hirihiri123
12 augustus 2008, 09:53
Islam wel degelijk een bedreiging voor Westerse machthebbers
Door Chris Steijvers
De gebeurtenissen van 11 september hebben in de westerse samenleving zeer tegenstrijdige reacties richting islam manifest gemaakt. Enerzijds stellen westerse politici dat zij geen strijd tegen de islam op zichzelf voeren, anderzijds worden bepaalde stromingen binnen de islam regelrecht verantwoordelijk gehouden voor de aanvallen op de VS. Over het algemeen kan wel worden vastgesteld dat bij deze reacties de hypocrisie de boventoon voert. De gemiddelde westerling voelt zich superieur ten opzichte van de moslims, het mag alleen niet hardop gezegd worden. Toen Berlusconi als enige westerse politicus die gedragslijn doorbrak, kreeg hij de wind van voren. Maar dat had niets te maken met de inhoud van zijn uitspraken. Daar zijn de meeste westerse politici het diep in hun hart wel mee eens.
Deze stelling is te staven met een eindeloze reeks voorbeelden. De Nederlandse overheid heeft zich altijd maar weinig aangetrokken van de groeiende moslimminderheid in het land. Wijlen minister Dales bestond het zelfs om de Nederlandse moslims voor te schrijven zich als een "eenheid" aan haar te presenteren. Indien dit niet gebeurde waren de moslims voor haar geen gesprekspartners. In de geruststellende zekerheid dat de in Nederland levende moslims nooit tot die eenheid zouden kunnen komen, moslims zijn immers intern op zijn minst net zo verdeeld als christenen en joden, hoefde ze verder geen beleid te ontwikkelen.
Aan die houding is nu een eind gekomen. In het binnenland lopen de Nederlandse politici de moskeeën plat, in Afghanistan en straks misschien ook in andere moslimlanden worden de moskeeën platgebombardeerd. Vanwaar die tegenstrijdigheid? Of, misschien een betere vraag, is dat wel zo tegenstrijdig? Als we een blik werpen op de geschiedenis van het christendom zien we dat deze godsdienst, die aanvankelijk een adequaat en revolutionair antwoord vormde op de Romeinse roversstaat, na een eeuwenlange investituurstrijd uiteindelijk gewoon aan de kant werd gezet door het liberalisme en de daarmee verbonden opvattingen over de inrichting van de staat. Ze zijn er nog wel, die christenen. Je hoort ze ook nog wel. Christenfundamentalisten roepen harder dan ooit hoe gelukkig je wel niet zou worden als je Jezus in je leven toelaat. Ook hebben veel christenen het druk met iedereen een seksuele moraal voor te schrijven. De kern van de zaak is echter dat het christendom al eeuwenlang geen enkele visie meer heeft op de economische ordening van de samenleving. In de moderne geschiedenis werd tot voor kort de rol die het christendom ten aanzien van de arm-rijk-problematiek zou moeten spelen overgenomen door socialisten en communisten. De islam kent een andere geschiedenis. Na een start die veel overeenkomsten vertoont met het beginnende christendom, Mohammed vocht de economische wantoestanden die op het toenmalige Arabische schiereiland heersten immers fel aan, en een lange periode van bloei, kwamen de ontwikkelingen binnen de islam zo goed als volledig tot stilstand. In deze periode werden uiterst zinnige voorschriften die betrekking hebben op de economie door juridische scherpslijpers ontkracht. Voorbeelden hiervan zijn het ribâ-verbod (verbod op renteheffing) en de zakât (onder andere inhoudende een zware belastingheffing op productiemiddelen die niet daadwerkelijk voor de productie werden ingezet en het toekennen van belastingopbrengsten aan de minder bedeelden in de samenleving). In tegenstelling tot het christendom hebben dit soort voorschriften binnen de islam hun betekenis echter nooit geheel verloren. Nog belangrijker is dat in de meeste gebieden waar moslims wonen het westerse idee van de staat als ordeningsinstrument voor de met elkaar levende mensen niet tot ontwikkeling is gekomen. Het westerse staatsidee is pas na de Eerste Wereldoorlog als iets wezensvreemd aan Arabische en andere volkeren door het westen opgedrongen. Omdat de staat er niet was, kon de staat de islam ook niet aan de kant zetten op de manier zoals dat met het christendom wel is gebeurd. Het gevolg is dat de islam, veel beter dan het christendom, in staat is de mensen aan te zetten tot het daadwerkelijk veranderen van de huidige wereldorde.
Dat die huidige wereldorde verandering behoeft, mag voor ieder weldenkend mens duidelijk zijn. Alleen al het feit dat de machthebbers van één staat, de VS, de pretentie hebben de rest van de wereld voor te schrijven hoe de economie geordend zou moeten zijn, is volstrekt onacceptabel. De vraag of moslimfundamentalisten verantwoordelijk zijn voor de aanval van 11 september, waarbij onschuldige inwoners van de VS datgene kregen waar hun machthebbers al decennialang om vroegen, is in dit verband niet zo interessant. Er zijn staten, ook westerse staten, die evenveel en misschien nog wel meer belang hebben bij het treffen van de VS. Moslimfundamentalisme doet überhaupt niet zoveel ter zake, daarvoor is het ook binnen de islam te zeer een marginaal verschijnsel. Het gaat om de grote stroom binnen de islam. De miljoenen moslims die het terecht meer dan zat zijn zich door de roversstaat VS en zijn bondgenoten te laten vernederen en uit te buiten, die zich bezinnen op hun uiterst rijke religieuze en culturele verleden en daaruit kracht en inspiratie putten om te vechten voor het verbeteren van hun positie. Hier in het westen kent men dat niet meer, moraal heeft hier plaatsgemaakt voor de jungle van de vrije markt. Niet alleen zwijgt het christendom nagenoeg als het om internationale economische vraagstukken gaat, ook het socialisme/communisme is voor de nabije toekomst monddood gemaakt. De islam heeft alles in zich om het ontstane gat op te vullen. Vandaar dat machthebbers zoals Kok, middels moskeebezoek en bombardementen, het gevaar proberen te bezweren. Het moskeebezoek dient de integratie, hetgeen wil zeggen dat de Nederlandse moslims zich in dezelfde niets betekenende positie moeten laten drukken als de christenen. Met de bombardementen worden de buitenlandse moslims die zich roeren gewoon afgeslacht. Het zal echter niet helpen. De westerse samenleving, in ethisch opzicht volkomen stuurloos, is op de langere termijn weerloos tegen de islam.
De vraag is of de gewone mensen zich daar zo druk om moeten maken. In de zogenaamde Gouden Eeuw werden West-Europese christelijke zeelieden op grote schaal door moslims gevangen genomen en tot slaaf gemaakt. De toenmalige machthebbers maakten daar een hels kabaal over. Het gewone scheepsvolk had echter al lang door dat ze het als slaaf onder het islamitische recht in alle opzichten veel beter hadden dan als "vrije" werknemer van de VOC.
Ze bekeerden zich gewoon tot de islam en leefden nog lang en gelukkig.
http://www.dewaarheid.nu/wwwboard/islam.htm
en zie ook:http://nl.wikipedia.org/wiki/Barbarijse_zeerovers
Blijkt dat ze al eeuwen geleden aan het jatten ,beroven, slachten waren......
Door Chris Steijvers
De gebeurtenissen van 11 september hebben in de westerse samenleving zeer tegenstrijdige reacties richting islam manifest gemaakt. Enerzijds stellen westerse politici dat zij geen strijd tegen de islam op zichzelf voeren, anderzijds worden bepaalde stromingen binnen de islam regelrecht verantwoordelijk gehouden voor de aanvallen op de VS. Over het algemeen kan wel worden vastgesteld dat bij deze reacties de hypocrisie de boventoon voert. De gemiddelde westerling voelt zich superieur ten opzichte van de moslims, het mag alleen niet hardop gezegd worden. Toen Berlusconi als enige westerse politicus die gedragslijn doorbrak, kreeg hij de wind van voren. Maar dat had niets te maken met de inhoud van zijn uitspraken. Daar zijn de meeste westerse politici het diep in hun hart wel mee eens.
Deze stelling is te staven met een eindeloze reeks voorbeelden. De Nederlandse overheid heeft zich altijd maar weinig aangetrokken van de groeiende moslimminderheid in het land. Wijlen minister Dales bestond het zelfs om de Nederlandse moslims voor te schrijven zich als een "eenheid" aan haar te presenteren. Indien dit niet gebeurde waren de moslims voor haar geen gesprekspartners. In de geruststellende zekerheid dat de in Nederland levende moslims nooit tot die eenheid zouden kunnen komen, moslims zijn immers intern op zijn minst net zo verdeeld als christenen en joden, hoefde ze verder geen beleid te ontwikkelen.
Aan die houding is nu een eind gekomen. In het binnenland lopen de Nederlandse politici de moskeeën plat, in Afghanistan en straks misschien ook in andere moslimlanden worden de moskeeën platgebombardeerd. Vanwaar die tegenstrijdigheid? Of, misschien een betere vraag, is dat wel zo tegenstrijdig? Als we een blik werpen op de geschiedenis van het christendom zien we dat deze godsdienst, die aanvankelijk een adequaat en revolutionair antwoord vormde op de Romeinse roversstaat, na een eeuwenlange investituurstrijd uiteindelijk gewoon aan de kant werd gezet door het liberalisme en de daarmee verbonden opvattingen over de inrichting van de staat. Ze zijn er nog wel, die christenen. Je hoort ze ook nog wel. Christenfundamentalisten roepen harder dan ooit hoe gelukkig je wel niet zou worden als je Jezus in je leven toelaat. Ook hebben veel christenen het druk met iedereen een seksuele moraal voor te schrijven. De kern van de zaak is echter dat het christendom al eeuwenlang geen enkele visie meer heeft op de economische ordening van de samenleving. In de moderne geschiedenis werd tot voor kort de rol die het christendom ten aanzien van de arm-rijk-problematiek zou moeten spelen overgenomen door socialisten en communisten. De islam kent een andere geschiedenis. Na een start die veel overeenkomsten vertoont met het beginnende christendom, Mohammed vocht de economische wantoestanden die op het toenmalige Arabische schiereiland heersten immers fel aan, en een lange periode van bloei, kwamen de ontwikkelingen binnen de islam zo goed als volledig tot stilstand. In deze periode werden uiterst zinnige voorschriften die betrekking hebben op de economie door juridische scherpslijpers ontkracht. Voorbeelden hiervan zijn het ribâ-verbod (verbod op renteheffing) en de zakât (onder andere inhoudende een zware belastingheffing op productiemiddelen die niet daadwerkelijk voor de productie werden ingezet en het toekennen van belastingopbrengsten aan de minder bedeelden in de samenleving). In tegenstelling tot het christendom hebben dit soort voorschriften binnen de islam hun betekenis echter nooit geheel verloren. Nog belangrijker is dat in de meeste gebieden waar moslims wonen het westerse idee van de staat als ordeningsinstrument voor de met elkaar levende mensen niet tot ontwikkeling is gekomen. Het westerse staatsidee is pas na de Eerste Wereldoorlog als iets wezensvreemd aan Arabische en andere volkeren door het westen opgedrongen. Omdat de staat er niet was, kon de staat de islam ook niet aan de kant zetten op de manier zoals dat met het christendom wel is gebeurd. Het gevolg is dat de islam, veel beter dan het christendom, in staat is de mensen aan te zetten tot het daadwerkelijk veranderen van de huidige wereldorde.
Dat die huidige wereldorde verandering behoeft, mag voor ieder weldenkend mens duidelijk zijn. Alleen al het feit dat de machthebbers van één staat, de VS, de pretentie hebben de rest van de wereld voor te schrijven hoe de economie geordend zou moeten zijn, is volstrekt onacceptabel. De vraag of moslimfundamentalisten verantwoordelijk zijn voor de aanval van 11 september, waarbij onschuldige inwoners van de VS datgene kregen waar hun machthebbers al decennialang om vroegen, is in dit verband niet zo interessant. Er zijn staten, ook westerse staten, die evenveel en misschien nog wel meer belang hebben bij het treffen van de VS. Moslimfundamentalisme doet überhaupt niet zoveel ter zake, daarvoor is het ook binnen de islam te zeer een marginaal verschijnsel. Het gaat om de grote stroom binnen de islam. De miljoenen moslims die het terecht meer dan zat zijn zich door de roversstaat VS en zijn bondgenoten te laten vernederen en uit te buiten, die zich bezinnen op hun uiterst rijke religieuze en culturele verleden en daaruit kracht en inspiratie putten om te vechten voor het verbeteren van hun positie. Hier in het westen kent men dat niet meer, moraal heeft hier plaatsgemaakt voor de jungle van de vrije markt. Niet alleen zwijgt het christendom nagenoeg als het om internationale economische vraagstukken gaat, ook het socialisme/communisme is voor de nabije toekomst monddood gemaakt. De islam heeft alles in zich om het ontstane gat op te vullen. Vandaar dat machthebbers zoals Kok, middels moskeebezoek en bombardementen, het gevaar proberen te bezweren. Het moskeebezoek dient de integratie, hetgeen wil zeggen dat de Nederlandse moslims zich in dezelfde niets betekenende positie moeten laten drukken als de christenen. Met de bombardementen worden de buitenlandse moslims die zich roeren gewoon afgeslacht. Het zal echter niet helpen. De westerse samenleving, in ethisch opzicht volkomen stuurloos, is op de langere termijn weerloos tegen de islam.
De vraag is of de gewone mensen zich daar zo druk om moeten maken. In de zogenaamde Gouden Eeuw werden West-Europese christelijke zeelieden op grote schaal door moslims gevangen genomen en tot slaaf gemaakt. De toenmalige machthebbers maakten daar een hels kabaal over. Het gewone scheepsvolk had echter al lang door dat ze het als slaaf onder het islamitische recht in alle opzichten veel beter hadden dan als "vrije" werknemer van de VOC.
Ze bekeerden zich gewoon tot de islam en leefden nog lang en gelukkig.
http://www.dewaarheid.nu/wwwboard/islam.htm
en zie ook:http://nl.wikipedia.org/wiki/Barbarijse_zeerovers
Blijkt dat ze al eeuwen geleden aan het jatten ,beroven, slachten waren......