hirihiri123
13 maart 2007, 08:17
Nostalgie
In Rotterdam zoek je in 2002 tevergeefs naar de Paarlstraat in de Afrikaanderwijk. De straat, in de zomer van 1972 zeer ongunstig in het nieuws, bestaat gewoon niet meer - alsof de schandvlek uit de stad moest worden weggewist.
Op 9 augustus beginnen in de Afrikaanderwijk de ernstigste rassenrellen die Nederland ooit zag. Buurtbewoners komen in opstand als een Turkse huisbaas met een aantal landgenoten een Nederlandse vrouw met drie kinderen hardhandig tot spoed maant bij haar verhuizing uit een huis aan de Goede Hoopstraat. De huisbaas wil er een Turks pension van maken.
Bij de onlusten die daarop volgen, kraken Nederlanders een Turks pension aan de Paarlstraat en gooien het huisraad op straat. De politie grijpt niet in. Aan het oproer komt pas bijna een week later een einde - dan zijn er 72 mensen gearresteerd. Twee Turken raken gewond. Op de AVRO-televisie houdt een geëmotioneerde Jaap van Meekren de wijkbewoners voor dat ze '25 jaar na de bevrijding de lessen van de Tweede Wereld-oorlog al weer waren vergeten,' schrijft de historicus Paul van de Laar in Stad van Formaat, een standaardwerk over Rotterdam.
Nederland is in die jaren op (s)linkse wijze een immigratieland aan het worden, zonder dat dat zo mag heten. Officieel zijn de naar schatting 46 duizend Turken en 28 duizend Marokkanen die er dan in Nederland wonen 'gastarbeiders' die terug zullen keren.
Dat is niet zo, maar gericht migratiebeleid blijft uit. Veel gastarbeiders komen met hun gezin terecht in beroerde pensions in verpauperde buurten, waar bewoners al langer ontevreden zijn over de leefbaarheid van hun wijk en een niet luisterend links gemeentebestuur. Pas na de rellen doet de gemeente wat. Maar de maatregel - maximaal 5 procent gastarbeiders per wijk - wordt vernietigd door de Kroon.
Dit laatste en een gebrek aan beleid heeft vergaande gevolgen. In de jaren daarna zullen er in totaal bijna 3 miljoen allochtonen ons land binnenstromen ...
Bron www.uitkijk.net
met weemoed denken wij terug aan eindjaren zestig en beginjaren zeventig, hoe het hier in Nederland ook al wer was.................................
Wij zijn nu weer terug bij de vijftiger jaren, jaren van blijheid, het juk van 40-45 denderde nog wel ff voort..................
In Rotterdam zoek je in 2002 tevergeefs naar de Paarlstraat in de Afrikaanderwijk. De straat, in de zomer van 1972 zeer ongunstig in het nieuws, bestaat gewoon niet meer - alsof de schandvlek uit de stad moest worden weggewist.
Op 9 augustus beginnen in de Afrikaanderwijk de ernstigste rassenrellen die Nederland ooit zag. Buurtbewoners komen in opstand als een Turkse huisbaas met een aantal landgenoten een Nederlandse vrouw met drie kinderen hardhandig tot spoed maant bij haar verhuizing uit een huis aan de Goede Hoopstraat. De huisbaas wil er een Turks pension van maken.
Bij de onlusten die daarop volgen, kraken Nederlanders een Turks pension aan de Paarlstraat en gooien het huisraad op straat. De politie grijpt niet in. Aan het oproer komt pas bijna een week later een einde - dan zijn er 72 mensen gearresteerd. Twee Turken raken gewond. Op de AVRO-televisie houdt een geëmotioneerde Jaap van Meekren de wijkbewoners voor dat ze '25 jaar na de bevrijding de lessen van de Tweede Wereld-oorlog al weer waren vergeten,' schrijft de historicus Paul van de Laar in Stad van Formaat, een standaardwerk over Rotterdam.
Nederland is in die jaren op (s)linkse wijze een immigratieland aan het worden, zonder dat dat zo mag heten. Officieel zijn de naar schatting 46 duizend Turken en 28 duizend Marokkanen die er dan in Nederland wonen 'gastarbeiders' die terug zullen keren.
Dat is niet zo, maar gericht migratiebeleid blijft uit. Veel gastarbeiders komen met hun gezin terecht in beroerde pensions in verpauperde buurten, waar bewoners al langer ontevreden zijn over de leefbaarheid van hun wijk en een niet luisterend links gemeentebestuur. Pas na de rellen doet de gemeente wat. Maar de maatregel - maximaal 5 procent gastarbeiders per wijk - wordt vernietigd door de Kroon.
Dit laatste en een gebrek aan beleid heeft vergaande gevolgen. In de jaren daarna zullen er in totaal bijna 3 miljoen allochtonen ons land binnenstromen ...
Bron www.uitkijk.net
met weemoed denken wij terug aan eindjaren zestig en beginjaren zeventig, hoe het hier in Nederland ook al wer was.................................
Wij zijn nu weer terug bij de vijftiger jaren, jaren van blijheid, het juk van 40-45 denderde nog wel ff voort..................