hirihiri123
22 februari 2007, 16:00
Boekhoudfraude gemeenten en provincies
Home
Wie is Leo Verhoef
Uw gemeente en provincie
Dossiers
Persberichten
In de media
Publicaties
Verwijzingen
CURSUS
Contact Boekhoudfraude bij gemeenten en provincies schering en inslag
Boekhoudfraude komt niet alleen voor in het bedrijfsleven. Boekhoudfraude komt ook voor bij veel gemeenten en provincies. Onderzoek van de jaarrekeningen van inmiddels ongeveer 200 gemeenten en provincies leert dat de omvang Nederland-breed vele miljarden euro's bedraagt. Gemeenteraden en burgers worden met boekhoudfraude totaal op het verkeerde been gezet. Met instemming van accountants. Bij Amsterdam gaat het bijvoorbeeld inmiddels om zo'n 2,5 miljard euro (periode 1998-2005), bij Rotterdam om 600 miljoen euro (periode 1998-2005), bij Den Haag om 420 miljoen euro (periode 1997-2005), en bij gemeente Utrecht om circa € 350 miljoen (periode 1999-2005). De slachtoffers zijn de belastingbetalers. Met de verzwegen miljoenen had met groot gemak hier en daar de OZB geheel overgeslagen kunnen worden. Bijvoorbeeld in Amsterdam. In ieder geval waren de vele verhogingen van de lokale lasten in veel gemeenten totaal overbodig. Justitie legt de aangiften van boekhoudfraude gewoon naast zich neer.
Inleiding
Ondernemingen moeten na afloop van elk jaar met hun jaarrekening rekening en verantwoording afleggen aan hun aandeelhouders en andere belanghebbenden. Gemeenten en provincies moeten na afloop van elk jaar met hùn jaarrekening rekening en verantwoording afleggen aan hùn "aandeelhouders". Dat zijn de burgers.
Voorafgaand aan elk jaar komen gemeentebesturen en provinciebesturen bij onze volksvertegenwoordigers (gemeenteraden en Provinciale Staten) om toestemming aankloppen tot het vaststellen van tarieven voor allerhande lokale belastingen en heffingen, en het doen van uitgaven. Steevast is het verhaal: "U begrijpt, het is allemaal bijzonder krap, er is nergens geld voor en de Onroerendezaakbelasting moet echt weer omhoog".
Na afloop van elk jaar leggen al die gemeentebesturen en provinciebesturen rekening en verantwoording af over wat er werkelijk aan opbrengsten is binnengekomen, waar het geld allemaal aan besteed is, en wat er eventueel als voordelig saldo is overgehouden dan wel als nadelig saldo tekort is gekomen. Daar zit een geweldig probleem. Want als zou blijken dat er geweldig is overgehouden, zou zomaar kunnen worden geconcludeerd dat er voor de verhoging van de OZB helemaal geen reden was. Dat zou zo maar het einde kunnen zijn van voorspoedige wethouderscarrières. Is dat de reden voor die geweldige boekhoudfraudes bij veel gemeenten?
Boekhoudfraude
Jaarrekeningen van gemeenten nodigen niet uit om die eens ter hand te nemen. Gemeenteraadsleden moeten wel. Voor hen is de jaarrekening, na de begroting, het belangrijkste document in hun controle op het gemeentebestuur. Daar worden ze voor betaald. Echter, voor verreweg de meeste gemeenteraadsleden is zo'n jaarrekening maar een eng stuk. Het gaat over financiën, en daar hebben ze een hekel aan. Je zou de gemeenteraadsleden niet de kost moeten geven die nog nooit de jaarrekening van hun gemeente aan de binnenkant hebben bekeken. De pers doet dat ook niet. Die schrijft gewoonweg de persberichten over die gemeentebesturen over die jaarrekeningen verstrekken. En die persberichten spreken in het algemeen over kleine overschotjes of kleine tekorten. Want die jaarrekeningen laten in het algemeen kleine overschotjes of kleine tekorten zien. "U begrijpt, aan een verhoging van de OZB valt al weer niet te ontkomen".
Maar wie neemt nou eens de moeite om te kijken of al die jaarrekeningen wel eerlijk verslag doen van alle opbrengsten en uitgaven en van de als zodanig gepresenteerde saldi daarvan? Dat zouden de accountants gedaan moeten hebben die al die goedkeurende accountantsverklaringen bij die jaarrekeningen verstrekt hebben. En als die accountants nou eens hun werk niet goed gedaan hebben? Zoals bij al die andere boekhoudaffaires waar we in de afgelopen tijd mee kennis gemaakt hebben.
Dat onderzoek heeft Leo Verhoef (registeraccountant) gedaan. De resultaten waren verbijsterend. Alle jaarrekeningen die hij bekeken heeft, kenmerken zich allereerst door een hoge mate van amateuristisch geknoei met cijfers en woorden. Die jaarrekeningen waren volstrekt onbetrouwbaar wat betreft de weergave van de omvang en samenstelling van het vermogen en van de baten en de lasten. Wie zich jaarrekeningtechnisch sterk genoeg voelt, de weg heeft leren vinden in die gemeentelijke jaarrekeningen, weet heeft van wat een balans is en wat de dwingende samenhang is tussen balans en rekening van baten en lasten, komt bovendien na enig speurwerk tot de ontstellende conclusie dat de rekening van menige gemeente een totaal onvolledig beeld geeft van de opbrengsten en de uitgaven en het saldo daarvan.
Leo Verhoef heeft in de afgelopen jaren de jaarrekeningen van inmiddels zo'n 200 gemeenten en provincies bekeken, waarvan sommige al enige jaren achtereen. De conclusies zijn verbijsterend. Sommige gemeenten schromen niet om honderden miljoenen euro's voor hun burgers te verzwijgen. Oordeelt u zelf.
In de eerste kolom hieronder staat het saldo waarmee de rekening officieel eindigt. In de tweede kolom staat het werkelijke saldo. In de derde kolom staat de omvang van de boekhoudfraude. In de vierde kolom staat de in de jaarrekening gevonden opbrengst van de OZB.
Amsterdam
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1998 1 292 291 118
1999 0 376 376 123
2000 0 722 722 123
2001 - 5 350 355 141
2002 17 440 423 141
2003 - 6 - 194 - 188 150
2004 60 398 338 165
2005 45 208 163 172
112 2.592 2.480 1.133
Rotterdam
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1998 15 45 30 159
1999 0 237 237 165
2000 17 172 155 165
2001 28 - 29 - 57 ca 175
2002 16 90 74 183
2003 39 156 117 203
2004 104 152 48 ca 200
2005 92 94 2 ca 200
311 917 606 ca 1.450
Den Haag
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1997 449 658 209 100
1998 29 121 92 98
1999 91 60 - 31 98
2000 42 136 94 103
2001 89 137 48 100
2002 66 85 19 105
2003 92 57 - 35 120
2004 108 147 39 111
2005 84 69 - 15 107
1.050 1.470 420 942
De cijfers spreken voor zich. Amsterdam had in de jaren vanaf 1998 de OZB helemaal kunnen overslaan zonder in de rode cijfers te komen. Rotterdam had met de helft van de geïncasseerde OZB kunnen volstaan. De Haag is in tweeërlei opzicht opvallend. De jaarlijkse overschotten waarmee het gemeentebestuur van Den Haag zelf naar buiten kwam, waren al voldoende om ook in Den Haag de hele OZB achterwege te laten. Dat was de gemeenteraadsleden van Den Haag, die toch onze (volks)vertegenwoordigers zijn, blijkbaar nog nooit opgevallen. Die zouden nu dus moeten opstappen vanwege gebleken algehele incompetentie en schromelijke verwaarlozing van hun allereerste taak als volksvertegenwoordigers!
Bij veel andere gemeenten is het niet anders.
Opcenten Motorrijtuigenbelasting
Een belangrijk deel (ongeveer 40%) van de Motorrijtuigenbelasting gaat naar de provincies. En wat doen die provincies met dat geld? Voor een groot deel oppotten! Maar dat wordt met boekhoudfraude gemaskeerd.
Het provinciebestuur van bijvoorbeeld Noord-Holland presenteerde over de jaren 2000-2005 steeds kleine overschotjes; in totaal 50 miljoen euro. In werkelijkheid was er in die jaren ruim 420 miljoen overgehouden. De opcenten Motorrijtuigenbelasting waren 626 miljoen euro. De helft was dus meer dan genoeg geweest.
Bij veel andere provincies is het niet anders.
Onware persberichten over de uitkomsten
Gemeentebesturen plegen persberichten uit te geven bij het verschijnen van de jaarrekeningen. Ook daarin worden de foute cijfers gepresenteerd. De pers neemt die foute cijfers klakkeloos over in hun berichtgeving. Niemand staat er bij stil dat die cijfers wel eens fout zouden kunnen zijn. Ondanks dat Leo Verhoef al jaren lang meldt dat er op grote schaal sprake is van boekhoudfraude.
In het persbericht van 25 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Amsterdam dat Amsterdam in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 60 miljoen euro. In werkelijkheid was het 398 miljoen.
In het persbericht van 24 mei 2005 zegt het gemeentebestuur van Rotterdam dat Rotterdam in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 104 miljoen. In werkelijkheid was het 152 miljoen.
In het persbericht van 19 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Den Haag dat Den Haag in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 53 miljoen euro. In werkelijkheid was het 147 miljoen euro.
In het persbericht van 25 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Utrecht dat Utrecht in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 6 miljoen euro. In werkelijkheid was het 65 miljoen euro.
In het persbericht over de jaarrekening 2005 zegt het gemeentebestuur van Amsterdam dat Amsterdam in 2005 een bedrag heeft overgehouden van 45 miljoen euro. In werkelijkheid was het 208 miljoen.
Het Rotterdamse gemeentebestuur meldt in het persbericht over de jaarrekening 2005 een overschot van 92 miljoen euro. In werkelijkheid was er 94 miljoen euro over.
In het persbericht over de jaarrekening 2005 zegt het gemeentebestuur van Utrecht dat Utrecht in 2005 een bedrag heeft overgehouden van 36,7 miljoen euro. In werkelijkheid was er een nadelig saldo van 18,9 miljoen euro.
Accountants
Bij al deze misleidende jaarrekeningen staan desondanks goedkeurende accountantsverklaringen. Verbijsterend! Dus klaagde Leo Verhoef verschillende accountants, verspreid over alle vier de grote accountantskantoren (Deloitte, Ernst&Young, KPMG, PricewaterhouseCoopers) aan bij de Raad van Tucht voor Accountants. Deze Raad van Tucht bestond het om in de eerste aangespannen procedure de betreffende accountant vanwege procedurefouten van de Raad zelf vrijuit te laten gaan en in de volgende procedures de accountants vrijuit te laten gaan omdat "het binnen de provinciale en gemeentelijke verslaggeving niet ongebruikelijk is dat bedragen buiten de rekening van baten en lasten worden gehouden". Verbijsterend!
In hoger beroep voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven bestond dit College het om alweer louter door procedurefouten van het College zelf, waardoor de klachten zelfs niet inhoudelijk aan de orde kwamen, de betreffende accountants vrijuit te laten gaan. De accountants gingen dus niet vrijuit omdat Leo Verhoef ongelijk zou hebben met zijn beweringen over misleidende jaarrekeningen, wat al die gemeente- en provinciebesturen daarna rondbazuinden.
Justitie
In circa 20 gevallen deed Leo Verhoef aangifte van boekhoudfraude (i.c. valsheid in geschrifte in jaarrekeningen, waarop zeven jaar gevangenisstraf kan staan, een zwaar misdrijf dus) bij Justitie. Deze 20 gevallen zijn samen "goed" voor een boekhoudfraude van zo'n vijf miljard euro. Echter, het Openbaar Ministerie is totaal niet toegerust om zoiets als boekhoudfraude te onderkennen en te vervolgen. (Aldus procureur-generaal Steenhuis.) En dus verdwenen de aangiften onderin bureauladen. De enkele aangifte die het bureau van een Officier van Justitie haalde, werd vervolgens geseponeerd. Reden? De Raad van Tucht voor Accountants had de betreffende accountants toch vrijuit laten gaan? Dus moest Leo Verhoef wel helemaal ongelijk hebben met zijn beweringen over verzwegen overschotten, want anders zou die Raad van Tucht die accountants wel ongenadig gestraft hebben, is de redenering. Ongelofelijk? Echt waar!
Bevestiging door anderen
In het gezaghebbende tijdschrift Overheidsmanagement (maart 2004) schrijft Prof. J.H. Blokdijk RA, eminent emeritus-hoogleraar Accountantscontrole aan de Vrije Universiteit te Amsterdam:"... onder volksvertegenwoordigers en burgers heerst hier en daar onvrede. Er woedt zelfs een soort veenbrand, aangestoken door de accountant Leo Verhoef. Het kernpunt betreft de bepaling … dat de rekening van baten en lasten de omvang van alle baten en lasten moet weergeven. Verhoef toont telkens weer aan dat gemeenten en provincies hiertegen op grote schaal zondigen."
Inmiddels kijken ook de gemeentelijke rekenkamers scherper naar het waarheidsgehalte van de jaarrekeningen van hun gemeenten. In hun rapporten over de jaarrekening 2004 bevestigen de Rotterdamse rekenkamer en de Dordrechtse rekenkamer de conslusies van Leo Verhoef volledig. Opvallend is dat ondanks deze bevestiging de gemeenteraden van Rotterdam en Dordrecht de jaarrekeningen toch goedkeurden. Willens en wetens boekhoudfraude dus!
Ook de Rekenkamer Amsterdam heeft het gelijk van Leo Verhoef bevestigd. De Rekenkamer Amsterdam heeft onderzoek gedaan naar de beweringen van Leo Verhoef over de jaarrekening 2005 en kwam tot de conclusie dat Leo Verhoef gelijk heeft.
De slachtoffers
De slachtoffers van deze boekhoudfraudes zijn de belastingbetalers. Een aanzienlijk deel van de Inkomstenbelasting wordt via het Gemeentefonds en het Provinciefonds doorbetaald aan de gemeenten en provincies. Daarbovenop heffen gemeenten rechtstreeks bij hun inwoners de Onroerendezaakbelasting. Een zeer aanzienlijk deel van de Motorrijtuigenbelasting komt terecht bij de provincies. De boekhoudfraude maakt onzichtbaar dat de belastingbetalers in de afgelopen jaren miljarden euro's totaal onnodig aan belastingen hebben betaald.
Wat kunnen de belastingbetalers doen behalve kennis nemen van dit schandaalverhaal? Al die accountants, die geacht werden voor hun belangen op te komen (presenteren accountants zich niet graag als "vertrouwensman van het maatschappelijk verkeer"?), eruit schoppen, alles wat aan die accountants voor hun broddelwerk betaald is, terugvorderen, en bij hun gemeentebesturen en provinciebesturen alle teveel betaalde belastinggelden terugvorderen!
(laatst geactualiseerd: 12.06.2006)
copyright©2006: Leo Verhoef
Bron http://www.leoverhoef.nl/"
Zouden de raamambtenaren ook fraude plegen ???
Home
Wie is Leo Verhoef
Uw gemeente en provincie
Dossiers
Persberichten
In de media
Publicaties
Verwijzingen
CURSUS
Contact Boekhoudfraude bij gemeenten en provincies schering en inslag
Boekhoudfraude komt niet alleen voor in het bedrijfsleven. Boekhoudfraude komt ook voor bij veel gemeenten en provincies. Onderzoek van de jaarrekeningen van inmiddels ongeveer 200 gemeenten en provincies leert dat de omvang Nederland-breed vele miljarden euro's bedraagt. Gemeenteraden en burgers worden met boekhoudfraude totaal op het verkeerde been gezet. Met instemming van accountants. Bij Amsterdam gaat het bijvoorbeeld inmiddels om zo'n 2,5 miljard euro (periode 1998-2005), bij Rotterdam om 600 miljoen euro (periode 1998-2005), bij Den Haag om 420 miljoen euro (periode 1997-2005), en bij gemeente Utrecht om circa € 350 miljoen (periode 1999-2005). De slachtoffers zijn de belastingbetalers. Met de verzwegen miljoenen had met groot gemak hier en daar de OZB geheel overgeslagen kunnen worden. Bijvoorbeeld in Amsterdam. In ieder geval waren de vele verhogingen van de lokale lasten in veel gemeenten totaal overbodig. Justitie legt de aangiften van boekhoudfraude gewoon naast zich neer.
Inleiding
Ondernemingen moeten na afloop van elk jaar met hun jaarrekening rekening en verantwoording afleggen aan hun aandeelhouders en andere belanghebbenden. Gemeenten en provincies moeten na afloop van elk jaar met hùn jaarrekening rekening en verantwoording afleggen aan hùn "aandeelhouders". Dat zijn de burgers.
Voorafgaand aan elk jaar komen gemeentebesturen en provinciebesturen bij onze volksvertegenwoordigers (gemeenteraden en Provinciale Staten) om toestemming aankloppen tot het vaststellen van tarieven voor allerhande lokale belastingen en heffingen, en het doen van uitgaven. Steevast is het verhaal: "U begrijpt, het is allemaal bijzonder krap, er is nergens geld voor en de Onroerendezaakbelasting moet echt weer omhoog".
Na afloop van elk jaar leggen al die gemeentebesturen en provinciebesturen rekening en verantwoording af over wat er werkelijk aan opbrengsten is binnengekomen, waar het geld allemaal aan besteed is, en wat er eventueel als voordelig saldo is overgehouden dan wel als nadelig saldo tekort is gekomen. Daar zit een geweldig probleem. Want als zou blijken dat er geweldig is overgehouden, zou zomaar kunnen worden geconcludeerd dat er voor de verhoging van de OZB helemaal geen reden was. Dat zou zo maar het einde kunnen zijn van voorspoedige wethouderscarrières. Is dat de reden voor die geweldige boekhoudfraudes bij veel gemeenten?
Boekhoudfraude
Jaarrekeningen van gemeenten nodigen niet uit om die eens ter hand te nemen. Gemeenteraadsleden moeten wel. Voor hen is de jaarrekening, na de begroting, het belangrijkste document in hun controle op het gemeentebestuur. Daar worden ze voor betaald. Echter, voor verreweg de meeste gemeenteraadsleden is zo'n jaarrekening maar een eng stuk. Het gaat over financiën, en daar hebben ze een hekel aan. Je zou de gemeenteraadsleden niet de kost moeten geven die nog nooit de jaarrekening van hun gemeente aan de binnenkant hebben bekeken. De pers doet dat ook niet. Die schrijft gewoonweg de persberichten over die gemeentebesturen over die jaarrekeningen verstrekken. En die persberichten spreken in het algemeen over kleine overschotjes of kleine tekorten. Want die jaarrekeningen laten in het algemeen kleine overschotjes of kleine tekorten zien. "U begrijpt, aan een verhoging van de OZB valt al weer niet te ontkomen".
Maar wie neemt nou eens de moeite om te kijken of al die jaarrekeningen wel eerlijk verslag doen van alle opbrengsten en uitgaven en van de als zodanig gepresenteerde saldi daarvan? Dat zouden de accountants gedaan moeten hebben die al die goedkeurende accountantsverklaringen bij die jaarrekeningen verstrekt hebben. En als die accountants nou eens hun werk niet goed gedaan hebben? Zoals bij al die andere boekhoudaffaires waar we in de afgelopen tijd mee kennis gemaakt hebben.
Dat onderzoek heeft Leo Verhoef (registeraccountant) gedaan. De resultaten waren verbijsterend. Alle jaarrekeningen die hij bekeken heeft, kenmerken zich allereerst door een hoge mate van amateuristisch geknoei met cijfers en woorden. Die jaarrekeningen waren volstrekt onbetrouwbaar wat betreft de weergave van de omvang en samenstelling van het vermogen en van de baten en de lasten. Wie zich jaarrekeningtechnisch sterk genoeg voelt, de weg heeft leren vinden in die gemeentelijke jaarrekeningen, weet heeft van wat een balans is en wat de dwingende samenhang is tussen balans en rekening van baten en lasten, komt bovendien na enig speurwerk tot de ontstellende conclusie dat de rekening van menige gemeente een totaal onvolledig beeld geeft van de opbrengsten en de uitgaven en het saldo daarvan.
Leo Verhoef heeft in de afgelopen jaren de jaarrekeningen van inmiddels zo'n 200 gemeenten en provincies bekeken, waarvan sommige al enige jaren achtereen. De conclusies zijn verbijsterend. Sommige gemeenten schromen niet om honderden miljoenen euro's voor hun burgers te verzwijgen. Oordeelt u zelf.
In de eerste kolom hieronder staat het saldo waarmee de rekening officieel eindigt. In de tweede kolom staat het werkelijke saldo. In de derde kolom staat de omvang van de boekhoudfraude. In de vierde kolom staat de in de jaarrekening gevonden opbrengst van de OZB.
Amsterdam
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1998 1 292 291 118
1999 0 376 376 123
2000 0 722 722 123
2001 - 5 350 355 141
2002 17 440 423 141
2003 - 6 - 194 - 188 150
2004 60 398 338 165
2005 45 208 163 172
112 2.592 2.480 1.133
Rotterdam
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1998 15 45 30 159
1999 0 237 237 165
2000 17 172 155 165
2001 28 - 29 - 57 ca 175
2002 16 90 74 183
2003 39 156 117 203
2004 104 152 48 ca 200
2005 92 94 2 ca 200
311 917 606 ca 1.450
Den Haag
(x € mln) saldo rekening saldo werkelijk verschil OZB
1997 449 658 209 100
1998 29 121 92 98
1999 91 60 - 31 98
2000 42 136 94 103
2001 89 137 48 100
2002 66 85 19 105
2003 92 57 - 35 120
2004 108 147 39 111
2005 84 69 - 15 107
1.050 1.470 420 942
De cijfers spreken voor zich. Amsterdam had in de jaren vanaf 1998 de OZB helemaal kunnen overslaan zonder in de rode cijfers te komen. Rotterdam had met de helft van de geïncasseerde OZB kunnen volstaan. De Haag is in tweeërlei opzicht opvallend. De jaarlijkse overschotten waarmee het gemeentebestuur van Den Haag zelf naar buiten kwam, waren al voldoende om ook in Den Haag de hele OZB achterwege te laten. Dat was de gemeenteraadsleden van Den Haag, die toch onze (volks)vertegenwoordigers zijn, blijkbaar nog nooit opgevallen. Die zouden nu dus moeten opstappen vanwege gebleken algehele incompetentie en schromelijke verwaarlozing van hun allereerste taak als volksvertegenwoordigers!
Bij veel andere gemeenten is het niet anders.
Opcenten Motorrijtuigenbelasting
Een belangrijk deel (ongeveer 40%) van de Motorrijtuigenbelasting gaat naar de provincies. En wat doen die provincies met dat geld? Voor een groot deel oppotten! Maar dat wordt met boekhoudfraude gemaskeerd.
Het provinciebestuur van bijvoorbeeld Noord-Holland presenteerde over de jaren 2000-2005 steeds kleine overschotjes; in totaal 50 miljoen euro. In werkelijkheid was er in die jaren ruim 420 miljoen overgehouden. De opcenten Motorrijtuigenbelasting waren 626 miljoen euro. De helft was dus meer dan genoeg geweest.
Bij veel andere provincies is het niet anders.
Onware persberichten over de uitkomsten
Gemeentebesturen plegen persberichten uit te geven bij het verschijnen van de jaarrekeningen. Ook daarin worden de foute cijfers gepresenteerd. De pers neemt die foute cijfers klakkeloos over in hun berichtgeving. Niemand staat er bij stil dat die cijfers wel eens fout zouden kunnen zijn. Ondanks dat Leo Verhoef al jaren lang meldt dat er op grote schaal sprake is van boekhoudfraude.
In het persbericht van 25 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Amsterdam dat Amsterdam in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 60 miljoen euro. In werkelijkheid was het 398 miljoen.
In het persbericht van 24 mei 2005 zegt het gemeentebestuur van Rotterdam dat Rotterdam in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 104 miljoen. In werkelijkheid was het 152 miljoen.
In het persbericht van 19 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Den Haag dat Den Haag in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 53 miljoen euro. In werkelijkheid was het 147 miljoen euro.
In het persbericht van 25 april 2005 zegt het gemeentebestuur van Utrecht dat Utrecht in 2004 een bedrag heeft overgehouden van 6 miljoen euro. In werkelijkheid was het 65 miljoen euro.
In het persbericht over de jaarrekening 2005 zegt het gemeentebestuur van Amsterdam dat Amsterdam in 2005 een bedrag heeft overgehouden van 45 miljoen euro. In werkelijkheid was het 208 miljoen.
Het Rotterdamse gemeentebestuur meldt in het persbericht over de jaarrekening 2005 een overschot van 92 miljoen euro. In werkelijkheid was er 94 miljoen euro over.
In het persbericht over de jaarrekening 2005 zegt het gemeentebestuur van Utrecht dat Utrecht in 2005 een bedrag heeft overgehouden van 36,7 miljoen euro. In werkelijkheid was er een nadelig saldo van 18,9 miljoen euro.
Accountants
Bij al deze misleidende jaarrekeningen staan desondanks goedkeurende accountantsverklaringen. Verbijsterend! Dus klaagde Leo Verhoef verschillende accountants, verspreid over alle vier de grote accountantskantoren (Deloitte, Ernst&Young, KPMG, PricewaterhouseCoopers) aan bij de Raad van Tucht voor Accountants. Deze Raad van Tucht bestond het om in de eerste aangespannen procedure de betreffende accountant vanwege procedurefouten van de Raad zelf vrijuit te laten gaan en in de volgende procedures de accountants vrijuit te laten gaan omdat "het binnen de provinciale en gemeentelijke verslaggeving niet ongebruikelijk is dat bedragen buiten de rekening van baten en lasten worden gehouden". Verbijsterend!
In hoger beroep voor het College van Beroep voor het bedrijfsleven bestond dit College het om alweer louter door procedurefouten van het College zelf, waardoor de klachten zelfs niet inhoudelijk aan de orde kwamen, de betreffende accountants vrijuit te laten gaan. De accountants gingen dus niet vrijuit omdat Leo Verhoef ongelijk zou hebben met zijn beweringen over misleidende jaarrekeningen, wat al die gemeente- en provinciebesturen daarna rondbazuinden.
Justitie
In circa 20 gevallen deed Leo Verhoef aangifte van boekhoudfraude (i.c. valsheid in geschrifte in jaarrekeningen, waarop zeven jaar gevangenisstraf kan staan, een zwaar misdrijf dus) bij Justitie. Deze 20 gevallen zijn samen "goed" voor een boekhoudfraude van zo'n vijf miljard euro. Echter, het Openbaar Ministerie is totaal niet toegerust om zoiets als boekhoudfraude te onderkennen en te vervolgen. (Aldus procureur-generaal Steenhuis.) En dus verdwenen de aangiften onderin bureauladen. De enkele aangifte die het bureau van een Officier van Justitie haalde, werd vervolgens geseponeerd. Reden? De Raad van Tucht voor Accountants had de betreffende accountants toch vrijuit laten gaan? Dus moest Leo Verhoef wel helemaal ongelijk hebben met zijn beweringen over verzwegen overschotten, want anders zou die Raad van Tucht die accountants wel ongenadig gestraft hebben, is de redenering. Ongelofelijk? Echt waar!
Bevestiging door anderen
In het gezaghebbende tijdschrift Overheidsmanagement (maart 2004) schrijft Prof. J.H. Blokdijk RA, eminent emeritus-hoogleraar Accountantscontrole aan de Vrije Universiteit te Amsterdam:"... onder volksvertegenwoordigers en burgers heerst hier en daar onvrede. Er woedt zelfs een soort veenbrand, aangestoken door de accountant Leo Verhoef. Het kernpunt betreft de bepaling … dat de rekening van baten en lasten de omvang van alle baten en lasten moet weergeven. Verhoef toont telkens weer aan dat gemeenten en provincies hiertegen op grote schaal zondigen."
Inmiddels kijken ook de gemeentelijke rekenkamers scherper naar het waarheidsgehalte van de jaarrekeningen van hun gemeenten. In hun rapporten over de jaarrekening 2004 bevestigen de Rotterdamse rekenkamer en de Dordrechtse rekenkamer de conslusies van Leo Verhoef volledig. Opvallend is dat ondanks deze bevestiging de gemeenteraden van Rotterdam en Dordrecht de jaarrekeningen toch goedkeurden. Willens en wetens boekhoudfraude dus!
Ook de Rekenkamer Amsterdam heeft het gelijk van Leo Verhoef bevestigd. De Rekenkamer Amsterdam heeft onderzoek gedaan naar de beweringen van Leo Verhoef over de jaarrekening 2005 en kwam tot de conclusie dat Leo Verhoef gelijk heeft.
De slachtoffers
De slachtoffers van deze boekhoudfraudes zijn de belastingbetalers. Een aanzienlijk deel van de Inkomstenbelasting wordt via het Gemeentefonds en het Provinciefonds doorbetaald aan de gemeenten en provincies. Daarbovenop heffen gemeenten rechtstreeks bij hun inwoners de Onroerendezaakbelasting. Een zeer aanzienlijk deel van de Motorrijtuigenbelasting komt terecht bij de provincies. De boekhoudfraude maakt onzichtbaar dat de belastingbetalers in de afgelopen jaren miljarden euro's totaal onnodig aan belastingen hebben betaald.
Wat kunnen de belastingbetalers doen behalve kennis nemen van dit schandaalverhaal? Al die accountants, die geacht werden voor hun belangen op te komen (presenteren accountants zich niet graag als "vertrouwensman van het maatschappelijk verkeer"?), eruit schoppen, alles wat aan die accountants voor hun broddelwerk betaald is, terugvorderen, en bij hun gemeentebesturen en provinciebesturen alle teveel betaalde belastinggelden terugvorderen!
(laatst geactualiseerd: 12.06.2006)
copyright©2006: Leo Verhoef
Bron http://www.leoverhoef.nl/"
Zouden de raamambtenaren ook fraude plegen ???