Marcel
11 maart 2008, 20:27
Elke week worden er tonnen levensnoodzakelijke goederen vanuit Israël naar Gaza vervoerd. Ook blijft Israël brandstof leveren voor voertuigen van Gaza's hulpdiensten. Israël is het enige land ter wereld dat elektriciteit levert aan terroristische organisaties die als dank raketten op hen afvuren.
Israël heeft Hamas, de terreurorganisatie die Gaza bestuurt, gedreigd dat op een dag bepaalde voorzieningen, zoals elektriciteit, wel eens gekort kunnen worden. En die dag is gekomen. Israël heeft de hoeveelheid geleverde elektriciteit verlaagd, maar Hamas vertelt de hele wereld dat de stroom volledig is afgesneden. Bij hun klacht verzuimt Hamas te melden dat ze het aantal raketten dat elke dag op Sderot wordt afgevuurd, nog verder verhoogd hebben.
Bijna vanaf het begin van de Palestijnse opstand zijn er angstaanjagende momenten in scène gezet die zogenaamd het werk van het Israëlische leger zouden zijn. Deze berichten werden snel aan de media doorgespeeld. In veel gevallen kon Israël naderhand bewijzen dat het niet schuldig was aan het incident. De onjuiste berichten werden echter zelden gerectificeerd. De reden is wel duidelijk: daarmee zouden de media hun belabberde journalistiek toegeven.
Zo beschuldigden de Palestijnen in Gaza Israël van het afvuren van raketten op de stranden, waardoor een groot aantal burgers, inclusief kinderen, gedood werd. Ook hier toonde Israël aan dat geen van hun raketten of luchtaanvallen gericht was geweest op de stranden of er per abuis terecht was gekomen.
Maar als Israël die raketten niet had afgevuurd, wie dan wel? De islamitische terroristen hebben al vaker aangetoond dat zij er niet voor terugdeinzen om hun eigen mensen op te offeren, als dit op enigerlei wijze hun zaak zou kunnen bevorderen. Israël waarschuwde de Palestijnse leiders dat als de zelfmoordaanslagen in het land niet ophielden, Israël een hek zou bouwen. De zelfmoordaanslagen hielden niet op en dus begon Israël een hek te bouwen.
Nog voordat de helft van het hek af was, was het aantal zelfmoordaanslagen al met 80% gedaald. Op Israëls critici kon het echter geen indruk maken. De veiligheidsmuur werd het meest onmenselijke genoemd wat Israël had kunnen doen. Het was een lelijk ding en een belemmering voor Arabische arbeiders, die in Israël werkten.
Het antwoord van Israël hierop luidt: 'Geen terrorisme, geen muur.' Hoe serieus zijn de Arabische leiders met hun gepraat over vrede? Hier is een teken: sinds Israël zich in 2005 uit de Gazastrook heeft teruggetrokken, zijn er duizenden raketten in nabijgelegen Joodse steden neergekomen. Interessant is overigens dat vlak voordat de veiligheidsmuur werd afgebouwd een paar van de grootste critici juist landen waren, die wilden weten of Israël hen zou willen helpen bij het bouwen van iets dergelijks om terroristen en illegale immigranten tegen te houden.
'Het is geen beleid van Israël om de burgerbevolking te straffen voor de politiek van hun leiders. Wij hebben ons uit Gaza teruggetrokken en hebben onze gemeenschappen daar ontmanteld. De Palestijnen hadden de kans om hun mensen in Gaza nieuwe hoop te geven. Maar hun enige reactie is terreur,' aldus Israëls minister van Buitenlandse Zaken Livni.
Livni noemde de details van tonnen humanitaire hulp die Israël naar Gaza stuurt terwijl de raketten dag aan dag de stad Sderot in het zuiden van Israël bombarderen. Er kwam zelfs geen pauze tijdens de conferentie in Annapolis of toen president Bush in het Midden-Oosten was, in Jeruzalem en in de Palestijnse gebieden.
Bron:Wees Waakzaam (http://weeswaakzaam.punt.nl/?id=425924&r=1&tbl_archief=&)
Israël heeft Hamas, de terreurorganisatie die Gaza bestuurt, gedreigd dat op een dag bepaalde voorzieningen, zoals elektriciteit, wel eens gekort kunnen worden. En die dag is gekomen. Israël heeft de hoeveelheid geleverde elektriciteit verlaagd, maar Hamas vertelt de hele wereld dat de stroom volledig is afgesneden. Bij hun klacht verzuimt Hamas te melden dat ze het aantal raketten dat elke dag op Sderot wordt afgevuurd, nog verder verhoogd hebben.
Bijna vanaf het begin van de Palestijnse opstand zijn er angstaanjagende momenten in scène gezet die zogenaamd het werk van het Israëlische leger zouden zijn. Deze berichten werden snel aan de media doorgespeeld. In veel gevallen kon Israël naderhand bewijzen dat het niet schuldig was aan het incident. De onjuiste berichten werden echter zelden gerectificeerd. De reden is wel duidelijk: daarmee zouden de media hun belabberde journalistiek toegeven.
Zo beschuldigden de Palestijnen in Gaza Israël van het afvuren van raketten op de stranden, waardoor een groot aantal burgers, inclusief kinderen, gedood werd. Ook hier toonde Israël aan dat geen van hun raketten of luchtaanvallen gericht was geweest op de stranden of er per abuis terecht was gekomen.
Maar als Israël die raketten niet had afgevuurd, wie dan wel? De islamitische terroristen hebben al vaker aangetoond dat zij er niet voor terugdeinzen om hun eigen mensen op te offeren, als dit op enigerlei wijze hun zaak zou kunnen bevorderen. Israël waarschuwde de Palestijnse leiders dat als de zelfmoordaanslagen in het land niet ophielden, Israël een hek zou bouwen. De zelfmoordaanslagen hielden niet op en dus begon Israël een hek te bouwen.
Nog voordat de helft van het hek af was, was het aantal zelfmoordaanslagen al met 80% gedaald. Op Israëls critici kon het echter geen indruk maken. De veiligheidsmuur werd het meest onmenselijke genoemd wat Israël had kunnen doen. Het was een lelijk ding en een belemmering voor Arabische arbeiders, die in Israël werkten.
Het antwoord van Israël hierop luidt: 'Geen terrorisme, geen muur.' Hoe serieus zijn de Arabische leiders met hun gepraat over vrede? Hier is een teken: sinds Israël zich in 2005 uit de Gazastrook heeft teruggetrokken, zijn er duizenden raketten in nabijgelegen Joodse steden neergekomen. Interessant is overigens dat vlak voordat de veiligheidsmuur werd afgebouwd een paar van de grootste critici juist landen waren, die wilden weten of Israël hen zou willen helpen bij het bouwen van iets dergelijks om terroristen en illegale immigranten tegen te houden.
'Het is geen beleid van Israël om de burgerbevolking te straffen voor de politiek van hun leiders. Wij hebben ons uit Gaza teruggetrokken en hebben onze gemeenschappen daar ontmanteld. De Palestijnen hadden de kans om hun mensen in Gaza nieuwe hoop te geven. Maar hun enige reactie is terreur,' aldus Israëls minister van Buitenlandse Zaken Livni.
Livni noemde de details van tonnen humanitaire hulp die Israël naar Gaza stuurt terwijl de raketten dag aan dag de stad Sderot in het zuiden van Israël bombarderen. Er kwam zelfs geen pauze tijdens de conferentie in Annapolis of toen president Bush in het Midden-Oosten was, in Jeruzalem en in de Palestijnse gebieden.
Bron:Wees Waakzaam (http://weeswaakzaam.punt.nl/?id=425924&r=1&tbl_archief=&)