admin
8 maart 2007, 01:09
Internationale Vrouwendag is voor de feministen aanleiding de aandacht te vestigen op gemeenschappelijke strijdpunten.
http://www.ad.nl/multimedia/archive/00106/saoedische_vrouwen_106864h.jpg
In Nederland is al veel bereikt, maar vooral allochtone vrouwen hebben nog een lange weg te gaan. Ook elders in de wereld zijn de contrasten groot. Dat geldt ook voor Saoedi-Arabië dat te boek staat als een van de meest vrouwonvriendelijke landen.
Saoedische vrouwen moeten een lange, zwarte jurk (de abaya) dragen, mogen niet autorijden en hebben ook verder weinig bewegingsvrijheid. In het oerconservatieve Saoedi-Arabië zijn ze bijna onzichtbaar. Maar van onder hun hoofddoeken laten ze steeds vaker van zich horen. Menig ambitieuze vrouw wil zich niet langer verstoppen.
Dit betekent een revolutionaire verandering voor het islamitische koninkrijk. ,,Wij hebben lange tijd niet meegedaan aan het openbare leven,’’ zegt manager Nadia Baeshen in haar kantoor in Jeddah. ,,Langzaam kruipen we uit onze schulp. De muur die om ons heen is gebouwd, begint af te brokkelen.’’
Baeshen is een van de vrouwelijke pioniers van Saoedi-Arabië. Na een carrière als zakenvrouw, ze werkte onder meer bij de Kamer van Koophandel, is ze nu directeur van een groot Saoedisch bedrijf. Voorheen hadden vrouwen alleen de keuze uit een carrière in het onderwijs of de gezondheidszorg, nu zijn er vrouwelijke ingenieurs, advocaten, bankiers, architecten, schrijfsters, zakenvrouwen en journalisten.
In de Saoedische kranten staan dagelijks opiniestukken, waarin columnistes de essentiële rol van vrouwen in de samenleving belichten. Ze leveren in toenemende mate een bijdrage aan de economische groei, eisen hun rechten op en nemen deel aan het intellectueel debat. Vrouwen hebben hun eigen identiteitskaart en zijn niet langer afhankelijk van een mannelijke ‘beschermer’. Veel dames zijn hoopvol gestemd over deze ontwikkelingen, maar benadrukken dat deze zich tot nu toe vooral in de steden en onder de elite hebben voltrokken.
Dankzij de nieuwe koning, die er iets liberalere denkbeelden dan zijn voorganger op na houdt, zijn vrouwen in het openbare leven steeds beter zichtbaar. ,,Koning Abdullah geeft ons een zetje in de goede richting,’’ zegt Noha Bokhari, eigenaresse van een ‘vrouwenclub’ in de kuststad Jeddah. In haar café annex boetiek drinken vrouwen koffie en praten ze over het laatste nieuws, de politiek en hun kinderen. Zodra ze binnenkomen, gaat de allesbedekkende abaya uit. Mannen zijn hier niet welkom, dus de lange jurk kan tijdelijk in de tas. Bokhari: ,,Dat we als vrouwen niet direct bij de besluitvorming van ons land zijn betrokken, is frustrerend. Maar dit zal met de tijd veranderen. Wij hebben heus een eigen mening en daar wordt steeds meer naar geluisterd.’’
Ook Hend Khuthaila, professor aan de universiteit van Riyad en schrijfster van een wekelijkse column, is positief gestemd. Ze denkt dat vrouwen meer inspraak zullen krijgen in dit land, waar ze nu nog geen stemrecht hebben. ,,We nemen grote stappen en klimmen met zekere tred omhoog. Langzaam klimmen is alleen maar goed, anders worden we onzeker.’’
Trots vertelt ze dat haar dochter het eerste advocatenkantoor voor vrouwen heeft opgezet. ,,Saoedische vrouwen handelen in stilte. Ze zijn verlegen, maar hebben een duidelijk doel.’’
http://www.ad.nl/multimedia/archive/00106/saoedische_vrouwen_106864h.jpg
In Nederland is al veel bereikt, maar vooral allochtone vrouwen hebben nog een lange weg te gaan. Ook elders in de wereld zijn de contrasten groot. Dat geldt ook voor Saoedi-Arabië dat te boek staat als een van de meest vrouwonvriendelijke landen.
Saoedische vrouwen moeten een lange, zwarte jurk (de abaya) dragen, mogen niet autorijden en hebben ook verder weinig bewegingsvrijheid. In het oerconservatieve Saoedi-Arabië zijn ze bijna onzichtbaar. Maar van onder hun hoofddoeken laten ze steeds vaker van zich horen. Menig ambitieuze vrouw wil zich niet langer verstoppen.
Dit betekent een revolutionaire verandering voor het islamitische koninkrijk. ,,Wij hebben lange tijd niet meegedaan aan het openbare leven,’’ zegt manager Nadia Baeshen in haar kantoor in Jeddah. ,,Langzaam kruipen we uit onze schulp. De muur die om ons heen is gebouwd, begint af te brokkelen.’’
Baeshen is een van de vrouwelijke pioniers van Saoedi-Arabië. Na een carrière als zakenvrouw, ze werkte onder meer bij de Kamer van Koophandel, is ze nu directeur van een groot Saoedisch bedrijf. Voorheen hadden vrouwen alleen de keuze uit een carrière in het onderwijs of de gezondheidszorg, nu zijn er vrouwelijke ingenieurs, advocaten, bankiers, architecten, schrijfsters, zakenvrouwen en journalisten.
In de Saoedische kranten staan dagelijks opiniestukken, waarin columnistes de essentiële rol van vrouwen in de samenleving belichten. Ze leveren in toenemende mate een bijdrage aan de economische groei, eisen hun rechten op en nemen deel aan het intellectueel debat. Vrouwen hebben hun eigen identiteitskaart en zijn niet langer afhankelijk van een mannelijke ‘beschermer’. Veel dames zijn hoopvol gestemd over deze ontwikkelingen, maar benadrukken dat deze zich tot nu toe vooral in de steden en onder de elite hebben voltrokken.
Dankzij de nieuwe koning, die er iets liberalere denkbeelden dan zijn voorganger op na houdt, zijn vrouwen in het openbare leven steeds beter zichtbaar. ,,Koning Abdullah geeft ons een zetje in de goede richting,’’ zegt Noha Bokhari, eigenaresse van een ‘vrouwenclub’ in de kuststad Jeddah. In haar café annex boetiek drinken vrouwen koffie en praten ze over het laatste nieuws, de politiek en hun kinderen. Zodra ze binnenkomen, gaat de allesbedekkende abaya uit. Mannen zijn hier niet welkom, dus de lange jurk kan tijdelijk in de tas. Bokhari: ,,Dat we als vrouwen niet direct bij de besluitvorming van ons land zijn betrokken, is frustrerend. Maar dit zal met de tijd veranderen. Wij hebben heus een eigen mening en daar wordt steeds meer naar geluisterd.’’
Ook Hend Khuthaila, professor aan de universiteit van Riyad en schrijfster van een wekelijkse column, is positief gestemd. Ze denkt dat vrouwen meer inspraak zullen krijgen in dit land, waar ze nu nog geen stemrecht hebben. ,,We nemen grote stappen en klimmen met zekere tred omhoog. Langzaam klimmen is alleen maar goed, anders worden we onzeker.’’
Trots vertelt ze dat haar dochter het eerste advocatenkantoor voor vrouwen heeft opgezet. ,,Saoedische vrouwen handelen in stilte. Ze zijn verlegen, maar hebben een duidelijk doel.’’