Israël en Amerika zetten toon voor MO-top

[admin]

18 februari 2007
Zolang de Palestijnse regeringspartij Hamas Israël niet erkent, nemen Amerika en Israël de Palestijnse regering van nationale eenheid niet serieus.
http://www.elsevier.nl/artimg/200702/rice(1).jpg
Minister Rice

Ook moet de regering het geweld afzweren. Dat heeft de Israëlische premier Ehud Olmert gezegd na een telefonisch onderhoud met de Amerikaanse president George W. Bush.
Hij doet zijn uitlatingen aan de vooravond van de Midden-Oosten top maandag in Israël tussen hemzelf, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice en de Palestijnse president Mahmoud Abbas.
Akkoord
De Palestijnse eenheidsregering is het resultaat van moeizame onderhandelingen tussen de radicale Hamas-beweging en leden van Fatah, de gematigder fractie van Abbas. Maar het akkoord dat zij onlangs bereikten bleef vaag over het erkennen van Israël en het afzweren van geweld.
Rice sprak vandaag al met Abbas. Abbas vindt dat de Amerikaanse opstelling schade toebrengt aan zijn pogingen om de rust in het gebied te herstellen. Na afloop wilden de twee niet met de pers praten.

(http://www.elsevier.nl/nieuws/nederland/nieuwsbericht/asp/artnr/56049/versie/1/index.html)

[admin]

http://www.volkskrant.nl/multimedia/archive/00079/Vredesoverleg_in_Isr_79082b.jpg Van links naar rechts: de Palestijnse president Mahmoud Abbas, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Condoleezza Rice en de Israëlische premier Ehud Olmert. (EPA)


JERUZALEM - De top tussen de Israëlische premier Ehud Olmert en de Palestijnse president Mahmoud Abbas heeft maandag een schamele oogst opgeleverd. Het voornaamste feit is dat de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, de twee leiders bijeen heeft weten te brengen.

Na afloop las Rice een korte verklaring voor – Olmert en Abbas hebben zich niet meer laten zien.
Uit de woorden van Rice bleek dat Olmert en Abbas nog steeds de Routekaart naar Vrede uit 2003 willen volgen, en dat ze het in november bereikte staakt-het-vuren rond de Gazastrook in stand willen houden. Ook zijn ze van plan elkaar nogmaals te ontmoeten, en hebben ze de Verenigde Staten aangemoedigd als bemiddelaar te blijven optreden.
De ontmoeting, de eerste van dit kaliber sinds 2003, was aanvankelijk door Rice bedacht als een moment om ‘een politieke horizon’ te schetsen voor de Palestijnen. Als Israël de grondtrekken van een Palestijnse staat had beschreven, zou dat Abbas munitie hebben kunnen geven in de strijd om de gunst van de Palestijnen. Het had tegelijk de islamitische Hamas-partij wind uit de zeilen kunnen nemen.
Maar na het ‘Akkoord van Mekka’, dat Abbas ruim tien dagen geleden met Hamas sloot, hebben de VS en Israël de verwachtingen langzaam teruggeschroefd. De overeenkomst met Hamas heeft Olmert en de Amerikaanse president George W. Bush teleurgesteld. Hamas is enkel bereid oude vredesakkoorden met Israël te ‘respecteren’. Het biedt Israël te weinig houvast om Abbas beloften te doen voor de toekomst. Zodoende bleef het volgens Rice bij de bevestiging dat Olmert en Abbas een twee-staten-oplossing nastreven.
Hoewel Abbas en zijn adviseurs er in de aanloop naar de top op hadden gehamerd niet meer te willen praten over tussenstadia op weg naar een Palestijnse staat, heeft Abbas toch de Routekaart onderschreven. Van dat stappenplan heeft noch Israël, noch de Palestijnse Autoriteit tot nog toe werk gemaakt. Onder ‘Fase 1’ is Israël verplicht illegale buitenposten op de Westoever te ontruimen, en moet Abbas de verschillende Palestijnse milities ontwapenen.
Of de Routekaart tot leven gewekt kan worden, valt te betwijfelen. Beide leiders hebben momenteel in eigen kring te weinig krediet om de eerste, moeilijke stappen te kunnen zetten.