Weer vrouwen gedumpt in Marokko

[admin]

Zeker dertig vrouwen zijn in 2006 door hun Nederlands-Marokkaanse man achtergelaten in Marokko. Dat stelt de Stichting Steunpunt Remigranten (SSR) in de Noord-Marokkaanse stad Berkane in zijn jaarverslag dat later deze week naar het Nederlandse ministerie van Justitie wordt gestuurd.

Volgens SSR-coordinator Mohammed Sayem is het aantal meldingen in de afgelopen jaren vergelijkbaar. In 2005 kreeg de SSR 36 meldingen. Het werkelijke aantal achtergelaten vrouwen ligt hoger, vermoedt Sayem. ,,Wij werken vooral in Noord-Marokko en niet alle vrouwen weten ons te vinden.''

[Danny]

Verrekte handig die dubbele nationaliteit !
Geen echtscheiding & alimentatie, gewoon dumpen.
Doet u mij er ook maar een ....

[mozabel]

Juist Danny, die kerels hebben 2 nationaliteiten, de meeste vrouwen niet, dat is een van de problemen die voortvloeien uit het hypocriete beleid van jaren ,en jaren. De meeste Arabieren, zijn nou de mensen die ik hier in het westen liever kwijt dan rijk ben, gezien hun houding, moraal en ethiek.
Deze groep waar ik over spreek vindt de vrouw een iets om te gebruiken ,misbruiken en dan afmaken of retourneren.

[Kortemetten]

Ik juich elk vertrek uit ons land toe, ongeacht op welke wijze dan ook!

[hirihiri123]

Verrekte handig die dubbele nationaliteit !
Geen echtscheiding & alimentatie, gewoon dumpen.
Doet u mij er ook maar een ....



Maar hebben de "vrouwen "dan geen dubbel paspoort c.q. nationaliteit ? Domme vraag mischien...............

[Johnnie]

Gedumpt in Marokko
Geplaatst op Tuesday 01 February @ 18:28:05 GMT+1
1 februari 2005 - Het PvdA-raadslid Mohammed El Yaakoubi (39) van het stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer in Amsterdam liet afgelopen zomer zijn vrouw, Habiba El Yousfi (27), achter in Marokko. Hun zoontjes, Yassine (7) en Rachid (6), nam hij mee terug naar Nederland, evenals haar papieren. Hij had nooit gedacht dat zijn vrouw ook terug zou komen. Maar dat deed ze wel.


“Als hij van me af wil, kan hij dat toch gewoon zeggen?” Habiba El Yousfi snapt niet waarom haar man haar heeft achtergelaten in Marokko. “Ik had ooit een kopie van mijn paspoort gemaakt, want zijn broer had zoiets ook al gedaan. Twee keer zelfs. Zonder die kopie had ik niet terug kunnen komen.”

Habiba El Yousfi, geboren in een klein dorpje in het Rifgebergte, spreekt Nederlands met een zwaar Marokkaans accent. Een lange bruine jurk verbergt haar kleren en ze draagt een hoofddoek, die ze afdoet als ze binnenshuis is. Op haar schouder zit een speld. “Ja, die is voor mijn hoofddoek, anders verlies ik hem.”

El Yaakoubi was ontevreden over zijn echtgenote, en deed daarom iets wat wel meer Marokkaanse en ook Turkse mannen doen: hij liet haar achter in Marokko, zonder paspoort en verblijfsvergunning. Zorgen dat er in het geboorteland kopieën zijn van het paspoort en andere belangrijke documenten is een belangrijke maatregel die nog lang niet alle Marokkaanse vrouwen treffen. El Yousfi deed dat wel. Daardoor was zij nog op tijd in Nederland om de behandeling van het verzoekschrift tot het treffen van de voorlopige voorzieningen bij te wonen. Vooruitlopend op een echtscheidingszaak bepaalt de rechter wie voorlopig in het huis mag blijven wonen, hoe hoog de alimentatie moet zijn, en aan wie de tijdelijke zorg voor de kinderen wordt toegewezen.

Hoewel haar echtgenoot El Yousfi in Marokko had achtergelaten, zei hij in Nederland dat ze zich had aangesloten bij een radicale moslimorganisatie. Ze moet er een beetje om lachen. “Ik moest van hem zwarte kleren gaan dragen, maar dat wilde ik niet. Een goede moslim herken je niet aan zijn kleren. Dat zit in je hart. Volgens hem breng ik mijn kinderen naar de El Tawheed moskee, maar ik weet niet eens waar die is.” Ook ontkent ze dat ze haar kinderen slaat, of hun hoofd in het toilet duwt. Haar zoontje Yassine moet er hard om lachen: “Dat doet niemand toch!” El Yousfi: “Rachid is veranderd sinds dit allemaal gebeurd is. Hij luistert niet meer zo goed.”

Getuigenissen van buren ondersteunen El Yousfi’s verhaal. Een buurvrouw: “Hij zei dat ze slecht was voor zijn kinderen. Maar voor zover ik het kon beoordelen, leek ze een goede moeder. Rachid en Yassine zijn altijd heel hartelijk, behalve toen ze bij hun schoonouders zaten. Toen waren ze heel afstandelijk, alsof ze geïndoctrineerd waren.”

Ook in Marokko zit El Yaakoubi niet stil. “Daar zegt hij tegen de rechter dat ik een hoer ben. Hij heeft een foto verspreid met mijn hoofd en het blote lijf van een andere vrouw eronder! Gelukkig heeft mij vader de rechter verteld dat die foto nep is.”

“We gingen net als elk jaar met zijn familie op vakantie naar Marokko. Zijn moeder, die mij in Nederland niet meer wil zien, deed opeens veel aardiger dan anders. Mijn familie woont in Marokko, en meestal mag ik daar maar vijf dagen naartoe. Maar nu mocht ik blijven tot het einde van de vakantie. Hij logeerde bij zijn familie, en de kinderen waren afwisselend bij mij en bij hem. We zouden op 13 augustus teruggaan naar Nederland, maar op 3 augustus nam hij opeens de kinderen mee, zonder dat tegen mij te zeggen. Ik vond dat raar, en ging de volgende dag met mijn broer naar mijn schoonfamilie. We werden niet binnengelaten, maar ze beloofden mijn kinderen de volgende dag terug te brengen. Op 5 augustus waren ze verdwenen, met de kinderen en al mijn spullen.”

Acht jaar geleden werd Habiba El Yousfi uitgehuwelijkt aan Mohammed El Yaakoubi. Eenmaal in Nederland mocht ze alleen de deur uit om schoon te maken bij haar schoonfamilie. Op een dag weigerde ze. Het was haar eerste rebelse daad.
“Dat vond hij niet goed, hij wil dat ik doe wat zij zeggen.” El Yousfi noemt de naam van haar echtgenoot niet één keer tijdens het interview. “Na vier jaar, toen mijn kinderen naar school gingen, begon ik ook naar buiten te gaan; eerst maakte ik een omweg naar de school, later ging ik boodschappen doen en naar de markt. En stiekem naar naailes.”

Een vriendin die bij het interview aanwezig is, schetst de situatie: “Ik wist alles, maar kon niets zeggen, want dan kreeg zij het op haar brood. Slaan deed hij niet, nou ja, één keer, daarna niet meer. Maar hij mishandelde haar psychisch en schold haar steeds weer uit. Ze had altijd hoofdpijn. Hij controleerde of ze thuis was door haar vanaf zijn werk te bellen, maar het afgelopen jaar had ze geen telefoon meer, want die had hij afgesloten. Hij wilde niet dat ze contact had met mij en haar andere vriendinnen.” Het privé-nummer van El Yaakoubi blijkt inderdaad afgesloten. “Als ze wilde bellen met haar familie, kwam ze bij mij of ging ze naar een telefoonwinkel. En hij verscheurde haar post.”

“Mijn man zei altijd tegen de buren dat ik Nederlandse les volgde”, zegt El Yousfi, “maar dat was helemaal niet zo. Toen ik uiteindelijk echt naar Nederlandse les ging, vond hij dat niet goed. Hij wilde gewoon dat ik thuis bleef, schoonmaakte en voor de kinderen zorgde. Verder niks”, zegt ze gelaten. “maar ik kon het niet.”

Omdat El Yousfi’s oom haar bij terugkeer in huis had genomen, viel haar schoonvader hem aan. Het was dus niet haar echtgenoot die de klap had uitgedeeld, zoals verschillende media beweerden. “Haar man is een lafaard”, zegt de vriendin, “maar zijn vader doet het, dat is een verschrikkelijk mens.” “Een paar dagen geleden was ik bij het Marokkaans consulaat met de kinderen, en mijn schoonvader was daar ook”, zegt El Yousfi. “De kinderen vroegen waarom hij me volgt en controleert. Ik zei dat ik het niet wist.” De kinderen mogen niet alleen naar school en ook niet buitenspelen met vriendjes. “Hun opa heeft ze al eerder van school gehaald zonder mij dat te vertellen, en nu mogen ze thuis niet zomaar de deur opendoen. Ik vertrouw hem niet.”

El Yousfi’s advocate, mr. Denice Kruijdenhof, vindt haar verhaal aannemelijk. “Natuurlijk is het moeilijk in dit soort zaken concrete bewijzen te vinden. Maar ik heb de heer El Yaakoubi nog geen enkel feit horen ontkennen over de gebeurtenissen tijdens die vakantieperiode in Marokko.Hij heeft de toegewezen alimentatie nog steeds niet betaald. We schakelen nu een deurwaarder in, want anders redt mevrouw El Yousfi het niet. Voor een nieuwe verblijfsvergunning moet ze ook weer meer dan vierhonderd euro betalen. In de uitspraak van 8 december 2004 heeft de rechter beslist dat hij haar papieren terug moet geven, maar hij zegt dat hij ze niet heeft.” Volgens Kruijdenhof lopen er nu twee procedures,één in Nederland en één in Marokko. “De rechtbank hier kan de beslissing over de ontvankelijkheid van het echtscheidingsverzoek aanhouden totdat er duidelijkheid is over de procedure in Marokko”, zegt Kruijdenhof. Dat zal echter waarschijnlijk pas in de zomer zijn. “Ik kan nu niet weg, zonder verblijfsvergunning”, zegt El Yousfi. “Maar ik moet daar aanwezig zijn. Mijn kinderen moeten mee, en dat kan pas in de vakantie. Ik laat ze niet hier, want ik wil ze niet nog een keer kwijtraken.”

“Gedurende de periode dat ik in Marokko zat, woonden de kinderen bij mijn schoonouders, en moesten ze naar een andere school. Toen de rechter de kinderen aan mij toewees, ben ik ze meteen gaan halen, maar mijn schoonouders wilden me mijn kinderen niet geven. Dus moest ik de politie inschakelen.”

In El Yousfi’s afwezigheid, woonden de zusters van El Yaakoubi bij hem in huis. “Die hebben bijna alles meegenomen, de foto’s, mijn kleren, de eethoek.” De woonkamer ziet er inderdaad nogal leeg uit, alsof de mensen die er wonen aan het verhuizen zijn. De lamellen die voor de ramen hangen zijn bijna helemaal gesloten en dimmen het buitenlicht. Bang is El Yousfi niet. “Nee hoor, waarom moet ik bang zijn? Als ik bang was geweest, was ik niet teruggekomen uit Marokko. Ik wilde mijn kinderen. Hij wil niet dat ik vriendinnen heb, maar ik zeg tegen hem toch ook niet dat hij geen vrienden mag hebben? Ik ben heus niet perfect, maar ik doe mijn best.”

El Yousfi bestudeert een aankondiging van een bijeenkomst die georganiseerd wordt door minister Rita Verdonk. De bijeenkomst moet de integratie van vooral allochtone vrouwen bevorderen. “Ik denk dat ik erheen ga”, zegt ze tegen haar vriendin. El Yousfi’s situatie is niet uniek. In 2003 werden er in Marokko 28 gevallen van vrouwendumping geregistreerd, en in 2004 waren dat er 21. “Maar”, zegt Caroline Weijers van de ambassaderaad in Habat, “we moeten wel een slag om de arm houden. Dit zijn slechts de gevallen die bij ons bekend zijn. Een hoop van deze vrouwen vinden niet eens de weg naar de ambassade. Het werkelijke aantal zal hoger liggen.”

Mohammed El Yaakoubi is niet bereikbaar voor commentaar, en ook de PvdA-fractie wil niet inhoudelijk reageren op de situatie. Een woordvoerster zegt dat ze wachten op de resultaten van een intern onderzoek van het landelijke bureau. Volgens haar zouden die best een anders kunnen zijn dan verwacht. Tot die tijd staat El Yaakoubi op non-actief, maar is niet geschorst. Wethouder Ahmed Aboutaleb zegt niets te weten van de zaak, die wat hem betreft privé is. Op de vraag hoe iemand die zo omgaat met zijn vrouw in de PvdA terecht kan komen, zegt hij: “Iedereen kan bij de partij komen, we screenen mensen niet.” Fractievoorzitter van het stadsdeel Geuzenveld-Slotermeer, Wouter van der Wulp, wilde geen persoonlijke reactie geven en verbrak de verbinding.



Sacha Wamsteker

http://www.mediastudies.nl/nap/modules.php?name=News&file=article&sid=412

We gaan vrolijk verderbanana

Dumper importbruid terug bij PvdA

Het voormalig Amsterdams raadslid van de PvdA Mohammed el Yaakoubi, dat in opspraak raakte omdat hij had geprobeerd zijn importbruid te dumpen in Marokko, is terug bij de partij die hem vorig jaar wegstuurde vanwege de kwestie.

El Yaakoubi is weer werkzaam als penningmeester van de PvdA in Geuzenveld-Slotermeer. Vorig jaar trad hij af nadat bekend werd dat hij zijn vrouw Habiba el Yousfi (28) had achtergelaten in Marokko, met medeneming van haar paspoort en verblijfsvergunning, en hun beide zoontjes.
Zijn echtgenote wist toch terug te keren en deed aangifte, waarop de rechter haar in alle opzichten in het gelijk stelde. De PvdA stuurde het deelraadslid aanvankelijk weg, maar zegt nu dat er niets bewezen is van de beschuldigingen. ...


IRP: Dit is natuurlijk schandalig. En de kwade wil die erachter steekt, wordt bevestigd door de uitspraak 'dat er niets is bewezen van de beschuldigingen'. El Yaakoubi is door de rechter veroordeeld naar aanleiding van de beschuldigingen van zijn vrouw, en daarmee zijn die beschuldigingen volledig en ondubbelzinnig bewezen verklaard. In feite is deze uitspraak een ondermijning van de rechtsspraak, en erop gebaseerde gratiëring van El Yaakoubi een ondermijning van de rechtsstaat.

Ieder voor zich zijn dit incidenten, als zodanig ernstig genoeg als ondermijning vasn de politike integriteti, maar niet een zaak om in allochtoon verband te plaatste. De combinatie van de drie, allamaal spelende in Amsterdam, is dat wel. Dit aspect van de zaak is natuurlijk niet onbekend bij de betrokkenen, zie het volgende citaat:


Uit: De Volkskrant, 07-04-2006, van verslaggever Weert Schenk (volledig artikel hier )


http://www.rationelepolitiek.nl/allochtonen/allochtonen_integriteit_pvda.htm

Zie nog steeds de beelden voor me van de afgelopen gemeente verkiezingen te Rotterdam waar de moslimvrouwen voor het eerst mochten stemmen van manlief.En waar moesten de moslimvrouwen op stemmen van manlief?Precies op de partij van weg met de nederlanders.piM

[mozabel]

Mooie bijdrage Walkie, je geeft aan dat er ook ontwikkelde N-Afrikaanse vrouwen zijn die weten hoe het werk. Tevens geef je met je bijdrage aan dat deze mensen niet Nederlander horen te zijn.

[admin]

Voor een nieuwe verblijfsvergunning moet ze ook weer meer dan vierhonderd euro betalen.


Dat is toch een mooi inkomstenpotje voor de overheid....

[hirihiri123]

Dat is toch een mooi inkomstenpotje voor de overheid....

En wie betaald dat dan als die vrouwen hier berooid aankomen ? Zijzelf? Daar zal heus wel een "potje zonder deksel "voor zijn.

Je kunt mij niet wijsmaken dat die vrouwen dat zelf betalen, waarvan ?

[admin]

Daar heb gelijk in het zal wel van de uitkering betaald moeten worden maar desondanks zijn het dan toch overheidsinkomsten.