecht nieuws voor de rest van het Westen.
Wat zal er gebeuren met de Franse financiële middelen?

En boven alles, wie zal de honderden nucleaire kernkoppen erven?

Zullen deze wapens ook in de handen van Jihad-moslims vallen?

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=4715&titel=Oil_for_immigration

Denk zet het voor alle zekerheid ook maar bij nederlands nieuws.at your service nlvlag

[hirihiri123]

Maar het Vrije Volk gaat het waarschijnlijk in zijn geheel plaatsen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!banana banana banana


De aanhouder wint zullen we maar zeggen........................nlvlag nlvlag nlvlag

[admin]

Harstikke mooi Rini, inderdaad de aanhouder wint nlvlag nlvlag nlvlag




Dit beleid was vrij discreet opgezet, en ver buiten officiële bijeenkomsten, door het gebruik van de onschuldig-ogende naam van de Euro-Arabische dialoog.
De organisatie functioneerde onder de vleugels van Europese regeringsministers, werkende in besloten samenwerking met hun Arabische collega's, en met de afgevaardigden van de Europese Commissie en de Arabische Liga.

De missie was het creëren van een Arabische entiteit, die vrije circulatie van mens en goederen moest waarborgen.



Een soort Wannseeconferentie (http://nl.wikipedia.org/wiki/Wannseeconferentie) zeg maar?

[jpmante]

Maar het Vrije Volk gaat het waarschijnlijk in zijn geheel plaatsen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!banana banana banana


De aanhouder wint zullen we maar zeggen........................nlvlag nlvlag nlvlag

Lang leven mvr. R. Stegeman, Hirihiri u ben de beste. nlvlag nlvlag We zijn u allen onze dank verschuldigt.LV) LV) LV)

[Johnnie]

Aanvulling 23-10:

'Eurabia' is de naam van een krantje dat in 1975 werd uitgegeven door het 'Europees Comité voor Coördinatie van de Vriendschapsbetrekkingen met de Arabische Wereld', in samenwerking met diverse Arabische en islamitische organisaties. Dit comité werd in het leven geroepen door leden van wat destijds nog de EEG (Europese Economische Gemeenschap) werd genoemd, maar dat we nu kennen als de EU (Europese Unie).

De in Egypte geboren historica Bat Ye'or onderbouwt in haar boek 'Eurabia: The Euro-Arab Axis' op onweerlegbare wijze hoe Arabische/Islamitische en Europese politici en intellectuelen na de Oliecrisis in 1973 gezamenlijk een koers uitstippelen voor Europa. Verlangend naar macht en invloed in de Arabische wereld en een gestage aanvoer van olie, gaan de Europese participanten in deze samenzwering akkoord met maatregelen die Europa langzaam zullen veranderen in…. Eurabië!

De samenzweerders komen overeen dat de Europese grenzen moeten worden geopend voor massale migratie van Arabieren en moslims naar Europa. De deelnemende intriganten besluiten dat de verspreiding van de Islam in Europa geen strobreed in de weg mag worden gelegd, en beloven dat zij hun invloed zullen aanwenden om ervoor te zorgen dat de media en het onderwijs in Europa een 'objectief' en positief beeld schetsen van de Islam en haar geschiedenis in Europa (het gaat hier niet over vage complottheorieën.

'EURABIA'
The Euro-Arab axis, Bat Ye'or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077).


Verreweg de meeste Nederlanders en andere Europeanen hebben, -mede dank zij onze mediacensuur- helaas nog steeds niet in de gaten, welke reusachtige geopolitieke ommezwaai de Europese landen in het najaar van 1973 hebben gemaakt. Op 6 oktober 1973 werd Israel, dat Yom Kippoer vierde, onverhoeds aangevallen door Egypte en Syrie. Toen president Nixon enkele weken later militaire steun aan Israel toezegde kondigden Li, Abu Dhabi en Saoedie-Arabie een olieboycot af tegen de VS en Nederland.

De samenwerking wordt in 1974 in Parijs bestendigd met de oprichting van de Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation. Aan dit lichaam werd het beheer van alle aspecten van Euro-Arabische relaties –financiele, politieke, economische, culturele en die welke betrekking hadden op immigratie, toevertrouwd. Deze organisatie functioneerde onder auspiciën van de Europese regeringsleiders en hun ministers van buitenlandse zaken, in nauwe samenwerking met hun Arabische tegenspelers en met de vertegenwoordigers van de Europese Commissie en de Arabische Liga.

Doel en strategie
De strategie, waarvan het doel was de oprichting en vestiging van een pan-Mediterrane Euro-Arabische eenheid, die het “vrije verkeer van personen en goederen“ mogelijk zou maken, bepaalde ook de immigratiepolitiek betreffende de Arabieren naar de Europese Gemeenschap. En gedurende de laatste 30 jaar stelde het ook het relevante culturele beleid in scholen en universiteiten vast.

Sinds de eerste vergadering van de Euro-Arabische Dialooog (EAD) in Cairo in 1975, die werd gehouden onder de ministers en staatshoofden van zowel de Europese als de Arabische landen, werden er overeenkomsten gesloten betreffende de verspreiding en bevordering van de Islam in Europa, van de Arabische taal en cultuur door middel van de oprichting van Arabische culturele centra in Europese steden. Andere accoorden volgden spoedig, alle bedoeld om de ontwikkeling van een culturele, economische, politieke Euro-Arabische symbiose te verzekeren. Deze verstrekkende inspanningen betroffen de universiteiten en de media en zelfs de overdracht van technologieen en zelfs de diplomatie in internationale forums speciaal in de VN.


De voorwaarden van deze Associatie werden door de Arabieren gedicteerd:
1) De Europese politiek zou onafhankelijk zijn van en gericht tegen die van de Verenigde Staten
2) De erkenning door Europa van een “Palestijns volk” en de oprichting van een “Palestijnse Staat”
3) Europese steun aan de PLO
4) De aanwijzing van Arafat als de enige en exclusieve vertegenwoordiger van dat “Palestijnse volk”
5) De ontmanteling van de Israelische Staat en de Arabisering van Jeruzalem
Hieruit ontsprong de verborgen Europese oorlog tegen Israel door economische boycots.

Arabisch dictaat
Gedurende de laatste 30 jaar bepaalden een aanzienlijk aantal niet-officiele overeenkomsten tussen landen van de EEG (en vervolgens de EU) aan de ene kant en de landen van de Arabische Liga aan de andere de ontwikkeling van Europa in zijn huidige politieke en culturele aspecten. Ik noem er hier slechts vier:
1) Europeanen die met Arabische immigranten te maken zouden krijgen zouden een speciale training ontvangen om hun zeden en gewoonten beter te waarderen;
2) De Arabische immigranten zouden onder de controle en wetten van de landen van origine blijven
3) Historische leerboeken in Europa zouden worden herschreven door gemeenschappelijke teams van Europese en Arabische historici. De Slagen van Poitiers en Lepanto en de Spaaanse Reconquista hadden niet dezelfde betekenis voor beide Mediteraane kusten;
4) Cursussen in Arabische en Islamitische taal en cultuur zouden op Europese scholen en universiteiten worden gegeven door Arabische docenten met ervaring in het onderwijs van Europeanen.”

Voldoende reden voor kamerleden de geheime Europees-Arabische Samenwerking, de Europees-Arabische Dialoog en de geopolitieke positie van Europa sinds 1973 aan de orde te stellen. Er is in die 32 jaar zelfs nog nooit ook maar één vraag over gesteld, laat staan een debat gevoerd.

Het blijft angstvallig stil aan de kant van de zittende elite, is een ieder bang zijn vingers te branden aan een uit de hand gelopen 'overeenkomst' waarvan wij nu de rotte vruchten moeten plukken?

Waarom worden er geen vragen gesteld? Waarom spreekt er geen enkele politici over 1975? Is de angst voor de Islam zo groot geworden, is de dreiging om de olielijn te sluiten te groot, of is het de angst om voor de dag te komen naar de burgers in Europa, want dan zal de beerput open moeten. Wij zijn verkocht voor olie, dat is duidelijk.

De mensen die kritisch zijn naar de Islam, die de ogen open hebben, die wakker zijn, zullen de rest moeten ontwaken, want er zal geen enkele van de zittende elite naar buiten treden om het ontstaan van Eurabia toe te lichten, laat staan toe te geven.

Europa is al 32 jaar Eurabia!

Deze video toont de onbeschaamde oorlogsmisdaden gepleegd door de radicale Islam in Europa.


http://eurabia.punt.nl/index.php?r=1...chief=#r174689


http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=4715&titel=Oil_for_immigration_%2B_aanvulling

Goed gedaan mevr stegemanLV)

[hirihiri123]

van de andere kant kreeg ik een hint:

Hiriri: vraag om een vertaling aan de partner van Geert Wilders,
zij is namelijk Hongaarse.

De volgende mail verstuurd naar Fleur:

Geachte Mevrouw Agema


Hierbij wil ik U iets vragen. Wij zijn op de site bezig met het uitpluizen van Oil for Immigration De toestand waarin wij nu verkeren, is al in de jaren 70 "beklonken "De Resolutie van Straatsburg heeft daar ook mee te maken..

Nu heb ik van iemand uit Hongarije een email gekregen , dat daar ook alles opgekocht wordt door de "rijke olielanden "

Oude gebouwen schijnen daar omgetoverd te worden tot moskee.

De vrouw van Geert Wilders is immers Hongaarse. Zou U aan Geert Wilders willen vragen of zijn vrouw bereidt is ,om eventuele vertalingen te willen doen ?
Het gaat ons immers allemaal aan, en Geert Wilders vrouw zal dat ongetwijfeld ook niet leuk vinden , dat haar geboorteland ook al aan het islaminiseren is.


Ik hoop van ganser harte dat Mevrouw Wilders dit voor ons zou willen doen, kan dan gewoon via U "lopen ".via de email

Neemt U ook eens een kijkje op ons forum : www.forum-voor-de-vrijheid.nl, Het is een echt PVV forum aan het worden.

Wij zouden het dan ook bijzonder op prijs stellen dat een , of twee, misschien drie van Uw PVV'ers daar eens kwamen kijken.


Vriendelijke groet Mevr.R.Stegeman en misschien tot ziens op ons forum!!!!!!!!

[hirihiri123]

Wie o Wie kan mij helpen aan het email adres van Leon de Winter van Elsevier..........................nlvlag nlvlag

Kheb alles nageplozen maar kom er niet uit...............ik wilde wat plaatsen onder de Turkse Militair maar dat was te lang, Oil for Immigration is daar dus ook schuldig aan..............


Maar goed , wie helpt mij, dan kan ik alles doorsturen naar Leon de Winter..................en als U toch aan het zoeken bent ook ff het emailadres van de Prof.Smalhout.................

Ze zullen het weten !!!!!!!!!!!!!!!nlvlag nlvlag nlvlag

[admin]

Wie o Wie kan mij helpen aan het email adres van Leon de Winter van Elsevier..........................nlvlag nlvlag

Kheb alles nageplozen maar kom er niet uit...............ik wilde wat plaatsen onder de Turkse Militair maar dat was te lang, Oil for Immigration is daar dus ook schuldig aan..............


Maar goed , wie helpt mij, dan kan ik alles doorsturen naar Leon de Winter..................en als U toch aan het zoeken bent ook ff het emailadres van de Prof.Smalhout.................

Ze zullen het weten !!!!!!!!!!!!!!!nlvlag nlvlag nlvlag

Rini stuur Leon via het adres van Elsevier en dan ten name van Leon de Winter en Smalhout via de Telegraaf op dezelfde manier.

Als nou helemaal zeker wilt zijn dat je brief ook echt aankomt kun je 'm altijd nog aantekenen versturen.

Succes!

[hirihiri123]

Is jl vrijdag gedaan...................nlvlag nlvlag nlvlag

[hirihiri123]

http://eurabia.punt.nl/index.php?r=1...chief=#r174689

Een HVV-lezeres wist nog het volgende te melden n.a.v. mijn stuk Oil for Immigration:


Geachte redactie

Hieronder de BOM onder de voeten van onze regering ik heb namelijk de BEWIJZEN gevonden dat moslim immigratie bekokstoofd werd door EU regering:

Dit is mag de gróótste schande mogelijk genoemd worden want WIJ WORDEN REGELRECHT GEMANIPULEERD t.b.v moslim immigranten.
Dit moet met grote koppen in de krant aan het Nederlands volk bekend gemaakt worden - toch!

'Alliance of Civilizations' Weblog schrijft:

" .....The Alliance seeks to engage policy-makers, civil society leaders, and advocates, including networks of immigrant populations, with the goal of identifying approaches that contribute to the successful integration of Muslim immigrants in Western Europe....."

http://www.unaoc.org/aoc.php?page=24&PHPSESSID=d94da33a34cfe2ee4c45a2d8c6a82ab7

"...Authoriteiten in Europe hebben gezamelijk een aktieplan ontworpen dat vooruitziet naar een gezamelijke strategie voor immigration. Het plan, werd eerder door Frankrijk, Marocco en Spain bepaalt.... werd daarna aangenomen door EUROPESE en AFRIKAANSE ministers tijdens een 'summit' over immigration op 10 en 11 juli, 2006, in de Marokkaanse hoofdstad Rabbat. DIT IS EEN POLITIEKE BESLISSING VAN HOOGSTE BELANG EROP GERICHT ZOWEL DE MIGRANTEN STROOM ALS DE MANAGEMENT DAARVAN TE BEWERKSTELLIGEN......"

op: http://www.unaoc.org/repository/thematic_migration.pdf

11. ".. Dit rapport ziet als het belangrijkste voor integratie:
1) Sociaal-economische bepalingen en voorziening van huizen;
2) Systematisch anti-discriminatie bewerkstelligen;
3) HET VERTEGENWOORDIGEN VAN MOSLIM IMMIGRANTEN'
4) De publieke opinie bewerken: (!!!)

"Voor de integratie van MOSLIMS zijn er verschillende medewerkers (= 'actors") in verscheidene strata nodig w.o. officiële Wetgevers, Politieke partijen ... en civiele medewerkers. De EU, lokale overheden, de ambtenarij, NGO's, intellectuelen en academici, religieuze en zelf-ontworpen activiteiten van immigranten, de media, vakbonden en empployers - allen hebben een rol te spelen in hun integratie.....

[Moslim] "integration vraagt om hoge financiële investering ........"

Op: http://www.unaoc.org/repository/thematic_migration.pdf

Zojuist verschenen: de Nederlandse vertaling van Eurabia daarin behandelt Bat Yeor het begin van de Eurabia-ideologie.

[Camem-bert]

Lees ook dit:

http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2007/11/voorwoord_tot_b.html

[hirihiri123]

Lees ook dit:

http://hoeiboei.web-log.nl/hoeiboei/2007/11/voorwoord_tot_b.html



Laat die Arabist Jansen er eens voor zorgen dat dit in de grote landelijke dagbladen komt te staan....................banana banana


Hij heeft wel de TV gehaald, en het ging daarbij ook nog om de mossels........................hahahahahahaha

[jpmante]

Peter Louter op FFI Nederland (http://www.dutch.faithfreedom.org/forum/viewtopic.php?p=117226#117226)kwam met een posting die ik u hier niet wil onthouden. De aangebrachte link is van mezelf.


De overeenkomst van de Integratienota 2007-2011 van minister Vogelaar met de richtlijnen uit het VN-document 'Alliance of Civilizations' (http://www.unaoc.org/repository/report_highlights.pdf) dat exclusief over de immigratie van moslims gaat, is dermate groot, dat er geen twijfel kan bestaan aan beïnvloeding en verlies van onafhankelijkheid op dit punt.

De overeenkomst is concreet en verifieerbaar.

Bij die buitengewoon grote overeenkomst is het absoluut merkwaardig dat het VN-ducument niet eens als bron wordt genoemd. Alsof het verborgen moest blijven.

Bij mij levert dat verdenking en speculaties op die toch wel in de buurt komen van Navane's betoog (http://forum-voor-de-vrijheid.nl/showthread.php?t=5053). Link wederom door mijzelf

Zonder olieafhankelijkheid zou de Integratienota er wel eens heel wat anders en realistischer uit hebben kunnen gezien.

Hij maakt hier een heel goed punt dat we aan de bewijsvoering hier kunnen toevoegen mogelijk dat u HiriHiri de verwijzing naar of Civilizations in uw mijns inziens super artikel kunt zou kunnen opnemen.nlvlag

[hirihiri123]

Eurabia: de ware reden achter de moslim-migratie


EURABIA'


bron

'Eurabia' is de naam van een krantje dat in 1975 werd uitgegeven door het 'Europees Comité voor Coördinatie van de Vriendschapsbetrekkingen met de Arabische Wereld', in samenwerking met diverse Arabische en islamitische organisaties. Dit comité werd in het leven geroepen door leden van wat destijds nog de EEG (Europese Economische Gemeenschap) werd genoemd, maar dat we nu kennen als de EU (Europese Unie). De in Egypte geboren historica Bat Ye'or onderbouwt in haar boek 'Eurabia: The Euro-Arab Axis' op onweerlegbare wijze hoe Arabische/Islamitische en Europese politici en intellectuelen na de Oliecrisis in 1973 gezamenlijk een koers uitstippelen voor Europa. Verlangend naar macht en invloed in de Arabische wereld en een gestage aanvoer van olie, gaan de Europese participanten in deze samenzwering akkoord met maatregelen die Europa langzaam zullen veranderen in…. Eurabië!

De samenzweerders komen overeen dat de Europese grenzen moeten worden geopend voor massale migratie van Arabieren en moslims naar Europa. De deelnemende intriganten besluiten dat de verspreiding van de Islam in Europa geen strobreed in de weg mag worden gelegd, en beloven dat zij hun invloed zullen aanwenden om ervoor te zorgen dat de media en het onderwijs in Europa een 'objectief' en positief beeld schetsen van de Islam en haar geschiedenis in Europa (het gaat hier niet over vage complottheorieën. Bat Ye'or onderbouwt haar verhaal met officiële documenten). Treffend zijn ook het anti-Amerikanisme en de Israëlofobie waarin de Europese en Islamitische samenzweerders elkaar vinden.







Onder invloed van deze 'Europees Arabische Dialoog' (EAD) ontstaat vervolgens een atmosfeer van cultuurrelativisme, irrationele zelfhaat en Islamofilie, waarin men op succesvolle wijze door het verspreiden van eenzijdige informatie, de Europese bevolking een collectief schuldgevoel probeert aan te praten vanwege het koloniale verleden, de slavernij en de kruistochten. De meer dan duizend jaar durende slachtpartijen, massale verkrachtingen, slavenhandel, schandalige onderdrukking van christenen en joden, en de talloze plundertochten van de telkens Europa binnenvallende Arabieren, Moren, Janitsaren en Ottomanen, worden verzwegen, en vervangen door de volkomen uit de duim gezogen mythe van het paradijselijke Andalusië, waar moslims, christenen en joden in harmonie samenleefden (een mythe die door Bat Ye'or op magnifieke wijze wordt ontkracht).

De pijnlijke gevolgen van de inmiddels meer dan 30 jaar durende 'Europees Arabische Dialoog' beginnen nu langzaam door te dringen in de publieke opinie. Door de massale immigratie en het hoge geboortecijfer van de moslimpopulatie, begint de Islam in Europa een politieke macht van betekenis te worden. Moskeeën, Islamscholen en Islamitische centra schieten overal als paddestoelen uit de grond, vaak gefinancierd met geld uit Islamitische olielanden. Steeds vaker eisen moslims voor zichzelf bijzondere rechten op (rechten die niet-moslims in Islamitische landen vaak niet krijgen), en men probeert de vrijheid van meningsuiting aan banden te leggen. Kunstenaars, schrijvers, atheïsten en islamcritici probeert men de mond te snoeren. Langzaam maar zeker begint de Eurabische nachtmerrie werkelijkheid te worden. Is het tij nog te keren?

Bat Ye'or's boodschap is van groot belang voor de toekomst van Europa, maar tóch is een kleine kritische kanttekening op zijn plaats. Bat Ye'or is een pleitbezorgster van de Amerikaanse 'war on terror', en hoewel zij het niet echt letterlijk zegt, lijkt ze de mening te zijn toegedaan dat een verwerping van het Eurabische ideaal, en een negatief oordeel over het Amerikaanse beleid, onverenigbaar zijn. Naar mijn mening is het echter zeer wel mogelijk om het met beide oneens te zijn. Maar ondanks dit denk ik dat 'Eurabia' een zeer belangrijk boek is, dat iedereen die begaan is met het lot van Europa zou moeten lezen.


Marc Defianth.

--------------------------------------

De haatsite, www.marokko.nl wordt ook wakker ...................d"b d"b d"b


JP Mante meldt U aan op www.marokko.nl en de discussies zullen losbarsten, uhm..................denk ik, wel ff een andere nick nemen !!!!!!!!


http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=1718313

[jpmante]

JP Mante meldt U aan op www.marokko.nl en de discussies zullen losbarsten, uhm..................denk ik, wel ff een andere nick nemen !!!!!!!!


Komt voor de bakkernlvlag

Lees dit maar even rara (http://forums.marokko.nl/showthread.php?p=41423881&posted=1#post41423881)wie er nu aan de oorspong ligt, ik meen dat het Michiel de Ruyter was :-)

[admin]

Lees dit maar even rara (http://forums.marokko.nl/showthread.php?p=41423881&posted=1#post41423881)


Balance Activ (http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/iclk?sa=l&ai=B7-w4jDdtR5mPAYL2SO2-pN8B_bSkO4n047gD1bGYkBIAEAEYASCtkp4DOABQnLvGqPr___ __AWCR9JOF_BeqAQo2MTc0ODU0MDU1sgERZm9ydW1zLm1hcm9r a28ubmy6AQozMDB4MjUwX2FzyAEB2gE7aHR0cDovL2ZvcnVtcy 5tYXJva2tvLm5sL3Nob3d0aHJlYWQucGhwP3A9NDE0MjM4ODEm cG9zdGVkPTGYAqAGqQIk44pnJhq4PsACAcgCqZrNA6gDAcgDB-gDE-gD6wLoA7ED6AM49QMAAQAA9QMACAAA&num=1&adurl=http://www.balanceactiv.com/nl/&client=ca-pub-7260620660546519&nm=3)

Hoe werkt de vaginale gel ? Kijk op onze website.

Verder kom ik daar niet at your service

[jpmante]

Verder kom ik daar niet at your service

Dat is vreemd want als ik het aanklik dan kom op Oorsprong's artikel uitproost

[hirihiri123]

Ik ook hoor, Admin sliep denk ik nog.......................banana banana banana

[hirihiri123]

Dat is vreemd want als ik het aanklik dan kom op Oorsprong's artikel uitproost


Is reeds verwijderd van de haatsite...............

[jpmante]

Is reeds verwijderd van de haatsite...............

Tja echte democraten zijn het, mijn advies aan hen zou zijn om zichzelf ook maar te verwijderenat your service

[hirihiri123]

In het engels, maar dat mag voor velen onder U de pet niet drukken:
Resolutie Straatsburg ????":

Gevonden!!!


The Euro-Arab Dialogue and The Birth of Eurabia
Bat Ye’or *

In 2001 a wave of Judeophobia swept violently over Europe; it coincided with the intensification of the al-Aqsa intifada from September 30, 2000. This simultaneity was not fortuitous. In Europe, governments, some of the Churches, and most of the media in fact approved of the 2nd intifada, using fine moral terms for what was a strategy of terror by the Palestinian leadership. The justification and negligence displayed toward these criminal aggressions amounted to an encouragement. The elimination of terrorist leaders was described as 'assassination' and the Hamas and other terrorists became 'fighters for freedom' and 'activists'. While Hamas was translated as a 'Resistance' movement, Israel was accused of 'state terrorism'. Especially in France this condemnation sanctioned the criminal acts committed mainly by immigrants of Arab-Muslim origin, against individuals and Jewish community #8213;#8213;#8213;#8213;#8213;
*Bat Ye’or is the author of The Dhimmi: Jews and Christians under Islam (1985/2003); The Decline of Eastern Christianity under Islam. From Jihad to Dhimmitude (1996/2002); Islam and Dhimmitude. Where Civilizations Collide, Fairleigh Dickinson University Press, 2002/2003). This article is an English translation of “Le Dialogue Euro-Arabe et la naissance d’Eurabia” in Observatoire du monde juif, Bulletin n° 4/5, Décembre 2002, pp.44-55, (78 avenue des Champs Elysées, 75008 Paris).
property. Even in 2003 the French government still refused to place Hezbollah on the list of terrorist organizations, Socialist Prime Minister Lionel Jospin was sharply reprimanded by President Chirac for having said that Hezbollah was a terrorist organization.
The convergence between the specific policies of the European Union (EU) and the Palestinian Authority which it greatly finances, as well as with those policies of the Arab countries, seem to be the result of a long-term process. With slight nuances, the anti-Israel discourse that is heard simultaneously on both shores of the Mediterranean shows identical characteristics. This twenty-first century Judeophobia is rooted in a transnational European structure, born of a historical context and the Euro-Arab policy of the last thirty years. The European populations however remain, grosso modo, unconcerned even if the media have for decades subjected them to an ideology that demonized Israel.
Thus, Europeans run considerable risks of becoming both the toy and the victims of religious hatred, as well as of political and economic interests masked by the Arab-Israel conflict that is intentionally blown out of all proportions in order to hide the global jihad that also targets them. For the ideological structure of this new Judeophobia is imported from the Arab-Muslim world, even if it is expressed in the framework of a European discourse by three sectors: the political parties, the media, and the religious sector.
As will be seen below, the development of the Euro-Arab Dialogue brought considerable modifications in European societies. It has relayed Muslim Judeophobic anti-Zionism, anti-Americanism and its hatred of the West. It has facilitated the irrepressible Arab ambition to Islamize Europe, its history, and its culture – an ambition that some Islamist leaders, for example, are voicing in the very heart of London. Moreover, the strategy of the Dialogue urged the glorification of 'Palestinity', the vilification of Israel, the growing separation between Europe and America, and the flourishing of an imaginary version of Islamic religion, history and civilization in Western public opinion. It forced Europe to revise its interpretation of its own identity and history in order to harmonize them with the Islamic vision of Europe, and by this process, to undergo a self-inflicted Islamization.

The oil embargo: The trigger

After World War II, France – humiliated by the Vichy collaborationist government and the loss of its colonial empire – saw any ambitious role it may have had as a great power sharply reduced. The Franco-German union provided Charles de Gaulle with the means to ensure peace in Europe by reconciling traditional enemies, while in the 1960s the alliance with the Arab world enabled France – at an international level – to challenge American power. De Gaulle’s economic and strategic policy aimed at uniting the countries around the Mediterranean in an inter-dependent industrial bloc opposed to America. To achieve this plan, France strove to build an alliance with the Arab states. Hostility toward America and Israel was not only fed by the communist and leftist trends, but also by the heritage of pro-Nazi collaborators from the French Vichy regime, which had survived in the post-war decades, and permeated the French administration up to the highest ranks.
After the 1967 Six-Days war, France became the instigator of a European anti-Israel policy. She did not readily forgive Israel for its lightning victory over a coalition comprising Egypt, Syria, Jordan and the Palestinians – and supported by the entire Arab world. At international forums France voted in favour of Arab anti-Israel resolutions and backed a unilateral boycott of arms sales to the Jewish state (1969). At the European level, French diplomacy supported Arab interests, setting out to bend European policy in a pro-Arab, anti-Israel direction. In this context, France examined the concept of a Euro-Arab Dialogue (EAD) with Libya. (1)

The joint Egyptian-Syrian war against Israel in 1973 and the Arab oil embargo, utilized as a weapon of world pressure, favored French schemes. Mortified by the Arab defeat after a successful beginning, the Arab oil-producing countries met in Kuwait (October 16-17 ), where they decided unilaterally to quadrupled the price of oil, to reduce gradually by 5% each month their production of crude oil until the withdrawal of Israel from the territories the Arab had lost in their war of 1967 and failed to recover in their 1973 war. They imposed an embargo on deliveries destined to the countries considered friendly to Israel: the United States, Denmark, and the Netherlands. The consuming countries were classified as friendly, neutral, or enemy countries.
Panicked, the nine countries of the European Economic Community (EEC) immediately met in Brussels on November 6,1973 and tabled a joint Resolution based on their dependence on Arab oil; this Resolution was totally in line with the Franco-Arab policy in respect of Israel. (2)
The EEC introduced three new points in the Brussels resolution: 1. The inadmissibility of acquiring territory by force, already theoretically stated in UN Security Council Resolution 242; 2. An Israeli withdrawal to the lines of the 1949 armistice; 3. Inclusion of 'the legitimate rights of the Palestinians' in the definition of peace.
The first proposal seemed admirable but absurd since all territories were acquired by force. What constituted the legitimacy of states? Ottoman Palestine had been conquered by force in 1917 by the British. In the 1948 war against Israel, Egypt took Gaza by force and Abdullah’s Arab Legion had occupied Judea and Samaria by force, as well as the Old City of Jerusalem and the Hebrew University on Mt. Scopus, expelling all their Palestinian Jewish inhabitants. Moreover, all the countries that today are called Arab were originally conquered by Arab jihad armies. Were all these land conquests, imposed by force and war, also unacceptable? What criteria would determine the irreversibility of a conquest and an injustice – the occupation of land or its liberation? Did their indigenous non-Muslim populations “occupy” Spain and Portugal, Sicily, Greece, Bulgaria, Yugoslavia, Romania and Armenia lands, or were they population of countries freed from dhimmitude? Is the State of Israel the legitimate expression of a free people, whose land had been Arabized and Islamized by one of the cruellest form of persecution against its indigenous Jewish population after the Roman-Byzantine occupation, or an injustice because it has suppressed this persecution and neutralised the evil power of the persecutors?
On the second point, Europe obligingly adopted the Arabs' denial of their own defeat in 1967, a war that they themselves had triggered after the 1948 invasion to eradicate Israel. In this way, the EEC set the seal on the Arab-Islamic interpretation of Resolution 242, because in fact this Resolution in its original and authoritative English version only refers to withdrawal from territories, an intentional choice of words on the part of those who conceived it. Judea and Samaria were not, henceforth, described as territories open to negotiation but as 'occupied Arab territories' that Israel had to evacuate immediately. But these territories had also been conquered by force in the 1948 war unleashed by Arab states. The combined Syrian, Jordanian and local Arab forces that seized them had also expelled all their Jewish Palestinian inhabitants and had confiscated all their land, houses and property.
The third point of the Resolution introduced an innovation into the Middle East conflict that would prove dramatic for Europe in the future. Until 1970, the expression “Palestinian people” did not exist in this context. People talked only about the Arabs in Palestine who were no different from Arabs in the twenty countries of the Arab League, particularly from the Arabs in Transjordan, that is to say from 78 per cent of the League of Nations designated Palestine. Great Britain detached this vast area in 1922 and created an exclusively Arab country, the newly named Emirate of Transjordan.
UN Security Resolution 242 recommended a solution to the refugee problems, which also implied the more numerous Jewish refugees who had fled from Arab lands, abandoning all their possessions. The creation of a “Palestine people” ex nihilo after the Arab oil embargo in 1973, would lead Europe to create its legitimacy, its history and a right – equivalent and even superior to Israel's – by resurrecting the theology of replacement, constantly nourished with propaganda demonizing Israel in order to justify its demise. This directed Europe along a path of active solidarity with the Arab policy of Israel’s elimination that involved the encouragement and legitimization of international terrorism embodied by the PLO.

The formation of an Euro-Arab Economic and Political bloc

The EEC's anti-Israel decision met the Arab conditions to open a dialogue with Europe, and it was rewarded by an immediate increase in oil supplies. Born of the oil embargo, the Euro-Arab Dialogue was set up from the start as a trade-off: the EEC countries undertook to support anti-Israel Arab policy, while in exchange they would benefit from economic agreements with the Arab League countries.(3) The Arab side demanded a European political commitment against Israel, subordinating the economic aspect of the dialogue to the political context of the Arab war against Israel. The economic domain was thus integrated within Euro-Arab political solidarity against Israel.
President Georges Pompidou, and Chancellor Willy Brandt confirmed the wish for a Dialogue at their meeting on November 26-27, 1973. Less than a month later the French president called a summit on December 15, 1973 in Copenhagen to examine the Middle East crisis and lay down the bases for cooperation between the Arab League countries and the EEC countries. Four Arab foreign ministers, invited to monitor the project, suggested various schemes
On June 10, 1974 the foreign ministers of the nine countries of the EEC, meeting in Bonn within the framework of political cooperation, adopted a text that specified the areas and means of developing their cooperation and their relations with the Arab countries. The areas involved were agriculture, industry, sciences, culture, education, technology, financial cooperation, and the civil infrastructure, etc.
In the course of the meetings that followed, the foreign ministers of the Nine laid the foundations of this cooperation with the Arab countries, according to an institutionalized structure linked to the highest authorities of each of the EEC countries. This formula made it possible to harmonize and unify the policy of the European Communities in their exchanges and their cooperation with the Arab League countries.
On July 31, 1974 in Paris, the first official meeting at ministerial level took place between the Kuwaiti foreign minister, the secretary-general of the Arab League, the president of the commission of the European Communities and the current president of the Community in order to discuss the organization of the Dialogue. The Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation was then founded by the nine countries of the European Community with a view to strengthening the political, cultural and economical co-operation between Europe and the Arab world. All the major trends in European politics were represented in its Executive Committee that since met regularly every six months
The Damascus Conference (September 14-17, 1974), organized by the inter-parliamentary Association of Euro-Arab Cooperation, brought together the members representing all the parliamentary parties of the EEC, except Denmark. The Arabs set out the political preconditions for agreements on economic cooperation with the western European countries. The economic area that interested the EEC was conditioned by the Arabs' political demands concerning the Middle East in accordance with the principle of barter, a fundamental principle of the Dialogue. The Arabs demanded:
1. The unconditional withdrawal of Israel to the 1949 armistice lines;
2. The Arabization of the Old City of Jerusalem which had been seized by force in 1948 and from which all the Jews had been expelled;
3. The association of the PLO and its leader Arafat in any negotiations. (4)
4. Pressure to be brought to bear on the United States by the EEC in order to bring it nearer to Arab policy and detach it from Israel.

The political aspect as an indispensable condition of the Dialogue was confirmed at the 7th Summit of the Arab Conference a month later (Rabat, October 1974). There it was recalled that the Euro-Arab Dialogue had to develop within the context of the “Declaration” of the 6th Summit of the Arab Conference in Algiers transmitted to Europe on November 28, 1973, which established the Arab political requirements concerning Israel. (5) For the Arabs, the Dialogue had to continue until its objectives were achieved. The political and economic aspects of this Euro-Arab cooperation were considered by them as interdependent
A permanent secretariat of 350 members assigned to Euro-Arab cooperation was then created with its seat in Paris. The Euro-Arab Dialogue was structured into various committees charged with planning joint industrial, commercial, political, scientific, technical, cultural and social projects.
On June 10, 1975, a delegation from the European Economic Community (EEC) met with a delegation from twenty Arab countries and from the PLO based in Cairo. More than thirty countries were represented by a general committee at ambassadorial level and by numerous experts. The EEC and the secretariat of the Arab League were represented at the political level. The Jordanian spokesman of the Arab delegation, M. Nijmeddin Dajani, stressed the political aspect and implications of the Euro-Arab Dialogue. The deal between the two parties was clearly defined: economic agreements with Europe in exchange for European alignment with Arab policy on Israel.
A Joint Memorandum of the Mixed Committee of Experts gave a first formulation of the general principles and aims of the Euro-Arab Dialogue.
In the course of the Luxembourg meeting a year later (May 18-20, 1976), the organization and procedure of the Euro-Arab Dialogue were defined and published in Appendix 4 of the final Communiqué. The Dialogue was composed of three organs: 1) the General Committee; 2) the Working Committees; 3) the Political Committee.
The General Committee consisted of the delegates of both sides, comprising officials of ambassadorial status, members of the League of Arab States and of the European Communities, of the general secretariat of the League of Arab States and of the Commission of the European Communities, as well as the co-presidents and rapporteurs of the Working Committees. The heads of the Arab and European delegations held the presidency of the General Committee jointly. The Committee was the central body of the Dialogue, and was in charge of the general conduct of the Dialogue as well as monitoring its developments in the different areas. It was responsible for its establishment, and for directing it toward the assigned political, cultural, social, technological and economic goals, as well as approving the program of the Dialogue and of its tasks. The varied commitments of the Committee were specified. Its sittings took place behind closed doors and without recorded minutes. At the end of each meeting the General Committee could publish a summary of the decisions taken and a common press release. (6)
The composition of the Working Committees followed the same principle: each group comprised experts and specialist technicians from the two sides, as well as representatives of the general secretariat of the League of Arab States and the Commission of the European Communities. Each of the two Arab and European groups appointed a president for each Working Committee. The Working Committees proceeded according to the instructions given by the General Committee concerning their mandates. Each Working Committee could create specialized sub-groups whose experts were chosen in conjunction with the general secretariat of the League of Arab States and the Commission of the European Communities.
The Coordinating Committee was composed of representatives of the General Committee and of the general secretariat of the League of Arab States and of the European presidency, with the two parties presiding jointly. The Committee was responsible for coordinating the work of the various working parties under the direction of the General Committee. All information and documentation was transmitted by the general secretariat of the League of Arab States and the Commission of European Communities.
This briefly summarized structure established a symbiosis, an inter-penetration of Arab and European policies, requiring the involvement of the European states at the highest level. It is clear that Europe's hostile policy to Israel – standardized by the structures of the EEC – is not the result of mistaken judgements, of prejudices capable of being corrected. It rests on a politico-economic construction, meticulously prepared down to the smallest detail, and rooted in its multiform symbiosis with the Arab world.
In the years that followed, this collaboration was strengthened by meetings every six months and by various activities on an international scale: (Rome, July 24,1975; Abu Dhabi, November 27,1975; Luxembourg, May 18-20, 76; several meetings in Brussels in 1976; Tunis, February 10-12, 1977). The European members of the permanent secretariat of the Association for Euro-Arab Cooperation ( PAEAC) travelled frequently to the United States to attempt to influence America policy in favour of the PLO's claims, and against Israel. The Arabs demanded that Europe recognise Yasser Arafat as the Palestinian leader and a Palestinian state, the implementation of an international boycott of Israel, and a strategy of worldwide political and economic pressure in order to force the Jewish state to withdraw to the 1949 armistices lines. The Working Committee studied suitable methods to condition European and world public opinion to persuade it to support the PLO, whose Charter required the elimination of the State of Israel. According to Saleh al-Mani:
Despite the failure of the EAD, to result in recognition of the PLO the latter was, nevertheless, one of the most active supporters of the EAD. The PLO may have wanted to use the EAD as a channel for airing its demands, and in this regard it may have been successful.
Although failing short of achieving formal recognition for the PLO the EAD did, however, succeed in persuading the Europeans of the need to established a “homeland for the Palestinians” and in “associating” the PLO with future negotiations on the Middle East. Thus the EAD has served certain limited Arab objectives. (7)

This comment by al-Mani confirms the direct connection between the PLO and the EEC's economic transactions. In a speech on 26 August 1980, after describing the PLO's terrorist war in Lebanon, Beshir Gemayel – Lebanon’s future President-elect – denounced its disastrous role in Europe:
This is a recapitulation of the doings of those people [PLO] on whose behalf the chancelleries of the civilized world are striving throughout the year, and for whose favours the old nations of Europe are competing. (8)

It is clear that the PLO played a crucial role in the exchange of economic benefits that the Arab countries granted to Europe in return for political support in their war against Israel. EAD meetings concluded with declarations by the European delegation in line with those of Arab policy (London, June 9, 1977; Brussels, October 26-28, 1978): Israeli withdrawal to its 1949 borders, Israel's obligation to recognise the national rights of the Palestinians; the invalidation of all measures and decisions taken by Israel in the territories outside of the 1949 lines, including Jerusalem. Judea and Samaria are described as 'occupied Arab territories'.
The Israeli-Egyptian peace negotiations at Camp David (1977-78) under the wing of American president Carter, put a damper on the EAD, while the Arab League totally rejected them and expelled Egypt from its ranks. The Arab countries were furious with the success of American influence in the region to the detriment of the European diplomacy that they tried to control through economic cooperation. France abstained from recognising the peace agreements, whereas the other EEC countries accepted them, but – at French instigation – with reservations.
Meanwhile, the EAD resumed its activities and the 4th meeting of the General Committee in Damascus (December 9-11, 1978) approved the creation of a Euro-Arab center in Kuwait for the transfer of technology.

The Birth of Eurabia: a new political entity

Eurabia is the title of a review edited by the European Committee for Coordination of Friendship Association with the Arab World (Paris). It was published with the collaboration of Middle East International (London), France-Pays Arabes (Paris) and the Groupe d'Etudes sur le Moyen-Orient (Geneva).
In its second issue (July 1975), Eurabia published the resolutions passed unanimously at Strasbourg by the general assembly of the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation on June 7-8, 1975. Membership of this Association comprised more than 200 Members of Parliament from western European countries, representing all shades of the political spectrum. In other words, the consensus for the program of Euro-Arab entente covered the whole of the European political scene.
Eurabia specified in its editorial: "the necessity for a political entente between Europe and the Arab world as a basis for economic agreements", and the obligation on the part of the Europeans to "understand the political as well as the economic interests of the Arab world". The Euro-Arab Dialogue had to express "a joint political will" [emphasis by the author]. This preliminary condition for any economic agreements with Arab League countries necessitated the creation in Europe "of a climate of opinion" favorable to the Arabs. The editorial stressed that this question had been examined by a large number of experts from the Association de Solidarité Franco-Arabe (Association of Franco-Arab Solidarity) and from the general assembly of the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation in Strasbourg:
If they really want to cooperate with the Arab world, the European governments and political leaders have an obligation to protest against the denigration of Arabs in their media. They must reaffirm their confidence in the Euro-Arab friendship and their respect for millennial contribution of the Arabs to world civilization. This contribution and its practical application will be one of the themes of our next issue. (Editorial)

Arab political demands concerning the conditions of the Dialogue were not limited exclusively to Israel. They also concerned Europe. M. Tilj Declerq, Belgian member of the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation, submitted a study on the conditions of this cooperation to the economic commission of this Association. It was summarised in the second issue of Eurabia (July 1975) and entitled, 'A European point of view'.
Declerq emphasis that "Euro-Arab cooperation must result from a political will. “The political interests of this cooperation must therefore be recognized.” In other words, economic exchanges were subordinate to the EEC's support of the Arabs League's war to destroy Israel. As far as Europe was concerned, the Belgian speaker advocated economic cooperation associating Arab manpower reserves and raw materials – probably oil – with European technology.
A medium and long-term policy must henceforth be formulated in order to bring about economic cooperation through a combination of Arab manpower reserves and raw materials and European technology and “management”.

This clause could have been at the origin of the massive Arab immigration into Europe from 1975 onwards which seems to have been connected to the EEC's economic agreements with the Arab world. According to Declerq, recycling petrodollars was to bring about the interdependence of Western Europe and the Arab countries in order "gradually to reach as complete as possible an economic integration". But this Euro-Arab economic integration would remain theoretical if the political aspect – that is to say the battle against Israel – was not achieved. Therefore, "A genuine political will must be at the base of concrete plans for cooperation and must be demonstrated at three levels: the national level; the level of the continent; at world level." From the same point of view, "Euro-Arab cooperation and solidarity had to be brought about through international organizations and international conferences." Joint Euro-Arab preparatory meetings and symposiums had "to be multiplied at every level – economic, monetary, commercial, etc. – in order to reach common positions.''
Declerq's proposals were all integrated into the resolutions of the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation when it met in Strasbourg (June 7-8, 1975), and were published in Eurabia. The political section of the resolutions targeted three areas: European policy on Israel; the creation of a climate of opinion favorable to the Arabs; the reception of Muslim immigrants into Europe.
Concerning Israel, the Association went along with Arab demands and called for Israel's withdrawal to the 1949 armistice lines, deliberately misinterpreting Resolution 242. In addition, the Association called on European governments to recognize the PLO as the sole representative of the Palestinian Arabs, a fundamental point that they had to stress in the initiatives that a joint Euro-Arab policy required of them. The EEC had to force Israel to accept the rights of a Palestinian nation and the existence of a Palestinian state on the whole of the “West Bank” of the Jordan, and in Gaza.
Concerning Europe, the Association called for news coverage more favorable to Arab causes and special conditions for immigrants.
The Association requires European governments to arrange legal provisions concerning the free movement of, and respect for, the fundamental rights of immigrant workers in Europe: these rights must be equivalent to those of national citizens.
The Association considers the political settlement of the Arab-Israeli conflict an absolute necessity for the establishment of a real Euro-Arab cooperation.

In the same paragraph, the Association considers that "the harmonious development of cooperation between Western Europe and the Arab nation" would benefit from the free circulation of ideas and citizens. The economic resolution expressed a concern about the political choices that:
had been prejudicial to Euro-Arab cooperation, such as the creation of the International Energy Agency and the signature of an agreement between the EEC and Israel, before the negotiations between the EEC and the Arab countries had been completed. On this subject, it made a formal request that economic cooperation between the EEC and Israel should not apply to the occupied territories.

Eurabia: a new cultural entity

The cultural resolution contained several statements, including the following:
Recognizing the historical contribution of Arab culture to European development;
Stressing the contribution that the European countries can still expect from Arab culture, notably in the area of human values;

The Association called for the teaching of the Arabic language and culture to be expanded in Europe:
Desiring that European governments facilitate, for the Arab countries, the creation of generous means to enable immigrant workers and their families to participate in Arab cultural and religious life.

The Association appealed to the press, to friendship groups and for tourism to improve public opinion regarding the Arab world. It:
asks the governments of the Nine to approach the cultural sector of the Euro-Arab Dialogue in a constructive spirit and to accord the greatest priority to spreading Arab culture in Europe.
asks the Arab governments to recognize the political consequences of active cooperation with Europe in the cultural domain.

The Resolution ended with a condemnation and a criticism of Israel.
While recognizing the State of Israel's right to exist, [it] condemns the Zionist wish to substitute Jewish culture for Arab culture on Palestinian territory, in order to deprive the Palestinian people of its national identity;
Considering that by carrying out excavations in the holy places of Islam – the occupied part of Jerusalem – Israel has committed a violation of international law, despite the warning of UNESCO;
Considering that the excavations could only result in the inevitable destruction of evidence of Arab culture and history;
Regrets that UNESCO's decision not to admit Israel into its regional grouping should have been exploited, sometimes with a great lack of objectivity.

The Strasbourg meeting was followed a few days later (June 10-14, 1975) by a symposium of the Mixed Committee of Experts in Cairo for a first formulation of the general principles and objectives of the Euro-Arab Dialogue. The introduction to the joint memorandum of this meeting specifies that:
The Euro-Arab Dialogue is the fruit of a common political desire which emerged at the highest level and which aims to establish special relationships between the two groups.

The two parties recalled that the Dialogue originated in their exchanges at the end of 1973, and, particularly, the declaration made by the nine States members of the European Community on November 6, 1973 concerning the situation on the Middle East well as the declaration addressed to the Western European countries by the 6th Summit conference of Arab counties in Algiers, on November 28, 1973.
The areas of cooperation listed in the memorandum include cooperation in nuclear technology, finance, banking and capital management, business, scientific research, technological development, technical and professional training, the utilization of nuclear power, the building of cities infrastructures, planning, industrialization, transportation, urbanization, health, education, telecommunication, tourism, etc. The training of specialist personnel for the numerous projects envisaged would take place “either by sending teams of European experts with a view to training the Arab workforce, or by training this workforce in establishments Centers in the EEC countries”. The intention was to set up “effective [cooperation] and exchange of information between Arab and European universities” in research procedures, various programs and projects.
The section on “Cooperation in the fields of culture and civilization” stressed that the principal objective of the Euro-Arab dialogue was to bring closer two civilizations that have contributed considerably in enriching the patrimony of humanity. They consider that their cooperation in the area of culture and civilization should englobe education, the arts, sciences and information; and they affirmed that the principal objective of such a cooperation was the consolidation and deepening of the bases of cultural understanding and of an intellectual rapprochement between the two regions
Various measures were envisaged, like the exchanges of experts, and the development of contacts in the fields of education and tourism. Lastly, the problems of the workforce of emigrant workers had to be settled by equality of treatment concerning: 1) employment situation; 2) working and living conditions; 3) social security systems. (9)
After almost three decades, one may ask: what was the impact on the European continent of this policy, which brought theoretically independent sectors – the economy, immigration, politics and culture – into one single block linked to the Arab world and its anti-Israeli/antisemitic paranoia?

The Spiral: Arab instrumentalization of the European Community

In this correlation between the economic and the political sectors, the difference in viewpoints between the EEC's perspectives and those of the Arab League are immediately apparent. The EEC is looking for economic gain, profit, through a strategy of expansion in the oil, commercial, and industrial markets. Its actions are characterized solely by a business-like pragmatism on the part of management technocrats who formulate programs of assistance and regional development, as well as massive sales of arms and industrial and nuclear equipment (e.g. the Osirak nuclear reactor in Iraq destroyed by Israel in 1981) in pursuit of profit.
The Arab faction, on the other hand, exploited the economy as a radical means to make the EEC an instrument in a long-term political strategy targeting Israel, Europe and America. The Arab political grip on the EEC's economy would rapidly impose on it the Arab political directives vis-à-vis Israel. One of the Arab delegates, Dr Ibrahim A. Obaid, Director-General, Ministry of Petroleum and Mineral Resources from Riyad (Saudi Arabia), aptly expressed the spirit of the Dialogue, when the experts of Euro-Arab Cooperation met in Amsterdam in 1975:
Together and as equals, the Europeans and the Arabs can through a "strategy of inter-dependence" forge ahead to remove the thorn from their sides – the Israeli problem – and attend to the Herculean task ahead of them. (10)

The economic agreements between the EEC and the Arab world went beyond the sphere of trade treaties and led to Europe's progressive subjection to Arab political objectives. The EAD became – particularly for France – an associative diplomacy in the international forums, where the EEC fell into line with Arab anti-Zionist positions. A vehicle for legitimizing the PLO and for its propaganda, the EAD procured for it international, diplomatic recognition and conferred respectability and international standing on Arafat and for his international terrorist movement. It was within the framework of the EAD that the whole war policy of delegitimazion against Israel was constructed at the national and international levels of the EEC, in the trade unions, the media, and the universities. The EAD was the mouthpiece that spread and popularized throughout Europe the demonization and defamation of Israel. France, Belgium and Luxemburg were the EAD's most active agents.
In Europe, Arab strategy was mainly directed toward three goals:
attaining economic and industrial parity with the West by the transfer to Arab countries of modern technology, particularly nuclear and military technology;
implanting on European soil of a large Muslim population, which would enjoy all the political, cultural, social and religious rights of the host country;
imposing the political, cultural and religious influence of Arab-Islamism on European space through an immigration which remained politically and culturally attached to its countries of origin.
The EAD also served the Arab League as a channel to apply pressures on America via Europe to persuade it to align itself with Arab policy on Israel. At the geo-strategic level, Euro-Arab cooperation was a political instrument of anti-Americanism in Europe, aiming to separate and weaken the two continents by instigating mutual hostility between them and by constant denigration of American policy in the Middle East.
The fact that the import of Islamic manpower into Europe was synchronized with the expansion of European markets in Arab countries made it possible for several million Muslim immigrants to arrive without hindrance. The speed and scale of this operation was unique in history. Even in the course of the European colonization, the emigration of Europeans to the colonies took place at an infinitely slower pace. The number of European colonists, including their descendants, even after a maximum of one or two centuries, was incomparably lower than that of present-day Muslim immigrants in each of the countries of Europe after only three decades.
The political laxity of the European governments was worsened by the permission granted to Arab countries to export their culture and their mores together with their population (EAD Declaration, Damascus, September 11, 1978).

University of Venice Seminar: 1977

The Arab cultural implantation into Europe, was bound-up with the immigration – that is to say the transfer of millions of Muslims from Africa, the Middle East and Asia, together with their original culture – into the host countries. This cultural Arabization/Islamization had already been planned at the University of Venice (March 28-30, 1977) by the Euro-Arab Seminar on Means and Forms of Cooperation for the Diffusion in Europe of the Knowledge of Arabic Language and Literary Civilization.
The Seminar was organised by the Instituto per l'Oriente in Rome and the Arabic literature section of the Foreign Languages faculty of the University of Venice. The participants came from 14 universities in Arab countries, 19 Arabists from European universities, numerous other personalities connected with the Muslim world, as well as the representative of the Pontifical Institute of Arab Studies in Rome (Pontificio Istituto di Studi Arabi e d’Islamistica). The seminar was integrated into the Euro-Arab Dialogue, meaning it had the approval of the President of the EEC, the secretary of the Arab League and the foreign ministers of every country represented in the European Community. The Arab participants represented Algeria, Saudi Arabia, Egypt, Iraq, Jordan, Qatar, Sudan and Tunisia. (11)
Among the subjects broached during the four working sessions, the European rapporteurs presented their reports on the diffusion and knowledge of Arabic and of Arab civilization in their respective countries. The Arab delegates, for their part, described the simplified methods of teaching Arabic to non-Arabs practised in their countries. The seminar ended with the adoption of a number of Recommendations. They cannot all be listed here, but the general tenor advocated creating in European capitals centers for the diffusion of the Arab language and culture in every European country in coordination with the Arab countries. This project envisaged appointing to European institutes and universities Arab professors, who were specialists in teaching Europeans.
The participants in this Seminar unanimously forward the following recommendations for consideration by the governments of the member states of the European Community and the League of Arab States
1. Coordination of the efforts made by the Arab countries to spread the Arabic language and culture in Europe and to find the appropriate form of cooperation among the Arab institutions that operate in this field.
2. Creation of joint Euro-Arab Cultural Centres in European capitals which will undertake the diffusion of the Arabic language and culture.
3. Encouragement of European institutions either at University level or other levels that are concerned with the teaching of the Arabic language and the diffusion of Arabic and Islamic culture.
4. Support of joint projects for cooperation between European and Arab institutions in the field of linguistic research and the teaching of the Arabic language to Europeans.
8. Necessity of supplying European institutions and universities with Arab teachers specialized in teaching Arabic to Europeans.
10. In teaching Arabic, emphasis must be laid on different linguistic skills: the teaching of Arabic must be linked with Arab-Islamic culture and contemporary Arab issues.
11. Necessity of cooperation between European and Arab specialists in order to present an objective picture of Arab-Islamic civilization and contemporary Arab issues to students and to the educated public in Europe which could attract Europeans to Arabic studies. (12)

The following resolutions define the forms of cooperation between Arab and European universities and their respective experts as well as the organization of the funds necessary for this Arabization project in the EEC. The last recommendation considers it necessary to establish a permanent committee of Arab and European experts charged with controlling the pursuance and application of the decisions concerning the diffusion of Arabic and of Arab culture in Europe within the framework of the Euro-Arab Dialogue.
19. In order to achieve the above, the participants consider it necessary as a result of this seminar to establish a permanent committee of Arab and European experts to follow up on the recommendations for disseminating Arabic and Arab culture in Europe; this be within the framework of the Euro-Arab Dialogue

This framework signified the approval of the foreign ministers of the EC countries and its presidency, in collaboration with the secretary of the League of Arab countries, as well as the other diplomats represented on the General Commission whose work proceeded in camera and went unrecorded.

The Cultural requests from the Arab bloc

Thus, from the 1970s the immigration policy integrated into the economico-political conception of the EAD (1973) did not envisage scattered immigration by individuals wanting to integrate into the host country. It planned a homogeneous implant of foreign collectivities numbering in the millions, into the European Communities. It facilitated the creation of groups who were hostile to their secular European environment, coming not to integrate but with the intention and with the right to impose their own civilization on the host country, while rejecting its secular institutions, considered inferior to those of the shari'a given by Allah. Whereas the EAD claimed for the Arab immigrants the rights conferred by the European legal institutions, the latter despised these institutions since they availed themselves of their own Arab-Islamic culture based on the shari'a. Thus, right from the start of the immigration, integration was excluded.
The Hamburg Symposium (April 11-15, 1983) of the Euro-Arab Dialogue was inaugurated with great pomp by the opening address of Hans-Dietrich Genscher, minister for foreign affairs of the German Federal Republic, followed by a speech from the secretary-general of the Arab League, Chedli Klibi. Genscher strongly recalled Europe's debt to Islamic civilization and emphasized the importance of the Dialogue in cementing Euro-Arab solidarity. He referred to the beginning of the Dialogue in 1973 and the importance of the political aspect which should not be ignored – in other words, the EEC's anti-Israel policy in the Middle East as a foundation of the whole economic edifice of Euro-Arab cooperation. He stated:
The Euro-Arab Dialogue would indeed remain incomplete if the political side were to be ignored or not taken seriously.
Both parties to the Dialogue, both partners, should always remind themselves of the joint Memorandum issued in Cairo in 1975, the Charter of the Dialogue. The Memorandum contains the following quote: “The Euro-Arab Dialogue is the outcome of the common political will which strives for the creation of a special relationship between the two groups.” We Europeans spoke out in a clear and convinced manner for a revival of the Euro-Arab Dialogue in the Venice Declaration of June 13 1980. Since then, the various working groups within the Dialogue have become more active and the prospects for the future are now promising. (13)

After two years during which the Dialogue was interrupted following the Israeli-Egyptian peace treaty of 1979, the Venice Declaration totally aligned itself with the Arab political demands relating to Israel. It confirmed the national rights of the Palestinians "which is not simply one of refugees'' (art. 6). Article 7 required the participation of PLO in the negotiations. In article 8 "the Nine stress that they will not accept any unilateral initiative designed to change the status of Jerusalem". In the following article:
The Nine stress the need for Israel to put an end to the territorial occupation which it has maintened since the conflict of 1967, as it has done for part of Sinai. They are deeply convinced that the Israeli settlements constitute a serious obstacle to the peace process in the Middle East. The Nine consider that these settlements, as well as modifications in population and property in the occupied Arab territories, are illegal under international law.

At the Hamburg Symposium in 1983, speakers from both sides presented various reports bearing on the integration of the two civilizations. Participants were divided into three workshops. The first, 'Prospect for Cultural Exchange' examined the prospects for future cultural exchanges in all areas. The discussion covered : "exchange agreements between universities, exchanges between students and teachers and others, in the field of creative arts, of audio-visual materials, co-operation in translation, in transmitting Arabic publications to Europe, exhibitions and publication". The areas of this cultural cooperation were to be defined: "by a general cultural agreement between the Arab League and the European Community. This agreement would provide a framework for more specialized agreements to operate". A small joint committee within the framework of the Euro-Arab Dialogue would be "set up to monitor the working of the agreement, to examine and accept proposals for future projects and to ensure their execution"
The workshop suggested various schemes which were summarized as follows:

1. The publication twice yearly of a Euro-Arab journal devoted to specific topics with Arab and European contributors […] In addition a smaller newsletter is recommended which would list cultural developments in the Arab world, noting such things as intellectual debates, theatrical performances, important publications.
2. To invite Arab professional Unions and their members to conclude agreements with their European counterparts to further cultural co-operation and exchange. The Arab side specifically made the proposal to conclude such an agreement with the Unions of Arab Writers and of Publishers […] Such agreements should also include the encouragement of periodical meeting between European and Arab Unions of Radio and Television and between Associations of Film Producers and Actors to promote joint productions.
3. The convening of small, specialized or professional seminars on selected themes. Among topics already suggested are the religious dialogue, Arab historiography, book publishing and librarianship, investigation of the content of text books at all levels in the history of the two regions.

The second workshop focused on the: 'Social and Cultural Consequences of the Migration of Workers and Intellectuals'. The participants noted that, as Arab immigration turned into permanent residence, carrying out the Damascus Declaration (December 1978), was henceforth inadequate for the situation in 1983. It was particularly necessary to supplement the article stipulating the rights of Arab migrants and the members of their families to: "enjoy equality of treatment as to living and working conditions, wages and economic rights, rights of association and the exercise of basic public freedoms". It was felt that not enough was done to implement the tenets of this declaration. (art.3) The participants recommended the creation of a permanent institution to improve knowledge of migration and to formulate policies and programs "with the purpose of ensuring the highest level of welfare for the migrants themselves and maximum benefit for both countries of origin and employment with a spirit of genuine cooperation among the countries involved in the Dialogue." (art. 4)
Article 5 contained several proposals:

5. It is recommended that the social integration of migrant workers and their families in the host countries be facilitated by:
a) giving equal rights in access to the housing market, the labour market and the educational system and to vocational and professional training,
b) making the general public more aware of the cultural background of migrants, e.g. by promoting cultural activities of the immigrant communities,
c) supplying adequate information on the culture of the migrant communities in the school curricula,
d) creating special schooling and training facilities for those who have functional relationships with the immigrants (e.g. civil servants, medical staff, members of the police force, teachers, social workers etc.),
e) giving migrants access to the mass media in order to ensure that migrants be in a position to receive regular information in their own language about their own culture as well as about the conditions of life in the host country,
f) broadening cooperation between immigrant groups and the national population and taking measures to increase the participation of immigrant groups in trade union activities and explore their participation in political life.
6. It is recommended that the Arab countries of origin strengthen their cultural support to Arab migrants in Europe.

The third workshop examined cooperation in the field of Arabic and European language teaching. This group stressed that this question was of the greatest importance because it formed a basic principle of the Euro-Arab Dialogue. The decisions of the Venice Seminar (1977) were supplemented by those of the Hamburg Seminar (1983). They repeated the necessity for Arab language and culture to be diffused in Europe by the Arab countries and their specific institutions as well as by Euro-Arab cultural centers created in European capitals. It was necessary to teach Arabic to the immigrant children, and to ensure the publication and distribution of Arabic newspapers and books, intended for a cultured European public in order to give an objective and attractive picture of Islamic civilization. A program for carrying out all the activities examined was planned over a five-year period.
Reading the proceedings of the numerous symposia, one is struck by the difference in the speeches of the two parties. The Europeans employ cautious language, admiring and flattering Islam. Excessive tribute is paid to the great Islamic civilization from which the civilization of Europe has drawn inspiration. (e.g. Hans-Dietrich Genscher, German Foreign Minister, Hamburg Symposium, 1983). Platitudinous, humble excuses are formulated for colonization and Europe's anti-Arab prejudices. The Arab faction, on the contrary, adopts the tone of a schoolmaster wielding the stick, confident of the tolerance, humanism and greatness of his civilization, the spiritual and scientific fountainhead of Europe. Reproaches are not absent, particularly concerning the inadequacy of European measures against Israel, a central and essential point on which the whole infrastructure of the Dialogue is built. The Arab speeches hammer out in venomous terms Europe's obligation to deal severely with Israel (Zionist usurpation, the hand of Zionism seeking to kill the Arabs in every country, policy of institutionalized racism. Resolution 3379 equating Zionism with Racism had been hammered through the UN General Assembly in 1975). They remind them of the duty to recognize and teach the greatness and superiority of Islamic civilization and Islam at university level. Preachers describe the Islamic origin of Judaism, Christianity and all mankind, born as Muslims in its original purity.

The Alignment of the EEC

The EEC had fully aligned itself with the directives concerning Israel formulated by the Arab League as early as 1970, as can be seen in the Declaration of the Nine on the Middle East (London, 29 June 1977). Some of these declarations repeat word for word those issued by the 2nd Islamic Conference of Lahore (1974) and are not to be found in the original English UN Security Council Resolution 242.Thus, article 2 of the Declaration by the Council of Europe (London, 29 June 1977) specifies 1) the inadmissibility of the acquisition of land by force, 2) the necessity for Israel to end the territorial occupation it has maintained since the 1967 conflict, while resolution 242 mentions withdrawal “from territories”; 3) the obligation for Israel – in the establishment of a just and lasting peace – to take account of the “legitimate rights” of the Palestinians, which is not to be found in the valid UNSC Resolution 242.
Article 3 gives the Arab position:
The Nine are convinced that a solution of the Middle East conflict will only be possible if the legitimate right of the Palestinian people to give effective expression to its national identity is translated into a reality which will take account of the need of a homeland for the Palestinian people. They consider that the representatives of the parties to the conflict, including the Palestinian people, must participate in the negotiations in an appropriate manner, to be defined in consultation among all the interested parties. In the framework of an overall settlement, Israel must be prepared to recognise the legitimate rights of the Palestinian people. Likewise the Arab party must be prepared to recognise Israel's right to live in peace within secure and recognised frontiers. (14)

This declaration had been prepared by the General Commission of the EAD meeting in Tunis (February 10-12, 1977). Concerning Jerusalem, the final communiqué published at the end of its second session stated: "the European side … has also marked its opposition to any initiative tending to alter the status of Jerusalem unilaterally. The Arab side said how much it appreciated this attitude."
On September 26, 1977, Henri Simonet, Belgian Foreign Minister and president of the council of the EEC stated at the UN General Assembly in New York that the Middle East conflict had to be based on security resolutions 242 (1967) and 338 (1973), that is to say on the Franco-Arab interpretation of them, in the French version, as adopted by the EEC after the Arab oil embargo in 1973,

as well as on the following fundamental principles: first, acquisition of territory by force is unacceptable; secondly, Israel must end its occupation of territories it has held since the 1967 war; thirdly, the sovereignty, territorial integrity and the independence of each State in the region must be respected, as well of [sic] the right of each State of the region to live in peace within secure and recognized borders; fourthly, the establishment of a just and lasting peace must take account of the legitimate rights of the Palestinians.
51. The nine countries also continue to believe that a solution to the conflict will not be possible unless the legitimate right of the Palestinian people to give effective expression to its national identity becomes a reality. This would take into account, of course, the need for a homeland for the Palestinian people.
52. It remains the firm view of the nine countries that all of these elements constitute an indivisible whole.
55. One should recall here that the nine countries have publicly stated their concern over the illegal measures taken recently by the Government of Israel in the occupied territories …
56. Looking forward to peace negotiations, the nine countries reaffirm the concern they have expressed on many occasion that the parties of the conflict should refrain from making any statements or adopting any measures, administrative, legal, military or otherwise, which would constitute an obstacle to the process of peace. (15)

The second Islamic Conference, organized by the recently created Organization of the Islamic Conference (OIC) was held in Lahore on February 24, 1974 and its Declaration clearly manifested their policy toward Israel:

1. The Arab cause is the cause of all countries which oppose aggression and will not suffer the use of force to be rewarded by territory or any other gains;
2. Full and effective support should be given to the Arab countries to recover, by all means available, all their occupied lands;
4. The restitution of the full national rights of the Palestinian peoples [sic] in their homeland is the essential and fundamental condition for a solution to the Middle East problem and the establishment of lasting peace on the basis of justice;
7. The constructive efforts undertaken by the Christian Churches, all over the world and in the Arab countries, notably in Lebanon, Egypt, Jordan and Syria to explain the Palestinian question to the international public opinion and to the world religious conferences and to solicit their support for Arab sovereignty over Jerusalem and other holy places in Palestine should be appreciated;
8. Any measure taken by Israel to change the character of the occupied Arab territories and in particular of the Holy City of Jerusalem is a flagrant violation of international law and is repugnant to the feelings of the Member-States of the Islamic Conference and of the Islamic world in general. (16)

The Culture of Eurabia

Whereas the EU offers Israel nothing but verbiage which can only be meaningless for the civilizations of the jihad (“just and lasting peace”, “secure and recognized frontiers”), it demands concrete actions from Israel: 1) cession of territories; 2) redivision of Jerusalem; 3) the creation of a second Palestine, another Arab-Muslim state on the historical Jewish homeland Islamized by jihad; 4) the obligation on Israel to negotiate with Arafat, (Venice Declaration, 1980), acknowledged as a terrorist leader up to the time of the Oslo accords (1994) and converted back to the jihad during the process which followed; 5) peace conditioned by a global settlement including with Syria; 6) Israel’s obligation to admit its responsibility and solve the problem of the Arab refugees from Palestine, although this tragedy was provoked by their alliance with five Arab armies, invading with the aim of destroying the fledgling State of Israel, and their subsequent defeats.
The EU complied with the demands of the Arab League and recognized Arafat as its sole representative. It thus conferred respectability and legitimacy on the godfather of international terrorism, the unrelenting enemy of the State of Israel, of the Lebanese Christians, and one of the modern symbols of jihad against the infidels.
The EU demanded that Israel return to the frontiers of the 1949 armistice, pretending to believe that such frontiers were viable. Its refusal to recognize Israel's right to its ancient capital, Jerusalem, implies a delegitimization and denial of the history of the Jewish people to which Europe by virtue of its Christian origins is still a witness par excellence. The EU adopted the pathological Arab obsession that conferred an evil centrality on Israel, eclipsing all others world events. On the level of Euro-Arab international policy, it explained, justified and morally legitimized a pathology of Arab hate, which imposed the destruction of Israel as an absolute and universal priority. By enlisting in the Arab-Islamic jihad against Israel, under labels such as “peace and justice for the Palestinians”, Europe was rejecting all its values and even the foundation of its civilization. Thus, it abandoned the Christians in Lebanon to the massacres of the Palestinians, and the Christians of the Islamic world to the persecutions under dhimmitude. The liberation of Israel, a minuscule portion of the lands colonized by the Arabs in Asia, Africa and Europe by war and force, provoked a paranoia that masked the sufferings of millions of victims of modern jihad.
At the level of European demography, the EEC's immigration policy encouraged the Islamist desire to Islamize Europe, and provides it with very solid bases. The real figures of this immigration were concealed from the public as if this constituted a state secret. The export of the immigrants' culture to the host countries, an exorbitant and unique favor in the history of immigration, was integrated in the agreements between the EEC and the Arab League as an inalienable right of the immigrants. It created an obstacle to their integration, all the more so as the bonds with the countries of emigration were encouraged and supported to the utmost by cultural, political and economic agreements, and by collaboration and exchanges at the university and international level. The EAD's European agents utilized anti-racism to eliminate any discussion of the insecurity, criminality and religious fanaticism of certain sections of a population, who generally refused to integrate.

EAD 's cultural infrastructure made it possible to import into Europe the traditional cultural baggage of anti-Christian and anti-Jewish prejudices against the West and Israel, conceived by the peoples and the civilization of jihad. It was in these years that the theme of jihad was resurrected in order to nurture terrorist activism. Immigrant groups became the vehicles to diffuse it in Europe, with the silent collusion of academics, politicians and the whole of the EAD's cultural apparatus. The discrediting of 'infidel' Judeo-Christian culture was expressed by the affirmation of the superiority of Islamic civilization from which, so they said, European sages had humbly drawn inspiration. Neither the centers of knowledge scattered over Latin and Byzantine Europe during the Middle Ages, nor in the following centuries the creation of printing, essential for the diffusion of knowledge, nor the scientific discoveries of Europe and their technological applications, nor the innovating evolution of its legal and political institutions, nor its artistic and cultural wealth can undermine the axiom of its inferiority to the Arabs, creators of science and the arts. This absurdity, obsequiously repeated by European ministers, actually constitutes a religious principle of the Arab world which acknowledges no superiority on the part of the infidel civilizations. The very term 'Judeo-Christian' civilization is rejected by fundamentalist Muslims (17) who only admire one single civilization, the Islamic civilization, which embraces, through Abraham – a Muslim prophet – Jews and Christians. That is why so many ministers no longer talk about Judeo-Christian civilization but about Abrahamic civilization. Moreover, Judaism and Israel polarize such hatred that Europe gladly rallied to Abrahamism, that is the Muslim conception of the Islamic origin of Judaism and Christianity, this latter not being connected with Judaism but with Islam, the first religion of mankind and antedating the other two monotheistic religions in the Islamic viewpoint.
The wave of Arab cultural and religious fanaticism which swept Europe was integrated into the functionality of the EAD. The EU thus repudiated its Jewish roots and rejected Christianity because it was born of them. The ablation of the historical memory of Europe in order to graft on to it the Arab-Islamic concept of history today makes possible the diffusion of a sort of negationist and guilt-inducing pseudo-culture, in which veneration for the Andalusian myth replaces knowledge of the devastating Muslim invasions. The obsequiousness of university circles, subject to a political power entirely dominated by economic materialism, recalls the worst periods of the decline of intelligence. The censorship of thought, the suppression of intellectual freedom, imported from Muslim countries in the package of a culture of hatred of Israel, today leads to the exclusion and boycott of Israeli academics by their colleagues in Europe.
Arab antisemitism/anti-Zionism was re-implanted in Europe in the conceptual framework set up by the Euro-Arab Dialogue and its planning of 'a movement of opinion' to support Arab anti-Israeli policy. Arab directives, backed by the Euro-Arab Parliamentary Association – the powerful Arab/Muslim lobby – were transmitted to the highest political, university and religious authorities engaged in the EAD, and were given practical application in the media, television, radio, the press, the universities, the workers’ unions and a variety of political and cultural activities. The major themes of this Eurabian antisemite culture were borrowed from the Arab world where they had already been diffused since the 1950s. Their main arguments are: 1) Holocaust denial; 2) Jews exploited the Shoah as a means to blackmail Europe for Israel's benefit; 3) De-legitimization of the Jewish state; 4) The transfer of Israel’s history to the Palestinian Arabs; 5) The cult of the destruction of Israel as a source of the redemption of the world; 6) Cultural boycott of Israel and its isolation on the international scene – a policy which recreated the status of the Jew in Christianity, and of the dhimmi in Islam; 7) Culpabilisation of Europe for the resurgence of Israel; 8) Israel is a threat to world peace, which correctly interpreted means that Israel resists the Euro-Arab policy to eliminate it; 9) Anti-Americanism.
The all-encompassing Euro-Arab symbiosis produced by the EAD led the EU to tolerate the Palestinian terrorists on its own territory in the 1970s, and even later to justify and passively legitimize their terror against Israel, and later to actually finance the Palestine terrorist infrastructure and the inculcation of hatred in its schools. The churches and their media network were the most active agents of the moralization of Palestinian terrorism. Internal opposition was swept away by the political pressures and the funds of the religious organs involved in the EAD.

It was during 2000-2002 that Eurabia has perhaps erased Europe. In Eurabia the Islamic conception of history has supplanted the memory of the institution of the jihad and of dhimmitude which governed the relationship of the Muslims with non-Muslims from the seventh century to the present day. The culture of Eurabia today displays a combination of anti-Jewish, anti-Christian and anti-American animosity. The politicians and intellectuals who have brought it into the world with forceps have denied the wave of defamation and attacks against the Jews in Europe, a wave which they themselves have made possible and have irresponsibly stirred up for thirty years. They neglect the reality of antisemitism in the same way as they have neglected the attacks on the fundamental rights of European citizens, allowing ideological currents generating delinquency and terrorism to be established with impunity in their countries. The silence and negligence of the French authorities in the face of the wave of antisemitic aggression in the period 2000-2002 is only the tip of the iceberg of a global policy. Throughout the territory of Eurabia covered by the EAD agreements, the same uniformity of thought is to be found – the same taboos and censorship at universities and in the apparatus of information, the same historical and political counter-truths built into a dogma, the same tactics of obstructing publishers and bookshops, the same demonology of the Jews and Israel, the same attribution of guilt to Jews and Christians in regard to the Arab-Islamic world. When future generations will reflect in astonishment on the genesis of Eurabia, they will find that this mutation of European socio-political culture was driven by economic self-interest, financial greed, Judeophobic anti-Zionism, and anti-Americanism. The EAD, which bound the European economy to an Arab political strategy, planning the destruction of Israel, was the Trojan horse of that European drift toward the Arab-Islamic sphere of influence. The sorcerer's apprentices have opened the way to a disquieting future.


NOTES

1. Saleh A. Al-Mani, The Euro-Arab Dialogue. A Study in Associative Diplomacy, ed. Salah Al-Shaikhly, Frances Pinter (Publishers), London, 1983, p.48. See also Jacques Bourrinet (ed.), Le Dialogue Euro-Arabe, Economica, Paris 1979.
2. Documents d’Actualité Internationale , Ministère des Affaires étrangères, Paris (henceforth DAI), 1974, n°l, pp.2-3.
3. See Al-Mani, pp 70-73; 111; Bourrinet, p. 4. Analysing the formula of the EAD, John Waterbury writes: “The eventual bargaining took place in the form of a trade-off: the Arab political demands against European economic objectives”, ibid., p.25; Françoise de la Serre, 'Conflit du Proche-Orient et Dialogue Euro-Arabe: La Position de l’Europe des Neuf', in ibid.
4. Report on Islamic Summit 1974, Pakistan. Lahore, February 22-24, 1974, p. 228.
5. DAI 1974, Conférence des Chefs d’Etat Arabes (Alger, 26-29 novembre 1973) Déclaration de politique Générale (Alger, 28 Novembre 1973) (Source: Conférence des Chefs d’Etat arabes, in French, n°7, pp.122-26).
6. As this issue of DAI has disappeared from the collection at the Bibliothèque du Palais des Nations at Geneva, this reference is taken from Bourrinet, pp.331-35: DAI 1977, n° 16-17, pp. 315-19.
7. Al-Mani, pp.70-73.
8. Bat Ye’or, Islam and Dhimmitude. Where Civilizations Collide, Cranbury, NJ, Fairleigh Dickinson University Press 2002, p. 253.
9. Bourrinet, pp. 296-301.
10. Edmond Völker, ed., Euro-Arab Cooperation. Europa Instituut, University of Amsterdam, Amsterdam, A.W. Sijthoff, Leyden, 1976, p. 179.
11. Euro-Arab Dialogue. The Relations between the two cultures. Acts of the Hamburg symposium April 11th to l5th 1983. English version ed. by Derek Hopwood, Croom Helm, London, 1983; see the recommendations of the Venice Seminar, pp. 317-23.
12. Ibid., pp. 320-21.
13. Ibid., p.19.
14. DAI, September 2, 1977, n° 35, Council of Europe (London, 29-30 June 1977) n°137. Déclaration des Neuf sur le Moyen-Orient (Londres 29 Juin 1977) (Source: Ministère des Affaires étrangères, Paris) Textes officiels pp 666-67, translated by the author.
15. Official Records of the General Assembly.Thirty-second Session. Plenary Meetings, vol.1, Sept.20 - Oct.13, 1977, United Nations, New York,1978.
16. Report on Islamic Summit 1974, Pakistan. Lahore, February 22-24, 1974, Karachi, pp.222-23.
17. The rejection of the term 'Judeo-Christianity' has often been expressed orally; Bruno Etienne mentions this rejection, in La France et l’islam, Paris, 1989, Hachette, p.l89.


http://www.uitkijk.net/docs/by_eurabia_122002_eng.doc

[hirihiri123]

alweer iets in het Engels over voormalig Yoegoslavie

The Emperor's clothes:

voor diegenen die er belangstelling in/voor hebben:
Emperor's Clothes Newsletter * 1 January 2008

The Emperor's New Clothes (TENC) * www.tenc.net

A happy New Year to you and to your loved ones, from Emperor's Clothes!

Please send this link to a friend. You may post any TENC article on the internet as long as you credit TENC and the author(s).
http://tenc.net/sonew.htm

Subscribe to the TENC Newsletter - Receive articles from Emperor's Clothes. To join, send a blank email to:
join-emperorsclothes@pr2.netatlantic.com
Then reply to the confirmation email; if you don't receive it right away, please check your SPAM filter. And please add the Newsletter address to your personal address book: emperorsclothes@tenc.net

Our readers make TENC possible. Please donate!
================================================

Croatian Ustashe (clerical-fascists) in Australia? So what else is new?

As Croatian clerical-fascist rock star Thompson's Australian tour reaches its half-way mark, with the big question: will Immigration Minister Sen. Chris Evans do the right thing and rescind Thompson's visa, which he granted with the remarkable proviso that Thompson "will be told that he must not 'vilify, incite discord or represent a danger to the community'" [1] (which raises the question: why not just grant visas to armed suicide bombers as long as they promise not to set themselves off?), it is worthwhile noting that in Australia Thompson is currently playing to the children and grand children of serious Nazis.

Thompson states in his song "Geni Kameni" (which translates, "Genes [as in DNA] of Stone"):

"1945 was hard on us,
It scattered us all over the globe"

'We' being the Croatian Ustashe, many of whom fled the Partisan victory in Yugoslavia, emigrating to places like the US, Canada and, especially, to Australia, where they apparently received tender loving care from the secret service, producing an international scandal and leading to the remarkable 1973 New York Times article, posted below, following which I have posted some explanation from Richard West's Tito and the rise and fall of Yugoslavia.

-- Jared Israel
Editor, Emperor's Clothes

================================================== ===

This from The New York Times of March 17, 1973

"Australian Police Raid Offices of the Nation's Secret Service," by the Associated Press, published by The New York Times, March 17, 1973, p. 11

The transcribed text can be read at http://tenc.net/raid.htm

(C) 1973, The New York Times, Posted for Fair Use Only

================================================== ===


================================================== ===

And this from Tito and the rise and fall of Yugoslavia, by Richard West

New York, Carroll & Graf, 1995 (Originally published: London, Sinclair-Stevenson, 1994), chapter 15, pages 301 - 303

================================================== ===

The Ustasha, now [after WWII - J.I.] called [renamed by Croatian Fuhrer Pavelic himself - J.I.] the HOP, and the other Croatian terrorist groups found a more tolerant home in such democratic countries as Canada, Sweden, West Germany and above all Australia. The Liberal Party governments in the 1960s not only welcomed but gave support to these anticommunist militants. Ustasha soldiers trained with the Australian army near Woodonga, Victoria. The editor of the HOP newspaper Spremnost, Fabian Lovoković, who was also a prominent Liberal Party politician, was able to boast in 1963 that the ASIO, the Australian intelligence service, ‘does not view the Croatian Liberation Movement in an unfavourable light’. Thanks to the tolerance shown them by the authorities throughout the 1960s and early 1970s, the various Ustasha groups in Australia were able to carry out bomb attacks on Yugoslav consulates, a bank with a display of Yugoslav dolls, the Adriatic Tourist Agency in Sydney, and a cinema showing a Yugoslav film, and to make three separate attempts on the life of a prominent anti-Ustasha Croat. Due to the favourable political climate, the most violent of the Ustasha groups, the Croatian Revolutionary Brotherhood, established its world headquarters in Australia in 1968, when it was banned by West Germany.

The front page of [Ustasha] Spremnost in January 1963 carried a story on Ustasha military training under the banner headline: ‘Today on the Murray River - Tomorrow on the Drina’ (‘Danas na Rieci Murray - Sjutra na Drini’). To prove that this was no idle boast, an Ustasha group from Australia attempted to start an uprising in eastern Bosnia, not far from the River Drina. This first of several Ustasha gangs to be sent from Australia to Yugoslavia was rounded up and its members imprisoned. In 1970 Vladimir Rolović, the Yugoslav Assistant Secretary for Foreign Affairs, visited Canberra to hand over an aide-mémoire giving specific details of Ustasha personnel, organisations and involvement in terrorist actions. The Australian authorities, who had not only tolerated but even trained the Ustasha, took no action except to inform them of Rolović's information about them. The following year, when Rolović had become his country’s ambassador in Sweden, he was murdered by two young Ustasha who claimed they were taking revenge for his mission to Canberra. The murderers of Rolović were released when the Ustasha hijacked and threatened to blow up a plane. [On the September 15, 1972 hijacking and its consequences, see http://emperors-clothes.com/tour2.htm#1972 - J.I.]

The Ustasha were the first terrorist group to threaten to plant bombs on aircraft, and the Yugoslav national airline, JAT, was the first to institute baggage and body searches. Despite these precautions, in Stockholm in January 1972 Ustasha agents succeeded in planting a bomb on a JAT DC9, which blew up over Czechoslovakia. The sole survivor, a Montenegrin air hostess, fell 33,330 feet without a parachute, to enter the Guinness Book of Records Hall of Fame.10 In 1976 the Ustasha hijacked an aircraft flying from Chicago to Paris, forcing a detour to London to scatter leaflets over the city. A number of Ustasha bomb attacks inside Yugoslavia, in cinemas and at Belgrade railway station, caused people to grumble that the UDBA [Ministry of Interior Security] had become less efficient since [Minister of Interior, a Serb - J.I.] Ranković’s sacking [by Yugoslav President Tito - J.I.]. Moreover those countries in western Europe that had abolished capital punishment refused to extradite terrorists to be executed in Yugoslavia. The UDBA therefore sent death squads to gun down Ustasha in Munich and other centres abroad, leading to diplomatic incidents with the governments concerned.
[Footnote 10, page 416:]

10 Joan Coxsedge, Ken Caldicott and Gerry Harant, Rooted in Secrecy: The Clandestine Element in Australian Politics (Melbourne, 1982), pp. 43-59; Mark Aarons, Sanctuary: Nazi Fugitives in Australia (Melbourne, 1989). Mystery still surrounds the JAT aeroplane disaster. It has been alleged that the aircraft had illegally crossed Czechoslovak territory and was brought down by the Warsaw Pact defences. The Belgrade government did not want to admit that aircraft of the national carrier were vulnerable to sabotage. The Western press and police showed no interest in the affair.

[End quoted text from Tito and the rise and fall of Yugoslavia]

================================================== ===

Footnotes and Further Reading

================================================== ===

[1] "Tour visa for 'fascist' rock singer attacked," by Greg Roberts, The Australian, December 22, 2007
http://theaustralian.news.com.au/story/0,25197,22962054-2702,00.html

Further Reading:

Debate on Croatian Fascist Rock Star's Upcoming Australia Tour
by Jared Israel
[Dec. 21, 2007]
http://tenc.net/ajn.htm

Lyrics of "E moj narode," translated: "Protocols of Zion" set to music
[Dec.15, 2007]
http://tenc.net/moj.htm

Bizarre Antisemitism from the Croatian Clerical-Fascist Lobby
A debate
[Nov. 16, 2007]
http://tenc.net/biz.htm

How the New York Times Doctored its Count of Croatia's W.W.II Victims
Part 2 of "Oppose Fascist Rock Star's US Tour with the Truth"
by Jared Israel
[Nov. 6, 2007]
http://tenc.net/tour2.htm

Oppose Fascist Rock Star's US Tour with the Truth
Part 1
by Jared Israel
[Nov. 3, 2007]
http://tenc.net/tour.htm

'Slightly Fascist'? The New York Times Prods Croatia. Gently.
by Jared Israel
[1 August 2007]
http://tenc.net/croatia/times1.htm

================================================== ===

Emperor's Clothes Needs Your Donation!

================================================== ===

Our work depends on donations. If you find Emperor's Clothes useful, please help us to pay website, research and technical expenses. Every donation helps, big or small.

If you would like to donate but can't afford to now, you can help by posting Emperor's Clothes articles on websites and discussion lists, and distributing them by email.

If you can afford to donate now, please do.

Our best is yet to come!

Here's how to make a donation:

* At our secure server https://emperor.securesites.com/transactions/index.php

* Using PayPal

* Mail a check to:
Emperor's Clothes
P.O. Box 610-321
Newton, MA 02461-0321
USA

* Or, call us at 1 617 916-1705
(If you get voicemail, please leave your phone
number and we will call you back.)

Thank you!

***

Please send this link to a friend. You may post any TENC article on the internet as long as you credit TENC and the author(s).
http://tenc.net/sonew.htm

Subscribe to the TENC Newsletter - Receive articles from Emperor's Clothes. To join, send a blank email to:
join-emperorsclothes@pr2.netatlantic.com
Then reply to the confirmation email; if you don't receive it right away, please check your SPAM filter. And please add the Newsletter address to your personal address book: emperorsclothes@tenc.net

Our readers make TENC possible. Please donate!

The Emperor's New Clothes (TENC) * www.tenc.net

* * *

--- You are currently subscribed to the Emperor's Clothes Newsletter as: rsteg22@home.nl

To unsubscribe send a blank email to leave-2851003-8517467X@pr2.netatlantic.com

[hirihiri123]

'Identiteit is de bron van alle Conflicten'
(World Culture Forum Alliance, opgericht door de Ford Foundation, die er onlosmakelijk verbonden is met USA's Council On Foreign Relations en de CIA. EU en de Raad van Europa zijn hier ook aan verbonden.)

Het ministerie van Buitenlandse Zaken is bezig ons op te voeden van onze 'verstijfde vooroordelen' naar islamisch cultuur.

"Wij zullen verstarde vooroordelen en onwetendheid aanpakken. En zullen de dagelijkse journalistiek in de richting leiden van beschrijvingen van het alledaagse leven van gewone mensen die betrokkenheid, herkenning en wederzijds begrip tussen volkeren scheppen.

Wij zullen met behulp van nieuwe experimenten met beelden op publieke plaatsen, in radio, tv, bladen, kranten en reclames onze verstarde beelden van de vreemden aanpakken, en samen met hen gemeenschappelijke projecten organiseren.

Wij zullen de 'intervolkelijke vaardigheden' van journalisten, leerlingen en kunstenaars ontwikkelen en mensen uit deze groepen met islamitische collega's uitwisselen. Wij zullen kunst en culturele voortbrengselen sturen.

Wij zullen de opleiding van leraren en de leerplannen beïnvloeden in de richting van culturele veelvoud met behulp van nieuw onderwijsmateriaal en door het varanderen van schoolboeken. Wij zullen grote islamische jeugdfestivals organiseren. Dit alles om dialoog en begrip te stimuleren."

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=5189&titel=NL_identiteit_weet_u_nog


Vandaar, dat de Nederlandse identiteit een sta-in-de-weg is.
Máxima liet het ons al weten. Het koningshuis bedrijft gerichte politiek.

Vrije Moslim immigratie naar Europa Nederlands Nederlands

Geheimgehouden EU-afspraken met 10 Aziatische en Noord-Afrikaanske landen

Uit de Barcelona-Verklaring van 1995:

Euro-Mediterrane afspraken ingegaan tussen de EU, Marokko, Algerije, Tunesië, Egypte, Jordanië, het Palestijnse Zelfbestuur, Syrië, Libanon, Turkije en Israël.
Folder Dansk Kultur Allerød Postomdeling

Voorzien is o.a.:

1. Het oprichten van een handelszone en vanaf het jaar 2010 het begin van een economische sammensmeltning.
2. Wezenlijk meer EU geld voor partners en
3. Cultureel partnerschap.

Respect voor de Islam door de EU gegarandeerd

Er worden garanties gegeven voor respect voor verscheidenheid, dwz. het bevordering van verdraagzaamheid tussen verschillende bevolkingsgroepen.

Het belang van een gemeenschappelijke veldtocht tegen racisme, xenofobie en onverdraagzaamheid wordt onderstreept. [Breaking News - Alarm - Januari 2008 !!!]

Dicht wederzijdse Europese-Islamische beïnvloeding tussen radio, televisie, kranten, bladen moet cultureel begrip scheppen. De EU zal deze ontwikkeling actief steunen.

Het uitwisselen van jeugd is het middel tot samenwerking van toekomstige generaties.

http://balder.org/avisartikler/Barcelona-Verklaring-Euro-Mediterrane-Partnerschap-Geheime-Afspraken.php



stond aan de andere kant, m.i. hoort dit OOK bij OIL for Immigration !!!!!!!!!!!!!!


Wie helpt mij ff mee beslissen, kan dit ook naar de Panorama toe.................

[vrijenblij]

wat ik niet begrijp waarom de regeringen niet door zijn gegaan met aanpassen tijdens de olie crisis

ik zat dus een docu te kijken (zou zeggen kijk hem het is interessant)

http://clipshack.com/Clip.aspx?key=D84FE316680717C4

rond 4:36 hoor je ook dat toen de innovatie met sprongen ging en de mensen zich prima aanpasten en daardoor de olie import met 78% daalde uit het midden oosten en de opec in paniek raakte.

helaas hebben ze voor zoals altijd de makkelijkste weg gekozen en zitten we nu met de problemen.

[hirihiri123]

Donderdag de 24e januari 2008 gaat de brief met veel bijlagen over Oil for Immigration naar de Panorama ................................banana banana banana

[duhbyl]

Nou lekker dan,dit beeldbuiskindertje zit hevig geemotioneerd achter zijn schermpie.
Ik wist dat ik op je kon rekenen,maar je weet het he?,die donkere dagen voor, en na kerst.Maak je niet druk; ik heb het ook als de blaadjes van de bomen vallen en, als ze weer ontluiken.
Je weet het wel, he?Tranen van gevoel, biggelen over me smoel.
Mezzy bowkoep!.

[Johnnie]

Donderdag de 24e januari 2008 gaat de brief met veel bijlagen over Oil for Immigration naar de Panorama ................................banana banana banana

Koop ik dan maar voor de eerste keer in mn leven de Panorama. Ps,staan er ook mooie vrouwen in?:)

[duhbyl]

Niet meteen kopen, eerrst wachten wat er in staat,trouwens het zou mij verbazen als ze de knuppel meteen in het hoenderhok gooien.
Wacht maar eerst is af, of Hiri bericht terug krijgt.
Trouwens tieten zie je weinig nog in de panorama, he Hiri,misschien zou je ook het zelfde kunnen sturen naar Aktueel, hun zijn zogezegd een beetje meer sensatie belust,ik mocht altijd graag Donald Ollie lezen(war is ie eigenlijk).Ohja daar was ik gebleven, Walkie voor de memmen, kan je ook beter naar de Aktueel en ze hebben altijd een Rooieoortjes achter in.

[admin]

Koop ik dan maar voor de eerste keer in mn leven de Panorama. Ps,staan er ook mooie vrouwen in?:)


De laatste keer dat ik 'm las wel zo'n 25 jaar geleden :D

[hirihiri123]

Islamisering Europa was/is bewuste linkse keuze!
Eurabië is een provocatief en verontrustend boek. Bat Ye'or beschrijft de transformatie van Europa in 'Eurabië', een cultureel en politiek aanhangsel van de Arabische wereld. Eurabië is antiwesters, anti-Amerikaans en antisemitisch. De nauwe banden tussen Europa en de moslimlanden blijken uit de Euro-Arabische Dialoog (ead), een door Europese en Arabische overheden ontwikkelde organisatie, die er alles aan doet om bijvoorbeeld op scholen en universiteiten een benauwende politieke correctheid door te voeren.

Volgens Ye'or zijn de hoge immigratieaantallen en de slechte integratie van moslims in Europa niet het gevolg van een naïeve politiek, maar van een bewuste keuze. Ze laat zien dat er al jaren sprake is van een uitgebreid patroon van politieke, economische en wetenschappelijke samenwerking tussen het linkse Europese establishment en de Arabische overheden.

Het gevolg van die samenwerking is dat links Europa de eigen identiteit in de uitverkoop heeft gedaan. 'Eurabië' is inmiddels een begrip geworden in het debat over Europa en de islam. Het boek van Ye'or is zowel baanbrekend en angstwekkend overtuigend genoemd als paranoïde en emotioneel. Maar de documenten en feiten die ze aandraagt zijn niet eenvoudig ter zijde te schuiven. Eurabië is nu al een historisch boek dat je moet lezen om zelf tot een oordeel te komen!

Eurabië
door Bat Ye'or
Uitgever: Meulenhoff
ISBN 9789029079891





www.uitkijk.net


Het bovenstaande wisten we al..........................

[hirihiri123]

Rol Den Uyl in Lockheed-affaire verfilmd

--------------------------------------------------------------------------------

Rol Den Uyl in Lockheed-affaire verfilmd
Door AB ZAGT

ROTTERDAM - Een cruciaal moment in het leven van oud-premier Joop den Uyl wordt volgend jaar verfilmd door regisseur Hans Hylkema, onder de titel De zeven dagen van Den Uyl.

Den Uyl in 1976 aan het woord tijdens het Lockheed-debat in de Tweede Kamer. FOTO ANP De biografische speelfilm behandelt vooral de Lockheed-affaire in 1976, toen prins Bernhard werd beschuldigd van corruptie.

Door toedoen van onder anderen Den Uyl, de toenmalige premier, werd een grote crisis afgewend. Hij wist een brug te slaan tussen de partijen die de monarchie wilden redden of onder vuur namen.

,,Hij heeft als socialist min of meer de monarchie gered,’’ vertelt Hylkema die in zijn filmplan veel overeenkomsten ziet met de Britse en veelbekroonde speelfilm The Queen, waarin premier Blair koningin Elizabeth (gespeeld door Helen Mirren) bijstaat in de crisis rond de dood van prinses Diana.

Hylkema is al een tijdlang bezig met de research voor zijn film. Ook heeft hij contact gehad met nabestaanden van de ex-premier. Er zijn geen bezwaren geuit tegen de film die ook het privéleven van Den Uyl zal behandelen, zoals de verhouding met zijn vrouw Liesbeth.

Hylkema heeft als een van de weinige Nederlandse regisseurs ervaring met het maken van politieke drama’s. Eerder verfilmde hij in 1983 onder de titel De Mannetjesmaker het leven van Bert Korsten die in de jaren ’60 een belangrijke rol op de achtergrond in KVP-kringen speelde.

Hylkema: ,,Je kunt Den Uyl beschouwen als een van onze laatste grote staatsmannen. Hij moest in deze historische week in een enorm spanningsveld laveren. ’’

Ter voorbereiding op zijn film heeft de regisseur zich al verdiept in het enorme archief van Beeld en Geluid, dat veel opnamen uit deze periode bevat.

Over de rolbezetting hebben Hylkema en zijn producent René Huybrechtse nog geen acteurs benaderd. Wel zal een groot aantal historische figuren moeten worden vertolkt, zoals onder anderen koningin Juliana en prins Bernhard.

Het is de bedoeling dat de film in 2009 wordt gedraaid. Voorlopig hebben de makers alleen nog subsidie voor het uitwerken van het scenario dat eind 2008 klaar moet zijn.

Later deze maand verschijnt een uitgebreide biografie van Den Uyl. Het programma Andere Tijden zal de ex-premier ook portretteren.



www.ad.nl
PS. lees vooral de reacties.................
Zou Bea hier een stokje voor steken ???



--------------------------------------------------------------------------------

Vanwaar die plotselinge aandacht voor PvdA-er Joop den Uijl, m.i. zo ongeveer de grootste ramp die Nederland ooit heeft gekend.

Hij heeft aan de basis gestaan van wat wij nu meemaken.

Niet alleen speelde hij een rol in de Affaire Lockheed (1976), maar ook in affaires als de mijnsluitingen (1965), de verkwisting van ons aardgas (onder andere door voor Nederland zeer onvoordelige langlopende leveringscontracten), en vooral ook de Eerste Oliecrisis (1973/1974) - met de volstrekt overbodige brandstofrantsoenering als onderdrukkend vlagvertoon.
Daar doorheen ook nog het scheepsbouw-drama RSV http://www.parlement.com/9291000/modulesf/g8pdl14f en de aanzet tot de teloorgang van Fokker.

Wat mij van hem vooral bijblijft is zijn uitspraak, met een satanisch lachje, tijdens een van zijn zogenaamd gewichtige televisietoespraken tijdens de Eerste Oliecrisis:
"Het zal nooit meer worden zoals het geweest is".

En dat hebben we geweten: Oil for Immigration.

Een vreselijke man.

PS.Geplukt van het PFF forum


Zet hier ook maar ff neer.........................

[ichi wa zen]

Waarom gebruiken wij nog olie anno 2008? Hallo, wakker worden!!!

In 1905 had genie Nikola Tesla gratis ongelimiteerd stroom voor heel de wereld ontdekt. Dit ontdekte zijn financier JP Morgan, oliemagnaat, en die zag dit plannetje natuurlijk niet zitten. Het gesprek tussen deze 2 personen zag er ongeveer zo uit:

1905, New York

Nikola Tesla, uitvinder: "Hey Mr Morgan, ik heb gratis ongelimiteerd stroom voor heel de wereld ontdekt in het G-Field wat om ons heen bestaat."

JP Morgan, oliemagnaat: "Is dat zo? Zou dat betekenen dat niemand meer mijn olie gaat kopen en ik dus nog maar 2 Rolls Roycen per week zou kunnen aanschaffen?"

Nikola Tesla, uitvinder: "Ja, heel de wereld zou gratis stroom met mijn uitvinding kunnen hebben, heel de wereld zou een utopia worden!"

JP Morgan, oliemagnaat: "Dat zie ik niet zitten, mensen moeten mijn olie kopen. Mr Tesla, ik stop met het financieren van je onderzoek. Dag!"

Nikola Tesla, uitvinder: "Kutzooi, daar gaat onze droomwereld."


102 jaar later, mensen zitten op een forum te vechten over olie! Wat klopt hier niet????

Oww, vraag jezelf ook eens af waarom jij nog nooit van het grootste genie van de 20e eeuw hebt gehoord! NIKOLA TESLA!

[hirihiri123]

geef ff een bron.........................:p :p


ik heb het al:

http://www.veron.nl/amrad/history/tesla/main.htm



Maar deze goede man zou toch nog niet van de islam gehoord hebben, toendertijd...........Oil for Immigration is een vies spelletje geweest, vlak na WO II, waarvan WIJ NU nog steeds de wrange vruchten mogen plukken.

Net na de oorlog hadden ze nog niet gehoord van referenda of volksraadpleging.
Volksverraad dat wel ja...........................en dat gaat NU nog steeds door, net zolang dat hier de sharia ingevoerd zal worden.

Binnenkort in dit theater zullen we maar zeggen.............................
Zum kotzen!


Psssssssssssssst. Gebruikt U zelf olie ?Of iets wat van olie gemaakt is/was/kan ?

[hirihiri123]

Waarom gebruiken wij nog olie anno 2008? Hallo, wakker worden!!!

In 1905 had genie Nikola Tesla gratis ongelimiteerd stroom voor heel de wereld ontdekt. Dit ontdekte zijn financier JP Morgan, oliemagnaat, en die zag dit plannetje natuurlijk niet zitten. Het gesprek tussen deze 2 personen zag er ongeveer zo uit:

1905, New York

Nikola Tesla, uitvinder: "Hey Mr Morgan, ik heb gratis ongelimiteerd stroom voor heel de wereld ontdekt in het G-Field wat om ons heen bestaat."

JP Morgan, oliemagnaat: "Is dat zo? Zou dat betekenen dat niemand meer mijn olie gaat kopen en ik dus nog maar 2 Rolls Roycen per week zou kunnen aanschaffen?"

Nikola Tesla, uitvinder: "Ja, heel de wereld zou gratis stroom met mijn uitvinding kunnen hebben, heel de wereld zou een utopia worden!"

JP Morgan, oliemagnaat: "Dat zie ik niet zitten, mensen moeten mijn olie kopen. Mr Tesla, ik stop met het financieren van je onderzoek. Dag!"

Nikola Tesla, uitvinder: "Kutzooi, daar gaat onze droomwereld."


102 jaar later, mensen zitten op een forum te vechten over olie! Wat klopt hier niet????

Oww, vraag jezelf ook eens af waarom jij nog nooit van het grootste genie van de 20e eeuw hebt gehoord! NIKOLA TESLA!



Niet alleen op diverse fora hoor, maar ook in bepaalde islamitische landen maakt men elkaar kapot, bomgordeltje hier, sempex daar...............

[duhbyl]

Hiri, er staat een artikel in de Panorama.
Ze draaien wel om de hete brij heen.
Ze doen net of ze jouw brief niet ontvangen hebben.
Ze geven wel aam dat het hun puzzeled.

[hirihiri123]

Kan iemand dat ff op deze site plakken ?

Ik ga zelf ook wel ff kijken nlvlag nlvlag

Maar Dubbie in ieder geval bedankt voor de Tip.
Trouwens in welk nummer van de panorama? Deze week. anders geef ff het nummer door, kan ik hem kopen.....................

[duhbyl]

Deze week vers van de pers bij mijn weten, nee hoor, ik was laks, hij was tot 26 maart.
Bij nader inzien, mazzel dat ik hem nog zag.
Heb je ook me stukkie bij Pim gelezen?.
Daar doe ik in het kort uit de doeken wat er in staat.
Het is maar een begin hoor.
Zo zie je maar, jaren geleden was ik standaard fan van Panorama en Nieuwe Revu en nu kijk ik er niet eens meer na, zelfde met Elsevier.
Stiekem heeft de euro me genezen van de aanschaf van dit soort blaadjes.
Niet dat het even duuder is geworden ofzo...ben je gek, ik hou alleen aan het eind van me geld, nog een stukje van de maand over(Loesje geloof ik).
Ik verlang alleen steeds meer naar de gulden, maar Zalm en Ruding zijn er heel gelukkig mee.

[duhbyl]

Ohja, het stukkie heet:53 voorbeelden.
We zijn al gezwicht voor de islam.
De meeste voorbeelden zijn hier al de revu gepasseerd.
Beatrix schudt geen handen in de moskee.
Fortis stopt met spaarvarkens RTL8 wijkt voor Arabische zender.

[duhbyl]

Jullie zien dat ikeen beetje laat ben, maar eigenlijk wel gemeen dat ze jouw niet hebben gemeld dat dit artikel er aan kwam.
Kleine moeite dacht ikzo.
Voor het zelfde geld had ik geen exemplaar gekocht.
Scheelt toch dacht ik zo.
Hadden we geweten dat ie er aan kwam, hadden ze ieder geval twee exemplaren meer verkocht.
Ik blijf het zeggen, er is iets dat naar vis ruikt aan het feit dat ze geen melding van olie voor immigratie maken.

[Hans61]

http://img512.imageshack.us/img512/1724/kowtowtopumpfe5.jpg (http://imageshack.us)

[hirihiri123]

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=5785

Klik op bovenstaande link

Hier de enkele tekenen van de Islam in Nederland.....................d"b d"b


PS. Ik heb helemaal niks gehoord van Panorama !!!!!!!!!!!!Geen meel,geen briefje niks noppes nada.....................

[hirihiri123]

Olie voor moslim-immigratie
Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd.

Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een “Euro-Arabische Dialoog” op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs, en organiseerde overal ter wereld congressen, waar afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden.

In juni 1975 rolde daar een convenant uit, waarvan wij nu met z’n allen nog steeds de zure vruchten plukken: 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht, en van oppositie was nauwelijks sprake. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl Declercq uit Antwerpen, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was ook zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. In zijn land was hij de latere stichter van het Vlaams Palestina Komitee. Hij overleed ( 81 jaar) op 25-12-2003. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthoud die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben geboet, zou je kunnen zeggen.

In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt “de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden”, en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding “de hoogste prioriteit” te geven.

De pers moet worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten”, en de academische wereld moet worden gemotiveerd “om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.

Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er “meer moskeeën bijgebouwd moeten worden”! Geen wonder dat Samir Azzouz steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Beberkindertjes hier – voor het eerst van hun leven – Arabische les kregen, bij wijze van “onderwijs in eigen taal”. Andere smaken hadden we namelijk niet.

Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat, waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De “El-Hizra-prijs” heet dat ding, en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven, en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd.

Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit “steuntje in de rug”, zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Abdelkader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken.

Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 - “wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre” (zeer opvallend, zegt u dat wel) - en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.

Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige cliché’s bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over “onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur”, of “verrijking van de samenleving”. En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd!

Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement.

(Voor wie geïnteresseerd is in bronnen: lees “Eurabia, The Euro-Arab Axis” van de schrijfster Bat Ye’or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077). Het is zo goed gedocumenteerd met registers en voetnoten dat het voor de leek bijna onleesbaar is. Verder heeft Oriana Fallaci erover geschreven (in “De Kracht van de Rede”, als ik me niet vergis), en wie op Google “Tijl Declercq” intikt, kan ook zijn hart ophalen.)


Pamela Hemelrijk

[duhbyl]

Hiri, had je nog een kattebelletje naar de professor gestuurd?.
Je weet het he?, de aanhouder wint, misschien kan je hem er aan herinneren dat hij zei, dat hij wat met de informatie zou doen en er vanaf wist.
gaat een heleboel mensen over het web doen zielen en misschien en-passant ook wel hier brengen, je weet nooit.

[hirihiri123]

Ja dubhyl, ik heb Prof.Smalhout een "herinnering "gestuurd of hij er nog aan zou denken.........nlvlag nlvlag banana banana

Nog steeds geen bericht terug gehad. Maar die Prof. zal vermoed ik, zijn vingers niet willen branden,ofte wel dat zijn pennevruchten niet (meer ) getolereerd wordt door de Telegraaf.

Vooral nu niet, nu in heel Nederland het gedoe van de finnen spuug en spuugzat is...............dat is dan nog meer koren op de molen van de finnen!!!!!!!!!

Begin oktober stuur ik hem wel weer ff een "herinnering"ofte wel een AANMANING hahaha hahaha hahaha met het vriendelijke verzoek om het gewraakte stuk te plaatsen, het liefst natuurlijk standepe.
Mag voor mij ook wel de Stentor, Het Parool, of NRC, ja zelfs Elsevier wezen.NU HET NOG KAN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Als wij een jaartje "verder "helemaal tot onze strot in het moeras (vznmh)d"b d"b Puke zitten, KAN het niet meer...................d"b d"b


JP is "directeur van de Efteling "...............hahaha hahaha hahaha .misschien zie je hem wel een keer als Duhdroom zover is...................nlvlag nlvlag

[duhbyl]

Nogmaals, mezzy bowkoep, blij dat je zo vansthoudend bent.
je begrijpt wel wie er snotterend achter de beeldbuis zit.
Me vriendin in de keuken, maar verteld, dat er een vuiltje in me oog zit.

[hirihiri123]

ach dubbie, ik zou je moeder kunnen zijn...........................hahaha hahaha ik heb al een dochter van 38 dus.........................banana banana

[hirihiri123]

Te bizar voor woorden. Ik sta net te pinnen bij een ING automaat in Amsterdam. Mijn geld komt er uit en vervolgens lees ik in het beeldscherm:
"een vrolijk suikerfeest".
Nu zou ik me hier normaliter niet al te veel aan storen maar om de volgende redenen vind ik deze actie toch wel erg curieus:

1 in mijn buurt wonen geen Moslims, ik heb nu ik er over nadenk nog nooit een Moslim hier zien rondlopen. Waarom dringt de bank deze boodschap hier op aan een demografische groep die hier niks mee te maken heeft? Is het suikerfeest zodanig onderdeel geworden van onze maatschappij dat we het inmiddels behandelen als Kerst of Sinterklaas?

2 het is vandaag Rosh Ha Shana: Joods nieuwjaar. Nu wil ik niet zeuren maar gezien de ING zo multicultureel bezig is kan er dan geen "gelukkig nieuwjaar" van af? Zijn ze soms bang dat ze bij een dergelijke boodschap last zullen krijgen van bedreigingen of aanslagen?

Al met al laat dit een nare smaak achter en wil ik verhaal halen bij de ING...


aldus ene Jason Gunn Add aan de andere kant.

[hirihiri123]

Olie voor moslim-immigratie
Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd.

Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een “Euro-Arabische Dialoog” op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs, en organiseerde overal ter wereld congressen, waar afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden.

In juni 1975 rolde daar een convenant uit, waarvan wij nu met z’n allen nog steeds de zure vruchten plukken: 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht, en van oppositie was nauwelijks sprake. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl Declercq uit Antwerpen, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was ook zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. In zijn land was hij de latere stichter van het Vlaams Palestina Komitee. Hij overleed ( 81 jaar) op 25-12-2003. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthoud die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben geboet, zou je kunnen zeggen.

In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt “de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden”, en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding “de hoogste prioriteit” te geven.

De pers moet worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten”, en de academische wereld moet worden gemotiveerd “om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.

Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er “meer moskeeën bijgebouwd moeten worden”! Geen wonder dat Samir Azzouz steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Beberkindertjes hier – voor het eerst van hun leven – Arabische les kregen, bij wijze van “onderwijs in eigen taal”. Andere smaken hadden we namelijk niet.

Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat, waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De “El-Hizra-prijs” heet dat ding, en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven, en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd.

Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit “steuntje in de rug”, zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Abdelkader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken.

Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 - “wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre” (zeer opvallend, zegt u dat wel) - en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.

Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige cliché’s bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over “onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur”, of “verrijking van de samenleving”. En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd!

Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement.

(Voor wie geïnteresseerd is in bronnen: lees “Eurabia, The Euro-Arab Axis” van de schrijfster Bat Ye’or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077). Het is zo goed gedocumenteerd met registers en voetnoten dat het voor de leek bijna onleesbaar is. Verder heeft Oriana Fallaci erover geschreven (in “De Kracht van de Rede”, als ik me niet vergis), en wie op Google “Tijl Declercq” intikt, kan ook zijn hart ophalen.)


Pamela Hemelrijk

Staat er al, maar zet het toch maar weer neer, vast voor het nieuwe jaar 2009....................banana

http://www.uitkijk.net/islam.php?do=oil

[duhbyl]

Messy bowkoep.
Ter lering, zegmaar.

[Glass]

Toch zou ik graag willen dat Pamela Hemelrijk ons de letterlijke tekst laat zien…

[duhbyl]

Bij Pim heeft Joop het 1 en ander geplaatst.
Trouwens, hier zijn media instructie`s te vinden.
Er zijn zelfs prijzen in het leven geroepen speciaal voor 'ware' gelovigen.
Maar ja, als je in de poep staat, maar je herkent het niet, dan is de kans groot, dat je slechts de hele boel er mee besmeurd, maar desondanks ontkent, dat je in de stront hebt gestaan.
Me stiefvader had een tegeltje met de volgende tekst;"You wouldn`t see shit, if you stood in it",rings a bell?.

[hirihiri123]

Mythe 4
De Nederlandse overheid staat bij de Marokkaanse gemeenschap in het krijt. Marokkaanse gastarbeiders zitten nu ‘met een kapotte rug’ op de bank. Hun kinderen ontsporen.
Ik noem dit het slavernij-argument.
De officiële werving van Marokkaanse gastarbeiders is echter al beëindigd in 1973. Op dat moment waren er zo’n 22.000 Marokkanen in Nederland. De meesten (tussen de 50 en 70 procent) van die eerste groep gastarbeiders waren op dat moment al teruggegaan of zouden dat nog doen, volgens cijfers van het CBS.
De grootste groep Marokkaanse immigranten die nu nog in Nederland woont, is van na de officiële werving van gastarbeiders. Eerst kwamen de gezinsherenigers, toen de gelukzoekers en de huwelijksmigranten.
Inmiddels wonen er 315.000 Marokkanen in Nederland, waarvan bijna de helft in Nederland geboren kinderen. Het totaal aantal importpartners is tussen de drie en de vijf keer zo groot als het aantal gastarbeiders dat ooit in Nederland is blijven wonen.
Ik wil maar zeggen: de meeste Marokkaanse ouders van nu zijn helemaal geen voormalige gastarbeiders. Zij zijn voor het grootste deel uit eigen vrije beweging naar Nederland gekomen om hier een beter en welvarender bestaan op te bouwen voor zichzelf en hun kinderen dan in Marokko mogelijk was. Jammer, dat niemand hen ooit aan die oorspronkelijke verhuisreden herinnert.

[duhbyl]

Kun je dit stukkie ook bij Pim plempen.
Joop, houdt het topic ook levend.
Pappy, voert af en toe een corectie uit.
En, pappy si natuurlijk altijd zeer blij verrast, als jij er weer wat neersmakt.
Nog wat van de professor gehoord?.
Wanneer ik naar Groningen ga , herinner me even, dat ik een par postzegels bij je in de bus gooi.
Zou al richting me neef gaan, maar nadat allemaal kwetsende sms`jes van hem kreeg toen Ajax van ze verloor is de relatie bekoeld en duurt het fkus, voor ik weer langs ga.

[hirihiri123]

Nee ...........helaas nog niks gehoord van Prof.Smalhout en ook niet van Sybetje ( Elsevier )...............:p :p

[hirihiri123]

Mythe 4
De Nederlandse overheid staat bij de Marokkaanse gemeenschap in het krijt. Marokkaanse gastarbeiders zitten nu ‘met een kapotte rug’ op de bank. Hun kinderen ontsporen.
Ik noem dit het slavernij-argument.
De officiële werving van Marokkaanse gastarbeiders is echter al beëindigd in 1973. Op dat moment waren er zo’n 22.000 Marokkanen in Nederland. De meesten (tussen de 50 en 70 procent) van die eerste groep gastarbeiders waren op dat moment al teruggegaan of zouden dat nog doen, volgens cijfers van het CBS.
De grootste groep Marokkaanse immigranten die nu nog in Nederland woont, is van na de officiële werving van gastarbeiders. Eerst kwamen de gezinsherenigers, toen de gelukzoekers en de huwelijksmigranten.
Inmiddels wonen er 315.000 Marokkanen in Nederland, waarvan bijna de helft in Nederland geboren kinderen. Het totaal aantal importpartners is tussen de drie en de vijf keer zo groot als het aantal gastarbeiders dat ooit in Nederland is blijven wonen.
Ik wil maar zeggen: de meeste Marokkaanse ouders van nu zijn helemaal geen voormalige gastarbeiders. Zij zijn voor het grootste deel uit eigen vrije beweging naar Nederland gekomen om hier een beter en welvarender bestaan op te bouwen voor zichzelf en hun kinderen dan in Marokko mogelijk was. Jammer, dat niemand hen ooit aan die oorspronkelijke verhuisreden herinnert.

volgens mij is dit een stukkie van J Klep,,,,,,,,,,,,,,,,,,,'
stond ergens anders, dus ik dacht...............hupsekee , hoort op dit forum ook...........

[duhbyl]

Top.
Zo zie je maar dat die olie voor immigratie arm verrijkt, want de professor, deot vlgens mij niet voor niets aslof ze neus bloed.
Hij krabt af en toe aan het oppervlak, maar durft waarschijnlijk, niet tot de kern van het probleem door te dringen.
Hij heeft liever, dat de mensen door slapen, of misschien; is hij bang voor ze snabbel, terwijl hij volgens pappy geen droogbrood eet.
Kun je misschien Rob Hoogland een keer over dit gegeven vertellen, want educatie hier over doet mensen wakker schudden, althans dat lijkt pappy.

[duhbyl]

Grappig, maar de afgelopen 35 jaar is half Nederland illegaal richting het Rif en Anatolie in busjes vervoerd.
Nooit werd er voor het begin van de zomer vakantie een grote controle uitgevoerd op die afgeladen, toen Ford Transit, nu Mercedes busjes, volgens mij met gestolen spullen ieder geval te zwaar beladen.
Nooit hoorde je dat pakken van die busjes alles moesten uitladen, die Spanjaarden deden het wel om boetes te innen, maar ze controleerden net of alles hier was gestolen.
Bergen boetes hebben we door de jaren heen niet geind, waarom? Ik denk olie voor immigratie.
Meestal gingen ze ook een paar dagen eerder weg, de Nederlander die met volle caravan naar Frankrijk ging werd wel rigoreus beboet hoor, wegens te zwaar beladen.

[hirihiri123]

Winchester op zondag 8 februari 2009 17:52


(vervolg 1 )
Ze hebben hier in het Westen in de loop der jaren al bijna de hele Horeca in handen gekregen (via stromannen), huizen en stukken grond gekocht, ook grond voor Moskeen.
Ook uitkeringen, kinderbijslag, AOW, WAO etc. zijn al (40)jaren naar hun thuislanden gestuurd.
Nu hebben ze ons weer financieel in de tang, dus we kunnen nog méér ellende verwachten, Nederland is allang niet meer van ons, maar van de Moslims!
De enige die dit alles door lijkt te hebben is Geert, de rest misschien óók wel maar houden angstvallig hun bek dicht!




Winchester op zondag 8 februari 2009 17:51


Let op mijn woorden… het gehele Westen is in de greep van het Midden-Oosten.
Die kromneuzen hebben volgens mij overal in geïnvesteerd met veel (olie)geld, en hebben nu ineens hun geld met z’n allen tegelijk teruggetrokken… gevolg? De hele Westerse economie in elkaar geklapt. Wat ze niet gelukt is met 9/11, lukte nu dus wél!
Alle Westerse landen hebben waarschijnlijk ook veel geld geleend van de Moslimstaten, dus ze zitten aan ze vast.
Want hoor je Moslimlanden klagen over een kredietcrises..? néén!
(vervolg 2 )


http://www.elsevier.nl/web/Nieuws/Politiek/PvdA-zakt-weer-weg-in-peilingen-door-Bos.htm?forum=192469&message=693763&showall=true#693763



Steeds meer mensen beginnen het door te krijgen.......................dus als Syb verstandig is, KAN hij mijn epistels best plaatsen...............

[duhbyl]

Nu Frans Bauer, die meewerkt, door de hele tijd over halal te Nelen bij bananasplit met Ali B.
Je moet het wel willen zien.
Halve uitzending, om ons te indoctrineren over halal eten.

[hirihiri123]

Het voeden van een krokodil


Kort voor Pasen gaf de leider van de PVV, Geert Wilders, een gloednieuw boek cadeau aan de leden van de Tweede Kamer. Het was in het Engels geschreven door twee islamexperts. De titel luidde: ’Al-Hijra’ met als ondertitel ’Islamitische doctrine van immigratie’. Dit lijkt voor de gemiddelde Nederlander geen tekst om wakker van te liggen. Maar de inhoud is uiterst onrustbarend.


De schrijvers heten Sam Solomon en E. Al Maqdisi. Ze zijn vooraanstaande schrijvers en wetenschappers op het gebied van mensenrechten en de relaties tussen de joods-christelijke wereld en de islam. Vermoedelijk zal het grootste deel van onze politici het boek (Pilcrow Press 2009) ongelezen op de stapel ’ongewenste literatuur’ leggen. Want de tekst, voorzien van talrijke Arabische begrippen, is wat moeilijk te lezen. Maar bij nader inzien blijkt het fascinerende literatuur.

Vandaar dat het belangrijk is de essenties van het boek wat ruimer bekend te maken.
Het Arabische Al-Hijra betekent ’immigratie’. Dat woord is bedacht door de stichter van de islam, de profeet Mohammed, in het jaar 622 A.D. Hij verhuisde toen van de stad Mekka naar de plaats Yathrib, die hij al spoedig herdoopte in ’Madinar Ul Nabi’, de stad van de profeet. De naam werd later afgekort tot Medina. Vanuit Medina ontwikkelde zich de toen nog gloednieuwe godsdienst de islam tot een zich pijlsnel verspreidende religie. Binnen zeer korte tijd waren bijna alle landen in het MiddenOosten, zoals Mesopotamië, Egypte, Libië, Palestina, Syrië en het Arabische schiereiland, onder islamitisch bewind gekomen. Later volgden grote landen zoals Maleisië, Afrika en Indonesië.

De islam is echter niet alleen een godsdienst, zoals velen in West-Europa nog abusievelijk denken. Het is een allesomvattend politiek systeem, verpakt in een religieus kleed dat alle aspecten van het menselijk leven tot in detail bepaalt. En zoals bij Mohammed de zegetocht van de islam is begonnen met zijn migratie naar Medina, zo dienen ook de moslims die migratie als voorbeeld en uitgangspunt te nemen voor de verspreiding van de islam over de rest van de wereld.
Het ideaal is uiteindelijk het wereldkalifaat, een wereldomvattend politiek, sociaal en religieus systeem dat gebaseerd is op de Koran, de Soenah (het voorbeeld van Mohammed), de Hadith (de mondeling overgedragen tradities) en de Sharia (de islamitische wetgeving).

Emigratie
Dat ideaal is nog in 2006 onder woorden gebracht door de Libische Moammar Khadaffi, die, zoals bekend, onder meer aansprakelijk was voor de dodelijke terreuraanslag in 1988 op een PanAm Jumbo boven de Schotse plaats Lockerbie. Hij zei: „Er zijn 50 miljoen moslims in Europa, en er zijn tekenen dat Allah de overwinning zal schenken aan de islam in Europa. Zonder wapens, zonder strijd. Binnen enkele tientallen jaren wordt Europa een moslimcontinent.” Hij doelde daarmee op de massale emigratie van moslims naar de landen van het Westen. Al die immigranten dienen vooral kleine religieuze centra te stichten die uit kunnen groeien tot grote moskeeën van waaruit imams en ullahs (islamitische juristen) geleidelijk aan de samenleving dwingend kunnen gaan remodelleren.


Het grote gevaar in het Westen is ongelofelijke naiviteit, die geleid heeft tot een levensgevaarlijk cultuurrelativisme. Wij denken dat onze vrijheid van godsdienst, onze gelijkwaardigheid van beide geslachten en de scheiding van kerk en staat universele begrippen zijn. Maar dat is het niet in de islam. Wij zijn, als burgers van een joods-christelijke beschaving, in de ogen van de imams en de ullahs slechts inferieure wezens die in een islamitische staat altijd tweederangs burgers zullen blijven, de zogenaamde dhimmi’s.



Ons land, dat in de jaren zestig slechts enkele duizenden moslims telde, heeft er thans meer dan een miljoen. Het idee dat de islam in de westerse wereld gematigder zal worden, is een illusie. Het ziet er eerder naar uit dat onze maatschappij zich aan de islam gaat aanpassen. Zo is sinds kort in Groot-Brittannië de islamitische rechtsspraak op basis van de Sharia wettelijk toegestaan.

In Nederland hoeft een islamitische advocaat niet meer op te staan als de rechters de zaal betreden. Islamitische vrouwelijke verdachten hoeven in de rechtszaal hun allesbedekkende boerka niet meer af te leggen.

Glashelder
De wereldpopulatie van christenen is in de laatste vijftig jaar gegroeid met 47 procent. Die van de boeddhisten met 63 procent, maar die van de moslims met 235 procent! Dit alles heeft niets te maken met wat onze multiculturele idealisten altijd xenofobie of vreemdelingenhaat noemen.

Het is slechts het registreren van feiten en het constateren van gevaren voor onze open westerse samenleving, die eigenlijk geen effectieve afweer heeft tegen de langzame ondermijning van onze democratie. Wijlen Pim Fortuyn heeft daar reeds in 1997 een glashelder boek over geschreven. De titel luidde: ’Tegen de islamisering van onze cultuur’. Hij is erom verguisd en wellicht ook mede daarom in 2002 vermoord.


De Brits-Egyptisch-Joodse schrijfster Bat Ye’or beschreef in 2005 het begrip Eurabië in haar befaamde boek ’The Euro-Arab axis’. Dat ging over de fatale relatie tussen radicale moslims enerzijds en onder meer socialisten anderzijds. De beroemde Italiaanse journaliste Oriana Fallaci (1929-2006) deed hetzelfde in haar boeken ’De kracht van de rede’ en ’De woede en de trots’. Zij zag islamisme als een vorm van fascisme, dat ze islamofascisme noemde.


Geert Wilders kent zonder twijfel al deze literatuur, maar het is te betwijfelen of het uitstekende boek dat hij de Tweede Kamer cadeau deed door onze weifelende volksvertegenwoordigers gelezen zal worden. Maar de grote staatsman Winston Churchill heeft destijds met één dodelijke zin de activiteiten van al die zogenaamde vredelievende multiculti politici gekarakteriseerd: ’An appeaser keeps feeding the crocodile in the hope it will eat him last’ (Iemand die altijd aardig wil zijn gaat door met het voeden van een krokodil in de hoop dat hij als laatste gegeten zal worden).



Prof.Smalhout


Een stukje Oil for Immigration !!!!!!!!!!!!!!!nlvlag nlvlag nlvlag

[hirihiri123]

'Albanië dient verzoek in bij EU'

TIRANA - Het voormalige communistische land Albanië vraagt dinsdag het lidmaatschap van de Europese Unie aan, aldus premier Sali Berisha. De premier zal de aanvraagdocumenten persoonlijk indienen in Praag bij de regering van huidig EU-voorzitter Tsjechië.

Albanië, een land met circa 3 miljoen inwoners, was tot 1992 zeer gesloten. Het was bondgenoot van het communistische China. Het land is vorige maand lid geworden van de NAVO.

De aanvraag van het EU-lidmaatschap is een formele stap. De indiening verplicht de 27 EU-landen niet om onderhandelingen te beginnen. Dat kan nog vele jaren duren. In december heeft ook Montenegro een aanvraag ingediend

http://www.telegraaf.nl/buitenland/3...bij_EU___.html


Oil for Immigration.

Weer een slamitisch land erbij.....................

[hirihiri123]

Leugens, verdomde leugens en statistieken.



Jeremia 7 mei 2009



Hoe we worden belazerd waar we bij staan.


“There are three kinds of lies: lies, damned lies and statistics”, oordeelde de Engelse staatsman Benjamin Disraeli (1804-1881) al. In een eerder artikel heb ik uiteengezet hoe de autochtonen door het Nederlands Inter-disciplinair Demografisch Instituut in slaap werden gesust waar het de voortdenderende islamisering van onze samenleving betreft. Het recept voor een dergelijk staaltje volksverlakkerij is eenvoudig: je rept niet over moslims, maar over allochtonen en je definieert het begrip allochtoon zodanig dat het overgrote deel van de kleinkinderen van de huidige immigranten (die natuurlijk nog gewoon moslim zijn) niet langer tot deze categorie behoort. Zo werk je een tsunami van moslims op slinkse wijze weg. De afgelopen weken hebben we weer een aantal opmerkelijke staaltjes statistische manipulatie van de werkelijkheid voorgeschoteld gekregen.

‘Nederland wordt steeds veiliger’.

Dit is de boodschap waarmee Harm Brouwer, de baas van het Openbaar Ministerie, ons verblijdde. Hij ontleende dit verbluffende inzicht aan het feit dat het OM vorig jaar 4% minder verdachten voor de rechtbank gebracht had. Het is zeldzaam simplistisch en arrogant om de veiligheid van Nederland direct te relateren aan het bescheiden succes van de eigen pogingen om criminelen te vervolgen (het ‘wij van WC-Eend principe’). Aan iedere rechtzaak gaat een langdurig proces vooraf en daarbij loopt meestal van alles mis.

(1) Er moet sprake zijn van een misdrijf in de juridische zin.
Er zijn vele acties waarvan mensen schade en overlast ondervinden die niet als misdrijf te boek staan. Tot voor kort was stalking daarvan het meest pregnante voorbeeld. Nog altijd kunnen onverlaten hun buurt jarenlang terroriseren zonder dat de politie mag ingrijpen.

(2) Er moet aangifte worden gedaan.
Bij gemiddeld 72% van de misdrijven wordt geen aanklacht ingediend. Bij geweldsmisdrijven (de specialiteit van allochtone straatterroristen) en vooral bij seksuele delicten liggen de percentages nog veel hoger (tot 93%). Daar zijn een aantal redenen voor.
(a) Slachtoffers zien de zin van een aangifte niet in. De oplossing van het misdrijf heeft een geringe prioriteit (bijvoorbeeld bij fietsendiefstal); of de politie heeft geen tijd/mankracht om serieus onderzoek te doen; of de straf die de dader vermoedelijk krijgt is zo schandalig laag dat het slachtoffer de tijdsinvestering die een aangifte vergt de moeite niet waard vindt. Vooral de rechterlijke scheutigheid met taakstraffen is velen een doorn in het oog. Indien daders verplicht zouden worden de aangerichte schade tot de laatste cent te vergoeden en de slachtoffers smartengeld te betalen, zou de aangiftebereidheid aanzienlijk toe-nemen.
(b) Door het doen van aangifte kan een conflict verder escaleren en het slachtoffer aan nog groter gevaar blootgesteld worden. Dit is vooral het geval bij misdrijven die door huis- of buurtgenoten worden gepleegd. Het is dan ook bijzonder kwalijk dat veroordeelden na het uitzitten van hun straf terug mogen keren in hun oude buurt, zelfs als ze een ernstig (gewelds)misdrijf (zoals kinderverkrachting) op hun geweten hebben.
(c) Mede hierom wordt door politieagenten het doen van aangifte niet zelden actief ontmoedigd.

(3) De politie moet het misdrijf oplossen en de dader(s) vatten.
Het percentage opgeloste misdrijven is in Nederland schrikwekkend laag (15%). In de vergelijkbare Duitse deelstaat Noord-Rijnland-Westfalen ligt dat driemaal zo hoog. Het aantal opgeloste misdrijven is sinds 1970 constant gebleven, terwijl de daarvoor benodigde politiemacht enorm is uitgedijd. De Nederlandse politie (door arabist Hans Jansen omschreven als “de grootste sociale werkplaats ooit”) is in kwalitatief opzicht zwaar onder de maat, het gevolg van een decennialang falend selectiebeleid. Politiemannen lijken te worden uitgekozen op hun ‘watjesgehalte’, hun vrouwelijke collega’s vooral op de omvang van hun achterwerk. Ik ben absoluut geen tegenstander van vrouwen bij de politie, maar zij moeten wel hun ‘mannetje staan’. In plaats daarvan moeten mannelijke politieagenten hun vrouwelijke kant omarmen. Van het resultaat wordt je niet vrolijk. Politieagenten zijn geen veredelde geitenwollensokken, maar dienen gewoon boeven te vangen -en daarvoor zijn ze in de meeste gevallen te dom en te slecht opgeleid. De steken die met name de recherche de laatste jaren in belangrijke strafzaken heeft laten vallen spreken wat dat betreft boekdelen. Tunnelvisie is nog wel het minste euvel van degenen die ons de criminelen van het lijf moeten houden. Voor een dorpsbromsnor was MULO en een paar maandjes politieschool misschien voldoende, maar de moderne agent heeft heel wat meer bagage nodig.
Ook wordt Nederland in toenemende mate geteisterd door hit-and-run misdrijven. Bendes Oost-Europese criminelen strijken op een woon-oord neer, stelen alles wat los en vast zit en verdwijnen weer. De politie staat machteloos.

(4) Het OM moet besluiten tot vervolging over te gaan.
Daarbij handelen de officieren van justitie met een grote mate van eigen discretie, om niet te zeggen willekeur. Men kan besluiten een zaak te seponeren omdat men het misdrijf niet ernstig genoeg acht (beleidssepot), omdat er bij het onderzoek technische fouten zijn gemaakt, of omdat men de kans om tot een veroordeling te komen te gering acht (technisch sepot). Gezien de ridicule vonnissen waarmee sommige magistraten tegenwoordig ons rechtsgevoel verkrachten, kan men ze dat vaak niet eens kwalijk nemen (zo wond Peter R. de Vries zich in zijn uitzending van 19 april terecht op over de vrijspraak in hoger beroep van een man die met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zijn vrouw had vermoord, omdat het OM het excuus waar hij anderhalf jaar na dato mee aan kwam draven naar de mening van de rechtbank niet afdoende kon weerleggen).
Daar komt nog bij dat het aantal (zeer) jeugdige daders sterk is toegenomen. Kinderen beneden de 12 jaar kunnen niet eens vervolgd worden, ook niet als ze ‘volwassen’ misdrijven plegen. Voor daders tussen 12 en 18 jaar geldt het jeugdstrafrecht, waarbij zelfs een moord hoogstens twee jaar jeugddetentie oplevert.

Het zielige restant van de gepleegde misdaden dat uiteindelijk voor de rechter komt zegt helemaal niets over de criminaliteit in ons land. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een groot deel van de Nederlanders zich helemaal niet veiliger voelt. De propagandisten van het overheidsbeleid verbazen zich hierover, maar met ‘onderbuikgevoelens’ heeft dit niets te maken. Het is best mogelijk dat het aantal mensen dat zelf slachtoffer is geworden is gedaald (hoewel ik dat moeilijk te geloven vindt), maar de impact van de gepleegde misdrijven is enorm toegenomen (vooral omdat het percentage geweldsmisdrijven steeds groter wordt). Als, zoals vroeger, je autoradio gestolen wordt, is dat vervelend; als, zoals tegenwoordig, je bejaarde moeder op straat overvallen wordt en haar heup breekt, is dat rampzalig. Door de afname van het aantal liquidaties in het criminele milieu gaat de gewone burger zich ook echt niet veiliger voelen.

‘Nederlanders positiever over immigranten’.

Een tweede blijde boodschap werd gebracht door het nieuwste kwartaalbericht Continu Onderzoek Burgerperspectieven van het Sociaal en Cultureel Planbureau (de vijfde aflevering van een vermoedelijk eindeloze reeks), die victorie kraaide over de bevinding dat Nederlanders momenteel aanzienlijk positiever staan ten opzichte van immigranten. Het percentage respondenten dat het (zeer) eens was met de stelling ‘Nederland zou een beter land zijn als er minder immigranten zouden wonen’ was in vergelijking met het vorige kwartaal gedaald van 41 naar 35, terwijl het percentage dat het (zeer) eens was met de stelling ‘de aanwezigheid van verschillende culturen is een aanwinst voor onze samenleving’ was gestegen van 36 naar 44. Deze uitkomst stuitte bij velen, vooral degenen aan de rechterkant van het politieke spectrum, op ongeloof: “Onder welke mensen hebben ze die enquête gehouden dan Mij is namelijks niks gevraagd, famile en vrienden om mij heen ook niet maar toch blijkt 'de Nederlander' dit zo te vinden.” Op het onderzoek is inderdaad nogal wat kritiek mogelijk.

In de eerste plaats kan men zich afvragen waarom er met deze ‘positieve’ uitkomsten de publiciteit is gezocht, terwijl over eerdere ‘negatieve’ trends een angstig stilzwijgen werd bewaard. Tussen kwartaal 1 en 3 van 2008 steeg het percentage respondenten dat het met stelling 1 eens was bijvoorbeeld met 4% en tussen kwartaal 2 en 3 daalde het percentage dat stelling 2 onderschreef met 6%. Verder is het zeer onwaarschijnlijk dat de opinie van ‘de Nederlanders’ over een zodanig belangrijk onderwerp als immigratie in een periode van drie tot zes maanden wezenlijk zal veranderen, al is het best mogelijk dat de antwoorden van kleine groepen respondenten onder invloed van incidenten (aanzienlijk) kunnen fluctueren. Het SCP erkent dit impliciet door in het voorwoord van rapport vijf de incidenten te vermelden die tijdens (het besluit tot vervolging van Geert Wilders) of na (de ‘beroeringwekkende persconferentie’ van het CPB over de krimp van de Nederlandse economie) de enquêteperiode plaatsvonden.


De manier waarop de onderzoekers met statistische methoden omspringen is dubieus. Ze ontlenen hun data aan de resultaten van een enquête en discussies in focusgroepen. Bij de samenstelling van de respondenten-groep maken ze gebruik van een steekproef uit De Onderzoek Groep van het voornamelijk op het bedrijfsleven georiënteerde onderzoeksbureau MarketResponse. Deze verzameling (omschreven als ‘bijzonder loyale panelleden’) bestaat uit 25.000 huishoudens, die zich gemiddeld één keer per maand aan ‘diverse vormen van onderzoek’ onderwerpen. De deelnemers zijn telefonisch geworven (geen zelfselectie) en worden niet betaald. Dit alles klinkt te mooi om waar te zijn en waarschijnlijk is dat ook zo. Eén conclusie kan men in ieder geval trekken: mensen die bereid zijn om zich zonder enige geldelijke compensatie maandelijks door een commercieel bureau door te laten zagen over hun opvattingen zijn geen ‘typische Nederlanders’.

Voor de SCP-enquête werden 1512 mensen telefonisch benaderd, wat na correcties op de factoren sekse, leeftijd, opleiding en internetgebruik resulteerde in een ‘effectieve steekproef’ van 1095 mensen. Een aselecte steekproef van een dergelijke omvang uit de gehele bevolking wordt gewoonlijk als representatief beschouwd, maar in bij deze mate van voorkauwen kan men over de aselectiviteit zijn twijfels hebben. MarketResponse gaat bovendien prat op de beschikbaarheid van achtergrondgegevens, waaruit men op kan maken dat het met de anonimiteit ook niet al te best gesteld is. Twee tekortkomingen die de uitkomsten ongetwijfeld sterk beïnvloeden.

Dit geldt in nog sterkere mate voor de focusgroepen. Dit is een onderzoekstechniek die zijn oorsprong heeft in het marketingonderzoek. Bij de introductie van een nieuw product wordt een groep mensen, vaak in een winkelcentrum opgepikt, samengebracht om over de voors en tegens te discussiëren. Bij het SCP-onderzoek maakt men gebruik van slechts vier focusgroepen, bestaande uit 7 à 8 personen: twee voor laagopgeleiden (tot en met MBO) en twee voor hoogopgeleiden. De kans op wederzijdse beïnvloeding is levensgroot aanwezig. Bij een product waar niemand ooit eerder van gehoord heeft is dat natuurlijk geen bezwaar. Bij controversiële onderwerpen als immigratie is het meer dan waarschijnlijk dat de deel-nemers geneigd zijn ‘sociaal wenselijke’ (dus politiek correcte) antwoorden te geven.

Het is onduidelijk of het SCP bij iedere enquête ‘verse’ respondenten laat aanrukken. Er is bovendien altijd sprake van een momentopname. Als een land midden in de diepste economische crisis sinds de jaren dertig zit, is het begrijpelijk dat mensen zich even niet zo druk maken over een minder acuut probleem als immigratie. Het percentage respondenten dat van mening is dat het met Nederland de verkeerde kant op gaat staat onveranderd op 65, maar het ‘negativisme’ wordt door andere bronnen gevoed. De representativiteit en de betrouwbaarheid van de uitkomsten van het SCP-onderzoek zijn dan ook zeer twijfelachtig.

Conclusie.

Uit de reacties op de artikelen in de media over deze kwesties (waarbij overigens moet worden opgemerkt dat bij periodieken als Trouw en de Telegraaf de mogelijkheid tot reageren opvallend afwezig was) blijkt overduidelijk dat veel mensen de uitkomsten van dergelijke ‘onderzoeken’ niet meer vertrouwen (“dit is weer een fraai staaltje staatspropaganda waar Joseph Goebbels zijn vingers bij zou aflikken”). Meer dan 80% van de reageerders op SpitsNieuws vroegen zich bijvoorbeeld af ‘op welke planeet de bazen van het OM leven’. Omdat het hier (semi-)overheidsinstellingen betreft, slaat deze argwaan terug op het vertrouwen in de overheid als geheel. Dit kan ernstige consequenties hebben, zoals recentelijk bleek uit de lage opkomst bij de vaccinatiecampagne tegen baarmoederhalskanker: veel meisjes en hun ouders geloofden simpelweg niet dat de inenting gevaarloos is. Zelfs het SCP moet het toegeven: “In korte tijd zijn we van een typische high trust country zoals Denemarken of Zwitserland tot een low trust country geworden zoals België of Duitsland.”


http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8412

[hirihiri123]

Bijstandsfraude uit door de islam voorgeleefde religieuze plichtsbetrachting?



E.J. Bron 11 mei 2009



Verbaasd wrijven de lezers van de ”BILD-Zeitung” en de toeschouwers van de televisiezender ”Sat-1” hun ogen uit: er wordt hen verteld dat een Turkse ontvanger van een bijstandsuitkering in zijn vaderland een luxe villa heeft gebouwd en zojuist een nieuwe BMW-terreinwagen ter waarde van € 70.000,- heeft gekocht. Zoiets is vast en zeker een ”op zichzelf staand geval” – ziet u dat ook zo?


Dan mag u nu niet verder lezen, want de inhoud van dit artikel zou u aan het twijfelen kunnen brengen. Er bestaat altijd nog een godsdienstgemeenschap waarin menig voorbidder heel openlijk tot bijstandsfraude oproept. Zij zijn zich daarbij van geen schuld bewust, want de ”glorierijke periode van de islam” heeft het hen immers zo voorgeleefd. Menig medeburger neemt zulke oproepen ter harte. Voor de sociale stelsels zijn ze een drukkende last. Het is een taboethema. Maar de bewijzen spreken duidelijke taal…



Drie schoonmaakbedrijven, een propvolle orderportefeuille – en desondanks ontvanger van een bijstandsuitkering. Üzgür Ö. ontving vorig jaar alleen al tot half augustus € 20.000,- van de staat. En hij is zich van geen schuld bewust. Men heeft bij het lezen van zulke zinnen de – politiek correcte – indruk dat het daarbij vast en zeker om een paar op zichzelf staande gevallen zou gaan. Helaas is dat niet het geval. Een van de vele andere voorbeelden: In Hamburg is medeburger Hamid T. (48) de ”ergste bijstandsparasiet” die er bestaat (http://www.bild.de/BILD/hamburg/aktu...rurteilt.html). Hamid T. boorde het Hamburgse arbeidsbureau bijna € 12.500,- door de neus – daarbij verdiende hij als ondernemer € 93.656,- per jaar. Voor de rechtbank had de medeburger duizend uitvluchten – zijn vrouw zou ziek zijn en hij zou toch ook nog drie kinderen hebben. De rechter oordeelde mild en veroordeelde de aangeklaagde tot tien maanden voorwaardelijk. En dat, terwijl Hamid T. daarvoor ook al vanwege een ander geval van bedrog was veroordeeld. Dat zijn geen op zichzelf staande gevallen – het zijn typische gevallen. En deze bestaan in heel Europa. Er bestaan echter ook islamitische leiders die dat allemaal heel openlijk steunen.



In Europa roept menig islamitische voorbidder uit de islamitische cultuurkring intussen heel openlijk tot bijstandsfraude op. Er bestaan veel van zulke voorbeelden die goed gedocumenteerd zijn. De lijst zou vele A4tjes vullen. Laten we slechts twee voorbeelden nemen: De Londense krant Daily Mail berichtte in maart 2008 over de moslimprediker Abu Waleed, die tijdens redevoeringen door zijn medeburgers werd gefilmd. En hierin riep hij hen ertoe op de Britse ”welvaartsstaat” van de ”ongelovigen” zo goed mogelijk te bedriegen. Datzelfde deed hij aan de Londense sharia-school. Ook hier riep hij ertoe op de Britse regering te bedriegen. De medeburger gaf tegelijkertijd aanwijzingen en hulp hoe men de ”ongelovige” Britten het best in de luren zou kunnen leggen (http://www.dailymail.co.uk/news/arti...benefits.html).



In Nederland mocht imam Ahmed M. uit Tilburg, die na 15 jaar verblijf in Nederland nog steeds alleen Arabisch spreekt en intussen een integratiecursus op kosten van de Nederlandse belastingbetaler mocht doen, de moslims volgens het Brabants Dagblad ertoe oproepen de Nederlandse staat schade te berokkenen – en geen belasting meer te betalen. Intussen bestaan er tijdschriften en ook tips in het Internet hoe men het beste schade kan toebrengen aan de Nederlandse welvaartsstaat (http://militantislammonitor.org/article/id/2799).



Ook de Zweedse welvaartsstaat heeft ervaring opgedaan met zulke medeburgers. Er bestaan vele medeburgers uit de islamitische cultuurkring die in Zweden toevlucht hebben gevonden en een uitkering krijgen. Intussen is het Zweedse sociale model bankroet. Bijstandsfraude door geïmmigreerde medeburgers werd in Zweden lange tijd als een cavalierdelict beschouwd. Daarbij werden vaak zelfs goedgelovige media als helpers van helpers van bijstandsfraude uit de islamitische cultuurkring misbruikt.



Een voorbeeld: Een uit Irak afkomstige grote familie heeft geprobeerd om de sociale instanties met behulp van de media te bedriegen. De familie werd begin 2007 zogenaamd door een ”redder” in een kelder in de stad Gävle gevonden en had – ook zogenaamd – ernstige rookvergiftigingen. De familie werd direct naar een ziekenhuis gebracht en verzorgd. De familie beweerde dat de sociale instanties haar geen uitkering zou willen geven en in de bitterkoude winter ook geen dak boven het hoofd. Dat was een ”mooi” verhaal, waarover de Zweedse media maar al te graag verslag deden. Arme vluchtelingen, die men in de christelijke kersttijd de deur voor de neus dichtsloeg en gewoon in de kou lieten staan. Nadat vele Zweedse media over de ”nood” van de door de instanties zogenaamd onrechtvaardig behandelde familie hadden bericht, bleek echter uit onderzoek dat de familie al in Malmö geregistreerd stond en daar ook over een woning beschikte. De ”redder”, die de familie voor de zogenaamde verstikkingsdood in een kelder had behoed en de media had geïnformeerd, was een familielid (http://www.thelocal.se/6123/20070117/).



Intussen zijn de Zweden scherp geworden op uitkeringsfraude. Het zijn Irakezen, die in de statistieken over bijstandsfraude de leidende posities innemen. Geen ander land in Europa heeft zoveel Irakese asielzoekers opgenomen als Zweden. En in geen ander Europees land wordt er door Irakezen meer gefraudeerd met uitkeringen dan in Zweden. Daarover bericht ook de Zweedse krant The Local. Volgens deze gegevens maken de Irakezen aanspraak op financiële hulp om terug te keren – en de Zweden betalen en denken dat de Irakezen weer naar hun vaderland terugkeren. Als het geld is uitbetaald willen de medeburgers toch liever in Zweden blijven – en vragen (en krijgen) een bijstandsuitkering. Iedere Irakese familie, die eerst bereid is om zogenaamd terug te keren, kan zo in één klap € 5.345,- belastingvrij door zwendel verkrijgen.



Laten we naar het buurland Noorwegen gaan, voorbeeld Oslo: daar berichtten in de zomer van 2007 Noorse kranten wekenlang beschaamd over het feit dat islamitische taxichauffeurs hun inkomsten niet aan de belasting opgeven – en tegelijkertijd een uitkering ontvangen. Enkele van de taxichauffeurs hadden zelfs openlijk opgeroepen tot het bedriegen van de belastingdienst. Dat alles beschouwde men in het begin als op zichzelf staande gevallen die men zou kunnen verdringen. Maar toen ontplofte de bom: uit onderzoek van de instanties bleek dat alleen al in Oslo 900 taxichauffeurs de belastingdienst bedrogen – en ongeveer 500 van hen kregen tegelijkertijd een uitkering. De meerderheid van deze bedriegers zijn Pakistani. De criminelen gaven in het verleden zelfs interviews. Het ging om de grootste, tot nu toe bekende, bijstandsfraude van het land. In de Nederlandstalige media werd hieraan echter helemaal geen aandacht geschonken.



Om dat allemaal te begrijpen, hoeft men slechts twee islamitische begrippen te kennen: dhimmi en jizya. Als dhimmi omschrijft men in de islamitische rechtstraditie aanhangers van monotheïstische religies, die door moslims, echter met een beperkte rechtsstatus, worden geduld. Joden en christenen zijn volgens de islam dhimmi’s. Zolang ze de islam niet hebben aangenomen, moeten ze aan de moslims jizya betalen, een hoofdelijke belasting. De islam wil dat zo – en het is een vast bestanddeel van het islamitische recht (sharia). Deze belasting van de ”ongelovigen” moet contant of in natura worden betaald. Deze logica van de koran was een van de basisvoorwaarden voor de eerste bloeitijd en de uitbreiding van de islam. Terwijl het christendom eerst de mensen bekeerde en daarna gebieden met een toenemend aantal christenen christelijk werden, volgde de islam sinds de tijd van Mohammed de omgekeerde weg: Men veroverde een door ”ongelovigen” bewoond gebied door de vreedzame of gewelddadige toestroom van moslims en begon dan via het jizya genoemde tribuutsysteem met de herverdeling van het aanwezige vermogen van de werkende ”ongelovige” bevolking. Zelfs in de grootste bloeiperiode van de islam hebben moslims in de door heb beheerste Europese gebieden (zoals Andalusië) nooit de meerderheid van de bevolking gevormd. De bestsellerauteur van de New York Times Mark Steyn, een Canadees, beschreef in zijn in 2006 verschenen boek ”America Alone” op de pagina’s 164/165 de hier geschetste toestanden.



Moslims waren en blijven in de veroverde Europese gebieden een minderheid die zich aan de welstand van de ”ongelovige” minderheid als vanzelfsprekend laafde. Dat was geenszins boze opzet, maar onderdeel van dat systeem dat de volgelingen van Mohammed in de grootste tijd van de uitbreiding van de islam succes opleverde. Tegenwoordig noemt men het anders, maar de feiten blijven hetzelfde. En deze herverdeling geldt ook voor ”ongelovigen” in islamitische landen: in ieder, de auteur bekend, land ter wereld met een islamitische meerderheid heeft en ”ongelovige” buitenlander een lokale zakenpartner nodig als hij een bedrijf wil openen of zaken wil doen. Zelfs etnische Chinezen moeten in hun thuisland Maleisië, dat een Chinese minderheid heeft, een islamitische zakenpartner kunnen aantonen. En wie in Dubai handel wil drijven, kent dat net zo goed als iemand die in Egypte een kantoor zou willen openen. Men heeft een plaatselijke – islamitische – ”sponsor” nodig. Daarbij is het woord ”sponsor” een intelligente omschrijving voor een bemiddelaar die van de energie van een ander leeft. Dit tribuutsysteem begunstigde de uitbreiding van de islam. Want de door moslims met de jizya geplunderde mensen bekeerden zich ooit uit frustratie tot de islam of vertrokken naar niet-islamitische gebieden. Zo moest de islam zich noodgedwongen uitbreiden als hij verder wilde genieten van de opbrengsten van de werkende bevolkingen – naar Perzië, Centraal-Azië, naar India en ook naar Europa. Altijd op zoek naar ”ongelovigen” die bereid waren om in welke vorm dan ook de jizya te betalen.



Dat alles is vast bestanddeel van de islamitische geschiedenis. En in de koranscholen in Europa wordt jizya ook nu nog onderwezen – de Europeanen willen het echter liever niet horen. Het komt niet overeen met de politieke correctheid. Maar het helpt wel bij het verklaren waarom een deel van onze islamitische medeburgers geen drang voelt om moeite te doen voor een inkomen en de toekomst. De islam heeft immers ten tijde van de glorierijke uitbreiding van zijn grenzen na de dood van Mohammed voorgeleefd hoe het gedaan moet worden. En hij heeft juist tegen deze achtergrond zijn glorietijd beleefd. Een groot deel van de islamitische wereld leeft tegenwoordig ook van jizya. Men laat anderen voor zich werken. Men importeert buitenlandse werkslaven – en leunt zelf achterover. Als vanzelfsprekend verwacht men tribuutbetalingen en transferbetalingen uit ”ongelovige” landen. Uiteraard noemt men dat geheel tegenwoordig anders. Nog een keer: De islam leefde en leeft als ideologie vaak van niets anders dan van de transfer van de aanwezige welstand – en wel altijd in één richting: van welgestelde ”ongelovigen” in de richting van de moslims. En dat wordt in Koranscholen ook nu nog onder het begrip jizya zo onderwezen. Allah heeft dat alles zogenaamd zo gewild. Diegenen die de betalingen moeten opbrengen zullen deze zinnen met onbegrip lezen. Wie dat allemaal als ”racistisch” of ”vijandig t.o.v. buitenlanders” beschouwt, voor hen hier nog eenmaal de bron die al deze voorbeelden verraadt: niemand minder dan de bestsellerauteur van de New York Times Mark Steyn, een Canadees, beschreef in zijn in 2006 verschenen boek ”America Alone” op de pagina’s 164/165 de hier geschetste toestanden. Er ging een kreet van verontwaardiging door de islamitische wereld – maar de voorstellingen kwamen overeen met de waarheid. Nog veel gedetailleerder bewijst de historica Bat Yeor het uitknijpen van de aanwezige welstand van de ”ongelovigen” in haar boek ”De ondergang van het oriëntaalse christendom onder de islam”. Ook Bat Yeor werd vaak aangevallen – niemand kon tot nu toe echter haar uiteenzettingen weerleggen. Bat Yeor is internationaal gerenommeerd en werd met vele prijzen geëerd. Men mag die medeburgers, die het systeem van jizya in de huidige koranscholen ook nu nog als vanzelfsprekendheid geleerd en verinnerlijkt hebben en door islamitische leiders openlijk verkondigd krijgen, nu zeer zeker niets verwijten. Vanuit het oogpunt van de islam gaat het toch om een door Allah zo gewilde toestand. Wie zou daar kritiek op moeten hebben?



LINK: http://info.kopp-verlag.de/news/sozi...rfuellung.html



Bron: www.info.kopp-verlag.de



Uit het Duits vertaald door:





E.J. Bron










http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8428

Liegen en bedriegen hebben de mossels hoog in het slamitische vaandel staan.

Zelf maar ff de links aanklikken !!!!!!!!!!!!!

[hirihiri123]

http://www.parool.nl/parool/nl/30/ECONOMIE/article/detail/244102/2009/05/22/Zwendel-in-Doebai-dupeert-Amro.dhtml

AMSTERDAM - De Saudi Hollandi Bank, voor veertig procent eigendom van ABN Amro, is slachtoffer geworden van een omvangrijke zwendel in Doebai, waarbij een half miljard dollar is verduisterd. Zeven verdachten zijn in het emiraat aangeklaagd.

Het betreft de grootste zwendel ooit in Doebai. Tot de verdachten behoren twee voormalige hoge functionarissen van de Dubai Islamic Bank. De Hollandi Saudi Bank zou voor 120 miljoen dollar zijn opgelicht.

De zeven verdachten zouden tussen 2004 en 2007 met vervalste documenten geld voor veelal niet-bestaande projecten hebben weggesluisd naar een Britse financieringsmaatschappij, CCH International. De twee medewerkers van Dubai Islamic Bank, keurden de transacties goed. In ruil daarvoor ontvingen zij respectievelijk 750.000 en 950.000 dollar.

Eén van de projecten waarvoor geld werd overgemaakt was het Plantation Project in Dubai, één van de grootste paardesportcomplexen ter wereld, met achthonderd stallen, alle voorzien van airconditioning. Een aanbod van één van de verdachten de zaak te schikken,
in ruil voor een belang in dit project, heeft justitie in Doebai afgewezen.

Dubai Islamic Bank trad in Doebai op als vertegenwoordiger van de Saudi Hollandi Bank, de oudste bank van Saoedi-Arabië. De bank werd in 1926 opgericht door de Nederlandsche Handels-Maatschappij, om duizenden moslims uit Nederlands-Indië van dienst te zijn die op bedevaart wilden naar de heilige plaatsen Mekka en Medina. Geruime tijd functioneerde de Saudi Hollandi Bank daarna als centrale bank van Saoedi-Arabië, waar onder meer de nationale goudvoorraad werd bewaard.

In 1970 dwongen de Saoedische autoriteiten buitenlandse investeerders hun meerderheidsbelang te verkopen aan lokale investeerders. Sindsdien beschikt ABN Amro over veertig procent van de aandelen.

Onderhandelingen over verkoop van dat belang in de bank, die herhaaldelijk in verband is gebracht met fondsen die gebruikt zouden worden door terreurorganisaties, ketsten tot dusver af.

De Saudi Hollandi Bank is gespecialiseerd in islamitische financieringen. Vorig jaar gaf de bank voor 400 miljoen dollar aan zogenoemde sukuks uit, waardepapieren waarbij het rendement niet bestaat uit rente, maar uit een deel van opbrengst. (HENK SCHUTTEN)


Bij mij gaan alle alarmbellen meteen rinkelen bij de woorden ABN - Nederlandsche Handels-Maatschappij - zwendel.
=====================================
Dus Oil for Immigration speelde al in 1926.
:( :(

[Victor]

Oil for Immigration, zei me eerlijk gezegd helemaal niks, totdat ik een kijkje nam op de site. Echt heel duidelijk wordt het me nog niet, er staal wel zoiets als een 'resist the new world order'. Moet dat meer macht voor de VS in de wereld betekenen? In dat geval: no way!

[hirihiri123]

Oil for Immigration, zei me eerlijk gezegd helemaal niks, totdat ik een kijkje nam op de site. Echt heel duidelijk wordt het me nog niet, er staal wel zoiets als een 'resist the new world order'. Moet dat meer macht voor de VS in de wereld betekenen? In dat geval: no way!



Ik denk dat U, gezien Uw leeftijd , U er niet zoveel van mee heeft gekregen........niet op de LO school, op de universiteit of waar dan ook.
Schijnt een bijzonder "heikel "onderwerp te zijn om over Oil for Immigration te praten.............................


Maar verdiep U er zich maar eens een keertje in.............nlvlag nlvlag

[Victor]

Ik denk dat U, gezien Uw leeftijd , U er niet zoveel van mee heeft gekregen........niet op de LO school, op de universiteit of waar dan ook.
Schijnt een bijzonder "heikel "onderwerp te zijn om over Oil for Immigration te praten.............................


Maar verdiep U er zich maar eens een keertje in.............nlvlag nlvlag

Oké, ik zal eens kijken :)

[hirihiri123]

Islamitische onzin op Schooltv

ANTIVENIN - 27 SEPTEMBER 2009


"Er is natuurlijk geen enkele reden waarom Schooltv deze islamitische onzin zou moeten verkondigen."

Aldus Amanda Kluveld, naar aanleiding van de Kamervragen van de PVV over een aflevering van Het Zandkasteel, in haar artikel “Laat kinderen met rust” in de Volkskrant.

Helaas, was dat maar zo. Er is een heel goede reden dat Schooltv deze islamitische onzin moet verkondigen. Namelijk omdat Europese en Arabische leiders dit al jaren geleden hebben afgesproken.

In zijn essay De Eurabië Code, gebaseerd op het boek Eurabië van Bat Ye’or, onderzoekt de Noorse blogger Fjordman de stelling dat de islamisering van Europa niet enkel toevallig gebeurde, maar met de actieve medewerking van Europese politieke leiders, met als uiteindelijk doel de creatie van een panmediterrane entiteit die het vrije verkeer van zowel mensen als goederen mogelijk zou maken. Het verspreiden van islamitische onzin (lees: pro-islamitische propaganda) zowel in de media als ook via het onderwijs, dient om de burger te overtuigen van de zegeningen van een dergelijke entiteit.

Fjordman:

"De Raad [van Europa] was ook actief betrokken bij de co-organisatie van een Conferentie over het Imago van de Arabisch-islamitische cultuur in Europese geschiedenisboeken, die in december 2004 plaatsvond in Cairo. Deze conferentie werd gehouden in het kader van de Euro-Arabische Dialoog “Learning to Live Together”(Leren samenleven, vert.). Het doel van de conferentie was de negatieve stereotypes in het imago van de Arabisch-islamitische cultuur in de bestaande lesboeken over geschiedenis te onderzoeken, en te discussiëren over manieren om aan deze vastgeroeste typeringen een einde te maken.

In het Europese Parlement verklaarde de Duitse Christen-Democraat Hans-Gert Pöttering dat schoolboeken moesten worden onderzocht op intolerante voorstellingen van de islam door experts onder toezicht van de Europese Unie en islamitische leiders. Hij zei dat schoolboeken moesten worden gecontroleerd om te garanderen dat ze Europese waarden promoten zonder religieuze stereotypen of vooroordelen te propageren. Hij stelde ook voor dat de EU zou kunnen samenwerken met de uit 56 landen bestaande Organisatie van de Islamitische Conferentie om een comité samen te stellen om de schoolboeken te herzien."
en
“In juni 2005 werd in Rabat, Marokko, een conferentie gehouden over “Fostering Dialogue among Cultures and Civilizations” (Het bevorderen van de Dialoog tussen Culturen en Beschavingen, vert.). De Conferentie was gezamenlijk georganiseerd door UNESCO, de Islamic Educational, Scientific and Cultural Organization (ISESCO), de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC), de Arab League Educational,Cultural and Scientific Organization (ALECSO), het Danish Centre for Culture and Development (DCCD) en de Anna Lindh Euro-Mediterranean Foundation for the dialogue between Cultures (Alexandria, Egypte).

Onder de aanbevelingen die werden gedaan door dhr. Olaf Gerlach Hansen, directeur-generaal van de DCCD: “We zijn geïnteresseerd in nieuwe acties in de media, in cultuur en in onderwijs. Deze voorstellen luiden:

-Concrete initiatieven om “interculturele competenties” te ontwikkelen in de training van nieuwe generaties journalisten - Concrete initiatieven voor “banden en uitwisseling van gedachten tussen journalisten, redacteuren, media-instituten, die interculturele samenwerking aanmoedigen” – Concrete initiatieven voor leerplanontwikkeling door nieuw materiaal en revisies van bestaande schoolboeken.

Al wordt het niet direct gezegd, je kunt er gevoeglijk vanuit gaan dat onder de “negatieve stereotypen” die uit de schoolboeken moeten worden verwijderd waarmee geschiedenis wordt onderwezen aan Europese kinderen, elke en enige referentie valt aan de 1300 jaar voortdurende jihad oorlogvoering tegen Europa. Deze aanbevelingen werden aangenomen en verwerkt in de Rabat Commitment.”

De Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie legde in 2001 in haar Algemene beleidsaanbeveling no. 5: “Bestrijden van intolerantie en discriminatie tegen moslims” de nadruk op: “de positieve bijdrage van de islam aan de voortdurende ontwikkeling van Europese maatschappijen, waarvan het een integraal onderdeel is.” Grote spijt werd betuigd over het feit “dat de islam soms onjuist als een bedreiging wordt afgebeeld.”

Fjordman:

“De ECRI riep de EU-landen op maatregelen te nemen die in feite elk debat over de islam zouden verbieden en pro-moslim “affirmative action” (positieve discriminatie) te introduceren. Europese landen moesten:

Leerplannen aanpassen om “vertekende interpretaties van religieuze en culturele geschiedenis” en “de afbeelding van islam als vijandig en als een bedreiging” te voorkomen.

Debat in de media aanmoedigen over het imago dat ze van de islam overbrengen en over hun verantwoordelijkheid om te vermijden dat vooroordelen en vooringenomenheid blijven voortduren.”

Amanda Klufeld schrijft in haar artikel dat in de programma’s voor het voortgezet onderwijs door Schooltv wordt ingegaan op de overeenkomsten en verschillen tussen de islam en het christendom, waarna al gauw alleen die overeenkomsten nog worden belicht. Dit terwijl de theoloog Mark Durie in zijn boek Dezelfde God? heeft aangegeven dat de opvatting dat moslims en christenen dezelfde God aanbidden, deel uit maakt van de islamitische strategie om christenen te bekeren.

Hetgeen naadloos past in de islamiseringstrategie van de EU:

Fjordman:

“In het begin van 2006 bekritiseerde EU-commissaris voor de mensenrechten Alvaro Gil-Robles een plan om christelijk godsdienstonderwijs in lagere scholen in Denemarken te herzien. Gil-Robles zei dat dit tegen de Europese normen en waarden was. “Godsdienstonderwijs moet een algemeen vak zijn dat probeert de leerlingen inzicht te geven in de drie monotheïstische religies [vetdruk toegevoegd Fjordman],” zei hij. De 'drie monotheïstische religies' betekent de christelijke leer, de joodse leer en de islam.”
snip

“Wat de Europese Unie echter doet, is de islam behandelen als een traditionele Europese religie die op één lijn staat met het christelijke en het joodse geloof. Dit is een cruciale component van de Eurabische denkwijze en praktijk. Let op hoe de autoriteiten van de EU in dit geval rechtstreeks tussenbeide kwamen om een eens onafhankelijke natie te dwingen meer islamitisch onderwijs op te nemen in het leerplan van de scholen om hun kinderen een fikse dosis Eurabische indoctrinatie toe te dienen. Let ook op het feit dat ze niet vroegen om meer onderwijs in boeddhisme of hindoeïsme. Alleen de islam wordt gepromoot.”

Terwijl we in de prachtwijken van grote steden over heel Europa kunnen zien welke “zegeningen” de import van de islam en haar volgelingen Europa in werkelijkheid heeft gebracht, gaan de Europese overheden stug door met de indoctrinatie van hun burgers. Dat ook scholen hierbij een rol spelen hoeft niemand te verbazen. Wie zijn burgers wil doen geloven dat een moordzuchtige veroveringsideologie in werkelijkheid een verrijking voor onze cultuur betekent kan immers maar beter zo vroeg mogelijk beginnen. Je moet het boompje buigen als het jong is, nietwaar.

Zie ook: De Eurabië Code

en lees:

Eurabië, de geheime band tussen Europa en de Arabische wereld
Bat Ye'or
ISBN 9789029079891


http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=9297



als bovenstaande geen BEVESTIGING IS DAN WEET IK HET OOK NIET MEER.......

[King George]

In de jaren '80 kwam de politiek correcte indoctrinatie ons ook al via Sesamstraat de huiskamer binnen.

[hirihiri123]

'Migratie geen oplossing voor tekort arbeidsmarkt'

Om het welvaartsniveau in Nederland te verhogen, zijn andere instrumenten meer geschikt, zoals inschakeling van mensen die nu niet werken en beter onderwijs. Toelating van grote groepen migranten zou aanzienlijke kosten met zich meebrengen, bijvoorbeeld door extra taalonderwijs. Ook zijn de voordelen gering omdat veel nieuwkomers in het kader van de gezinshereniging familieleden overbrengen die niet (meteen) ingezet worden op de arbeidsmarkt.

Volgens de raad kan een tijdelijke en selectieve vorm van arbeidsmigratie wel wenselijk zijn, onder de voorwaarde dat streng wordt toegezien op de terugkeer van de migrant. De WRR noemt dit een moderne variant van de seizoensarbeid. Nederland zou daarbij vooral moeten kijken naar arbeidskrachten afkomstig uit landen die op termijn toetreden tot de Europese Unie. De raad maakt een uitzondering voor hoger opgeleiden; voor deze groep zogenoemde internationale participanten moet Nederland gastland blijven.

Het kabinet stelde eind vorige maand in een notitie geen ruimere mogelijkheden te willen scheppen voor migratie. Enkele politieke partijen, waaronder de PvdA en het CDA opperden dit eerder om de druk op de arbeidsmarkt te verkleinen. Ook in Duitsland gingen stemmen op om meer buitenlanders binnen te halen om de vergrijzing en de krapte op de arbeidsmarkt tegen te gaan.

Inburgering versoberen

De WRR stelt bovendien dat de inburgering van immigranten moet worden versoberd. Het kabinet zou flink moeten snoeien in allerlei ad hoc maatregelen om de integratie van nieuwkomers te bevorderen. In plaats daarvan zouden zij bij binnenkomst een individueel, toegesneden pakket moeten krijgen om zo snel mogelijk de Nederlandse taal en gewoonten te leren. Alleen op die manier kunnen buitenlanders succesvol een plek in de samenleving veroveren.

Het invoeren van steeds nieuwe maatregelen, zoals voorschoolse programma's, criminaliteitspreventie onder allochtonen of speciale werkprojecten, leidt teveel af van de beperkte rol die de overheid moet hebben bij bevordering van integratie. De WRR vindt dat niet de landelijke maar de lokale overheid een belangrijke rol moet spelen bij het tot standbrengen van integratie, omdat gemeenten een directer en praktischer contact hebben met de nieuwe Nederlanders.

Aandacht gezinsherenigers

Vooral gezinsherenigers, relatief een grote groep nieuwkomers, krijgen nu te weinig aandacht wanneer zij de Nederlandse grens oversteken. Omdat zij de taal vaak niet goed leren, geven zij die achterstand door aan hun kinderen. De WRR vindt dat het kabinet partners moet dwingen goed beslagen ten ijs te komen. De sancties die nu al opgelegd kunnen worden wanneer iemand zijn inburgeringscursus niet afmaakt, zouden vaker opgelegd moeten worden.

Om de integratie te laten slagen, is het daarnaast belangrijk dat het accent komt te liggen op de eigen verantwoordelijkheid van immigranten. Nu gebeurt het nog te vaak dat zij als (allochtone) groep worden aangesproken, terwijl de onderlinge verschillen vaak zeer groot zijn. Om deelname te bevorderen moeten nieuwe Nederlanders bovendien makkelijker toegang kunnen krijgen tot instanties als scholen, woningbouwverenigingen of politieke partijen.

Het is niet noodzakelijk dat buitenlanders hun eigen culturele identiteit opgeven, zolang zij de grondslagen van de Nederlandse rechtstaat maar accepteren, vindt de raad. Conflicten tussen bevolkingsgroepen moeten niet blijven sluimeren, maar worden uitgesproken.



http://www.uitkijk.net/chaos.php?subaction=showfull&id=1009915380&archive=1234567890&start_from=&ucat=4&



Let op : dit is een epistel uit 2002. Nu 7 jaar verder.....zijn we nog GEEN STAP VERDER...........




Vandaag tot 16:35 zijn er weer
256


'immigranten' Nederland
binnengekomen. Sinds begin dit jaar zijn er dat

106106

De schatting voor heel 2009 bedraagt: 135415