DeepThroat
12 februari 2008, 19:15
De opkomst en verdwijning van de vuilnisturk.
Eens moesten wij het sprookje aanhoren: we hadden een tekort aan arbeidskrachten. Men wilde nog niet teveel paniek zaaien maar een flinke import uit – bijvoorbeeld - de oriënt was toch wel noodzakelijk wilden we de toko draaiende houden. Dan meteen maar het beste genomen wat we krijgen konden: er werd een aanvoerlijn uit het verfijnde Anatolië opgezet. Gehuld in vodden en niet gehinderd door enige kennis noch opleiding kwamen de turkjes aan in onze Lage Landen.
Niet alleen werden de produktielijnen in de fabricage-centra op ‘hoog niveau’ gebracht met de voormalige bewoners uit de bergdorpen, de ‘werkwilligen’ werden ook vaak ingezet achter de vuilniswagen om de vuilcontainers van de bewoners van de ophaalwijken naar de vuilnisauto te rijden en deze alhier leeg te storten. De overheid was trots: wat was men toch vreselijk capabel, en ook konden de kennelijk ‘te blanke’ bewoners vast wennen aan het begrip multiculturele samenleving, want men had nog meer plannen in de koker. Ja, we schrijven nog begin jaren zeventig en dezelfde overheid had met behoorlijk succes de emancipatie van vrouwen in de samenleving geïntroduceerd. Men zou de halsstarrige autochtoon ook nog leren dat er geen verschil was met mensen voorzien van andere huidskleuren, ook al hadden die hier niets bijgedragen of opgebouwd en kwamen zij slechts af op de sociale voorzieningen (werk ‘aanvaarden’ is de eerste sleutel naar de hoorn des sociale overvloeds in naief Europa), het belachelijke strafklimaat en uiteraard de moderne technologie die de gelukzoekers in de thuislanden moesten ontberen. Ali Baba was binnen de poorten, de 40 miljoen rovers zouden nog volgen.
En de Islam? Daar hoorden wij de gastarbeiders nog niet over: men kwam op het geld en de voorzieningen af, men keerde de Islam de rug toe. Pas later, toen bleek hoe suïcidaal politiek correct en ignorant het moderne West-Europa was, kon men ten aanzien van het geloof ook nog eisen stellen, hun geloof moest niet alleen gerespecteerd worden er moesten ook nog ‘gebedshuizen’ (liefst op kosten van de niet-gelovigen!)gebouwd worden.
Ondertussen liepen de Turken aan de lopende band in produktie-bedrijven of veegden zij de fabrieksvloeren aan: dit laatste werd geheel verricht zonder hierbij stofwolken te veroorzaken. Al snel moest het socialisme zich weer opwerpen: de geweldige gastarbeiders waren dit ineens niet meer maar werden plotsklaps gepromoveerd tot niet alleen volwaardige Nederlanders, ook moesten de families uit de zandlanden maar overkomen. Hierbij zou een telling geleerd hebben dat de aanvankelijk zo liefelijke en goedwillende turkjes plotseling héél wat zoontjes en dochters tekortkwamen. Niet alleen bestond de gastarbeider ineens niet meer, ook de emancipatie werd met een achteloos gebaar overboord geworpen: het als een volwaardig Nederlander aannemen van Islamieten is nu eenmaal niet te verenigen met zaken als emancipatie.
De domme blanke (en met name de zojuist geëmancipeerde blanke vrouw!) werd met dit hele gebeuren mooi bij de (niet-haak)neus genomen: de technische ontwikkelingen hadden niet stilgestaan, steeds meer werk werd geautomatiseerd en gemechaniseerd: de instroom van niet-Europeanen was merendeels van meet af aan overbodig, hiervan getuigen ook de werkloosheidscijfers. In het plaatsje waar ik woon waren ook wat grotere fabrieken met gastarbeiders. Waren, want ze zijn er niet meer: de keuze voor de niet-Europese gastarbeider was op de lange termijn kennelijk niet zo gunstig. Ook de vuinisturk is verdwenen: de vuilnisauto is geheel gemechaniseerd en kiept zèlf de vuilniscontainer naar binnen, het geheel bestuurd door een blanke chauffeur. Uiteraard zijn de ex-‘garbage-runners’ gewoon gebleven, zij brengen hun tijd door in Turkse koffiehuizen en moskeeën.
Wat is er intussen van de onnozele blanke geworden? Hij neemt een afwachtende houding aan. Hij wacht totdat Jan Peter Balkenende, oftewel één van de mensen van gelijksoortig formaat het probleem van de islamisering/afrikanisering oplossen...
DeepThroat
Eens moesten wij het sprookje aanhoren: we hadden een tekort aan arbeidskrachten. Men wilde nog niet teveel paniek zaaien maar een flinke import uit – bijvoorbeeld - de oriënt was toch wel noodzakelijk wilden we de toko draaiende houden. Dan meteen maar het beste genomen wat we krijgen konden: er werd een aanvoerlijn uit het verfijnde Anatolië opgezet. Gehuld in vodden en niet gehinderd door enige kennis noch opleiding kwamen de turkjes aan in onze Lage Landen.
Niet alleen werden de produktielijnen in de fabricage-centra op ‘hoog niveau’ gebracht met de voormalige bewoners uit de bergdorpen, de ‘werkwilligen’ werden ook vaak ingezet achter de vuilniswagen om de vuilcontainers van de bewoners van de ophaalwijken naar de vuilnisauto te rijden en deze alhier leeg te storten. De overheid was trots: wat was men toch vreselijk capabel, en ook konden de kennelijk ‘te blanke’ bewoners vast wennen aan het begrip multiculturele samenleving, want men had nog meer plannen in de koker. Ja, we schrijven nog begin jaren zeventig en dezelfde overheid had met behoorlijk succes de emancipatie van vrouwen in de samenleving geïntroduceerd. Men zou de halsstarrige autochtoon ook nog leren dat er geen verschil was met mensen voorzien van andere huidskleuren, ook al hadden die hier niets bijgedragen of opgebouwd en kwamen zij slechts af op de sociale voorzieningen (werk ‘aanvaarden’ is de eerste sleutel naar de hoorn des sociale overvloeds in naief Europa), het belachelijke strafklimaat en uiteraard de moderne technologie die de gelukzoekers in de thuislanden moesten ontberen. Ali Baba was binnen de poorten, de 40 miljoen rovers zouden nog volgen.
En de Islam? Daar hoorden wij de gastarbeiders nog niet over: men kwam op het geld en de voorzieningen af, men keerde de Islam de rug toe. Pas later, toen bleek hoe suïcidaal politiek correct en ignorant het moderne West-Europa was, kon men ten aanzien van het geloof ook nog eisen stellen, hun geloof moest niet alleen gerespecteerd worden er moesten ook nog ‘gebedshuizen’ (liefst op kosten van de niet-gelovigen!)gebouwd worden.
Ondertussen liepen de Turken aan de lopende band in produktie-bedrijven of veegden zij de fabrieksvloeren aan: dit laatste werd geheel verricht zonder hierbij stofwolken te veroorzaken. Al snel moest het socialisme zich weer opwerpen: de geweldige gastarbeiders waren dit ineens niet meer maar werden plotsklaps gepromoveerd tot niet alleen volwaardige Nederlanders, ook moesten de families uit de zandlanden maar overkomen. Hierbij zou een telling geleerd hebben dat de aanvankelijk zo liefelijke en goedwillende turkjes plotseling héél wat zoontjes en dochters tekortkwamen. Niet alleen bestond de gastarbeider ineens niet meer, ook de emancipatie werd met een achteloos gebaar overboord geworpen: het als een volwaardig Nederlander aannemen van Islamieten is nu eenmaal niet te verenigen met zaken als emancipatie.
De domme blanke (en met name de zojuist geëmancipeerde blanke vrouw!) werd met dit hele gebeuren mooi bij de (niet-haak)neus genomen: de technische ontwikkelingen hadden niet stilgestaan, steeds meer werk werd geautomatiseerd en gemechaniseerd: de instroom van niet-Europeanen was merendeels van meet af aan overbodig, hiervan getuigen ook de werkloosheidscijfers. In het plaatsje waar ik woon waren ook wat grotere fabrieken met gastarbeiders. Waren, want ze zijn er niet meer: de keuze voor de niet-Europese gastarbeider was op de lange termijn kennelijk niet zo gunstig. Ook de vuinisturk is verdwenen: de vuilnisauto is geheel gemechaniseerd en kiept zèlf de vuilniscontainer naar binnen, het geheel bestuurd door een blanke chauffeur. Uiteraard zijn de ex-‘garbage-runners’ gewoon gebleven, zij brengen hun tijd door in Turkse koffiehuizen en moskeeën.
Wat is er intussen van de onnozele blanke geworden? Hij neemt een afwachtende houding aan. Hij wacht totdat Jan Peter Balkenende, oftewel één van de mensen van gelijksoortig formaat het probleem van de islamisering/afrikanisering oplossen...
DeepThroat