hirihiri123
1 maart 2007, 18:09
PS Maak hier maar een sticky van , zullen wij de komende maanden nog vaak nodig hebben !!
Amsterdam Petitie tegen toetreding Turkije tot de EU
gericht aan regeringsleiders en regeringen en de inwoners van de Europese Unie
Amsterdam, Augustus 2004
Petitie
Wij verzetten ons tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie op enig moment. Er zijn demografische, politieke, economische, culturele, pragmatische en geografische redenen om Turkije niet te laten toetreden tot de EU.
Turkije mag een partner met privileges van de EU worden, geen lid.
Wij vinden het vooruitzicht van toetreding van Turkije tot de EU van grotere invloed dan de acceptatie van de Europese Grondwet. Elk EU lid zou daarom een referendum moeten houden over de toetreding van Turkije vóór december 2004.
Op dat moment starten namelijk de officiële onderhandelingen rondom toetreding.
Wij zijn er van overtuigd dat de meerderheid van de EU burgers zich zullen verzetten tegen de toetreding van Turkije als ze zich realiseren dat de toetreding ze geen blijvende voordelen biedt. Integendeel juist, ze zullen zich realiseren dat de toetreding een bedreiging vormt voor de welvaart, eenheid en stabiliteit van de EU.
Met ons verzet tegen de toetreding van Turkije willen wij onze diepste zorgen uitspreken over de politieke druk die de V.S. uitoefen om Turkije te laten toetreden tot de EU.
Motivatie bij de Amsterdam Petitie
1 Mei 2004 was een historisch moment in de geschiedenis van Europa toen tien nieuwe landen toetraden tot de EU. Vanaf dit moment heeft de EU zo’n 450 milioen inwoners verspreid over 25 landen.
Het zal een geweldige uitdaging zijn om een succes te maken van deze toetreding. Alle nieuwe leden zullen afhankelijk zijn van de financiële en economische steun van de bestaande (netto-betalende) leden van de EU.
Alleen wanneer de economie zich positief ontwikkeld en de binnenlandse kwesties binnen de verschillende EU landen zoals concurrentiepositie, innovatie, pensioenen, onderwijs, gezondheidszorg en vergrijzing adequaat en structureel zijn aangepakt, zullen de EU inwoners bereidt zijn de toetreding van nieuwe leden te overwegen. Op dit moment worden de genoemde kwesties verre van adequaat aangepakt.
Ze worden juist in tegenstelling een steeds grotere zorg.
Wij geloven echter dat de EU niet alleen maar gaat over economische en financiële unificatie.
Het gaat tegelijkertijd over het delen van waarden en normen en een cultuur die primair geworteld is in Griekse, Romeinse, Joodse, Christelijke en Humanistische tradities.
Verder is Europa gedefinieerd langs geografische grenzen waarvan de rivier de Bosporus en de straat van Gilbraltar de meest levende voorbeelden zijn.
Het is onze overtuiging dat de EU zich zou moeten richten op het werken aan een economisch en sociaal succes van de unie met de bestaande 25 landen.
De EU zal al haar krachten nodig hebben om dat doel te bereiken daar het een moeizame weg zal zijn in vele opzichten. Tegelijkertijd realiseren we ons dat de Balkan regio, Bulgarije en Roemenie onderdeel zijn van Europa. Onderhandelingen met die landen over toetreding mogen gestart worden maar toetreding op korte termijn is geen prioriteit.
Onder Nederlands voorzitterschap is het aannemelijk dat de EU in decemer 2004 een belissing neemt over mogelijke onderhandelingen met Turkije over toetreding. Wij verzetten ons daar dus duidelijk tegen voor een keur aan redenen die wij in de motivatie zullen noemen.
Primair is de belissing om met Turkije te onderhandelen er niet een die een redelijke fundatie kent onder de EU inwoners vandaag de dag.
De volken binnen de EU hebben niet alle feiten en cijfers en zijn daarom niet in staat een gefundeerde keuze te maken over toetreding. Zoals het gegeven dat met de toetreding van Turkije er aan het einde van deze eeuw waarschijnlijk een moslimmeerderheid in Europa zal zijn. Een directe consequentie voor ieders kind en diens kinderen. Politici en opiniemakers geven de EU inwoners niet de benodigde betrouwbare en realistische feiten over de consequenties van toetreding.
Het onderwerp Turkije’s toetreding is nooit op de agenda geweest van enige politiek partij in de EU op een zodanige manier dat het electorat in staat was te kiezen op een juiste manier.
Dit laat zien dat de belissingen over toetreding met zo’n enorme uitwerking op de volken binnen de EU gemaakt zijn door politieke elites die de mensen die ze vertegenwoordigen negeren.
De toetreding van Turkije zal een veel grotere uitwerking hebben op de EU dan de implementatie van de Europse Grondwet. Daar waar diverse EU landen hebben aangekondigt een referendum te zullen houden over de grondwet, is er geen enkel land dat dit zal doen over de toetreding van Turkije. Dit is onacceptabel.
Alle EU landen moeten een referendum houden over de toetreding van Turkije vóór december 2004.
De druk van de V.S. op de EU om Turkije lid te laten worden moet naar ons idee genegeerd worden.
Wij stellen voor dat Turkije een partner wordt met privileges maar geen volledig EU lid.
De EU heeft laten zien dat het capabel genoeg is om zeer goede relaties te onderhouden met landen buiten de Unie. Turkije zelf heeft laten zien dat het vruchtbare relaties heeft ontwikkeld met de EU maar ook met Israël bijvoorbeeld.
Ons idee is dat een goede vriend niet noodzakelijk lid moet worden van je familie.
De EU zou moeten werken aan sterke relaties inclusief privileges met Turkije maar ook met andere regio’s die buren zijn van de EU zoals Rusland, Ukraïne en Marokko.
Deze relaties moeten leiden tot een wederzijds voordeel, economisch en anderszins.
Wij zien geen argumenten om te stellen dat de Ukraïne nooit lid kan worden van de EU terwijl Turkije het lidmaatschap wel wordt aangeboden, zoals is gedaan door EU commisaris Verheugen.
Pragmatisch
De aanstaande integratie en economische ontwikkeling van de EU vraagt enorme investeringen, inspanningen en aanpassingen van alle inwoners van de EU. Niet alleen financieel maar ook mentaal.
Er mogen dan kleine voordelen kleven aan de Turkse toetreding op lange termijn voor de netto betalende EU leden maar dit is verre van gegarandeerd.
Alleen al om deze pragmatische redenen beschouwen wij het geheel onjuist om met Turkije te onderhandelen over toetreding.
Prioriteit zou moeten zijn om de EU, zoals deze gevormd is per 1 mei 2004, vitaal te maken met gedeelde loyaliteit onder alle inwoners.
De integratie van de voormalige DDR in de Duitse Federale Staat is een goed voorbeeld van hoe groot een inspanning een integratie vraagt.
De toetreding van Turkije maakt het nog veel moeilijker om de EU te controleren en te besturen.
Vooral als het gaat om het proces van belissingen nemen en het vinden van concensus bij cruciale onderwerpen.
Demografisch
Als Turkije zou toetreden rond 2010 zal het het land zijn met de grootste politieke macht na Duitsland gebaseerd op de vertegenwoordiging in het parlement.
Rond 2020 zal Turkije het land zijn met de grootste bevolking van de EU, met een piek van zo’n 100 miljoen inwoners rond 2050. Tegen die tijd zal zo’n 20% van de EU populatie Turks zijn en in potentie is 40% moslim. De toetreding van Turkije in 2010 staat qua omvang gelijk aan de toetreding van alle 10 nieuwe leden tesamen per 1 mei 2004. Maar deze groep van 10 zijn landen waarvan de bevolking krimpt, die van Turkije zal met ruim 20 miljoen gaan groeien.
Een voorbeeld: Turkije zal bij toetreding tot de EU in 2010 ruim 6 keer zoveel parlementzetels tellen dan Nederland, en dus 6 maal zoveel zeggenschap hebben.
Dat terwijl Nederland per inwoner veruit het meeste netto zal betalen aan de toetreding (zoals Nederland sinds de oprichting van de EU veruit het meeste netto betaalde aan de EU per inwoner), daar waar Turkije decennialang vele miljarden van de EU zal ontvangen.
Nederland heeft een inkomen per hoofd van de bevolking dat bijna 10 maal dat van Turkije is, ofwel Nederland verdient ruim tweemaal wat Turkije verdient en levert daarvoor geld en politieke macht in.
De demografische uitwerking is enorm in politieke zin maar ook qua immigratie.
Immigratie van laaggeschoolde niet-westerse migranten naar de rijkere EU landen heeft een negatief effect op het ontvangende land in ruime zin. Financieel, economisch maar ook ecologisch.
Het rapport “Immigration and the Dutch Economy” van het CPB uit juni 2003 laat dit duidelijk zien.
Met de enorme problemen van vergrijzing van de EU bevolking zou de focus naar ons idee die van ondersteuning van gezinnen moeten zijn in plaats van immigratie.
Immigratie is noch financieel, noch economisch, noch ecologisch noch demografisch de juiste weg.
In de gehele EU zijn er jonge vrouwen die nog steeds kinderen willen krijgen maar de mogelijkheden om dat de combineren met opleiding, carriere en zorgen zijn extreem moeilijk geworden. Dit veranderen met als resultaat een stijging van de autochtone geboortes, hoe groot of klein ook, moet prioriteit worden. Het zal uiteindelijk ook goedkoper en duurzamer blijken.
Kinderen zullen gezien moeten gaan worden als investering in de toekomst en niet als kostenfactor.
Selectieve immigratie van hoger opgeleiden of bijzondere talenten en vakmensen zal altijd mogelijk moeten zijn maar immigratie als oplossing voor de vergrijzing is iets waar wij ons tegen verzetten.
Onzes inziens zal de toetreding van Turkije de loyaliteit van de EU inwoners onderling ondermijnen. Temeer als ze ondervinden dat het welvaart- en welzijns niveau afneemt en hun binnenlandse behoeftes niet worden opgelost.
Cultuur
Europa heeft een enorme culturele diversiteit en dat maakt Europa ook fascinerend en rijk.
Niettemin heeft deze culturele diversiteit ook geleid tot soms moeizame politieke en economische processen. Toetreding van Turkije zal de onderlinge kloof in cultureel bepaald gedrag, mentaliteit, houding en loyaliteit alleen maar vergroten.
In tegenstelling tot wat sommige opinieleiders ons willen doen geloven is er naar onze overtuiging wel degelijk zoiets als een Europese cultuur.
Alle bestaande EU leden hebben een cultuur die zijn wortels heeft in Griekse, Romeinse, Joodse, Christelijke en Humanistische tradtie, religie en filosofie. We kunnen ook concluderen dat de inwoners in veel EU landen een sterke neiging tot individualisering, cultuurrelativisme en massale ontkerkelijking hebben laten zien. Veel EU inwoners worstelen tegelijkertijd om een nieuwe vorm van identiteit te vinden waar sprake is van gedeelde waarden en loyaliteit naar elkaar.
Toetreding van Turkije betekent dat we 70 miljoen mensen toelaten die niet onze geschiedenis, onze waarden en onze cultuur delen. En de vraag die gesteld moet worden is: willen zij de onze wel delen ?
Veel Turkse inwoners van de EU laten vandaag de dag zien dat ze een houding hebben richting segregatie en niet integratie. Het wordt bijvoorbeeld normaal gevonden dat een ruime meerderheid van zelfs de derde generatie een partner overhaald uit het land van oorsprong.
Een meederheid van de Turken sluit een niet-moslim uit als levenspartner, tenzij deze zich bekeert.
In het licht van dit extreme cultuurverschil zien wij dramatische problemen in het vooruitzicht.
Problemen gerelateerd aan gebrekkige integratie en erger, bewust gezochte segregatie.
Al dan niet op basis van religieuze, nationalistische of ideologische superioriteitsgevoelens.
Turkije heeft niet alleen een totaal andere cultuur, het land bestaat uit een zeer ruime meerderheid van overtuigde en loyale moslims.
Ze delen sterke nationalistische gevoelens en emoties en een ideologie gebaseerd op de Islam. Dat maakt de cultuur totaal het tegenovergestelde van seculiere Europeanen op zoek naar een nieuwe identiteit.
Turkije is slechts een zogenaamde seculiere staat door militaire en juridische druk, niet omdat de meerderheid van de bevolking dit ondersteunt.
Wij vinden het meer dan zorgwekkend dat het de moslimfundamentalisten zijn in Turkije die de toetreding van Turkije tot de EU het sterkst ambieren.
Dit is naar ons idee een duidelijke indicatie dat er zoiets is als een “verborgen agenda” bij sommige groepen.
Verkiezingen in Turkije in de laatste decennia hebben laten zien dat de meerderheid van de Turken stemt op een tamelijk fundamentalistische leider. Deze leiders zullen zichzelf echter niet als zodanig zullen uitten in het openbaar laat staan in een andere taal dan het Turks.
Turkije houdt Noord-Cyprus bezet en is niet bereid het land terug te geven aan de van origine Griekse bewoners. Turkije biedt geen echte oplossing voor de Koerden, daar waar de Koerden recht zouden moeten hebben op een regeling vergelijkbaar met die van de Schotten in Groot-Brittanië.
Tot slot is Turkije nog steeds in een ontkennende fase als het gaat om de Genocide op Armeniërs en christenen aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Een Genocide die voor de Nazi’s als voorbeeld diende. Geen enkel EU lid zou het accepteren als een lid de holocaust ontkent en we zien geen reden om te accepteren dat Turkije de Armeense genocide ontkent.
Turkije is verantwoordelijk voor de genocide die minstens 1 miljoen mensen het leven kostte.
Wij vinden het meer dan zorgelijk dat tot op heden alleen het Zwitserse parlement de Genocide heeft erkend. De EU en in het bijzonder de Nederlandse minister van buitenlandse zaken en “Turkije-fan” Ben Bot, beschouwen de genocide als een non-issue. Een regelrechte schande.
Het is bijzonder naief om te denken dat de Turken hun indentiteit en trots zullen opgeven en zullen kiezen voor de weg van assimilatie. De regels van de Islam voorop maken een snelle omslag naar een meer algemeen westerse levensstijl onmogelijk.
Turkse toetreding zal naar onze mening zorgen voor desintegratie van EU omdat verschillende culturen, levend in segregatie zonder dezelfde waarden te delen, niet in staat zijn elkaar eenheid en loyaliteit te bieden.
Geografisch
Europa is duidelijk gedefinieerd als een geografisch gebied, zoals Azie of Afrika. Toetreding van Turkije betekent dat er een Euraziatische Unie wordt ontwikkeld. Naar ons idee zijn Georgië, Armenië, Syrië, Irak en Iran niet de buitengrens van Europa.
Turkije is voor het overgrote deel Aziatisch.
Als Europese politici en de Verenigde Staten de logische natuurlijke grenzen willen overschrijden, moeten ze de EU inwoners de argumenten geven waarom zoiets nodig is.
Alleen daarna kan door ons inwoners een keuze gemaakt ten faveure of juist tegen toetreding van Turkije. Een en ander moet dan onderdeel zijn van een veel bredere discussie over toetreding van Oekraine, Armenie, Georgië, Syrie, etc.
Economie
Turkije zal duidelijk meer voordeel hebben van toetreding dan vice versa.
Vandaag de dag al is Turkije sterk afhankelijk van de handel met Europa en van Europese toeristen. Het niet toelaten van Turkije tot de EU zal naar ons idee dan ook niet zorgen voor een breuk van Turkse kant. Turkije heeft niets te winnen in dat proces.
Private ondernemers hebben reeds duidelijk gemaakt dat het mogelijk is om een winstgevende activiteit te hebben in Turkije of met Turkse bedrijven.
Europa heeft weinig baat bij de toetreding van Turkije, er zijn nu al vele minder ontwikkelde regio’s in de EU die veel steun nodig hebben. Voor deze regio’s zal Turkse toetreding zorgen voor minder welvaart.
Turkije is in staat om haar binnenlandse economie significant te laten ontwikkelen zonder EU lid te worden.In dat scenario hebben ook EU leden de mogelijkheid te profiteren als winsten stijgen en bedrijven extra winst herinvesteren in de EU. Wij stellen voor dat de EU in Turkije ontwikkelingen ondersteunt op vergelijkbaare wijze als in China en India. Toetreding van Turkije zal immigratie van kansarme niet-westerse migranten tot gevolg hebben, als deze het recht hebben zich elders in de EU te vestigen. Dit is in contradictie met hetgeen EU politici zeggen na te streven, namelijk het indammen van de immigratie van kansarme niet-westerlingen.
De beschikbare studies naar de consequenties van de toetreding van Turkije houden geen of onvoldoende rekekening met de werkelijke netto consequenties voor de individuele EU inwoner.
En er wordt evenmin gepubliceerd over de voordelen van andere opties.
Turkije als partner met privileges en hen tegelijkertijd ondersteunen met structurele hervorming zal naar onze mening grotere voordelen en welvaart geven voor alle betrokkenen.
Politiek
Als Turkije toetreedt dan is het tegen 2020 met afstand het grootste EU land. Dit houdt in dat het armste land van de EU met een totaal afwijkende politieke cultuur tegelijkertijd het machtigste land is. Wij vinden dit een onacceptabel perspectief voor de EU leden van vandaag.
De opstelling van de Duitse CDU lijsttrekker, Angela Merkel, is lovenswaardig in deze. Zij was de eerste EU politica die aan Turkije in het voorjaar van 2004 duidelijk maakte dat het geen EU lid kan worden. Wij vragen aan alle EU politici de wijsheid van Angela Merkel over te nemen en haar stelling zoals geuit richting Turkije in het voorjaar van 2004 te volgen.
http://amsterdampetition.bravehost.com
Amsterdam Petitie tegen toetreding Turkije tot de EU
gericht aan regeringsleiders en regeringen en de inwoners van de Europese Unie
Amsterdam, Augustus 2004
Petitie
Wij verzetten ons tegen de toetreding van Turkije tot de Europese Unie op enig moment. Er zijn demografische, politieke, economische, culturele, pragmatische en geografische redenen om Turkije niet te laten toetreden tot de EU.
Turkije mag een partner met privileges van de EU worden, geen lid.
Wij vinden het vooruitzicht van toetreding van Turkije tot de EU van grotere invloed dan de acceptatie van de Europese Grondwet. Elk EU lid zou daarom een referendum moeten houden over de toetreding van Turkije vóór december 2004.
Op dat moment starten namelijk de officiële onderhandelingen rondom toetreding.
Wij zijn er van overtuigd dat de meerderheid van de EU burgers zich zullen verzetten tegen de toetreding van Turkije als ze zich realiseren dat de toetreding ze geen blijvende voordelen biedt. Integendeel juist, ze zullen zich realiseren dat de toetreding een bedreiging vormt voor de welvaart, eenheid en stabiliteit van de EU.
Met ons verzet tegen de toetreding van Turkije willen wij onze diepste zorgen uitspreken over de politieke druk die de V.S. uitoefen om Turkije te laten toetreden tot de EU.
Motivatie bij de Amsterdam Petitie
1 Mei 2004 was een historisch moment in de geschiedenis van Europa toen tien nieuwe landen toetraden tot de EU. Vanaf dit moment heeft de EU zo’n 450 milioen inwoners verspreid over 25 landen.
Het zal een geweldige uitdaging zijn om een succes te maken van deze toetreding. Alle nieuwe leden zullen afhankelijk zijn van de financiële en economische steun van de bestaande (netto-betalende) leden van de EU.
Alleen wanneer de economie zich positief ontwikkeld en de binnenlandse kwesties binnen de verschillende EU landen zoals concurrentiepositie, innovatie, pensioenen, onderwijs, gezondheidszorg en vergrijzing adequaat en structureel zijn aangepakt, zullen de EU inwoners bereidt zijn de toetreding van nieuwe leden te overwegen. Op dit moment worden de genoemde kwesties verre van adequaat aangepakt.
Ze worden juist in tegenstelling een steeds grotere zorg.
Wij geloven echter dat de EU niet alleen maar gaat over economische en financiële unificatie.
Het gaat tegelijkertijd over het delen van waarden en normen en een cultuur die primair geworteld is in Griekse, Romeinse, Joodse, Christelijke en Humanistische tradities.
Verder is Europa gedefinieerd langs geografische grenzen waarvan de rivier de Bosporus en de straat van Gilbraltar de meest levende voorbeelden zijn.
Het is onze overtuiging dat de EU zich zou moeten richten op het werken aan een economisch en sociaal succes van de unie met de bestaande 25 landen.
De EU zal al haar krachten nodig hebben om dat doel te bereiken daar het een moeizame weg zal zijn in vele opzichten. Tegelijkertijd realiseren we ons dat de Balkan regio, Bulgarije en Roemenie onderdeel zijn van Europa. Onderhandelingen met die landen over toetreding mogen gestart worden maar toetreding op korte termijn is geen prioriteit.
Onder Nederlands voorzitterschap is het aannemelijk dat de EU in decemer 2004 een belissing neemt over mogelijke onderhandelingen met Turkije over toetreding. Wij verzetten ons daar dus duidelijk tegen voor een keur aan redenen die wij in de motivatie zullen noemen.
Primair is de belissing om met Turkije te onderhandelen er niet een die een redelijke fundatie kent onder de EU inwoners vandaag de dag.
De volken binnen de EU hebben niet alle feiten en cijfers en zijn daarom niet in staat een gefundeerde keuze te maken over toetreding. Zoals het gegeven dat met de toetreding van Turkije er aan het einde van deze eeuw waarschijnlijk een moslimmeerderheid in Europa zal zijn. Een directe consequentie voor ieders kind en diens kinderen. Politici en opiniemakers geven de EU inwoners niet de benodigde betrouwbare en realistische feiten over de consequenties van toetreding.
Het onderwerp Turkije’s toetreding is nooit op de agenda geweest van enige politiek partij in de EU op een zodanige manier dat het electorat in staat was te kiezen op een juiste manier.
Dit laat zien dat de belissingen over toetreding met zo’n enorme uitwerking op de volken binnen de EU gemaakt zijn door politieke elites die de mensen die ze vertegenwoordigen negeren.
De toetreding van Turkije zal een veel grotere uitwerking hebben op de EU dan de implementatie van de Europse Grondwet. Daar waar diverse EU landen hebben aangekondigt een referendum te zullen houden over de grondwet, is er geen enkel land dat dit zal doen over de toetreding van Turkije. Dit is onacceptabel.
Alle EU landen moeten een referendum houden over de toetreding van Turkije vóór december 2004.
De druk van de V.S. op de EU om Turkije lid te laten worden moet naar ons idee genegeerd worden.
Wij stellen voor dat Turkije een partner wordt met privileges maar geen volledig EU lid.
De EU heeft laten zien dat het capabel genoeg is om zeer goede relaties te onderhouden met landen buiten de Unie. Turkije zelf heeft laten zien dat het vruchtbare relaties heeft ontwikkeld met de EU maar ook met Israël bijvoorbeeld.
Ons idee is dat een goede vriend niet noodzakelijk lid moet worden van je familie.
De EU zou moeten werken aan sterke relaties inclusief privileges met Turkije maar ook met andere regio’s die buren zijn van de EU zoals Rusland, Ukraïne en Marokko.
Deze relaties moeten leiden tot een wederzijds voordeel, economisch en anderszins.
Wij zien geen argumenten om te stellen dat de Ukraïne nooit lid kan worden van de EU terwijl Turkije het lidmaatschap wel wordt aangeboden, zoals is gedaan door EU commisaris Verheugen.
Pragmatisch
De aanstaande integratie en economische ontwikkeling van de EU vraagt enorme investeringen, inspanningen en aanpassingen van alle inwoners van de EU. Niet alleen financieel maar ook mentaal.
Er mogen dan kleine voordelen kleven aan de Turkse toetreding op lange termijn voor de netto betalende EU leden maar dit is verre van gegarandeerd.
Alleen al om deze pragmatische redenen beschouwen wij het geheel onjuist om met Turkije te onderhandelen over toetreding.
Prioriteit zou moeten zijn om de EU, zoals deze gevormd is per 1 mei 2004, vitaal te maken met gedeelde loyaliteit onder alle inwoners.
De integratie van de voormalige DDR in de Duitse Federale Staat is een goed voorbeeld van hoe groot een inspanning een integratie vraagt.
De toetreding van Turkije maakt het nog veel moeilijker om de EU te controleren en te besturen.
Vooral als het gaat om het proces van belissingen nemen en het vinden van concensus bij cruciale onderwerpen.
Demografisch
Als Turkije zou toetreden rond 2010 zal het het land zijn met de grootste politieke macht na Duitsland gebaseerd op de vertegenwoordiging in het parlement.
Rond 2020 zal Turkije het land zijn met de grootste bevolking van de EU, met een piek van zo’n 100 miljoen inwoners rond 2050. Tegen die tijd zal zo’n 20% van de EU populatie Turks zijn en in potentie is 40% moslim. De toetreding van Turkije in 2010 staat qua omvang gelijk aan de toetreding van alle 10 nieuwe leden tesamen per 1 mei 2004. Maar deze groep van 10 zijn landen waarvan de bevolking krimpt, die van Turkije zal met ruim 20 miljoen gaan groeien.
Een voorbeeld: Turkije zal bij toetreding tot de EU in 2010 ruim 6 keer zoveel parlementzetels tellen dan Nederland, en dus 6 maal zoveel zeggenschap hebben.
Dat terwijl Nederland per inwoner veruit het meeste netto zal betalen aan de toetreding (zoals Nederland sinds de oprichting van de EU veruit het meeste netto betaalde aan de EU per inwoner), daar waar Turkije decennialang vele miljarden van de EU zal ontvangen.
Nederland heeft een inkomen per hoofd van de bevolking dat bijna 10 maal dat van Turkije is, ofwel Nederland verdient ruim tweemaal wat Turkije verdient en levert daarvoor geld en politieke macht in.
De demografische uitwerking is enorm in politieke zin maar ook qua immigratie.
Immigratie van laaggeschoolde niet-westerse migranten naar de rijkere EU landen heeft een negatief effect op het ontvangende land in ruime zin. Financieel, economisch maar ook ecologisch.
Het rapport “Immigration and the Dutch Economy” van het CPB uit juni 2003 laat dit duidelijk zien.
Met de enorme problemen van vergrijzing van de EU bevolking zou de focus naar ons idee die van ondersteuning van gezinnen moeten zijn in plaats van immigratie.
Immigratie is noch financieel, noch economisch, noch ecologisch noch demografisch de juiste weg.
In de gehele EU zijn er jonge vrouwen die nog steeds kinderen willen krijgen maar de mogelijkheden om dat de combineren met opleiding, carriere en zorgen zijn extreem moeilijk geworden. Dit veranderen met als resultaat een stijging van de autochtone geboortes, hoe groot of klein ook, moet prioriteit worden. Het zal uiteindelijk ook goedkoper en duurzamer blijken.
Kinderen zullen gezien moeten gaan worden als investering in de toekomst en niet als kostenfactor.
Selectieve immigratie van hoger opgeleiden of bijzondere talenten en vakmensen zal altijd mogelijk moeten zijn maar immigratie als oplossing voor de vergrijzing is iets waar wij ons tegen verzetten.
Onzes inziens zal de toetreding van Turkije de loyaliteit van de EU inwoners onderling ondermijnen. Temeer als ze ondervinden dat het welvaart- en welzijns niveau afneemt en hun binnenlandse behoeftes niet worden opgelost.
Cultuur
Europa heeft een enorme culturele diversiteit en dat maakt Europa ook fascinerend en rijk.
Niettemin heeft deze culturele diversiteit ook geleid tot soms moeizame politieke en economische processen. Toetreding van Turkije zal de onderlinge kloof in cultureel bepaald gedrag, mentaliteit, houding en loyaliteit alleen maar vergroten.
In tegenstelling tot wat sommige opinieleiders ons willen doen geloven is er naar onze overtuiging wel degelijk zoiets als een Europese cultuur.
Alle bestaande EU leden hebben een cultuur die zijn wortels heeft in Griekse, Romeinse, Joodse, Christelijke en Humanistische tradtie, religie en filosofie. We kunnen ook concluderen dat de inwoners in veel EU landen een sterke neiging tot individualisering, cultuurrelativisme en massale ontkerkelijking hebben laten zien. Veel EU inwoners worstelen tegelijkertijd om een nieuwe vorm van identiteit te vinden waar sprake is van gedeelde waarden en loyaliteit naar elkaar.
Toetreding van Turkije betekent dat we 70 miljoen mensen toelaten die niet onze geschiedenis, onze waarden en onze cultuur delen. En de vraag die gesteld moet worden is: willen zij de onze wel delen ?
Veel Turkse inwoners van de EU laten vandaag de dag zien dat ze een houding hebben richting segregatie en niet integratie. Het wordt bijvoorbeeld normaal gevonden dat een ruime meerderheid van zelfs de derde generatie een partner overhaald uit het land van oorsprong.
Een meederheid van de Turken sluit een niet-moslim uit als levenspartner, tenzij deze zich bekeert.
In het licht van dit extreme cultuurverschil zien wij dramatische problemen in het vooruitzicht.
Problemen gerelateerd aan gebrekkige integratie en erger, bewust gezochte segregatie.
Al dan niet op basis van religieuze, nationalistische of ideologische superioriteitsgevoelens.
Turkije heeft niet alleen een totaal andere cultuur, het land bestaat uit een zeer ruime meerderheid van overtuigde en loyale moslims.
Ze delen sterke nationalistische gevoelens en emoties en een ideologie gebaseerd op de Islam. Dat maakt de cultuur totaal het tegenovergestelde van seculiere Europeanen op zoek naar een nieuwe identiteit.
Turkije is slechts een zogenaamde seculiere staat door militaire en juridische druk, niet omdat de meerderheid van de bevolking dit ondersteunt.
Wij vinden het meer dan zorgwekkend dat het de moslimfundamentalisten zijn in Turkije die de toetreding van Turkije tot de EU het sterkst ambieren.
Dit is naar ons idee een duidelijke indicatie dat er zoiets is als een “verborgen agenda” bij sommige groepen.
Verkiezingen in Turkije in de laatste decennia hebben laten zien dat de meerderheid van de Turken stemt op een tamelijk fundamentalistische leider. Deze leiders zullen zichzelf echter niet als zodanig zullen uitten in het openbaar laat staan in een andere taal dan het Turks.
Turkije houdt Noord-Cyprus bezet en is niet bereid het land terug te geven aan de van origine Griekse bewoners. Turkije biedt geen echte oplossing voor de Koerden, daar waar de Koerden recht zouden moeten hebben op een regeling vergelijkbaar met die van de Schotten in Groot-Brittanië.
Tot slot is Turkije nog steeds in een ontkennende fase als het gaat om de Genocide op Armeniërs en christenen aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Een Genocide die voor de Nazi’s als voorbeeld diende. Geen enkel EU lid zou het accepteren als een lid de holocaust ontkent en we zien geen reden om te accepteren dat Turkije de Armeense genocide ontkent.
Turkije is verantwoordelijk voor de genocide die minstens 1 miljoen mensen het leven kostte.
Wij vinden het meer dan zorgelijk dat tot op heden alleen het Zwitserse parlement de Genocide heeft erkend. De EU en in het bijzonder de Nederlandse minister van buitenlandse zaken en “Turkije-fan” Ben Bot, beschouwen de genocide als een non-issue. Een regelrechte schande.
Het is bijzonder naief om te denken dat de Turken hun indentiteit en trots zullen opgeven en zullen kiezen voor de weg van assimilatie. De regels van de Islam voorop maken een snelle omslag naar een meer algemeen westerse levensstijl onmogelijk.
Turkse toetreding zal naar onze mening zorgen voor desintegratie van EU omdat verschillende culturen, levend in segregatie zonder dezelfde waarden te delen, niet in staat zijn elkaar eenheid en loyaliteit te bieden.
Geografisch
Europa is duidelijk gedefinieerd als een geografisch gebied, zoals Azie of Afrika. Toetreding van Turkije betekent dat er een Euraziatische Unie wordt ontwikkeld. Naar ons idee zijn Georgië, Armenië, Syrië, Irak en Iran niet de buitengrens van Europa.
Turkije is voor het overgrote deel Aziatisch.
Als Europese politici en de Verenigde Staten de logische natuurlijke grenzen willen overschrijden, moeten ze de EU inwoners de argumenten geven waarom zoiets nodig is.
Alleen daarna kan door ons inwoners een keuze gemaakt ten faveure of juist tegen toetreding van Turkije. Een en ander moet dan onderdeel zijn van een veel bredere discussie over toetreding van Oekraine, Armenie, Georgië, Syrie, etc.
Economie
Turkije zal duidelijk meer voordeel hebben van toetreding dan vice versa.
Vandaag de dag al is Turkije sterk afhankelijk van de handel met Europa en van Europese toeristen. Het niet toelaten van Turkije tot de EU zal naar ons idee dan ook niet zorgen voor een breuk van Turkse kant. Turkije heeft niets te winnen in dat proces.
Private ondernemers hebben reeds duidelijk gemaakt dat het mogelijk is om een winstgevende activiteit te hebben in Turkije of met Turkse bedrijven.
Europa heeft weinig baat bij de toetreding van Turkije, er zijn nu al vele minder ontwikkelde regio’s in de EU die veel steun nodig hebben. Voor deze regio’s zal Turkse toetreding zorgen voor minder welvaart.
Turkije is in staat om haar binnenlandse economie significant te laten ontwikkelen zonder EU lid te worden.In dat scenario hebben ook EU leden de mogelijkheid te profiteren als winsten stijgen en bedrijven extra winst herinvesteren in de EU. Wij stellen voor dat de EU in Turkije ontwikkelingen ondersteunt op vergelijkbaare wijze als in China en India. Toetreding van Turkije zal immigratie van kansarme niet-westerse migranten tot gevolg hebben, als deze het recht hebben zich elders in de EU te vestigen. Dit is in contradictie met hetgeen EU politici zeggen na te streven, namelijk het indammen van de immigratie van kansarme niet-westerlingen.
De beschikbare studies naar de consequenties van de toetreding van Turkije houden geen of onvoldoende rekekening met de werkelijke netto consequenties voor de individuele EU inwoner.
En er wordt evenmin gepubliceerd over de voordelen van andere opties.
Turkije als partner met privileges en hen tegelijkertijd ondersteunen met structurele hervorming zal naar onze mening grotere voordelen en welvaart geven voor alle betrokkenen.
Politiek
Als Turkije toetreedt dan is het tegen 2020 met afstand het grootste EU land. Dit houdt in dat het armste land van de EU met een totaal afwijkende politieke cultuur tegelijkertijd het machtigste land is. Wij vinden dit een onacceptabel perspectief voor de EU leden van vandaag.
De opstelling van de Duitse CDU lijsttrekker, Angela Merkel, is lovenswaardig in deze. Zij was de eerste EU politica die aan Turkije in het voorjaar van 2004 duidelijk maakte dat het geen EU lid kan worden. Wij vragen aan alle EU politici de wijsheid van Angela Merkel over te nemen en haar stelling zoals geuit richting Turkije in het voorjaar van 2004 te volgen.
http://amsterdampetition.bravehost.com