admin
20 november 2007, 21:03
dinsdag 20 november 2007
Een politieke orde zonder een duidelijke begrenzing, is geen politieke orde. Evenmin bestaat vrijheid zonder een duidelijke begrenzing. Op mijn grondgebied mag mijn buurman niet bouwen.
Het kosmopolitisme (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kosmopolitisme) zonder grenzen zal hetzij tot idealisme, hetzij tot onoverbrugbare conflicten leiden. Waarom dat zo is? Omdat een politieke gemeenschap wordt opgericht om de belangen van een bepaald volk te beschermen. En als die gemeenschap geen duidelijk belang voor ogen heeft, eindigt zij in chaos.
Vies woord
Een belangenloze politieke orde bestaat dus niet. Alleen een religieuze orde kan een gemeenschap zijn, die niet op belangen is gebaseerd. Toch is daar ook een meta-belang aanwezig: het belang van die religie als geheel.
Is het begrip belang daarmee een vies woord? Postmodernistisch links vindt van wel. In hun ogen zijn alle mensen elkaars broeders (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ode_an_die_Freude). Deze postmodernistische religie van liefde is irrationeel en ongeloofwaardig. Gewone religies baseren zich op een gemeenschappelijke schepper.
Postmodernistisch links verheerlijkt een religie zonder een duidelijke schepper.
Europese Unie
Hoe zit het met de Europese Unie? De Europese Economische Gemeenschap (http://nl.wikipedia.org/wiki/Europese_Economische_Gemeenschap) (EEG) kende ook haar grenzen: zij beperkte zich tot vrij verkeer van personen, goederen en diensten.
Bovendien wilde EEG een eerlijke concurrentie tussen de lidstaten mogelijk maken. Zo wilde de EEG het welvaartsniveau van de aangesloten naties bevorderen.
Inmiddels is de EEG omgetoverd tot een politieke unie. Maar deze Unie zoekt nog naar haar grenzen. Daarmee roept zij een essentieel politiek probleem over zich af. Het lijkt op iemand die een hypotheek neemt voor een onduidelijke activiteit. De echte politieke grenzen zijn niet gemarkeerd. Daarom is de Unie internationaal ook niet in staat om haar belangen aan te geven.
Fysieke grenzen
Een politieke begrenzing is ook altijd een reële fysieke begrenzing. Wie bijvoorbeeld in de Tweede Kamer 25 zetels heeft, neemt meer ruimte in beslag dan de minder bedeelde partijen.
Joost Lagendijk (http://www.groenlinks.nl/europa/europarlementariers/joost) is de Europarlementariër voor GroeneLinks. Hij heeft een groot hart voor de Turken. Als de Turken genocide ontkennen (http://www.elsevier.nl/dossierartikel/asp/dossier/495/hoofdstuk/5/artikel/117698/index.html), vindt Lagendijk ook dat dat geen juridische of politieke zaak is, maar een historische zaak. Historici moeten het gaan onderzoeken.
Groot is het hart van Lagendijk. Kwade tongen beweren dat het hart van Lagendijk al door een mooie Turkse dame (http://www.ntvmsnbc.com/news/389246.asp) is veroverd. Een postmodernistische linkse man die ook nog eens verliefd is op een Turkse dame. Kortom een verloren zaak. Turkije moet gewoon toetreden tot de Unie, aldus Lagendijk.
Erger
Het kan nog erger worden met dit soort postmoderne, eigenlijk anti-politieke personen. Zo schreef Lagendijk in de Volkskrant (http://www.vk.nl/) van 8 november:
'Na de grote uitbreidingsronde van 2004 richtte de Europese Unie haar blik op de nieuwe en oude buren. Er kwam een Europees Nabuurschapsbeleid voor die buurlanden, van Marokko tot Oekraïne, die (nog) geen uitzicht hebben op EU-lidmaatschap. Het uitgangspunt is goed: bevordering van democratie en mensenrechten leidt tot stabiliteit en ontwikkeling. In ruil voor de gewenste hervormingen biedt de EU haar buurlanden zo veel mogelijk integratie in de Europese structuren, zonder het lidmaatschap zelf aan te bieden.'
Let goed op deze woorden: van Marokko tot Oekraïne die (nog) geen uitzicht hebben. Wat Lagendijk betreft, zal op een dag ook Marokko toetreden tot de Unie. En waarom? Spreken ze Nederlands, Engels, Frans, Spaans? Behoren ze tot de Europese cultuur? Hebben wij Marokko nodig?
Nabuurschapsbeleid
Nee, het gaat om het woordje ‘nabuurschapsbeleid’. Wat een vreemde vorm van logica. Als Marokko toetreedt, dan is op Algerije ook nabuurschapsbeleid van toepassing. En zo kunnen we onze ambities voortzetten tot Zuidelijk Afrika. Dan hebben wij Euro-Afro-continent met elkaar verbonden.
Lagendijk droomt elke avond van een wereld geregeerd door Brussel: één thuis voor blanken, zwarten, katholieken, orthodoxen, moslims, joden, atheïsten en Bosjesmannen. Een postmodern Pax Romana (http://nl.wikipedia.org/wiki/Pax_Romana).
Lagendijk heeft geen enkel historisch en politiek besef. Want voordat we de Sahara kunnen bereiken, zijn we al lang, dankzij dwaze mannen en vrouwen als Lagendijk, in duizenden stukje uiteengespat.
Deze dwaasheid zal de bron van conflicten zijn, en de geboorte van een nog onvrijere en onrechtvaardiger wereld.
Afshin Ellian (http://www.elsevier.nl/nieuws/nederland/artikel/asp/artnr/141088/index.html)
Een politieke orde zonder een duidelijke begrenzing, is geen politieke orde. Evenmin bestaat vrijheid zonder een duidelijke begrenzing. Op mijn grondgebied mag mijn buurman niet bouwen.
Het kosmopolitisme (http://nl.wikipedia.org/wiki/Kosmopolitisme) zonder grenzen zal hetzij tot idealisme, hetzij tot onoverbrugbare conflicten leiden. Waarom dat zo is? Omdat een politieke gemeenschap wordt opgericht om de belangen van een bepaald volk te beschermen. En als die gemeenschap geen duidelijk belang voor ogen heeft, eindigt zij in chaos.
Vies woord
Een belangenloze politieke orde bestaat dus niet. Alleen een religieuze orde kan een gemeenschap zijn, die niet op belangen is gebaseerd. Toch is daar ook een meta-belang aanwezig: het belang van die religie als geheel.
Is het begrip belang daarmee een vies woord? Postmodernistisch links vindt van wel. In hun ogen zijn alle mensen elkaars broeders (http://nl.wikipedia.org/wiki/Ode_an_die_Freude). Deze postmodernistische religie van liefde is irrationeel en ongeloofwaardig. Gewone religies baseren zich op een gemeenschappelijke schepper.
Postmodernistisch links verheerlijkt een religie zonder een duidelijke schepper.
Europese Unie
Hoe zit het met de Europese Unie? De Europese Economische Gemeenschap (http://nl.wikipedia.org/wiki/Europese_Economische_Gemeenschap) (EEG) kende ook haar grenzen: zij beperkte zich tot vrij verkeer van personen, goederen en diensten.
Bovendien wilde EEG een eerlijke concurrentie tussen de lidstaten mogelijk maken. Zo wilde de EEG het welvaartsniveau van de aangesloten naties bevorderen.
Inmiddels is de EEG omgetoverd tot een politieke unie. Maar deze Unie zoekt nog naar haar grenzen. Daarmee roept zij een essentieel politiek probleem over zich af. Het lijkt op iemand die een hypotheek neemt voor een onduidelijke activiteit. De echte politieke grenzen zijn niet gemarkeerd. Daarom is de Unie internationaal ook niet in staat om haar belangen aan te geven.
Fysieke grenzen
Een politieke begrenzing is ook altijd een reële fysieke begrenzing. Wie bijvoorbeeld in de Tweede Kamer 25 zetels heeft, neemt meer ruimte in beslag dan de minder bedeelde partijen.
Joost Lagendijk (http://www.groenlinks.nl/europa/europarlementariers/joost) is de Europarlementariër voor GroeneLinks. Hij heeft een groot hart voor de Turken. Als de Turken genocide ontkennen (http://www.elsevier.nl/dossierartikel/asp/dossier/495/hoofdstuk/5/artikel/117698/index.html), vindt Lagendijk ook dat dat geen juridische of politieke zaak is, maar een historische zaak. Historici moeten het gaan onderzoeken.
Groot is het hart van Lagendijk. Kwade tongen beweren dat het hart van Lagendijk al door een mooie Turkse dame (http://www.ntvmsnbc.com/news/389246.asp) is veroverd. Een postmodernistische linkse man die ook nog eens verliefd is op een Turkse dame. Kortom een verloren zaak. Turkije moet gewoon toetreden tot de Unie, aldus Lagendijk.
Erger
Het kan nog erger worden met dit soort postmoderne, eigenlijk anti-politieke personen. Zo schreef Lagendijk in de Volkskrant (http://www.vk.nl/) van 8 november:
'Na de grote uitbreidingsronde van 2004 richtte de Europese Unie haar blik op de nieuwe en oude buren. Er kwam een Europees Nabuurschapsbeleid voor die buurlanden, van Marokko tot Oekraïne, die (nog) geen uitzicht hebben op EU-lidmaatschap. Het uitgangspunt is goed: bevordering van democratie en mensenrechten leidt tot stabiliteit en ontwikkeling. In ruil voor de gewenste hervormingen biedt de EU haar buurlanden zo veel mogelijk integratie in de Europese structuren, zonder het lidmaatschap zelf aan te bieden.'
Let goed op deze woorden: van Marokko tot Oekraïne die (nog) geen uitzicht hebben. Wat Lagendijk betreft, zal op een dag ook Marokko toetreden tot de Unie. En waarom? Spreken ze Nederlands, Engels, Frans, Spaans? Behoren ze tot de Europese cultuur? Hebben wij Marokko nodig?
Nabuurschapsbeleid
Nee, het gaat om het woordje ‘nabuurschapsbeleid’. Wat een vreemde vorm van logica. Als Marokko toetreedt, dan is op Algerije ook nabuurschapsbeleid van toepassing. En zo kunnen we onze ambities voortzetten tot Zuidelijk Afrika. Dan hebben wij Euro-Afro-continent met elkaar verbonden.
Lagendijk droomt elke avond van een wereld geregeerd door Brussel: één thuis voor blanken, zwarten, katholieken, orthodoxen, moslims, joden, atheïsten en Bosjesmannen. Een postmodern Pax Romana (http://nl.wikipedia.org/wiki/Pax_Romana).
Lagendijk heeft geen enkel historisch en politiek besef. Want voordat we de Sahara kunnen bereiken, zijn we al lang, dankzij dwaze mannen en vrouwen als Lagendijk, in duizenden stukje uiteengespat.
Deze dwaasheid zal de bron van conflicten zijn, en de geboorte van een nog onvrijere en onrechtvaardiger wereld.
Afshin Ellian (http://www.elsevier.nl/nieuws/nederland/artikel/asp/artnr/141088/index.html)